Hebreus 12
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA
1 Jeeⁿ tꞌmaⁿ tmaaⁿꞌ naⁿꞌñeeⁿ na jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿndyena na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii catjeiꞌndyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii cwii nnom na matseitsaaⁿꞌñenaꞌ na tsantyjo̱o̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ na majuꞌtyaꞌnaꞌ jaa. Ñequio na tꞌmaⁿya nꞌo̱o̱ⁿya cjooꞌ nꞌo̱o̱ⁿya na nntsantyjo̱o̱ya naxeⁿꞌ Jesucristo.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Ñequiiꞌcheⁿ cantyꞌiaatya̱a̱ⁿya nnom Jesús ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom cwinaⁿ na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ juu joꞌ nntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ jom. Cwajndii tjoom na tyꞌioom nnꞌaⁿ jom tsꞌoomꞌnaaⁿ, sa̱a̱ ticwjaaꞌñê cwenta na seijnaaⁿꞌnaꞌ jom na tueeⁿꞌeⁿ joꞌ ee ntyjiicheeⁿ xeⁿ jnda̱ teinom nawiꞌñeeⁿ, nncꞌoom na neiiⁿꞌeⁿ. Jnda̱ joꞌ tjawacatyeeⁿ ntyjaaꞌ tio ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Joꞌ chii cꞌoomꞌya nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na sꞌaa Jesús na tyotseiquii tsꞌoom ñequio nnꞌaⁿ jnaⁿ na tyoꞌoo nacjoomꞌm cha tilaꞌnchqueeⁿꞌndyoꞌ meiⁿ ticantycwii na tꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ na wiꞌ na cwiwinomꞌyoꞌ.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Ee meiiⁿ na cwilaꞌjnda̱ꞌyoꞌ nacjoo jnaⁿ, sa̱a̱ tyootjomꞌyoꞌ na nlaꞌcwjee nnꞌaⁿ ꞌo.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 ¿Aa jnda̱ tsuuꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoom na matseijndo̱ꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nꞌomꞌyoꞌ na cwiluiindyoꞌ ntseinaaⁿ? Ee naquiiꞌ nꞌoomꞌm na teiljeii matsonaꞌ:
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Ee matseijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ nꞌom nnꞌaⁿ na wiꞌ tsꞌoom,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Joꞌ chii calaꞌquii nꞌomꞌyoꞌ quia matseiseiiⁿꞌeⁿ ꞌo ee na nlꞌaꞌyoꞌ naljoꞌ mꞌmo̱ⁿnaꞌ na macwjaaꞌñê na ꞌo cwiluiindyoꞌ ntseinaaⁿ, ¿aa mꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ tiquiꞌmaⁿ jnda?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Ee xeⁿ tiquiꞌmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ꞌo chaꞌxjeⁿ quichꞌeeⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ntseinaaⁿ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii ntseinaaⁿ ꞌo, laꞌxmaⁿꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tijndaaꞌ tsotyena.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Ee quia ñetꞌo̱o̱ⁿya na nchꞌuundyo̱, tyoꞌmaⁿ lotya̱a̱ya jaa sa̱a̱ tyotueꞌndyo̱cja̱a̱ nda̱a̱na. Ndoꞌ na luaaꞌ, chiuuti nntueꞌndyo̱cja̱a̱ jo nnom Tsotya̱a̱ya na mꞌaaⁿ cañoomꞌluee cha nntando̱o̱ꞌa cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Nquiee lotya̱a̱ya cantyjati na jlaꞌno̱ⁿꞌna tyoꞌmaⁿna jaa quia na tcaⁿnaꞌ, ndoꞌ mati nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom maꞌmaaⁿ jaa cha nlcoꞌyanaꞌ jaa ndoꞌ na nlqueⁿnaꞌ na ljuꞌ nꞌo̱o̱ⁿ chaꞌxjeⁿ nqueⁿ.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Ñꞌoom na mayuuꞌ ticjaaweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿya quia matseiseiiⁿꞌeⁿ jaa, wiꞌ nquiuuya, sa̱a̱ xeⁿ cwilaꞌno̱o̱ⁿꞌa chiuu waa na ñecaꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ya, nntantyjo̱o̱ⁿya na ya mꞌaaⁿya jo nnoom.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Joꞌ chii yuu na teijndyaa lueeꞌyoꞌ ñequio ndeiꞌcantyeꞌyoꞌ, cꞌomꞌyoꞌ na jnda̱ꞌyoꞌ.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Calaꞌjnda̱ꞌyoꞌ na nncꞌomꞌyoꞌ nato yuu cha juu tsꞌaⁿ na jnda̱ tꞌuo̱o̱ xꞌee nda̱a̱ nlcoꞌxcwenaꞌ jom, meiⁿ ticwinioomꞌm.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Cjooꞌ nꞌomꞌyoꞌ na tincꞌomꞌndiaaꞌndyoꞌ ñequio meiⁿcwii tsꞌaⁿ. Mati cꞌomꞌyoꞌ na ljuꞌ nꞌomꞌyoꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ee tsꞌaⁿ na ticatseixmaⁿ na ljuꞌ tsꞌom, tixocueeꞌ na mꞌaaⁿ.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Queⁿꞌndyoꞌyaꞌyoꞌ cwenta na tjaa ꞌñeeⁿ ꞌo na titseijomñe cantyja ꞌnaaⁿꞌ naya na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tintsꞌaanaꞌ na nntseijomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ cwii tsꞌo̱o̱ na janaꞌ na matseiꞌndaaꞌnaꞌ nnꞌaⁿ xeⁿ nleilꞌueeꞌndyena juunaꞌ, hasta nnda̱a̱ nncwjena.