Atos 28

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jnda̱ na jluiꞌnꞌmaaⁿndyô̱ nawiꞌñeeⁿ chii jliuuyâ na Malta jndyu ndyuaaxeⁿncwe yuu squia̱a̱yâ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ lꞌana na ya nnꞌaⁿndyena ñꞌeⁿndyô̱. Jlaꞌcanaaⁿndyena chom. Jluena na calawiindyô̱, ee jeeⁿ teiⁿ ndoꞌ jnda̱ macwiwaꞌ.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pablo seixcweeⁿ cwii sa̱a̱ꞌ nꞌoom teincwe. Ndoꞌ quia na tioom joonaꞌ naquiiꞌ chom jluiꞌnom cwii catsuu na maleinomyoꞌ chom. Mana tꞌuiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyeⁿ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ndoꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na tiñeꞌcaꞌndiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana. Jluena:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Sa̱a̱ Pablo seiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ. Mana tiooñeyoꞌ naquiiꞌ chom. Tjaa na teinioomꞌm.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Naⁿꞌñeeⁿ tyomeindooꞌna, jlaꞌtiuuna na nncwjaaꞌñenaꞌ tcooꞌ Pablo oo na matsꞌia joꞌ cweꞌ nnquiooñetoom mana nncueeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ jnda̱ tjawiquiuuꞌ na meindooꞌna, cwintyꞌiaana na tjaa na teinioomꞌm, joꞌ chii cwiicheⁿ ljo jlaꞌtiuuna. Jluena na jom cwii tyꞌo̱o̱tsꞌom.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nndyooꞌ yuu tyolawindyô̱ waa tyuaa cwentaaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieeñeti tyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ. Publio jndyu tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom na caljooꞌndyo̱yaayâ waⁿꞌaⁿ. Quia joꞌ ljooꞌndyô̱ joꞌ joꞌ cwii ndyee xuee. Seiñꞌoomꞌñê jâ tquiaaⁿ na tcwaaꞌâ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ndoꞌ seijomnaꞌ na wiiꞌ tsotyeeⁿ. Matseiconaꞌ juu ndoꞌ mateiiꞌ ndaaniomꞌ. Tjantyjaaꞌ Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ. Seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjooꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Jnda̱ tuii na luaaꞌ, ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿwii ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ tyꞌentyjaaꞌna Pablo, ndoꞌ nꞌmaaⁿna.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Jndye naya lꞌa naⁿꞌñeeⁿ jâ. Ndoꞌ quia na saacuo̱o̱yâ wꞌaandaa na macwitsaayâ, tquiana chaꞌtso ꞌnaⁿ na nleilꞌueeꞌndyô̱ yocheⁿ na cwitsaayâ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Jnda̱ teinom ndyee chiꞌ na squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ ndoꞌ saacuo̱o̱yâ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Juunaꞌ jnaⁿnaꞌ tsjoom Alejandría, sa̱a̱ tjameintyjeeꞌyanaꞌ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ chaꞌwaa ncueesuaꞌ. Juunaꞌ ñoom ꞌndyoonnom Cástor ñequio Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Siracusa yuu na cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyo̱yaayâ cwii ndyee xuee.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ. Saasaatya̱a̱yâ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ cañoomꞌwiꞌ ndyuaa hasta xjeⁿ na squia̱a̱yâ tsjoom Regio. Teincoo cwiicheⁿ xuee jndyo jndye na jnaⁿnaꞌ jo ndoꞌ cantyja na macaluiꞌ caxjuu tsꞌoomꞌnaaⁿ. Tjantquie jndyeꞌñeeⁿ wꞌaandaa jo cantyja na cwitsaayâ. Ndoꞌ xuee jnda̱ we squia̱a̱yâ tsjoom Puteoli. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa na macanda̱.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Tsjoomꞌñeeⁿ jliuuyâ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Jlue naⁿꞌñeeⁿ na caljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joꞌ na ljooꞌndyô̱. Jnda̱ chii saayâ tsjoom Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Roma, quia na jndyena na mañjomndyô̱ nato, quia joꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndyena jâ xjeⁿ tsjoom Foro de Apio ndoꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndye jâ cwii joo na jndyu Tres Tabernas. Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo naⁿꞌñeeⁿ tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ tsjoom Roma, capeitaⁿ tquiaaⁿ cwenta pra̱so lꞌo̱ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ sondaro. Sa̱a̱ Pablo tquiana na wandyo̱ꞌ nncꞌoom ñequio cwii sondaro na nntsꞌaa cwenta jom.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Jnda̱ ndyee xuee na squia̱a̱yâ, tqueeⁿꞌ Pablo nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ lanꞌom cwentaa nnꞌaⁿ judíos tsjoomꞌñeeⁿ. Quia na jnda̱ tjomndyena seineiiⁿ nda̱a̱na. Matsoom:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ taⁿna na catsjo̱o̱ nnco̱ chiuu waa. Jnda̱ jndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ ñeꞌcalaꞌcandyaandyena ja ee jlaꞌno̱ⁿꞌna tjaa ljoꞌ sꞌaa na tseixmaⁿ na cꞌio̱.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Sa̱a̱ ticalꞌue nꞌom nnꞌaⁿ judíos na ljoꞌ. Joꞌ na jndeiꞌnaꞌ sꞌaa tyꞌoo na nquii tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoomwaañe nncuꞌxeeⁿ ja. Sa̱a̱ ja nchii na maqua̱ⁿya ñꞌoom nacjoo nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomya na jndyo̱o̱ ñjaaⁿ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Tqueeⁿꞌndyo̱ ꞌo na nntyꞌiaya ꞌo ndoꞌ na nntseina̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ. Ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matseiyuꞌa na jnda̱ jndyo nqueⁿ na ntyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos na nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa, joꞌ na chuꞌtyeⁿndyo̱ ñequio lꞌuaancjomeiiⁿñe.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Quia joꞌ jluena nnoom:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Sa̱a̱ ñeꞌcandya̱a̱yaayâ chiuu waa na matseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom xco na cwilayuꞌyoꞌ ee manquiuuyâ na chaꞌtso nnꞌaⁿ cwiluena na tisꞌa ñꞌoomꞌñeeⁿ.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Joꞌ chii jlaꞌjndaaꞌndyena cwaaⁿ cwii xuee na nntjomndyenndaꞌna. Quia na tueꞌntyjo̱ xueeꞌñeeⁿ jndyendye nnꞌaⁿ tjomndye yuu macꞌeⁿ Pablo. Cwitsjoom to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta xjeⁿ na tmaaⁿcheⁿ. Tyotseineiiⁿ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Lꞌue tsꞌoom na nlaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús. Joꞌ chii tjacꞌoomnaꞌ na seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na seineiiⁿ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tîcalaꞌyuꞌna.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ticatjoomꞌ jlaꞌtiuuna ñꞌoom na jndyena. Joꞌ chii tꞌoomꞌndyena. Sa̱a̱ tsojndyee Pablo cwii ñꞌoom nda̱a̱na. Matsoom:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Matsoom:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Ee jnda̱ teiquieꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Tsoti Pablo:
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Jnda̱ na tso Pablo ñꞌoomwaaꞌ mana tꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ judíos. Jndye ñꞌoom cwityolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Canda̱a̱ꞌ we chu ljooꞌñe Pablo cwii wꞌaa na cweꞌ tyotiomlꞌuaaⁿ na tyomꞌaaⁿyaaⁿ. Ndoꞌ neiiⁿꞌ tsꞌoom chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyoꞌoocajndooꞌ jom.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyoꞌmo̱o̱ⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesucristo. Tꞌmaⁿ waa na tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na tyotseineiiⁿ. Meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ seitsaaⁿꞌñe jom.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.