Mateus 22
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ seineiⁿnndaꞌ Jesús nda̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nda̱a̱ nnꞌaⁿ fariseos. Tsoom nda̱a̱na:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nandye cañoomꞌluee, matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌna cwii rey na tꞌmaⁿ xuee sꞌaa na ncoco tiꞌjnda.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Jñoom mosoomꞌm na ꞌoocaꞌmaⁿna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jnda̱ jndye na nnquiolaꞌjomndye. Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ tiñeꞌquiontyjaaꞌna.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Jñomnnaaⁿꞌaⁿ ntꞌomcheⁿ mosoomꞌm, tsoom nda̱a̱na: “Canduꞌyoꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na nlaꞌjomndyena na jnda̱ maya waa. Jnda̱ seicwja̱ quiooꞌndyo ñequio ntꞌom quiooꞌ na jnda̱ seicaꞌma̱ⁿ. Chaꞌtso jnda̱ teiñꞌoomꞌ, joꞌ chii quiona na nlaꞌjomndyena na macoco tiꞌjndaaya.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Sa̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ na tyꞌecwaⁿ mosoomꞌm tîcalanꞌoomꞌndyena jom. Tyꞌena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿna. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ ranchoomꞌm. Cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ tjaaⁿ, tjacajna̱a̱ⁿ ꞌnaⁿ.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tꞌuena mosoomꞌm, cwajndii tjaaꞌna joo hasta jlaꞌcwjeena mosoꞌñeeⁿ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Jnda̱ na jndii reyꞌñeeⁿ chiuu tjoom mosoomꞌm jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ seiliooꞌñê. Jñoom sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cꞌoolaꞌcwjee nnꞌaⁿ na lꞌa nata̱ꞌ mosoomꞌm. Ndoꞌ nlaꞌcona tsjoom naⁿꞌñeeⁿ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ndoꞌ tsoom nda̱a̱ ntꞌom mosoomꞌm: “Jnda̱ teijndaaꞌya chaꞌtso cantyja na nleitꞌmaaⁿꞌ na nncoco tiꞌjndaaya sa̱a̱ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqua̱a̱ⁿꞌa na nlaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱, tacatsonaꞌ na cwii nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ joona.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jeꞌ catsaꞌyoꞌ nqui nantaa ntꞌmaⁿ, joꞌ joꞌ caꞌmaⁿꞌyoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na nliuꞌyoꞌ, canduꞌyoꞌ nda̱a̱na na quiontyjaaꞌna ja na macoco tiꞌjndaaya.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Quia joꞌ jluiꞌ mosoꞌñeeⁿ tyoꞌoona nqui nantaa. Jlaꞌtjomna chaꞌtso nnꞌaⁿ na jliuna. Ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na tia nnꞌaⁿndye ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ na ya nnꞌaⁿndye. Ndoꞌ laaꞌtiꞌ seicatooꞌnaꞌ wꞌaa ñequio nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye na toco jnda reyꞌñeeⁿ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Jnda̱ chii tjaquieeꞌ rey quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nncwaaⁿ joona. Ljeiiⁿ ñꞌeⁿ cwii tsꞌaⁿ na ticwee liaa chaꞌxjeⁿ liaa cwicweeꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye quia na macoco tsꞌaⁿ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Tsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ: “ꞌU re, ¿chiuu tuiiyuu na jndyoꞌtseiꞌjomndyuꞌ ndoꞌ ticweꞌ liaa chaꞌxjeⁿ na cwicweeꞌ nnꞌaⁿ quia na macoco tsꞌaⁿ?” Sa̱a̱ tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Quia joꞌ nquii rey tsoom nda̱a̱ mosoomꞌm: “Calatyeⁿꞌyoꞌ ncꞌeeⁿ ñequio lꞌo̱o̱ⁿ. Catjeiꞌyoꞌ jom chꞌeⁿ yuu na jaaⁿñe. Joꞌ joꞌ nntyꞌioom ndoꞌ nneiⁿnqueeⁿ ndeiꞌnꞌoom.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Seintycwii Jesús ñꞌoom, luaa tsoom:
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Quia joꞌ tyꞌe nnꞌaⁿ fariseos, tyoꞌmaⁿ cheⁿnquieena chiuu ya nlꞌana na nncꞌomna jom ñequio ñꞌoom na matseineiiⁿ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Joꞌ chii jñoomna nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿna ñequio ntꞌom nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Herodes na cꞌootaꞌjndoondyena Jesús. Tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ, jluena:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Catsuꞌ nndya̱a̱yâ. Chiuu matseiꞌtiuuꞌ: ¿Aa matyꞌiomnaꞌ na catio̱o̱ⁿya tsꞌiaaⁿnda̱a̱ya nnom tsaⁿmatsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoom Roma, oo aa ticatyꞌiomnaꞌ?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Sa̱a̱ Jesús seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ natia na cwilaꞌtiuuna. Tsoom nda̱a̱na:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ no̱o̱ⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ na cwitiomꞌyoꞌ tsꞌiaaⁿnda̱a̱ꞌyoꞌ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jnda̱ na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ, tsoom nda̱a̱na:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Tꞌo̱o̱na nnoom, jluena:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Jnda̱ na jndyena na luaaꞌ, jeeⁿcheⁿ ndyaaꞌ tjaweeꞌ nꞌomna. Mana ꞌndyena jom, tyꞌena.