Gálatas 4

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Luaa waa na ñeꞌcatsjo̱o̱ya cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomwaaꞌ: Cwii tyochjoo meiiⁿ na matsonaꞌ na nloꞌñom ꞌnaaⁿꞌ tsotye na jnda̱ tueꞌ, ndoꞌ na luaaꞌ tseixmaⁿ, tjaaꞌnaⁿ na cwichuiiꞌ juu ñequio cwii moso na seijnda tsotye, meiiⁿ chaꞌtso ꞌnaaⁿꞌ tsotyeeⁿ laꞌxmaⁿnaꞌ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwiteixꞌee juu, ndoꞌ na cwijndooꞌna tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ hasta nncueꞌntyjo̱ chu na jnda̱ seijndaaꞌñe tsotyeeⁿ.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Mati maluaaꞌ matseijomnaꞌ jaa nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuuꞌa. Ee cwii tjo̱o̱cheⁿ na jndya̱a̱ya ñꞌoom na catseiyuꞌ tsꞌaⁿ ñequio Cristo, tyomꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿ chaꞌtso nnom na quitꞌmaⁿ nꞌom nnꞌaⁿ na cantyja ꞌnaaⁿ joonaꞌ ntyjaaꞌya nꞌomna na nluiꞌnꞌmaaⁿndyena.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Sa̱a̱ quia na tueꞌtyjo̱ xjeⁿ na ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jñoom Jnaaⁿ. Tuiiñe jnda cwii yuscu. Tyomꞌaaⁿ nacjee ꞌnaaⁿꞌ ljeii na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 Jñoom na nntseicandyaañê jaa na tyomꞌaaⁿya nacje ꞌnaaⁿꞌ ljeiiꞌñeeⁿ, cha nda̱a̱ nncoꞌñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jaa na nncwjaaꞌñê na cwiluiindyo̱ ntseinaaⁿ.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Ndoꞌ cha na mꞌmo̱ⁿndyeyunaꞌ na cwiluiindyoꞌ ntseinaaⁿ jñoom Espíritu na tseixmaⁿ Jnaaⁿ naquiiꞌ nꞌomꞌyoꞌ ndoꞌ nqueⁿ mañequiaaⁿ na cwinduꞌyoꞌ: “Tsotya̱ya Tyꞌo̱o̱tsꞌom.”
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Joꞌ na cwiluiindyuꞌ jnaaⁿ, nchii cweꞌ tsꞌaⁿ na mandiꞌntjomtyeⁿ nnom patrom. Ndoꞌ ncꞌe na cwiluiindyuꞌ jnaaⁿ, juu na nñequiaaⁿ na nndaaꞌ Cristo, mati ꞌu nndaꞌ.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Jachꞌee xuee quia na tyootaꞌjnaⁿꞌyoꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyondyeꞌntjomꞌtyeⁿꞌyoꞌ nda̱a̱ ntyꞌo̱o̱nꞌom na tyolue nnꞌaⁿ na jeeⁿ tꞌmaⁿ ñꞌoom laꞌxmaⁿ, meiiⁿ tiyuuꞌ na laꞌxmaⁿnaꞌ nqueⁿ.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Sa̱a̱ jeꞌ na cwitaꞌjnaⁿꞌyoꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, oo yati na nlꞌuuya na mawajnaⁿꞌaⁿ ꞌo, ¿chiuu waayu na cwilcweꞌnndaꞌyoꞌ na ntyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ na nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ꞌnaⁿ na tijnda̱naꞌ ndoꞌ tilꞌuenaꞌ, na nndyeꞌntjomꞌtyeⁿꞌnndaꞌyoꞌ nda̱a̱naꞌ?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 ꞌO ndicwaⁿ na cwitjeiꞌyoꞌ cwenta na niom ncuee na tꞌmati laxmaⁿnaꞌ, ndoꞌ mati cantyja ꞌnaaⁿꞌ chiꞌndaa ñequio ntꞌom ncuee na cwitjeiiꞌ nnꞌaⁿ cwenta na jeeⁿ tꞌmaⁿ laꞌxmaⁿnaꞌ, ndoꞌ mati na cwitjom ndyu.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ndoꞌ na nmeiiⁿꞌ cwilꞌaꞌyoꞌ, jeeⁿ matseicatyꞌuenaꞌ ja na cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo tsꞌiaaⁿ na tyotsꞌaaya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ ñꞌeⁿ Cristo, macaⁿꞌa nda̱a̱ꞌyoꞌ na calcweꞌyoꞌ na ntyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoommeiⁿꞌ chaꞌxjeⁿ mꞌaaⁿ candyaandyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ joonaꞌ. Meiiⁿ na mayuuꞌ tyootaꞌwiꞌyoꞌ ja sa̱a̱ matseijomnaꞌ na ljoꞌ cwilꞌaꞌyoꞌ.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Manquiujndaaꞌndyoꞌ quia tjo̱nquiajndya̱a̱ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ꞌyoꞌ, tꞌo̱o̱ⁿya na wiiꞌa.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Ndoꞌ juu tycuꞌñeeⁿ na tjo̱ⁿya, cwajndii tyochꞌeenaꞌ ja, sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ, tîcalꞌaꞌyoꞌ na tyꞌaaꞌyoꞌ ja. ꞌO toꞌñoomꞌyoꞌ ja na chaꞌcwijom cwiluiindyo̱ cwii ángel, chaꞌcwijom nquii Cristo Jesús ja.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Quia joꞌ ¿chiuu tuii na jeꞌ taneiⁿꞌyoꞌ ja chaꞌxjeⁿ quialjoꞌ? Ee macwjiꞌyuuꞌndyo̱ cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ chiuu tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomꞌyoꞌ, hasta meiiⁿ na nꞌomnda̱a̱ꞌyoꞌ nntjeiꞌyoꞌ na nntiomꞌyoꞌ nꞌom no̱o̱ⁿ.