Hebreus 12
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Jeeⁿ tꞌmaⁿ tmaaⁿꞌ naⁿꞌñeeⁿ na jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿndyena na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii catjeiꞌndyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii cwii nnom na matseitsaaⁿꞌñenaꞌ na tsantyjo̱o̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ na majuꞌtyaꞌnaꞌ jaa. Ñequio na tꞌmaⁿya nꞌo̱o̱ⁿya cjooꞌ nꞌo̱o̱ⁿya na nntsantyjo̱o̱ya naxeⁿꞌ Jesucristo.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ñequiiꞌcheⁿ cantyꞌiaatya̱a̱ⁿya nnom Jesús ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom cwinaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ juu joꞌ nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom. Cwajndii tjoom na tyꞌioom nnꞌaⁿ jom tsꞌoomꞌnaaⁿ, sa̱a̱ ticwjaaꞌñê cwenta na seijnaaⁿꞌnaꞌ jom na tueeⁿꞌeⁿ joꞌ ee ntyjiicheeⁿ xeⁿ jnda̱ teinom nawiꞌñeeⁿ, nncꞌoom na neiiⁿꞌeⁿ. Jnda̱ joꞌ tjawacatyeeⁿ ntyjaaꞌ tio ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Joꞌ chii cꞌoomꞌya nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na sꞌaa Jesús na tyotseiquii tsꞌoom ñequio nnꞌaⁿ jnaⁿ na tyoꞌoo nacjoomꞌm cha tilaꞌnchqueeⁿꞌndyoꞌ meiⁿ ticantycwii na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ na cwiwinomꞌyoꞌ.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ee meiiⁿ na cwilaꞌjnda̱ꞌyoꞌ nacjoo jnaⁿ, sa̱a̱ tyootjomꞌyoꞌ na nlaꞌcwjee nnꞌaⁿ ꞌo.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 ¿Aa jnda̱ tsuuꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoom na matseijndo̱ꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nꞌomꞌyoꞌ na cwiluiindyoꞌ ntseinaaⁿ? Ee naquiiꞌ nꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Ee matseijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ nꞌom nnꞌaⁿ na wiꞌ tsꞌoom,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Joꞌ chii calaꞌquii nꞌomꞌyoꞌ quia matseiseiiⁿꞌeⁿ ꞌo ee na nlꞌaꞌyoꞌ naljoꞌ mꞌmo̱ⁿnaꞌ na macwjaaꞌñê na ꞌo cwiluiindyoꞌ ntseinaaⁿ, ¿aa mꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ tiquiꞌmaⁿ jnda?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Ee xeⁿ tiquiꞌmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌo chaꞌxjeⁿ quichꞌeeⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ntseinaaⁿ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii ntseinaaⁿ ꞌo, laꞌxmaⁿꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tijndaaꞌ tsotyena.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Ee quia ñetꞌo̱o̱ⁿya na nchꞌuundyo̱, tyoꞌmaⁿ lotya̱a̱ya jaa sa̱a̱ tyotueꞌndyo̱cja̱a̱ nda̱a̱na. Ndoꞌ na luaaꞌ, chiuuti nntueꞌndyo̱cja̱a̱ jo nnom Tsotya̱a̱ya na mꞌaaⁿ cañoomꞌluee cha nntando̱o̱ꞌa cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Nquiee lotya̱a̱ya cantyjati na jlaꞌno̱ⁿꞌna tyoꞌmaⁿna jaa quia na tcaⁿnaꞌ, ndoꞌ mati nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom maꞌmaaⁿ jaa cha nlcoꞌyanaꞌ jaa ndoꞌ na nlqueⁿnaꞌ na ljuꞌ nꞌo̱o̱ⁿ chaꞌxjeⁿ nqueⁿ.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Ñꞌoom na mayuuꞌ ticjaaweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿya quia matseiseiiⁿꞌeⁿ jaa, wiꞌ nquiuuya, sa̱a̱ xeⁿ cwilaꞌno̱o̱ⁿꞌa chiuu waa na ñecaꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ya, nntantyjo̱o̱ⁿya na ya mꞌaaⁿya jo nnoom.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Joꞌ chii yuu na teijndyaa lueeꞌyoꞌ ñequio ndeiꞌcantyeꞌyoꞌ, cꞌomꞌyoꞌ na jnda̱ꞌyoꞌ.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Calaꞌjnda̱ꞌyoꞌ na nncꞌomꞌyoꞌ nato yuu cha juu tsꞌaⁿ na jnda̱ tꞌuo̱o̱ xꞌee nda̱a̱ nlcoꞌxcwenaꞌ jom, meiⁿ ticwinioomꞌm.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Cjooꞌ nꞌomꞌyoꞌ na tincꞌomꞌndiaaꞌndyoꞌ ñequio meiⁿcwii tsꞌaⁿ. Mati cꞌomꞌyoꞌ na ljuꞌ nꞌomꞌyoꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ee tsꞌaⁿ na ticatseixmaⁿ na ljuꞌ tsꞌom, tixocueeꞌ na mꞌaaⁿ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Queⁿꞌndyoꞌyaꞌyoꞌ cwenta na tjaa ꞌñeeⁿ ꞌo na titseijomñe cantyja ꞌnaaⁿꞌ naya na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tintsꞌaanaꞌ na nntseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ cwii tsꞌo̱o̱ na janaꞌ na matseiꞌndaaꞌnaꞌ nnꞌaⁿ xeⁿ nleilꞌueeꞌndyena juunaꞌ, hasta nnda̱a̱ nncwjena.