Atos 27

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jlaꞌtiuuna na njñoomna Pablo ndyuaa Italia. Joꞌ chii tioona cwenta jom ñequio ntꞌomcheⁿ pra̱so lꞌo̱ capeitaⁿ na jndyu Julio, tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom cwii tmaaⁿꞌ sondaro na jndyunaꞌ Augusto. Ndoꞌ ja Lucas, tjo̱ñꞌa̱ⁿ ñꞌeⁿ Pablo.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Saacuo̱o̱yâ wꞌaandaa. Ndoꞌ tjañꞌeⁿ Aristarco ñꞌeⁿndyô̱. Jom tsꞌaⁿ tsjoom Tesalónica ndyuaa Macedonia. Ndoꞌ wꞌaandaaꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ tsjoom Adramitio na wjaanaꞌ njoom na mꞌaⁿ ꞌndyoo ndaaluee ndyuaa Asia. Jnda̱ tuo̱o̱yâ, mana saayâ.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cwiicheⁿ xuee squia̱a̱yâ tsjoom Sidón. Ndoꞌ Pablo, sꞌaa Julio na wiꞌ tsꞌom jom. Tquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoomꞌ na nncjaacandoꞌyaaⁿ nnꞌaⁿ na ya ñꞌoom jom ñꞌeⁿndye ndoꞌ na nnteiꞌxꞌeeyana jom.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Jnda̱ chii saacuo̱o̱nndaaꞌâ wꞌaandaa. Jnaaⁿyâ tsjoom Sidón. Saanquiandyô̱ nandyeeꞌ ndyuaaxeⁿncwe Chipre ee joꞌ joꞌ tijndeiiti maquiꞌcaljoo jndye sta wꞌaandaa cantyja na tsaayâ.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Saawiꞌno̱o̱ⁿyâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa nacjeeꞌ ndyuaa Cilicia ñequio ndyuaa Panfilia. Squia̱a̱yâ tsjoom Mira ndyuaa Licia.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Joꞌ joꞌ ljeii capeitaⁿ wꞌaandaa na jnaⁿnaꞌ tsjoom Alejandría na wjaanaꞌ ndyuaa Italia. Tsoom na joꞌ cuo̱o̱yâ. Joꞌ chii tuo̱o̱yâ juunaꞌ.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Jndye xuee nioom tyotsaayâ. Ncꞌuaaꞌ chii saacatsquia̱a̱yâ ndyeyu yuu na waa tsjoom Gnido. Ndoꞌ na taleicanda̱a̱ nntsaandyeyuuyâ na ndicwaⁿ maquiꞌcaljoo jndye sta wꞌaandaa, joꞌ chii saanquiandyô̱ teiꞌno̱o̱ⁿyâ ndyuaa Salmón, saawiꞌno̱o̱ⁿyâ nacjeeꞌ ndyuaaxeⁿncwe Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Jeeⁿ ndyaaꞌ ncꞌuaaꞌ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ nacañoomꞌwiꞌ tyuaaꞌñeeⁿ. Chii squia̱a̱yâ cwii joo na nndyooꞌ tsjoom Lasea na jndyunaꞌ Buenos Puertos yuu na tjaquieeꞌndiiꞌñe ndaaluee.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Jndye xuee tꞌo̱o̱ⁿyâ nato ñꞌeⁿ wꞌaandaa ncꞌe na tisꞌa mꞌaaⁿ jndye. Ndoꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ ncuee na teincuuꞌ na cwii nncjaati wꞌaandaa ee jnda̱ macwitsaaquia̱a̱ꞌâ ncueesuaꞌ. Joꞌ chii Pablo seijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ nꞌom nnꞌaⁿ.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 Matsoom:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Sa̱a̱ capeitaⁿ seiyoomꞌm ñꞌoom na tso tsꞌaⁿ na maleiñꞌoom wꞌaandaa ñequio tsꞌaⁿ na ꞌnaaⁿꞌ juunaꞌ. Ñꞌoom na tso Pablo tîcatseiñꞌoomꞌñê.