Atos 28
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Jnda̱ na jluiꞌnꞌmaaⁿndyô̱ nawiꞌñeeⁿ chii jliuuyâ na Malta jndyu ndyuaaxeⁿncwe yuu squia̱a̱yâ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ lꞌana na ya nnꞌaⁿndyena ñꞌeⁿndyô̱. Jlaꞌcanaaⁿndyena chom. Jluena na calawiindyô̱, ee jeeⁿ teiⁿ ndoꞌ jnda̱ macwiwaꞌ.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pablo seixcweeⁿ cwii sa̱a̱ꞌ nꞌoom teincwe. Ndoꞌ quia na tioom joonaꞌ naquiiꞌ chom jluiꞌnom cwii catsuu na maleinomyoꞌ chom. Mana tꞌuiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyeⁿ.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ndoꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na tiñeꞌcaꞌndiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana. Jluena:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Sa̱a̱ Pablo seiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ. Mana tiooñeyoꞌ naquiiꞌ chom. Tjaa na teinioomꞌm.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Naⁿꞌñeeⁿ tyomeindooꞌna, jlaꞌtiuuna na nncwjaaꞌñenaꞌ tcooꞌ Pablo oo na matsꞌia joꞌ cweꞌ nnquiooñetoom mana nncueeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ jnda̱ tjawiquiuuꞌ na meindooꞌna, cwintyꞌiaana na tjaa na teinioomꞌm, joꞌ chii cwiicheⁿ ljo jlaꞌtiuuna. Jluena na jom cwii tyꞌo̱o̱tsꞌom.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Nndyooꞌ yuu tyolawindyô̱ waa tyuaa cwentaaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieeñeti tyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ. Publio jndyu tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom na caljooꞌndyo̱yaayâ waⁿꞌaⁿ. Quia joꞌ ljooꞌndyô̱ joꞌ joꞌ cwii ndyee xuee. Seiñꞌoomꞌñê jâ tquiaaⁿ na tcwaaꞌâ.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ndoꞌ seijomnaꞌ na wiiꞌ tsotyeeⁿ. Matseiconaꞌ juu ndoꞌ mateiiꞌ ndaaniomꞌ. Tjantyjaaꞌ Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ. Seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjooꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Jnda̱ tuii na luaaꞌ, ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿwii ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ tyꞌentyjaaꞌna Pablo, ndoꞌ nꞌmaaⁿna.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Jndye naya lꞌa naⁿꞌñeeⁿ jâ. Ndoꞌ quia na saacuo̱o̱yâ wꞌaandaa na macwitsaayâ, tquiana chaꞌtso ꞌnaⁿ na nleilꞌueeꞌndyô̱ yocheⁿ na cwitsaayâ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Jnda̱ teinom ndyee chiꞌ na squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ ndoꞌ saacuo̱o̱yâ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Juunaꞌ jnaⁿnaꞌ tsjoom Alejandría, sa̱a̱ tjameintyjeeꞌyanaꞌ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ chaꞌwaa ncueesuaꞌ. Juunaꞌ ñoom ꞌndyoonnom Cástor ñequio Pólux.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Siracusa yuu na cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyo̱yaayâ cwii ndyee xuee.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ. Saasaatya̱a̱yâ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ cañoomꞌwiꞌ ndyuaa hasta xjeⁿ na squia̱a̱yâ tsjoom Regio. Teincoo cwiicheⁿ xuee jndyo jndye na jnaⁿnaꞌ jo ndoꞌ cantyja na macaluiꞌ caxjuu tsꞌoomꞌnaaⁿ. Tjantquie jndyeꞌñeeⁿ wꞌaandaa jo cantyja na cwitsaayâ. Ndoꞌ xuee jnda̱ we squia̱a̱yâ tsjoom Puteoli. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa na macanda̱.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Tsjoomꞌñeeⁿ jliuuyâ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Jlue naⁿꞌñeeⁿ na caljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joꞌ na ljooꞌndyô̱. Jnda̱ chii saayâ tsjoom Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Roma, quia na jndyena na mañjomndyô̱ nato, quia joꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndyena jâ xjeⁿ tsjoom Foro de Apio ndoꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndye jâ cwii joo na jndyu Tres Tabernas. Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo naⁿꞌñeeⁿ tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ tsjoom Roma, capeitaⁿ tquiaaⁿ cwenta pra̱so lꞌo̱ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ sondaro. Sa̱a̱ Pablo tquiana na wandyo̱ꞌ nncꞌoom ñequio cwii sondaro na nntsꞌaa cwenta jom.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Jnda̱ ndyee xuee na squia̱a̱yâ, tqueeⁿꞌ Pablo nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ lanꞌom cwentaa nnꞌaⁿ judíos tsjoomꞌñeeⁿ. Quia na jnda̱ tjomndyena seineiiⁿ nda̱a̱na. Matsoom:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ taⁿna na catsjo̱o̱ nnco̱ chiuu waa. Jnda̱ jndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ ñeꞌcalaꞌcandyaandyena ja ee jlaꞌno̱ⁿꞌna tjaa ljoꞌ sꞌaa na tseixmaⁿ na cꞌio̱.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Sa̱a̱ ticalꞌue nꞌom nnꞌaⁿ judíos na ljoꞌ. Joꞌ na jndeiꞌnaꞌ sꞌaa tyꞌoo na nquii tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoomwaañe nncuꞌxeeⁿ ja. Sa̱a̱ ja nchii na maqua̱ⁿya ñꞌoom nacjoo nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomya na jndyo̱o̱ ñjaaⁿ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Tqueeⁿꞌndyo̱ ꞌo na nntyꞌiaya ꞌo ndoꞌ na nntseina̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ. Ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matseiyuꞌa na jnda̱ jndyo nqueⁿ na ntyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos na nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa, joꞌ na chuꞌtyeⁿndyo̱ ñequio lꞌuaancjomeiiⁿñe.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Quia joꞌ jluena nnoom:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Sa̱a̱ ñeꞌcandya̱a̱yaayâ chiuu waa na matseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom xco na cwilayuꞌyoꞌ ee manquiuuyâ na chaꞌtso nnꞌaⁿ cwiluena na tisꞌa ñꞌoomꞌñeeⁿ.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Joꞌ chii jlaꞌjndaaꞌndyena cwaaⁿ cwii xuee na nntjomndyenndaꞌna. Quia na tueꞌntyjo̱ xueeꞌñeeⁿ jndyendye nnꞌaⁿ tjomndye yuu macꞌeⁿ Pablo. Cwitsjoom to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta xjeⁿ na tmaaⁿcheⁿ. Tyotseineiiⁿ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Lꞌue tsꞌoom na nlaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús. Joꞌ chii tjacꞌoomnaꞌ na seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na seineiiⁿ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tîcalaꞌyuꞌna.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ticatjoomꞌ jlaꞌtiuuna ñꞌoom na jndyena. Joꞌ chii tꞌoomꞌndyena. Sa̱a̱ tsojndyee Pablo cwii ñꞌoom nda̱a̱na. Matsoom:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Matsoom:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Ee jnda̱ teiquieꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Tsoti Pablo:
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Jnda̱ na tso Pablo ñꞌoomwaaꞌ mana tꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ judíos. Jndye ñꞌoom cwityolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Canda̱a̱ꞌ we chu ljooꞌñe Pablo cwii wꞌaa na cweꞌ tyotiomlꞌuaaⁿ na tyomꞌaaⁿyaaⁿ. Ndoꞌ neiiⁿꞌ tsꞌoom chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyoꞌoocajndooꞌ jom.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyoꞌmo̱o̱ⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesucristo. Tꞌmaⁿ waa na tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na tyotseineiiⁿ. Meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ seitsaaⁿꞌñe jom.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.