Atos 28
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Jnda̱ na jluiꞌnꞌmaaⁿndyô̱ nawiꞌñeeⁿ chii jliuuyâ na Malta jndyu ndyuaaxeⁿncwe yuu squia̱a̱yâ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ lꞌana na ya nnꞌaⁿndyena ñꞌeⁿndyô̱. Jlaꞌcanaaⁿndyena chom. Jluena na calawiindyô̱, ee jeeⁿ teiⁿ ndoꞌ jnda̱ macwiwaꞌ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pablo seixcweeⁿ cwii sa̱a̱ꞌ nꞌoom teincwe. Ndoꞌ quia na tioom joonaꞌ naquiiꞌ chom jluiꞌnom cwii catsuu na maleinomyoꞌ chom. Mana tꞌuiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyeⁿ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ndoꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na tiñeꞌcaꞌndiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana. Jluena:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Sa̱a̱ Pablo seiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ. Mana tiooñeyoꞌ naquiiꞌ chom. Tjaa na teinioomꞌm.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Naⁿꞌñeeⁿ tyomeindooꞌna, jlaꞌtiuuna na nncwjaaꞌñenaꞌ tcooꞌ Pablo oo na matsꞌia joꞌ cweꞌ nnquiooñetoom mana nncueeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ jnda̱ tjawiquiuuꞌ na meindooꞌna, cwintyꞌiaana na tjaa na teinioomꞌm, joꞌ chii cwiicheⁿ ljo jlaꞌtiuuna. Jluena na jom cwii tyꞌo̱o̱tsꞌom.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nndyooꞌ yuu tyolawindyô̱ waa tyuaa cwentaaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieeñeti tyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ. Publio jndyu tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom na caljooꞌndyo̱yaayâ waⁿꞌaⁿ. Quia joꞌ ljooꞌndyô̱ joꞌ joꞌ cwii ndyee xuee. Seiñꞌoomꞌñê jâ tquiaaⁿ na tcwaaꞌâ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ndoꞌ seijomnaꞌ na wiiꞌ tsotyeeⁿ. Matseiconaꞌ juu ndoꞌ mateiiꞌ ndaaniomꞌ. Tjantyjaaꞌ Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ. Seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjooꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Jnda̱ tuii na luaaꞌ, ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿwii ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ tyꞌentyjaaꞌna Pablo, ndoꞌ nꞌmaaⁿna.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Jndye naya lꞌa naⁿꞌñeeⁿ jâ. Ndoꞌ quia na saacuo̱o̱yâ wꞌaandaa na macwitsaayâ, tquiana chaꞌtso ꞌnaⁿ na nleilꞌueeꞌndyô̱ yocheⁿ na cwitsaayâ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Jnda̱ teinom ndyee chiꞌ na squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ ndoꞌ saacuo̱o̱yâ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Juunaꞌ jnaⁿnaꞌ tsjoom Alejandría, sa̱a̱ tjameintyjeeꞌyanaꞌ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ chaꞌwaa ncueesuaꞌ. Juunaꞌ ñoom ꞌndyoonnom Cástor ñequio Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Siracusa yuu na cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyo̱yaayâ cwii ndyee xuee.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ. Saasaatya̱a̱yâ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ cañoomꞌwiꞌ ndyuaa hasta xjeⁿ na squia̱a̱yâ tsjoom Regio. Teincoo cwiicheⁿ xuee jndyo jndye na jnaⁿnaꞌ jo ndoꞌ cantyja na macaluiꞌ caxjuu tsꞌoomꞌnaaⁿ. Tjantquie jndyeꞌñeeⁿ wꞌaandaa jo cantyja na cwitsaayâ. Ndoꞌ xuee jnda̱ we squia̱a̱yâ tsjoom Puteoli. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa na macanda̱.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Tsjoomꞌñeeⁿ jliuuyâ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Jlue naⁿꞌñeeⁿ na caljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joꞌ na ljooꞌndyô̱. Jnda̱ chii saayâ tsjoom Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Roma, quia na jndyena na mañjomndyô̱ nato, quia joꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndyena jâ xjeⁿ tsjoom Foro de Apio ndoꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndye jâ cwii joo na jndyu Tres Tabernas. Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo naⁿꞌñeeⁿ tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ tsjoom Roma, capeitaⁿ tquiaaⁿ cwenta pra̱so lꞌo̱ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ sondaro. Sa̱a̱ Pablo tquiana na wandyo̱ꞌ nncꞌoom ñequio cwii sondaro na nntsꞌaa cwenta jom.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Jnda̱ ndyee xuee na squia̱a̱yâ, tqueeⁿꞌ Pablo nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ lanꞌom cwentaa nnꞌaⁿ judíos tsjoomꞌñeeⁿ. Quia na jnda̱ tjomndyena seineiiⁿ nda̱a̱na. Matsoom:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ taⁿna na catsjo̱o̱ nnco̱ chiuu waa. Jnda̱ jndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ ñeꞌcalaꞌcandyaandyena ja ee jlaꞌno̱ⁿꞌna tjaa ljoꞌ sꞌaa na tseixmaⁿ na cꞌio̱.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Sa̱a̱ ticalꞌue nꞌom nnꞌaⁿ judíos na ljoꞌ. Joꞌ na jndeiꞌnaꞌ sꞌaa tyꞌoo na nquii tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoomwaañe nncuꞌxeeⁿ ja. Sa̱a̱ ja nchii na maqua̱ⁿya ñꞌoom nacjoo nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomya na jndyo̱o̱ ñjaaⁿ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Tqueeⁿꞌndyo̱ ꞌo na nntyꞌiaya ꞌo ndoꞌ na nntseina̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ. Ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matseiyuꞌa na jnda̱ jndyo nqueⁿ na ntyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos na nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa, joꞌ na chuꞌtyeⁿndyo̱ ñequio lꞌuaancjomeiiⁿñe.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Quia joꞌ jluena nnoom:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Sa̱a̱ ñeꞌcandya̱a̱yaayâ chiuu waa na matseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom xco na cwilayuꞌyoꞌ ee manquiuuyâ na chaꞌtso nnꞌaⁿ cwiluena na tisꞌa ñꞌoomꞌñeeⁿ.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Joꞌ chii jlaꞌjndaaꞌndyena cwaaⁿ cwii xuee na nntjomndyenndaꞌna. Quia na tueꞌntyjo̱ xueeꞌñeeⁿ jndyendye nnꞌaⁿ tjomndye yuu macꞌeⁿ Pablo. Cwitsjoom to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta xjeⁿ na tmaaⁿcheⁿ. Tyotseineiiⁿ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Lꞌue tsꞌoom na nlaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús. Joꞌ chii tjacꞌoomnaꞌ na seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na seineiiⁿ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tîcalaꞌyuꞌna.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ticatjoomꞌ jlaꞌtiuuna ñꞌoom na jndyena. Joꞌ chii tꞌoomꞌndyena. Sa̱a̱ tsojndyee Pablo cwii ñꞌoom nda̱a̱na. Matsoom:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Matsoom:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ee jnda̱ teiquieꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Tsoti Pablo:
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Jnda̱ na tso Pablo ñꞌoomwaaꞌ mana tꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ judíos. Jndye ñꞌoom cwityolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Canda̱a̱ꞌ we chu ljooꞌñe Pablo cwii wꞌaa na cweꞌ tyotiomlꞌuaaⁿ na tyomꞌaaⁿyaaⁿ. Ndoꞌ neiiⁿꞌ tsꞌoom chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyoꞌoocajndooꞌ jom.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyoꞌmo̱o̱ⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesucristo. Tꞌmaⁿ waa na tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na tyotseineiiⁿ. Meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ seitsaaⁿꞌñe jom.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.