Atos 5
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Sa̱a̱ cwii tsaⁿsꞌa na jndyu Ananías ñequio scoomꞌm Safira nda̱a̱na cwii tyuaana.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ananíasꞌñeeⁿ seitjo̱o̱ⁿ cantyja na jna̱a̱ⁿ juunaꞌ, ndoꞌ mati ntyjii scoomꞌm na ljoꞌ. Jndyochom meiⁿ ndyee sꞌomꞌñeeⁿ tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ apóstoles.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Quia joꞌ matso Pedro nnoom:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Yocheⁿ na tyoojnda̱a̱ꞌ juunaꞌ tseixmaⁿnaꞌ cwentaꞌ. Ndoꞌ mati meiiⁿ na jnda̱ jnda̱a̱ꞌ juunaꞌ wanaaⁿ na nntsaꞌ yuu na lꞌue tsꞌomꞌ ñequio sꞌomꞌñeeⁿ. ꞌU jeꞌ ¿chiuu na luaaꞌ seitiuuꞌ naquiiꞌ tsꞌomꞌ? Ee nchii nda̱a̱ nnꞌaⁿ saꞌ cantu, nnom nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa jnaⁿꞌ.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Jnda̱ na jndii Ananías ñꞌoommeiⁿꞌ cweꞌ tiooñetoom na tsꞌoo jom. Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na nquiuna na luaaꞌ tuii, jeeⁿ ndyaꞌ nioom tyuena.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Teicantyja naⁿnom na titquiendye. Jlaꞌtyjoondyena liaa jom. Jnda̱ chii tjeiiꞌna jom, mana tyꞌecatꞌiuuna jom.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Jnda̱ teinom chaꞌna ndyee hora na tuii na ljoꞌ ndoꞌ tyjeeꞌ scuuꞌ Ananías. Meiⁿchjoo ticaljeiiⁿ aa waa ljoꞌ tuii.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Quia joꞌ Pedro matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Matso Pedro nnoom:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Mantyjacheⁿ cweꞌ tiooñetoom jo ncꞌee Pedro, mana tueeⁿꞌeⁿ. Quia na tyꞌequieꞌ naⁿnom na titquiendye jliuna na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjeiiꞌna jom, tyꞌecatꞌiuuna jom nacañoomꞌ saaⁿꞌaⁿ.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Quia joꞌ, tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ, jeeⁿ tꞌmaⁿ seicatyꞌuenaꞌ ndoꞌ mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na tyondye na luaaꞌ tuii.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Nnꞌaⁿ na cwiluiindyena apóstoles jndye nnom ꞌnaaⁿ lꞌana ñequio tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na xonda̱a̱ nluii na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ. Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jnda̱ cwilaꞌyuꞌ tjoomꞌ tꞌmaⁿna na tyotjomndyena watsꞌom tꞌmaⁿ na jndyu leirooꞌnaꞌ Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ nquiaana na nlaꞌjomndyena, meiiⁿ na ljoꞌ tyotjeiiꞌyana nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ndoꞌ tjawijndyendyeti nnꞌaⁿ na tyolaꞌyuꞌ ñequio Ta Jesús, naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii ndyuee nantaa, cjooꞌ nduu ndoꞌ cjooꞌ luee, cha quia na wjaawinom Pedro nnquioo ncwaaⁿꞌaⁿ nacjoo cwantindye joona cha nnꞌmaaⁿna.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Mati nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ njoom na nndyooꞌ Jerusalén tquiochona nnꞌaⁿwii ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na tyoleichuu jndyetia. Ndoꞌ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ nꞌmaaⁿna.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê na jndyu saduceos, jlawendyena nacjoo apóstoles ee jeeⁿ lioona naⁿꞌñeeⁿ.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Joꞌ chii tꞌuena naⁿꞌñeeⁿ. Tioomna joo wꞌaancjo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Sa̱a̱ teijaaⁿ tyjeeꞌ cwii ángel cwentaaꞌ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Seicanaaⁿñê ndyueelꞌa wꞌaancjo. Tjeiiⁿꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ chꞌeⁿ.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Matsoom nda̱a̱na:
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Jnda̱ na jndyena ñꞌoomwaaꞌ tyꞌena. Ndoꞌ cwitsjoom tyꞌequieꞌna watsꞌom tꞌmaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Sa̱a̱ quia na jnda̱ tquie sondaro ꞌndyootsꞌa wꞌaancjo jliuna na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ joꞌ joꞌ. Joꞌ chii tyꞌelcweeꞌna. Tyꞌelaꞌcandiina na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Jluena:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom nnꞌaⁿ na cwilꞌa cwenta watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ntyee na cwiluiitquiendye, quia na jndyena na luaaꞌ, tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomna chiuu ya nluii cha nleicheⁿ ñꞌoomwaaꞌ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ndoꞌ mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ, seicandii joona, matso:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom tjaaⁿ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecachona naⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ nchii ñequio na jndeiꞌnaꞌ ee nquiaana xeⁿ nnꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌñeeⁿ njñom ljo̱ꞌ joona.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ndoꞌ quia na jnda̱ tquienndaꞌna yuu cwitjomndye naⁿmanꞌiaaⁿ, tquiana cwenta pra̱so nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe, seilcwiiꞌñê nda̱a̱ pra̱soꞌñeeⁿ.
