Hebreus 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Nquii Melquisedec tyomꞌaaⁿ rey nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoom Salem ndoꞌ mati tyotseixmaaⁿ tyee cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na ndyeticheⁿ. Quia na jndyolcweꞌ Abraham jnda̱ na tantjoom tiaꞌ ñꞌeⁿ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom, tjacatjomñe Melquisedec jom, tcaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ na catioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ndoꞌ chaꞌtso ꞌnaⁿ na tjeiꞌ Abraham luee nnꞌaⁿ ñꞌeⁿ na sꞌaaⁿ tiaꞌ, tquiaaⁿ diezmo cantyja ꞌnaaⁿ joo joꞌ nnom Melquisedec. Xueeꞌ Melquisedec maꞌmo̱ⁿnaꞌ na cwiluiiñê tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom chaꞌxjeⁿ na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ xueeꞌ tsjoom Salem maꞌmo̱ⁿnaꞌ na tjaa tiaꞌ nnꞌaⁿ tsjoomꞌñee, joꞌ maꞌmo̱ⁿnaꞌ na tyoluiiñê tsꞌaⁿ na ya matsa̱ꞌntjoom naⁿꞌñeeⁿ na tjaa tiaꞌ cachona.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Tijndaaꞌ meiⁿ tsotyeeⁿ, meiⁿ tsoñeeⁿ, meiⁿ cwaaⁿ nnꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê. Tijndaaꞌ cwaaⁿ na tuiiñê, meiⁿ cwaaⁿ na tueeⁿꞌeⁿ. Ndoꞌ na ljoꞌ ñequiiꞌcheⁿ matseijomnaꞌ jom chaꞌna nquii Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ñequiiꞌcheⁿ matseixmaaⁿ tyee.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Cꞌoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ na jeeⁿ tꞌmaⁿ tyoluiiñe Melquisedec na nquii weloo welooya Abraham, chaꞌtso na tjeiiⁿꞌeⁿ luee nnꞌaⁿ na ñequio sꞌaaⁿ tiaꞌ, tquiaaⁿ diezmo nnom.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés, nquiee ntyee na cwiluiindye tsjaaⁿ Leví na jndyowicantyjooꞌ, matsa̱ꞌntjom ljeiiꞌñeeⁿ na quia nnꞌaⁿ judíos diezmo nda̱a̱na, meiiⁿ na nnꞌaaⁿndyena ndoꞌ mati cwiluiindye ntyeeꞌñeeⁿ tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Sa̱a̱ juu Melquisedec, meiⁿ nchii cwiluiiñê tsjaaⁿ Leví jom, toꞌñoom cwenta diezmo lꞌo̱ Abraham, tsaⁿ na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom chiuu nntsꞌaaⁿ. Ndoꞌ tcaⁿ Melquisedec na catioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom Abraham.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ee ñꞌoom na mayuuꞌ tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿti cwiluiiñe matioꞌnaaⁿñê tsꞌaⁿ na cjeti tseixmaⁿ.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Cantyja ꞌnaaⁿꞌ na waa quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, nnꞌaⁿ na cwitoꞌñoom diezmo, joona nnꞌaⁿ na cwiwje, sa̱a̱ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jnda̱ teiljeii matseineiⁿnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Melquisedec na chaꞌcwijom na ndicwaⁿ wanoomꞌm.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Joꞌ chii nnda̱a̱ nntso tsꞌaⁿ na joo ntyee na laꞌxmaⁿna tsjaaⁿ Leví na jeꞌ cwitoꞌñoomna diezmo, mati tquiana diezmo cantyja ꞌnaaⁿna nnom Melquisedec ncꞌe nquii Abraham.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Ee quia na tquiaa Abraham diezmo nnom Melquisedec xjeⁿ na tjacatjomñe tsaⁿꞌñeⁿ jom, meiiⁿ na tyooluiiñe Leví sa̱a̱ cantyja na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwenta, ncꞌe nquii Abraham, joꞌ matyꞌiomnaꞌ na tquiaa Leví diezmo.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Toꞌñoom nnꞌaⁿ Israel ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ntyee tsjaaⁿ Leví na joona tsjaaⁿ Aarón na jndyowicantyjooꞌ. Quia joꞌ tsꞌiaaⁿ na ñelꞌa ntyeeꞌñeeⁿ, xeⁿ nnda̱a̱ nlqueⁿnaꞌ tsꞌaⁿ na canda̱a̱ꞌñe jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, maxjeⁿ taxocaⁿnaꞌ na nncꞌoom cwiicheⁿ tyee na nchii chaꞌna tsꞌiaaⁿ na ñeseixmaⁿ Aarón sa̱a̱ nlcaⁿnaꞌ cwii tyee na nntseixmaⁿ tsꞌiaaⁿ chaꞌna juu na ñeseixmaⁿ Melquisedec.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Ee quia na cwileijndyoo tsꞌiaaⁿ na laꞌxmaⁿ ntyee, mati macaⁿnaꞌ na nleijndyoo ljeii na matseijndaaꞌñenaꞌ tsꞌiaaⁿ na cwilꞌana.