Atos 5
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Sa̱a̱ cwii tsaⁿsꞌa na jndyu Ananías ñequio scoomꞌm Safira nda̱a̱na cwii tyuaana.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ananíasꞌñeeⁿ seitjo̱o̱ⁿ cantyja na jna̱a̱ⁿ juunaꞌ, ndoꞌ mati ntyjii scoomꞌm na ljoꞌ. Jndyochom meiⁿ ndyee sꞌomꞌñeeⁿ tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ apóstoles.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Quia joꞌ matso Pedro nnoom:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Yocheⁿ na tyoojnda̱a̱ꞌ juunaꞌ tseixmaⁿnaꞌ cwentaꞌ. Ndoꞌ mati meiiⁿ na jnda̱ jnda̱a̱ꞌ juunaꞌ wanaaⁿ na nntsaꞌ yuu na lꞌue tsꞌomꞌ ñequio sꞌomꞌñeeⁿ. ꞌU jeꞌ ¿chiuu na luaaꞌ seitiuuꞌ naquiiꞌ tsꞌomꞌ? Ee nchii nda̱a̱ nnꞌaⁿ saꞌ cantu, nnom nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa jnaⁿꞌ.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Jnda̱ na jndii Ananías ñꞌoommeiⁿꞌ cweꞌ tiooñetoom na tsꞌoo jom. Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na nquiuna na luaaꞌ tuii, jeeⁿ ndyaꞌ nioom tyuena.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Teicantyja naⁿnom na titquiendye. Jlaꞌtyjoondyena liaa jom. Jnda̱ chii tjeiiꞌna jom, mana tyꞌecatꞌiuuna jom.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Jnda̱ teinom chaꞌna ndyee hora na tuii na ljoꞌ ndoꞌ tyjeeꞌ scuuꞌ Ananías. Meiⁿchjoo ticaljeiiⁿ aa waa ljoꞌ tuii.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Quia joꞌ Pedro matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Matso Pedro nnoom:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Mantyjacheⁿ cweꞌ tiooñetoom jo ncꞌee Pedro, mana tueeⁿꞌeⁿ. Quia na tyꞌequieꞌ naⁿnom na titquiendye jliuna na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjeiiꞌna jom, tyꞌecatꞌiuuna jom nacañoomꞌ saaⁿꞌaⁿ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Quia joꞌ, tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ, jeeⁿ tꞌmaⁿ seicatyꞌuenaꞌ ndoꞌ mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na tyondye na luaaꞌ tuii.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Nnꞌaⁿ na cwiluiindyena apóstoles jndye nnom ꞌnaaⁿ lꞌana ñequio tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na xonda̱a̱ nluii na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ. Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jnda̱ cwilaꞌyuꞌ tjoomꞌ tꞌmaⁿna na tyotjomndyena watsꞌom tꞌmaⁿ na jndyu leirooꞌnaꞌ Salomón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ nquiaana na nlaꞌjomndyena, meiiⁿ na ljoꞌ tyotjeiiꞌyana nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Ndoꞌ tjawijndyendyeti nnꞌaⁿ na tyolaꞌyuꞌ ñequio Ta Jesús, naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii ndyuee nantaa, cjooꞌ nduu ndoꞌ cjooꞌ luee, cha quia na wjaawinom Pedro nnquioo ncwaaⁿꞌaⁿ nacjoo cwantindye joona cha nnꞌmaaⁿna.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Mati nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ njoom na nndyooꞌ Jerusalén tquiochona nnꞌaⁿwii ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na tyoleichuu jndyetia. Ndoꞌ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ nꞌmaaⁿna.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê na jndyu saduceos, jlawendyena nacjoo apóstoles ee jeeⁿ lioona naⁿꞌñeeⁿ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Joꞌ chii tꞌuena naⁿꞌñeeⁿ. Tioomna joo wꞌaancjo.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Sa̱a̱ teijaaⁿ tyjeeꞌ cwii ángel cwentaaꞌ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Seicanaaⁿñê ndyueelꞌa wꞌaancjo. Tjeiiⁿꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ chꞌeⁿ.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 Matsoom nda̱a̱na:
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Jnda̱ na jndyena ñꞌoomwaaꞌ tyꞌena. Ndoꞌ cwitsjoom tyꞌequieꞌna watsꞌom tꞌmaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Sa̱a̱ quia na jnda̱ tquie sondaro ꞌndyootsꞌa wꞌaancjo jliuna na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ joꞌ joꞌ. Joꞌ chii tyꞌelcweeꞌna. Tyꞌelaꞌcandiina na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ.