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Matsoom:
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Quia joꞌ Pedro ñequio ntꞌomcheⁿ apóstoles, tꞌo̱o̱na, jluena:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Manqueⁿ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndye welooya na ñetꞌom teiyo, tquiaaⁿ na wandoꞌxco Jesús na jlaꞌcueꞌyoꞌ na tyꞌiomꞌyoꞌ nacjooꞌ tsꞌoomꞌnaaⁿ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Seitꞌmaaⁿꞌñê juu. Tqueeⁿ juu ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ntyjaya. Tqueeⁿ juu na cwiluiitꞌmaaⁿñe ndoꞌ na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe nnꞌaⁿ cha calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ na nntseitꞌmaⁿ tsꞌom jnaaⁿna.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Jâ cwitjeiꞌyuuꞌndyô̱ cantyja ꞌnaaⁿ ñꞌoommeiiⁿ, ndoꞌ majoꞌti machꞌee Espíritu Santo, nquii na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ñꞌoom na matsoom.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Jnda̱ na jndye naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jeeⁿ ndyaꞌ lioona hasta ñeꞌcalaꞌcwjeena naⁿꞌñeeⁿ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Sa̱a̱ teicantyja cwiindye joona, tsꞌaⁿ na jndyu Gamaliel. Jom tsꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos ndoꞌ maꞌmo̱o̱ⁿ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ ya ñꞌoom nquiuna cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Teintyjeeⁿꞌeⁿ ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na caluiꞌya apóstoles chꞌeⁿ chjoowiꞌ taⁿꞌndyo.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Tsoom nda̱a̱ ncꞌiaaⁿꞌaⁿ:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Ee cjañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ jaachꞌeeti xuee tyomꞌaaⁿ Teudas. Tyotsoom na jom tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ cwiluiiñe, ndoꞌ chaꞌna ñequiee siaⁿnto naⁿnom jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tꞌoomꞌndyena. Mana ntycwii cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Jnda̱ teinom na ljoꞌ, xcwe na cwiwiljeiixco ncuee nnꞌaⁿ, mati seisꞌañe Judas tsꞌaⁿ Galileo. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ mati jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tyolaꞌjomndye ñꞌeⁿñê majoꞌti tꞌoomꞌndyena.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Joꞌ chii matseijndo̱ꞌa nꞌomꞌyoꞌ, caꞌndyeꞌyoꞌ tiꞌmꞌaⁿꞌ. Cajndooꞌ nquieena, ee xeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ ñequio tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ quia joꞌ nncjaandyue cheⁿnquieenaꞌ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Sa̱a̱ xeⁿ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, quia joꞌ tijoom canda̱a̱ na nlatyuiꞌyoꞌ joonaꞌ. Nleitquiooꞌto na cwitsaꞌyoꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ndoꞌ jlaꞌjomndye ncꞌiaaꞌ Gamaliel ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Joꞌ chii tqueeⁿꞌnndaꞌna apóstoles. Cweꞌ tyotjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ ñequio na jndeiꞌnaꞌ tyoluena na tantꞌmo̱o̱ⁿ naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús. Jnda̱ chii jñoomna naⁿꞌñeeⁿ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeꞌ, jluiꞌna quiiꞌntaaⁿ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñequio na neiiⁿna na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌxmaⁿna na coꞌwiꞌnaꞌ joona ncꞌe na cwitjeiꞌyuuꞌndyena ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ndoꞌ ꞌio ndi ꞌio tîcꞌoomeintyjeeꞌna na tyotꞌmo̱o̱ⁿna naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ ndoꞌ mati lꞌaa nnꞌaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús na cwiluiiñe Cristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.