Atos 5

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sa̱a̱ cwii tsaⁿsꞌa na jndyu Ananías ñequio scoomꞌm Safira nda̱a̱na cwii tyuaana.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ananíasꞌñeeⁿ seitjo̱o̱ⁿ cantyja na jna̱a̱ⁿ juunaꞌ, ndoꞌ mati ntyjii scoomꞌm na ljoꞌ. Jndyochom meiⁿ ndyee sꞌomꞌñeeⁿ tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ apóstoles.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Quia joꞌ matso Pedro nnoom:
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Yocheⁿ na tyoojnda̱a̱ꞌ juunaꞌ tseixmaⁿnaꞌ cwentaꞌ. Ndoꞌ mati meiiⁿ na jnda̱ jnda̱a̱ꞌ juunaꞌ wanaaⁿ na nntsaꞌ yuu na lꞌue tsꞌomꞌ ñequio sꞌomꞌñeeⁿ. ꞌU jeꞌ ¿chiuu na luaaꞌ seitiuuꞌ naquiiꞌ tsꞌomꞌ? Ee nchii nda̱a̱ nnꞌaⁿ saꞌ cantu, nnom nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom waa jnaⁿꞌ.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Jnda̱ na jndii Ananías ñꞌoommeiⁿꞌ cweꞌ tiooñetoom na tsꞌoo jom. Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na nquiuna na luaaꞌ tuii, jeeⁿ ndyaꞌ nioom tyuena.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Teicantyja naⁿnom na titquiendye. Jlaꞌtyjoondyena liaa jom. Jnda̱ chii tjeiiꞌna jom, mana tyꞌecatꞌiuuna jom.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Jnda̱ teinom chaꞌna ndyee hora na tuii na ljoꞌ ndoꞌ tyjeeꞌ scuuꞌ Ananías. Meiⁿchjoo ticaljeiiⁿ aa waa ljoꞌ tuii.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Quia joꞌ Pedro matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Matso Pedro nnoom:
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Mantyjacheⁿ cweꞌ tiooñetoom jo ncꞌee Pedro, mana tueeⁿꞌeⁿ. Quia na tyꞌequieꞌ naⁿnom na titquiendye jliuna na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ. Mati tjeiiꞌna jom, tyꞌecatꞌiuuna jom nacañoomꞌ saaⁿꞌaⁿ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Quia joꞌ, tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ, jeeⁿ tꞌmaⁿ seicatyꞌuenaꞌ ndoꞌ mati ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na tyondye na luaaꞌ tuii.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Nnꞌaⁿ na cwiluiindyena apóstoles jndye nnom ꞌnaaⁿ lꞌana ñequio tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na xonda̱a̱ nluii na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ. Ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jnda̱ cwilaꞌyuꞌ tjoomꞌ tꞌmaⁿna na tyotjomndyena watsꞌom tꞌmaⁿ na jndyu leirooꞌnaꞌ Salomón.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ nquiaana na nlaꞌjomndyena, meiiⁿ na ljoꞌ tyotjeiiꞌyana nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Ndoꞌ tjawijndyendyeti nnꞌaⁿ na tyolaꞌyuꞌ ñequio Ta Jesús, naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii ndyuee nantaa, cjooꞌ nduu ndoꞌ cjooꞌ luee, cha quia na wjaawinom Pedro nnquioo ncwaaⁿꞌaⁿ nacjoo cwantindye joona cha nnꞌmaaⁿna.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Mati nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ njoom na nndyooꞌ Jerusalén tquiochona nnꞌaⁿwii ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na tyoleichuu jndyetia. Ndoꞌ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ nꞌmaaⁿna.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê na jndyu saduceos, jlawendyena nacjoo apóstoles ee jeeⁿ lioona naⁿꞌñeeⁿ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Joꞌ chii tꞌuena naⁿꞌñeeⁿ. Tioomna joo wꞌaancjo.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Sa̱a̱ teijaaⁿ tyjeeꞌ cwii ángel cwentaaꞌ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Seicanaaⁿñê ndyueelꞌa wꞌaancjo. Tjeiiⁿꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ chꞌeⁿ.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 Matsoom nda̱a̱na:
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Jnda̱ na jndyena ñꞌoomwaaꞌ tyꞌena. Ndoꞌ cwitsjoom tyꞌequieꞌna watsꞌom tꞌmaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Sa̱a̱ quia na jnda̱ tquie sondaro ꞌndyootsꞌa wꞌaancjo jliuna na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ joꞌ joꞌ. Joꞌ chii tyꞌelcweeꞌna. Tyꞌelaꞌcandiina na tacꞌom naⁿꞌñeeⁿ.
