Hebreus 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Ncꞌe na jeeⁿ tꞌmaⁿ cwiluiiñe Cristo, joꞌ chii macaⁿnaꞌ na jaa nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuuꞌa ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom qua̱ⁿtya̱a̱cheⁿ cwenta ñꞌoom na cwindya̱a̱ya, tintsꞌaanaꞌ na nꞌndya̱a̱ya joonaꞌ.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom tandyo xuee ñequio luee ángeles, tyeⁿ tyoqueⁿnaꞌ xjeⁿ nnꞌaⁿ, ndoꞌ chaꞌxjeⁿ na matyꞌiomyanaꞌ tyotꞌuiinaꞌ nnꞌaⁿ na waa jnaⁿ tyolaxmaⁿ ndoꞌ tyolaꞌtjo̱o̱ndyena nnom juunaꞌ.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Ncꞌe na luaaꞌ waa, ¿chiuu nlꞌaa na nndyaandyo̱ xeⁿ tilaꞌñꞌo̱o̱ⁿꞌndyo̱ juu na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na jeeⁿ jnda tseixmaⁿ juunaꞌ? Juu joꞌ tyotseicandii jndyee nquii Ta Jesús cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, ndoꞌ nnꞌaⁿ na tyondye na seineiiⁿ, tyotꞌmo̱o̱ⁿna juunaꞌ nda̱a̱yâ.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Ndoꞌ mati tjeiꞌyuuꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ na sꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ, ñequio ntꞌomcheⁿ nnom na jeeⁿ tyojaaweeꞌ nꞌomna, ñequio tsꞌiaaⁿ na tixocaluiinaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ, ñequio cwii nnom tsꞌiaaⁿ na cwicandaana na machꞌee Espíritu Santo chaꞌxjeⁿ na lꞌue tsꞌoom.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Juu tsjoomnancue na quia ncuaa na cwilana̱a̱ⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, nchii tjuꞌcje Tyꞌo̱o̱tsꞌom juunaꞌ nacje ꞌnaaⁿ ángeles.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Ee waa ñꞌoom naquiiꞌ libro Salmos na seineiⁿ David nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tsoom:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Cweꞌ cwantindyo xuee tqueⁿꞌ joona na ticueꞌntyjo̱ na tꞌmaⁿ cwiluiindyena ñequio ángeles.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 chaꞌtsoti na tqueⁿꞌ, tjuꞌcjeꞌ joonaꞌ nacje ꞌnaaⁿꞌ tsꞌaⁿ.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Sa̱a̱ cwintyꞌiaaya Jesús, na cweꞌ cwantindyo xuee na tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na ticueeꞌntyjo̱ na tꞌmaⁿ cwiluiiñê chaꞌna ángeles, jeꞌ canda̱a̱ꞌya matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom ncꞌe na teinoom nawiꞌ na tueeⁿꞌeⁿ, cha cantyja ꞌnaaⁿꞌ naya na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tueeⁿꞌeⁿ cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Chaꞌtsoti na mꞌaⁿ, mꞌaⁿ ncꞌe na tqueⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ laxmaⁿ cwentaaⁿꞌaⁿ. Jom lꞌue tsꞌoom na chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwiluiindyena ntseinaaⁿ, calaꞌjomndyena na matseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ jom. Ncꞌe na ljoꞌ, seijndaaꞌñê na tquiinaꞌ Jesús cha nntseixmaⁿ na canda̱a̱ꞌñe, nquii na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe nnꞌaⁿ.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Ee jaa nnꞌaⁿ na laꞌxmaaⁿya na ljuꞌ nꞌo̱o̱ⁿya ñecwii Tsotya̱a̱ya ñequio nquii na maqueⁿ jaa na ljuꞌ nꞌo̱o̱ⁿya. Ncꞌe na ljoꞌ tijnaaⁿꞌ Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntseicajñoom jaa ntyjee nqueⁿ.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Ee naquiiꞌ libro Salmos teiljeii ñꞌoom na tsoom:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Ndoꞌ waa cwiicheⁿ ñꞌoom na teiljeii na tsoom:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Ndoꞌ chaꞌxjeⁿ ntseinda we tsꞌaⁿ laxmaⁿna mañecwii seiꞌ ñequio niomꞌ mati tyotseixmaⁿ Jesús seiꞌ ñequio niomꞌ chaꞌxjeⁿ laxmaⁿ nnꞌaⁿ cha cantyja na nncueeⁿꞌeⁿ nnda̱a̱ nntseityueeⁿꞌeⁿ najndeii na machꞌee na cwiwje nnꞌaⁿ, manquii tsaⁿjndii joꞌ.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Ndoꞌ na luaaꞌ, jnda̱ seicandyaañê chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na chaꞌwaa xuee chuuna na laꞌxmaⁿna chaꞌcwijom moso na mandiꞌntjomtyeⁿ na mꞌaⁿna na nquiaana na nncwjena.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Ee ñꞌoom na mayuuꞌ tachii cweꞌ ángeles na jndyoteijneiⁿ, sa̱a̱ jndyoteijneiⁿ nnꞌaⁿ tsjaaⁿ Abraham na jndyoteincooꞌ.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ndoꞌ cha na nluii na ljoꞌ, tcaⁿnaꞌ na ñecwii xjeⁿ tseixmaaⁿ ñequio ntyjeeⁿ, cha jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntseixmaaⁿ cwii tyee na tjacantyja na tꞌmaⁿ cwiluiiñê, na matseicana̱a̱ⁿ ndoꞌ na mꞌaaⁿ na wiꞌ tsꞌoom ncꞌiaaⁿꞌaⁿ cha nnda̱a̱ nntseitꞌmaⁿ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ jnaⁿ na laxmaⁿna ncꞌe na tueeⁿꞌeⁿ cwentaana.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Ee chaꞌxjeⁿ na tjoom nawiꞌ ndoꞌ tyocantyjaaꞌñenaꞌ na catseitjo̱o̱ñê, joꞌ chii jeꞌ nnda̱a̱ nnteijneiⁿ nnꞌaⁿ na maqueⁿnaꞌ xjeⁿ joona na nlaꞌtjo̱o̱ndyena.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.