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Jluena:
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom nnꞌaⁿ na cwilꞌa cwenta watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ntyee na cwiluiitquiendye, quia na jndyena na luaaꞌ, tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomna chiuu ya nluii cha nleicheⁿ ñꞌoomwaaꞌ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ndoꞌ mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ, seicandii joona, matso:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom tjaaⁿ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecachona naⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ nchii ñequio na jndeiꞌnaꞌ ee nquiaana xeⁿ nnꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌñeeⁿ njñom ljo̱ꞌ joona.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ndoꞌ quia na jnda̱ tquienndaꞌna yuu cwitjomndye naⁿmanꞌiaaⁿ, tquiana cwenta pra̱so nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe, seilcwiiꞌñê nda̱a̱ pra̱soꞌñeeⁿ.
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Matsoom:
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Quia joꞌ Pedro ñequio ntꞌomcheⁿ apóstoles, tꞌo̱o̱na, jluena:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Manqueⁿ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndye welooya na ñetꞌom teiyo, tquiaaⁿ na wandoꞌxco Jesús na jlaꞌcueꞌyoꞌ na tyꞌiomꞌyoꞌ nacjooꞌ tsꞌoomꞌnaaⁿ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Seitꞌmaaⁿꞌñê juu. Tqueeⁿ juu ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ntyjaya. Tqueeⁿ juu na cwiluiitꞌmaaⁿñe ndoꞌ na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe nnꞌaⁿ cha calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ na nntseitꞌmaⁿ tsꞌom jnaaⁿna.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Jâ cwitjeiꞌyuuꞌndyô̱ cantyja ꞌnaaⁿ ñꞌoommeiiⁿ, ndoꞌ majoꞌti machꞌee Espíritu Santo, nquii na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ñꞌoom na matsoom.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Jnda̱ na jndye naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jeeⁿ ndyaꞌ lioona hasta ñeꞌcalaꞌcwjeena naⁿꞌñeeⁿ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Sa̱a̱ teicantyja cwiindye joona, tsꞌaⁿ na jndyu Gamaliel. Jom tsꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos ndoꞌ maꞌmo̱o̱ⁿ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ ya ñꞌoom nquiuna cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Teintyjeeⁿꞌeⁿ ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na caluiꞌya apóstoles chꞌeⁿ chjoowiꞌ taⁿꞌndyo.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Tsoom nda̱a̱ ncꞌiaaⁿꞌaⁿ:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Ee cjañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ jaachꞌeeti xuee tyomꞌaaⁿ Teudas. Tyotsoom na jom tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ cwiluiiñe, ndoꞌ chaꞌna ñequiee siaⁿnto naⁿnom jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tꞌoomꞌndyena. Mana ntycwii cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Jnda̱ teinom na ljoꞌ, xcwe na cwiwiljeiixco ncuee nnꞌaⁿ, mati seisꞌañe Judas tsꞌaⁿ Galileo. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ mati jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tyolaꞌjomndye ñꞌeⁿñê majoꞌti tꞌoomꞌndyena.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Joꞌ chii matseijndo̱ꞌa nꞌomꞌyoꞌ, caꞌndyeꞌyoꞌ tiꞌmꞌaⁿꞌ. Cajndooꞌ nquieena, ee xeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ ñequio tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ quia joꞌ nncjaandyue cheⁿnquieenaꞌ.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Sa̱a̱ xeⁿ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, quia joꞌ tijoom canda̱a̱ na nlatyuiꞌyoꞌ joonaꞌ. Nleitquiooꞌto na cwitsaꞌyoꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Ndoꞌ jlaꞌjomndye ncꞌiaaꞌ Gamaliel ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Joꞌ chii tqueeⁿꞌnndaꞌna apóstoles. Cweꞌ tyotjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ ñequio na jndeiꞌnaꞌ tyoluena na tantꞌmo̱o̱ⁿ naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús. Jnda̱ chii jñoomna naⁿꞌñeeⁿ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeꞌ, jluiꞌna quiiꞌntaaⁿ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñequio na neiiⁿna na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌxmaⁿna na coꞌwiꞌnaꞌ joona ncꞌe na cwitjeiꞌyuuꞌndyena ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ndoꞌ ꞌio ndi ꞌio tîcꞌoomeintyjeeꞌna na tyotꞌmo̱o̱ⁿna naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ ndoꞌ mati lꞌaa nnꞌaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús na cwiluiiñe Cristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.