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 ¿Aa machꞌeeyuunaꞌ nquiuꞌyoꞌ na jndo̱ya ꞌo ncꞌe matseina̱ⁿya ñꞌoom na mayuuꞌ nda̱a̱ꞌyoꞌ?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Joo naⁿmꞌaⁿꞌ na cwiñequiana ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ, jeeⁿ queeⁿ nꞌomna na nlaꞌjomndyoꞌ ñꞌeⁿndyena, sa̱a̱ tixcwe ee lꞌue nꞌomna na nto̱ⁿꞌndyoꞌ ñꞌeⁿndyô̱ cha ñenquieena nlaꞌñꞌoomꞌndyoꞌ joona.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Ee ya na cwilaꞌneiiⁿꞌndye naⁿꞌñeeⁿ ꞌo, xeⁿ xcweeꞌ nꞌomna ñꞌeⁿndyoꞌ. Ndoꞌ majndeiiticheⁿ quia na ticañꞌa̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 ꞌO ntseindaaya cwiicheⁿ cwiindiiꞌ na maquiinaꞌ ja cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na maquiinaꞌ cwii yuscu na matseincuii, maljoꞌ na nntjo̱ⁿ hasta xjeⁿ na nntseiluiiꞌnaꞌ Cristo naquiiꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Toom cweꞌ na ñꞌa̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ jeꞌ chaꞌ nncjuꞌnaaⁿñenaꞌ na ñomquiaꞌti nntseina̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ, ee ñꞌoom na mayuuꞌcheⁿ matseiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ ja cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 ꞌO na lꞌue nꞌomꞌyoꞌ na ñeꞌcꞌomꞌyoꞌ na cje ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés, canduꞌyoꞌ no̱o̱ⁿ: ¿Aa tyoondyeꞌyoꞌ chiuu matso juunaꞌ?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Matso ljeiiꞌñeeⁿ na tꞌom we ntseinda Abraham. Cwii tsaⁿꞌñeeⁿ tuiiñe jnda tsaⁿscu na tyondiꞌntjomtyeⁿ nda̱a̱na, ndoꞌ cwiicheⁿ tuiiñe jnda scuuꞌ nqueⁿ, Saraꞌñeeⁿ titseixmaaⁿ tsꞌaⁿ na mꞌaaⁿ candyaañe.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Jnaaⁿ na seincuii yuscu na tyondiꞌntjomtyeⁿ nda̱a̱na, tuiiñe chaꞌxjeⁿ cwiluiindye meiⁿnquia yoꞌndaa, sa̱a̱ jnaaⁿ na tuiiñe jnda scuuꞌ nqueⁿ, tuiiñe ncꞌe ñꞌoom na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Ñꞌoomwaaꞌ tseixmaⁿnaꞌ ñꞌoom tjañoomꞌ. Ee we yolcuꞌñeeⁿ laꞌxmaⁿna we ñꞌoom na maxjeⁿ ntseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ. Cwii ñꞌoomꞌñeeⁿ maꞌmo̱ⁿnaꞌ Sjo̱ Sinaí, ndoꞌ nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nacjeꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ cwiluiindyena nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Juu ñꞌoom Agar maꞌmo̱ⁿnaꞌ sjo̱ Sinaí na mꞌaaⁿnaꞌ ndyuaa Arabia, na juu sjo̱ꞌñeeⁿ matseijomnaꞌ chaꞌna Jerusalén na waa jeꞌ, ee nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ cwindyeꞌntjomtyeⁿna nnom ljeii na tqueⁿ Moisés.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Sa̱a̱ juu tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Jerusalén na waa jo nandye na laꞌxmaaⁿya, mꞌaaⁿ candyaañenaꞌ, ticandiꞌntjomnaꞌ nnom ljeii na tqueⁿ Moisés.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Ee mawaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeiinaꞌ na tyoñequiaa Isaías teiyo. Matsonaꞌ:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 ꞌO nnꞌaⁿya na cwilaꞌyuꞌyoꞌ, laꞌxmaaⁿya chaꞌna Isaac, ee mati jaa cwiluiindyo̱ ntseinda Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tsoom nnom Abraham na ncꞌom.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Sa̱a̱ chaꞌxjeⁿ juu jnda Abraham na tuiiñe chaꞌxjeⁿ meiⁿquia tsꞌaⁿ, tyocoꞌweeⁿꞌeⁿ Isaac na tuiiñe ncꞌe Espíritu Santo, maluaaꞌ waa jeꞌ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Sa̱a̱ ñꞌoom na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom Abraham na teiljeii, luaa matsonaꞌ: “Caleintyjo̱ꞌ tsaⁿscu na mandiꞌntjomtyeⁿ njomꞌ ñequio jnaaⁿ, ee ticwanaaⁿ na nncoꞌñoom ꞌnaⁿꞌ na waa, jnda scuꞌ nncuꞌ nncoꞌñom.”
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Joꞌ chii ꞌo nnꞌaⁿya, tilaꞌxmaaⁿya ntseinda yuscu na ñejndiꞌntjomtyeⁿ. Laxmaaⁿya ntseinda yuscu na mꞌaaⁿ candyaañe.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.