Mateus 22

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ seineiⁿnndaꞌ Jesús nda̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nda̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos. Tsoom nda̱a̱na:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nandye cañoomꞌluee, matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌna cwii rey na tꞌmaⁿ xuee sꞌaa na ncoco tiꞌjnda.
2 — O
3 Jñoom mosoomꞌm na ꞌoocaꞌmaⁿna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jnda̱ jndye na nnquiolaꞌjomndye. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ tiñeꞌquiontyjaaꞌna.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Jñomnnaaⁿꞌaⁿ ntꞌomcheⁿ mosoomꞌm, tsoom nda̱a̱na: “Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na nlaꞌjomndyena na jnda̱ maya waa. Jnda̱ seicwja̱ quiooꞌndyo ñequio ntꞌom quiooꞌ na jnda̱ seicaꞌma̱ⁿ. Chaꞌtso jnda̱ teiñꞌoomꞌ, joꞌ chii quiona na nlaꞌjomndyena na macoco tiꞌjndaaya.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ na tyꞌecwaⁿ mosoomꞌm tîcalanꞌoomꞌndyena jom. Tyꞌena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿna. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ ranchoomꞌm. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ ꞌnaⁿ.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tꞌuena mosoomꞌm, cwajndii tjaaꞌna joo hasta jlaꞌcwjeena mosoꞌñeeⁿ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Jnda̱ na jndii reyꞌñeeⁿ chiuu tjoom mosoomꞌm jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ seiliooꞌñê. Jñoom sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cꞌoolaꞌcwjee nnꞌaⁿ na lꞌa nata̱ꞌ mosoomꞌm. Ndoꞌ nlaꞌcona tsjoom naⁿꞌñeeⁿ.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌom mosoomꞌm: “Jnda̱ teijndaaꞌya chaꞌtso cantyja na nleitꞌmaaⁿꞌ na nncoco tiꞌjndaaya sa̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqua̱a̱ⁿꞌa na nlaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱, tacatsonaꞌ na cwii nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ joona.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Jeꞌ catsaꞌyoꞌ nqui nantaa ntꞌmaⁿ, joꞌ joꞌ caꞌmaⁿꞌyoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na nliuꞌyoꞌ, canduꞌyoꞌ nda̱a̱na na quiontyjaaꞌna ja na macoco tiꞌjndaaya.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Quia joꞌ jluiꞌ mosoꞌñeeⁿ tyoꞌoona nqui nantaa. Jlaꞌtjomna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jliuna. Ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na ya nnꞌaⁿndye. Ndoꞌ laaꞌtiꞌ seicatooꞌnaꞌ wꞌaa ñequio nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye na toco jnda reyꞌñeeⁿ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Jnda̱ chii tjaquieeꞌ rey quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nncwaaⁿ joona. Ljeiiⁿ ñꞌeⁿ cwii tsꞌaⁿ na ticwee liaa chaꞌxjeⁿ liaa cwicweeꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye quia na macoco tsꞌaⁿ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Tsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ: “ꞌU re, ¿chiuu tuiiyuu na jndyoꞌtseiꞌjomndyuꞌ ndoꞌ ticweꞌ liaa chaꞌxjeⁿ na cwicweeꞌ nnꞌaⁿ quia na macoco tsꞌaⁿ?” Sa̱a̱ tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Quia joꞌ nquii rey tsoom nda̱a̱ mosoomꞌm: “Calatyeⁿꞌyoꞌ ncꞌeeⁿ ñequio lꞌo̱o̱ⁿ. Catjeiꞌyoꞌ jom chꞌeⁿ yuu na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nntyꞌioom ndoꞌ nneiⁿnqueeⁿ ndeiꞌnꞌoom.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Seintycwii Jesús ñꞌoom, luaa tsoom:
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Quia joꞌ tyꞌe nnꞌaⁿ fariseos, tyoꞌmaⁿ cheⁿnquieena chiuu ya nlꞌana na nncꞌomna jom ñequio ñꞌoom na matseineiiⁿ.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Joꞌ chii jñoomna nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿna ñequio ntꞌom nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Herodes na cꞌootaꞌjndoondyena Jesús. Tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ, jluena:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Catsuꞌ nndya̱a̱yâ. Chiuu matseiꞌtiuuꞌ: ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na catio̱o̱ⁿya tsꞌiaaⁿnda̱a̱ya nnom tsaⁿmatsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoom Roma, oo aa ticatyꞌiomnaꞌ?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Sa̱a̱ Jesús seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ natia na cwilaꞌtiuuna. Tsoom nda̱a̱na:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ no̱o̱ⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ na cwitiomꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿnda̱a̱ꞌyoꞌ.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jnda̱ na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ, tsoom nda̱a̱na:
20 e ele perguntou:
21 Tꞌo̱o̱na nnoom, jluena:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Jnda̱ na jndyena na luaaꞌ, jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ tjaweeꞌ nꞌomna. Mana ꞌndyena jom, tyꞌena.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Mañejuu xueeꞌñeeⁿ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ saduceos na mꞌaaⁿ Jesús. Nnꞌaⁿ saduceos cwilaꞌyuꞌtyeⁿna na xocatandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱. Joꞌ chii jluena cwii ñꞌoom nnoom:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —ꞌU Maestro, waa ñꞌoom na ꞌndii Moisés lua̱a̱ya na matsonaꞌ xeⁿ tueꞌ cwii tsaⁿsꞌa ndoꞌ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ, quia joꞌ tyjee tsꞌooꞌñeeⁿ cocoom ñꞌeⁿ scuuꞌ xioom. Nncꞌom ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ cha nntseinoomñê na tjaa ntseinda xioom tꞌom.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ndoꞌ quiiꞌntaaⁿ jâ tyomꞌaⁿ ntquieeꞌ naⁿnom na ñenquii tsꞌaⁿ ntseinda. Juu tsaⁿtquiee tocoom, ndoꞌ tyuaaꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ scoomꞌm. Quia joꞌ ljoñe scoomꞌm lꞌo̱ tiꞌtyjeeⁿ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Sa̱a̱ majoꞌti tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ we, tjaaꞌnaⁿ ndana ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ ndyee ndoꞌ malaaꞌtiꞌ hasta tsꞌaⁿ na jnda̱ ntquieeꞌ.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ndoꞌ jnda̱ tja̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ mati tueꞌ yuscu.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Joꞌ na ñeꞌcataꞌxꞌa̱a̱yâ njomꞌ, Ta, quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿cwaaⁿ cwii na ntquieeꞌndye joona scuuꞌ jom? Ee jom ñetꞌoom scuu chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Tso Jesús nda̱a̱na:
29 Jesus respondeu:
30 Ee quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, taxocunconndaꞌna, meiⁿ naⁿnom, meiⁿ naⁿlcu. Ee quia joꞌ nlaꞌxmaⁿna chaꞌna ángeles na mꞌaⁿ cañoomꞌluee.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿aa tijoom ñejlaꞌnaⁿꞌyoꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Luaa matsoom:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ Abraham, ndoꞌ Isaac, ndoꞌ Jacob.” Joꞌ chii caliuꞌyoꞌ na cwitaꞌndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ ee jom cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa nnꞌaⁿ na cwitaꞌndoꞌ, nchii cwentaa lꞌoo.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na jndyendye, quia na jndyena ñꞌoommeiⁿꞌ na tꞌmo̱o̱ⁿ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ fariseos na jnda̱ seicheⁿ Jesús nnꞌaⁿ saduceos, quia joꞌ jlaꞌtjomndyena.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Ndoꞌ cwiindye joona, tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés taꞌxꞌeeⁿ cwii ñꞌoom nnom Jesús cha catꞌuiinaꞌ juu. Tsoom:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —ꞌU Maestro, naquiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ¿cwaaⁿ ñꞌoom na tꞌmati cwiluiiñenaꞌ?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Tꞌo̱ Jesús nnom tsaⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
37 Jesus respondeu:
38 Ñꞌoomwaaꞌ jndati tseixmaⁿnaꞌ ndoꞌ tꞌmaⁿti matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Ndoꞌ ñꞌoom na jnda̱ we matseijomnaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ, luaa matsonaꞌ: “Cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ xꞌiaꞌ chaꞌxjeⁿ na jnda ntyjiꞌ ñequio nncuꞌ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 We ñꞌoommeiⁿꞌ laxmaⁿnaꞌ xꞌee chaꞌtso ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés ñequio ñꞌoom na tyoñeꞌquia profetas.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Yocheⁿ na tyootꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ fariseos, taxꞌee Jesús cwii ñꞌoom nda̱a̱na.
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Tsoom:
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Tsoom nda̱a̱na:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Nquii Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsoom nnom juu Ta na matsa̱ꞌntjom ja:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Ncꞌe na luaaꞌ matso ljeiiꞌñeeⁿ, joꞌ mawaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ: “¿Chiuu waayuu na cwiluiiñe Cristo tsjaaⁿ David na jndyowicantyjooꞌ ee manquiiti David tsoom na juu cwiluiiñe Ta na matsa̱ꞌntjom jom?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Sa̱a̱ meiⁿcwiindye joona tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ ꞌñom meiⁿ ñeꞌcwii ꞌndyoo ñꞌoom. Ndoꞌ xuee na tja tjatinaꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌom na nncwaxꞌeeti ñꞌoom ꞌñom.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.