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Ndoꞌ nquii na cwiluiiñe na matsa̱ꞌntjom jaa na cantyja ꞌnaaⁿꞌ matseineiⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii, jom tuiiñê tsjaaⁿ cwiicheⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel, ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tmaaⁿꞌñeeⁿ, tjaa meiⁿ ncwii tsꞌaⁿ na jnda̱ ñetꞌoom tyee.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ee maxjeⁿ majndaaꞌya na nquii na cwiluiiñe na matsa̱ꞌntjom jaa, tuiiñe tsjaaⁿ tmaaⁿꞌ Judá, ndoꞌ quia seineiⁿ Moisés cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ ntyee, ticwjaaꞌñê ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ tmaaⁿꞌñeeⁿ.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Ndoꞌ majndaaꞌya na ljoꞌ quia cwiwitquiooꞌ na juu tyee cantyja ꞌnaaⁿya matseijomnaꞌ jom chaꞌna Melquisedec,
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 na nchii ñeseixmaaⁿ tyee ncꞌe na mawaa ljeii na matseijndaaꞌñenaꞌ cwaaⁿ tsjaaⁿ nnꞌaⁿ nlaꞌxmaⁿna ntyee, sa̱a̱ ncꞌe na waa najndeii na wandoꞌ na tijoom catyuiiꞌ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Ee matso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ljoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Joꞌ chii ñꞌoom na teijndaaꞌjndyee na tyotsa̱ꞌntjomnaꞌ, ꞌndiinaꞌ, ncꞌe na tijndeiinaꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿñe tsꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, ticwilꞌuenaꞌ.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Ee ljeii na tqueⁿ Moisés meiⁿcwii tsꞌaⁿ tîqueⁿnaꞌ na canda̱a̱ꞌñe jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sa̱a̱ waa cwiicheⁿ na matseinoomñe juunaꞌ na laꞌxmaaⁿya cwii na canda̱a̱ꞌti na mañequiaanaꞌ na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya na cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu joꞌ matseicandyooꞌñenaꞌ jaa na mꞌaaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Ndoꞌ tꞌmo̱o̱ⁿ na mayuuꞌ na ljoꞌ ncꞌe ñꞌoomtyeⁿ na seineiiⁿ. Ntꞌomcheⁿ ntyee na ñetꞌom, quia na tꞌomna tsꞌiaaⁿ, tjaaꞌnaⁿ ñꞌoomtyeⁿ tuaa cantyja ꞌnaaⁿna.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesús tyꞌiomnaꞌ tsꞌiaaⁿ tyee jom ñequio ñꞌoomtyeⁿ ee matso ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ncꞌe juu ñꞌoomtyeⁿwaaꞌ, maꞌmo̱ⁿndyeyunaꞌ na Jesús waa ñꞌoom na canda̱a̱ꞌti cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, nchiiti juu na tyowaajndyee.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Jeeⁿ jndyendye ntyee na tyomꞌaⁿ najndyee, ee leicaljooꞌndye tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ncꞌe na tyowjena,
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 sa̱a̱ ncꞌe na ticueꞌ Jesús, joꞌ chii tjaaꞌnaⁿ cwiicheⁿ tsꞌaⁿ tjaquieeꞌ tsꞌiaaⁿ tyee na matseixmaaⁿ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Joꞌ chii canda̱a̱ꞌya nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñê chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwilaꞌcandyooꞌndyena na mꞌaaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, ee ticantycwii na wanoomꞌm ndoꞌ na macaaⁿ nnom cantyja ꞌnaaⁿna.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Joꞌ chii canda̱a̱ꞌya cwiluiiñe Jesús tyee na tjacantyja na macaⁿnaꞌ jaa. Jom ljuꞌ tsꞌoom, tyootseitjo̱o̱ñê, juu na cwajndii tjaaꞌnaⁿ na tꞌaaꞌnaꞌ jom, tiquichꞌeeⁿ chaꞌna cwilꞌa nnꞌaⁿ jnaⁿ, jeꞌ matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom nandyeti cañoomꞌluee.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Meiⁿ ticaⁿnaꞌ na catsꞌaaⁿ chaꞌna tyolꞌa ntꞌomcheⁿ ntyee na tjacantyja tyoluiitꞌmaⁿndye, na ꞌio ndii ꞌio tyolaꞌcwjeena quiooꞌ na tyoñequiana jooyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, najndyee cwentaa jnaaⁿ nquieena ndoꞌ nda̱ joꞌ mati cwentaa jnaaⁿ nnꞌaⁿ. Sa̱a̱ xuiiꞌ na sꞌaa Jesús, ñejomndiiꞌ tquiaañe cheⁿnqueⁿ na tueeⁿꞌeⁿ, cwii na macanda̱.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Ljeii na tqueⁿ Moisés tqueⁿnaꞌ nnꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ ntyee na ticanda̱a̱ꞌ laꞌxmaⁿna. Sa̱a̱ ñꞌoom na nda̱nquia tqueⁿtyeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom matyꞌiomnaꞌ tsꞌiaaⁿ nquii Jnaaⁿ na tjaa yuu ntycwii na tseixmaaⁿ na canda̱a̱ꞌñê.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.