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Meiⁿcwiindyoꞌ ꞌo tincꞌoomꞌñe ñequio cwiicheⁿ tsꞌaⁿ na cweꞌ luaaꞌ meiⁿ ticatsꞌaa tsꞌaⁿ na ticajnda ntyjeeⁿ joo naya na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ sꞌaa Esaú, ee na jom tuiiñejñeeⁿ, joꞌ chii we ndiiꞌ ꞌnaaⁿꞌ tsotyeeⁿ nnaaⁿꞌaⁿ sa̱a̱ cweꞌ cwii nantquie ñꞌeⁿ seijndyooñê juu nayaꞌñeeⁿ.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Ndoꞌ manquiuꞌyoꞌ na nda̱nquia quia na tcaaⁿ na catioꞌnaaⁿñe tsotyeeⁿ jom, tîcatseiyuꞌ tsotyeeⁿ. Taticatseichuiiꞌ tsotyeeⁿ ñꞌoom na tso meiiⁿ na jeeⁿ tyotꞌioom.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 ꞌO tyootjomꞌyoꞌ chaꞌna tjoom nnꞌaⁿ Israel. Joona tyꞌentyjaaꞌna sjo̱ Sinaí quia tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljeii naqui nda̱a̱na. Juu sjo̱ꞌñeeⁿ tyowaa chom na tyoꞌoowandiiꞌndye. Quia waa cweꞌ na jo̱o̱ⁿñe, quia waa jaaⁿ ntom ndoꞌ jndeii tyomꞌaaⁿ jndye,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 meiⁿ tyoondyeꞌyoꞌ jndyeeꞌ ntu na tyondye naⁿꞌñeeⁿ meiⁿ jndyeeꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ jñeeⁿꞌeⁿ, lꞌana tyꞌoo na tintseineiⁿtyeeⁿ nda̱a̱na.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Ee tileicalaꞌñꞌoomꞌndyena ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, na tsoom: “Meiiⁿ tsꞌaⁿ ndoꞌ meiiⁿ quiooꞌ, xeⁿ nnto̱ꞌ na nncjaawa sjo̱waañe, calaꞌcwjeꞌyoꞌ joo ñꞌeⁿ ljo̱ꞌ oo ñꞌeⁿ lantsa.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Juu na teitquiooꞌ nda̱a̱na, jeeⁿ cwajndii seicatyꞌuenaꞌ hasta tso nquii Moisés: “Cwiteindyo̱ na jeeⁿ macatyꞌua̱.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Sa̱a̱ ꞌo cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ Sjo̱ Sión, tsjoomꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na wandoꞌ, juu Jerusalén na mꞌaaⁿnaꞌ cañoomꞌluee, ndoꞌ mꞌaⁿ meiⁿ meiⁿcheⁿ ángeles na cwilaꞌjomndyena na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom,
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwiluiindyena cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jnda̱ teiljeii ncueena libro cañoomꞌluee. ꞌO cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ nqueⁿ na cwiluiiñê na macuꞌxeeⁿ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ, cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaⁿ espíritu na laxmaⁿ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqueeⁿ na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 ꞌO cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ Jesús na seijndaaꞌñê ñꞌoomtyeⁿ xco, ꞌo cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ niomꞌ na maqueⁿljuꞌnaꞌ jaa, na juunaꞌ yati waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, nchiiti nioomꞌ Abel na tcweꞌ.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Joꞌ chii calꞌandyoꞌ cwenta na nchii na ticalaꞌñꞌoomꞌndyoꞌ nqueⁿ na matseineiiⁿ nda̱a̱ya. Ee xeⁿ tîcandyaandye naⁿꞌñeeⁿ na jndyena na seineiⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱na xjeⁿ ljoocheⁿ tsjoomnancue, majndeiiticheⁿ jaa na cwindya̱a̱ na matseineiⁿ nqueⁿ na mꞌaaⁿ cañoomꞌlueecheⁿ, tixocandyaandyo̱.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Xjeⁿꞌñeeⁿcheⁿ jndyeeꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom sꞌaanaꞌ na teincwiiꞌ tyuaa sa̱a̱ jeꞌ matsoom: “Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ nchii cweꞌ nntseiteincwiiꞌa tyuaa, mati tsjo̱ꞌluee.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Ñꞌoomꞌñeeⁿ “cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ” maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nquiño̱o̱ⁿ tsjoomnancue ñequio tsjo̱ꞌluee na tqueeⁿ cha nljooꞌndyetyeⁿ chaꞌtso na maqueeⁿ na tixocateincwiiꞌnaꞌ.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌjomndyo̱, tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na nntseiteincwiiꞌnaꞌ juunaꞌ. Cwa quiaaya na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿ joꞌ ndoꞌ calaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ jom ñequio na xcweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿya ndoꞌ mati ñequio na jnda nquiuuya.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Ee nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱, cwiluiiñê chom na matseindyueeñenaꞌ chaꞌtso.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.