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 Jluena:
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe ñequio tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom nnꞌaⁿ na cwilꞌa cwenta watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ ntyee na cwiluiitquiendye, quia na jndyena na luaaꞌ, tyomꞌaaⁿꞌ nꞌomna chiuu ya nluii cha nleicheⁿ ñꞌoomwaaꞌ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ndoꞌ mañejuu xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeeꞌcañoom cwii tsꞌaⁿ, seicandii joona, matso:
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom tjaaⁿ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecachona naⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ nchii ñequio na jndeiꞌnaꞌ ee nquiaana xeⁿ nnꞌaⁿ na cwindye ñꞌoomꞌñeeⁿ njñom ljo̱ꞌ joona.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ndoꞌ quia na jnda̱ tquienndaꞌna yuu cwitjomndye naⁿmanꞌiaaⁿ, tquiana cwenta pra̱so nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ tyee na cwiluiitquieñe, seilcwiiꞌñê nda̱a̱ pra̱soꞌñeeⁿ.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 Matsoom:
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Quia joꞌ Pedro ñequio ntꞌomcheⁿ apóstoles, tꞌo̱o̱na, jluena:
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Manqueⁿ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndye welooya na ñetꞌom teiyo, tquiaaⁿ na wandoꞌxco Jesús na jlaꞌcueꞌyoꞌ na tyꞌiomꞌyoꞌ nacjooꞌ tsꞌoomꞌnaaⁿ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Seitꞌmaaⁿꞌñê juu. Tqueeⁿ juu ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ntyjaya. Tqueeⁿ juu na cwiluiitꞌmaaⁿñe ndoꞌ na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe nnꞌaⁿ cha calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ na nntseitꞌmaⁿ tsꞌom jnaaⁿna.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Jâ cwitjeiꞌyuuꞌndyô̱ cantyja ꞌnaaⁿ ñꞌoommeiiⁿ, ndoꞌ majoꞌti machꞌee Espíritu Santo, nquii na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌcanda̱ ñꞌoom na matsoom.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Jnda̱ na jndye naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jeeⁿ ndyaꞌ lioona hasta ñeꞌcalaꞌcwjeena naⁿꞌñeeⁿ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Sa̱a̱ teicantyja cwiindye joona, tsꞌaⁿ na jndyu Gamaliel. Jom tsꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos ndoꞌ maꞌmo̱o̱ⁿ chiuu matsa̱ꞌntjom ljeii na tqueⁿ Moisés, chaꞌtsondye nnꞌaⁿ ya ñꞌoom nquiuna cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Teintyjeeⁿꞌeⁿ ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na caluiꞌya apóstoles chꞌeⁿ chjoowiꞌ taⁿꞌndyo.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Tsoom nda̱a̱ ncꞌiaaⁿꞌaⁿ:
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Ee cjañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ jaachꞌeeti xuee tyomꞌaaⁿ Teudas. Tyotsoom na jom tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ cwiluiiñe, ndoꞌ chaꞌna ñequiee siaⁿnto naⁿnom jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tꞌoomꞌndyena. Mana ntycwii cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Jnda̱ teinom na ljoꞌ, xcwe na cwiwiljeiixco ncuee nnꞌaⁿ, mati seisꞌañe Judas tsꞌaⁿ Galileo. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ jlaꞌjomndyena ñꞌeⁿñê. Sa̱a̱ mati jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tyolaꞌjomndye ñꞌeⁿñê majoꞌti tꞌoomꞌndyena.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Joꞌ chii matseijndo̱ꞌa nꞌomꞌyoꞌ, caꞌndyeꞌyoꞌ tiꞌmꞌaⁿꞌ. Cajndooꞌ nquieena, ee xeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ ñequio tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ cweꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ quia joꞌ nncjaandyue cheⁿnquieenaꞌ.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Sa̱a̱ xeⁿ cwilaꞌxmaⁿnaꞌ tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, quia joꞌ tijoom canda̱a̱ na nlatyuiꞌyoꞌ joonaꞌ. Nleitquiooꞌto na cwitsaꞌyoꞌ nacjooꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Ndoꞌ jlaꞌjomndye ncꞌiaaꞌ Gamaliel ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Joꞌ chii tqueeⁿꞌnndaꞌna apóstoles. Cweꞌ tyotjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Ndoꞌ ñequio na jndeiꞌnaꞌ tyoluena na tantꞌmo̱o̱ⁿ naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús. Jnda̱ chii jñoomna naⁿꞌñeeⁿ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeꞌ, jluiꞌna quiiꞌntaaⁿ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ñequio na neiiⁿna na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwilaꞌxmaⁿna na coꞌwiꞌnaꞌ joona ncꞌe na cwitjeiꞌyuuꞌndyena ñꞌoom ñequio xueeꞌ Jesús.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ndoꞌ ꞌio ndi ꞌio tîcꞌoomeintyjeeꞌna na tyotꞌmo̱o̱ⁿna naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ ndoꞌ mati lꞌaa nnꞌaⁿ. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús na cwiluiiñe Cristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.