Atos 28

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jnda̱ na jluiꞌnꞌmaaⁿndyô̱ nawiꞌñeeⁿ chii jliuuyâ na Malta jndyu ndyuaaxeⁿncwe yuu squia̱a̱yâ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ lꞌana na ya nnꞌaⁿndyena ñꞌeⁿndyô̱. Jlaꞌcanaaⁿndyena chom. Jluena na calawiindyô̱, ee jeeⁿ teiⁿ ndoꞌ jnda̱ macwiwaꞌ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pablo seixcweeⁿ cwii sa̱a̱ꞌ nꞌoom teincwe. Ndoꞌ quia na tioom joonaꞌ naquiiꞌ chom jluiꞌnom cwii catsuu na maleinomyoꞌ chom. Mana tꞌuiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyeⁿ.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ndoꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na tiñeꞌcaꞌndiiyoꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ tyolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana. Jluena:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Sa̱a̱ Pablo seiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ. Mana tiooñeyoꞌ naquiiꞌ chom. Tjaa na teinioomꞌm.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Naⁿꞌñeeⁿ tyomeindooꞌna, jlaꞌtiuuna na nncwjaaꞌñenaꞌ tcooꞌ Pablo oo na matsꞌia joꞌ cweꞌ nnquiooñetoom mana nncueeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ jnda̱ tjawiquiuuꞌ na meindooꞌna, cwintyꞌiaana na tjaa na teinioomꞌm, joꞌ chii cwiicheⁿ ljo jlaꞌtiuuna. Jluena na jom cwii tyꞌo̱o̱tsꞌom.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nndyooꞌ yuu tyolawindyô̱ waa tyuaa cwentaaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieeñeti tyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ. Publio jndyu tsaⁿꞌñeeⁿ. Tsoom na caljooꞌndyo̱yaayâ waⁿꞌaⁿ. Quia joꞌ ljooꞌndyô̱ joꞌ joꞌ cwii ndyee xuee. Seiñꞌoomꞌñê jâ tquiaaⁿ na tcwaaꞌâ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ndoꞌ seijomnaꞌ na wiiꞌ tsotyeeⁿ. Matseiconaꞌ juu ndoꞌ mateiiꞌ ndaaniomꞌ. Tjantyjaaꞌ Pablo tsaⁿꞌñeeⁿ. Seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Jnda̱ chii tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjooꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Jnda̱ tuii na luaaꞌ, ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿwii ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ tyꞌentyjaaꞌna Pablo, ndoꞌ nꞌmaaⁿna.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Jndye naya lꞌa naⁿꞌñeeⁿ jâ. Ndoꞌ quia na saacuo̱o̱yâ wꞌaandaa na macwitsaayâ, tquiana chaꞌtso ꞌnaⁿ na nleilꞌueeꞌndyô̱ yocheⁿ na cwitsaayâ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Jnda̱ teinom ndyee chiꞌ na squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ ndoꞌ saacuo̱o̱yâ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Juunaꞌ jnaⁿnaꞌ tsjoom Alejandría, sa̱a̱ tjameintyjeeꞌyanaꞌ ndyuaaxeⁿncweꞌñeeⁿ chaꞌwaa ncueesuaꞌ. Juunaꞌ ñoom ꞌndyoonnom Cástor ñequio Pólux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Siracusa yuu na cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyo̱yaayâ cwii ndyee xuee.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ. Saasaatya̱a̱yâ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ cañoomꞌwiꞌ ndyuaa hasta xjeⁿ na squia̱a̱yâ tsjoom Regio. Teincoo cwiicheⁿ xuee jndyo jndye na jnaⁿnaꞌ jo ndoꞌ cantyja na macaluiꞌ caxjuu tsꞌoomꞌnaaⁿ. Tjantquie jndyeꞌñeeⁿ wꞌaandaa jo cantyja na cwitsaayâ. Ndoꞌ xuee jnda̱ we squia̱a̱yâ tsjoom Puteoli. Joꞌ joꞌ jluiiꞌâ wꞌaandaa na macanda̱.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Tsjoomꞌñeeⁿ jliuuyâ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Jlue naⁿꞌñeeⁿ na caljooꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyena cwii ntquieeꞌ xuee. Joꞌ na ljooꞌndyô̱. Jnda̱ chii saayâ tsjoom Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoom Roma, quia na jndyena na mañjomndyô̱ nato, quia joꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndyena jâ xjeⁿ tsjoom Foro de Apio ndoꞌ ntꞌomndye joona tquiocatjomndye jâ cwii joo na jndyu Tres Tabernas. Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo naⁿꞌñeeⁿ tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Quia na jnda̱ squia̱a̱yâ tsjoom Roma, capeitaⁿ tquiaaⁿ cwenta pra̱so lꞌo̱ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ sondaro. Sa̱a̱ Pablo tquiana na wandyo̱ꞌ nncꞌoom ñequio cwii sondaro na nntsꞌaa cwenta jom.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Jnda̱ ndyee xuee na squia̱a̱yâ, tqueeⁿꞌ Pablo nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ lanꞌom cwentaa nnꞌaⁿ judíos tsjoomꞌñeeⁿ. Quia na jnda̱ tjomndyena seineiiⁿ nda̱a̱na. Matsoom:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ taⁿna na catsjo̱o̱ nnco̱ chiuu waa. Jnda̱ jndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ ñeꞌcalaꞌcandyaandyena ja ee jlaꞌno̱ⁿꞌna tjaa ljoꞌ sꞌaa na tseixmaⁿ na cꞌio̱.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Sa̱a̱ ticalꞌue nꞌom nnꞌaⁿ judíos na ljoꞌ. Joꞌ na jndeiꞌnaꞌ sꞌaa tyꞌoo na nquii tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoomwaañe nncuꞌxeeⁿ ja. Sa̱a̱ ja nchii na maqua̱ⁿya ñꞌoom nacjoo nnꞌaⁿ ndyuaa tsjomya na jndyo̱o̱ ñjaaⁿ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Tqueeⁿꞌndyo̱ ꞌo na nntyꞌiaya ꞌo ndoꞌ na nntseina̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ. Ee cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matseiyuꞌa na jnda̱ jndyo nqueⁿ na ntyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos na nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe jaa, joꞌ na chuꞌtyeⁿndyo̱ ñequio lꞌuaancjomeiiⁿñe.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Quia joꞌ jluena nnoom:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Sa̱a̱ ñeꞌcandya̱a̱yaayâ chiuu waa na matseiꞌno̱ⁿꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom xco na cwilayuꞌyoꞌ ee manquiuuyâ na chaꞌtso nnꞌaⁿ cwiluena na tisꞌa ñꞌoomꞌñeeⁿ.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Joꞌ chii jlaꞌjndaaꞌndyena cwaaⁿ cwii xuee na nntjomndyenndaꞌna. Quia na tueꞌntyjo̱ xueeꞌñeeⁿ jndyendye nnꞌaⁿ tjomndye yuu macꞌeⁿ Pablo. Cwitsjoom to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta xjeⁿ na tmaaⁿcheⁿ. Tyotseineiiⁿ cantyja na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Lꞌue tsꞌoom na nlaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús. Joꞌ chii tjacꞌoomnaꞌ na seineiiⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés ndoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ jlaꞌyuꞌna ñꞌoom na seineiiⁿ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tîcalaꞌyuꞌna.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ticatjoomꞌ jlaꞌtiuuna ñꞌoom na jndyena. Joꞌ chii tꞌoomꞌndyena. Sa̱a̱ tsojndyee Pablo cwii ñꞌoom nda̱a̱na. Matsoom:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Matsoom:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Ee jnda̱ teiquieꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Tsoti Pablo:
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Jnda̱ na tso Pablo ñꞌoomwaaꞌ mana tꞌoomꞌndye nnꞌaⁿ judíos. Jndye ñꞌoom cwityolaꞌneiⁿ cheⁿnquieena nda̱a̱ ncꞌiaana.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Canda̱a̱ꞌ we chu ljooꞌñe Pablo cwii wꞌaa na cweꞌ tyotiomlꞌuaaⁿ na tyomꞌaaⁿyaaⁿ. Ndoꞌ neiiⁿꞌ tsꞌoom chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyoꞌoocajndooꞌ jom.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Tyoñequiaaⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tyoꞌmo̱o̱ⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Ta Jesucristo. Tꞌmaⁿ waa na tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na tyotseineiiⁿ. Meiⁿcwii tjaa ꞌñeeⁿ seitsaaⁿꞌñe jom.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.