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Meiⁿcwiindyoꞌ ꞌo tincꞌoomꞌñe ñequio cwiicheⁿ tsꞌaⁿ na cweꞌ luaaꞌ meiⁿ ticatsꞌaa tsꞌaⁿ na ticajnda ntyjeeⁿ joo naya na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ sꞌaa Esaú, ee na jom tuiiñejñeeⁿ, joꞌ chii we ndiiꞌ ꞌnaaⁿꞌ tsotyeeⁿ nnaaⁿꞌaⁿ sa̱a̱ cweꞌ cwii nantquie ñꞌeⁿ seijndyooñê juu nayaꞌñeeⁿ.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ndoꞌ manquiuꞌyoꞌ na nda̱nquia quia na tcaaⁿ na catioꞌnaaⁿñe tsotyeeⁿ jom, tîcatseiyuꞌ tsotyeeⁿ. Taticatseichuiiꞌ tsotyeeⁿ ñꞌoom na tso meiiⁿ na jeeⁿ tyotꞌioom.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 ꞌO tyootjomꞌyoꞌ chaꞌna tjoom nnꞌaⁿ Israel. Joona tyꞌentyjaaꞌna sjo̱ Sinaí quia tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ljeii naqui nda̱a̱na. Juu sjo̱ꞌñeeⁿ tyowaa chom na tyoꞌoowandiiꞌndye. Quia waa cweꞌ na jo̱o̱ⁿñe, quia waa jaaⁿ ntom ndoꞌ jndeii tyomꞌaaⁿ jndye,
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 meiⁿ tyoondyeꞌyoꞌ jndyeeꞌ ntu na tyondye naⁿꞌñeeⁿ meiⁿ jndyeeꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ jñeeⁿꞌeⁿ, lꞌana tyꞌoo na tintseineiⁿtyeeⁿ nda̱a̱na.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Ee tileicalaꞌñꞌoomꞌndyena ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, na tsoom: “Meiiⁿ tsꞌaⁿ ndoꞌ meiiⁿ quiooꞌ, xeⁿ nnto̱ꞌ na nncjaawa sjo̱waañe, calaꞌcwjeꞌyoꞌ joo ñꞌeⁿ ljo̱ꞌ oo ñꞌeⁿ lantsa.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Juu na teitquiooꞌ nda̱a̱na, jeeⁿ cwajndii seicatyꞌuenaꞌ hasta tso nquii Moisés: “Cwiteindyo̱ na jeeⁿ macatyꞌua̱.”
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Sa̱a̱ ꞌo cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ Sjo̱ Sión, tsjoomꞌ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na wandoꞌ, juu Jerusalén na mꞌaaⁿnaꞌ cañoomꞌluee, ndoꞌ mꞌaⁿ meiⁿ meiⁿcheⁿ ángeles na cwilaꞌjomndyena na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom,
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwiluiindyena cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jnda̱ teiljeii ncueena libro cañoomꞌluee. ꞌO cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ nqueⁿ na cwiluiiñê na macuꞌxeeⁿ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ, cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaⁿ espíritu na laxmaⁿ nnꞌaⁿ na jnda̱ tqueeⁿ na tjaa jnaⁿ laꞌxmaⁿna.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 ꞌO cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ Jesús na seijndaaꞌñê ñꞌoomtyeⁿ xco, ꞌo cwilaꞌcandyooꞌndyoꞌ na mꞌaaⁿ niomꞌ na maqueⁿljuꞌnaꞌ jaa, na juunaꞌ yati waa ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ, nchiiti nioomꞌ Abel na tcweꞌ.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Joꞌ chii calꞌandyoꞌ cwenta na nchii na ticalaꞌñꞌoomꞌndyoꞌ nqueⁿ na matseineiiⁿ nda̱a̱ya. Ee xeⁿ tîcandyaandye naⁿꞌñeeⁿ na jndyena na seineiⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱na xjeⁿ ljoocheⁿ tsjoomnancue, majndeiiticheⁿ jaa na cwindya̱a̱ na matseineiⁿ nqueⁿ na mꞌaaⁿ cañoomꞌlueecheⁿ, tixocandyaandyo̱.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Xjeⁿꞌñeeⁿcheⁿ jndyeeꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom sꞌaanaꞌ na teincwiiꞌ tyuaa sa̱a̱ jeꞌ matsoom: “Cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ nchii cweꞌ nntseiteincwiiꞌa tyuaa, mati tsjo̱ꞌluee.”
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Ñꞌoomꞌñeeⁿ “cwiicheⁿ cwii ndiiꞌ” maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nquiño̱o̱ⁿ tsjoomnancue ñequio tsjo̱ꞌluee na tqueeⁿ cha nljooꞌndyetyeⁿ chaꞌtso na maqueeⁿ na tixocateincwiiꞌnaꞌ.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Juu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌjomndyo̱, tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na nntseiteincwiiꞌnaꞌ juunaꞌ. Cwa quiaaya na quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿ joꞌ ndoꞌ calaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ jom ñequio na xcweeꞌ nꞌo̱o̱ⁿya ndoꞌ mati ñequio na jnda nquiuuya.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Ee nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱, cwiluiiñê chom na matseindyueeñenaꞌ chaꞌtso.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.