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Mañejuu xueeꞌñeeⁿ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ saduceos na mꞌaaⁿ Jesús. Nnꞌaⁿ saduceos cwilaꞌyuꞌtyeⁿna na xocatandoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱. Joꞌ chii jluena cwii ñꞌoom nnoom:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —ꞌU Maestro, waa ñꞌoom na ꞌndii Moisés lua̱a̱ya na matsonaꞌ xeⁿ tueꞌ cwii tsaⁿsꞌa ndoꞌ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ, quia joꞌ tyjee tsꞌooꞌñeeⁿ cocoom ñꞌeⁿ scuuꞌ xioom. Nncꞌom ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ cha nntseinoomñê na tjaa ntseinda xioom tꞌom.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ndoꞌ quiiꞌntaaⁿ jâ tyomꞌaⁿ ntquieeꞌ naⁿnom na ñenquii tsꞌaⁿ ntseinda. Juu tsaⁿtquiee tocoom, ndoꞌ tyuaaꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ ñꞌeⁿ scoomꞌm. Quia joꞌ ljoñe scoomꞌm lꞌo̱ tiꞌtyjeeⁿ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Sa̱a̱ majoꞌti tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ we, tjaaꞌnaⁿ ndana ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjom tsꞌaⁿ na jnda̱ ndyee ndoꞌ malaaꞌtiꞌ hasta tsꞌaⁿ na jnda̱ ntquieeꞌ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ndoꞌ jnda̱ tja̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ mati tueꞌ yuscu.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Joꞌ na ñeꞌcataꞌxꞌa̱a̱yâ njomꞌ, Ta, quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿cwaaⁿ cwii na ntquieeꞌndye joona scuuꞌ jom? Ee jom ñetꞌoom scuu chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Tso Jesús nda̱a̱na:
29 Jesus respondeu:
30 Ee quia na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, taxocunconndaꞌna, meiⁿ naⁿnom, meiⁿ naⁿlcu. Ee quia joꞌ nlaꞌxmaⁿna chaꞌna ángeles na mꞌaⁿ cañoomꞌluee.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na nntandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱, ¿aa tijoom ñejlaꞌnaⁿꞌyoꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Luaa matsoom:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ Abraham, ndoꞌ Isaac, ndoꞌ Jacob.” Joꞌ chii caliuꞌyoꞌ na cwitaꞌndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ ee jom cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa nnꞌaⁿ na cwitaꞌndoꞌ, nchii cwentaa lꞌoo.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na jndyendye, quia na jndyena ñꞌoommeiⁿꞌ na tꞌmo̱o̱ⁿ, jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ fariseos na jnda̱ seicheⁿ Jesús nnꞌaⁿ saduceos, quia joꞌ jlaꞌtjomndyena.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ndoꞌ cwiindye joona, tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés taꞌxꞌeeⁿ cwii ñꞌoom nnom Jesús cha catꞌuiinaꞌ juu. Tsoom:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —ꞌU Maestro, naquiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ¿cwaaⁿ ñꞌoom na tꞌmati cwiluiiñenaꞌ?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Tꞌo̱ Jesús nnom tsaⁿꞌñeeⁿ, tsoom:
37 Jesus respondeu:
38 Ñꞌoomwaaꞌ jndati tseixmaⁿnaꞌ ndoꞌ tꞌmaⁿti matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ndoꞌ ñꞌoom na jnda̱ we matseijomnaꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ, luaa matsonaꞌ: “Cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ xꞌiaꞌ chaꞌxjeⁿ na jnda ntyjiꞌ ñequio nncuꞌ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 We ñꞌoommeiⁿꞌ laxmaⁿnaꞌ xꞌee chaꞌtso ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés ñequio ñꞌoom na tyoñeꞌquia profetas.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Yocheⁿ na tyootꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ fariseos, taxꞌee Jesús cwii ñꞌoom nda̱a̱na.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Tsoom:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Tsoom nda̱a̱na:
43 E Jesus perguntou:
44 Nquii Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsoom nnom juu Ta na matsa̱ꞌntjom ja:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ncꞌe na luaaꞌ matso ljeiiꞌñeeⁿ, joꞌ mawaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ: “¿Chiuu waayuu na cwiluiiñe Cristo tsjaaⁿ David na jndyowicantyjooꞌ ee manquiiti David tsoom na juu cwiluiiñe Ta na matsa̱ꞌntjom jom?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Sa̱a̱ meiⁿcwiindye joona tîcanda̱a̱ nncꞌo̱ ꞌñom meiⁿ ñeꞌcwii ꞌndyoo ñꞌoom. Ndoꞌ xuee na tja tjatinaꞌ meiⁿcwii tsꞌaⁿ tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌom na nncwaxꞌeeti ñꞌoom ꞌñom.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.