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Wꞌaandaaꞌñeeⁿ meintyjeeꞌnaꞌ yuu na maxjeⁿ cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa. Sa̱a̱ ticueeꞌcheⁿ na ya na joꞌ joꞌ nncwintyjeeꞌnaꞌ naquiiꞌ ncueesuaꞌ. Ndoꞌ majndyendyetina cwiluena na tsaatsaatya̱a̱yâ. Jluena aa nchii nntsꞌaanaꞌ na nntsquia̱caño̱o̱ⁿyâ yuu na cwiꞌoomeintyjeeꞌ lꞌaandaa tsjoom Fenice majuu ndyuaaxeⁿncwe Creta. Ee joꞌ joꞌ ya nljooꞌndyô̱ ncueesuaꞌ ee tijndeii mawinom jndye.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Jndyo jndye tijndeii tijndeii. Tjantquienaꞌ wꞌaandaa jo ntyja na cwitsaayâ. Joꞌ chii jlaꞌtiuuna na ya na nntsaayâ. Quia joꞌ xjo na majaacue quiiꞌ ndaaluee cha nncwintyjeeꞌcheⁿ wꞌaandaa, jlaꞌwena juunaꞌ. Chii saayâ saawiꞌno̱o̱ⁿyâ cañoomꞌwiꞌ tyuaaxeⁿncwe Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tyoowijndye na saayâ ndoꞌ teiꞌcaljoo jndye tꞌmaⁿ wꞌaandaa. Majuu ndyuaaxeⁿncwe Creta jnaⁿnaꞌ jondoꞌ cantyja na cwicaluiꞌ cancjuu ntquieeꞌ.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Jndyeꞌñeeⁿ tjomñe wꞌaandaa. Tyotseilcweꞌnaꞌ juunaꞌ. Joꞌ chii ꞌndya̱a̱to̱o̱yâ, cjaañꞌoomto jndye juunaꞌ yuu na ñeꞌcjaañꞌoomnaꞌ.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Teiꞌno̱o̱ⁿyâ cwii ndyuaaxeⁿncwe chjoo na jndyu Clauda. Joꞌ joꞌ ticueeꞌcheⁿ na jeeⁿcheⁿ jndeii mꞌaaⁿ jndye. Tyolajnda̱a̱yâ ndoꞌ juu xuljoo na tsaacantyjaandyô, ncꞌuaaꞌ chii jnda̱a̱ tua̱a̱ꞌâ juunaꞌ tsꞌom wꞌaandaa.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Jnda̱ tua̱a̱ꞌâ xuljoo tsꞌom wꞌaandaa jlaꞌtyeⁿna wꞌaandaa ñequio lꞌuaa cha tintyuiiꞌnaꞌ. Nquiaana xeⁿ nncjaacꞌo̱o̱ꞌ wꞌaandaa cwii joo na jndyunaꞌ Sirte yuu na jndye teiꞌ ñjom. Joꞌ chii toꞌñoomna liaa ntmeiⁿ na macwjaaꞌñenaꞌ jndye ee ñeꞌcalaꞌxjeeⁿꞌndyena na jndeii mantquie jndye wꞌaandaa. Jnda̱ joꞌ ꞌndyetona tjantquie jndye juunaꞌ.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Teincoo cwiicheⁿ xuee ndicwaⁿ jndeii maquiꞌcaljoo jndye wꞌaandaa. Joꞌ chii to̱ꞌna tyotjeiiꞌna canchuu tsꞌomnaꞌ. Tyotueeꞌna joonaꞌ tsꞌom ndaaluee cha na nntseixjeeⁿꞌñenaꞌ na jaaꞌ wꞌaandaa.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Ndoꞌ xuee jnda̱ ndyee chaꞌtso lꞌo̱o̱ tsꞌiaaⁿ cwentaaꞌ wꞌaandaa ncjo̱o̱yâ tyotjeiiꞌâ joonaꞌ ñequio lua̱a̱yâ, tyotua̱a̱ꞌâ joonaꞌ tsꞌom ndaaluee.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Jndye xuee taticantyꞌiaayâ ñeꞌquioomꞌ meiⁿ cancjuu. Ndoꞌ jeeⁿ ndyaꞌ jndeii tyoquiꞌcaljoo jndye tꞌmaⁿ wꞌaandaa hasta tyolatiuuyâ tjaa chiuu cwii ya, maxjeⁿ nncwja̱a̱yâ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Jnda̱ jaachꞌee xuee tacocwaaꞌâ. Joꞌ chii teintyjeeꞌ Pablo quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ. Matsoom:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Sa̱a̱ jeꞌ matsjo̱o̱ cꞌomꞌtꞌmaaⁿꞌndyoꞌ nꞌomꞌyoꞌ ee meiⁿcwiindyo̱ xocwja̱a̱ya macanda̱ nquii wꞌaandaa nntsuunaꞌ.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ee ja matseixmaⁿya cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ mandiꞌntjo̱ⁿya nnoom. Tsjom teincoo jeꞌ jñoom cwii ángel cwentaaⁿꞌaⁿ na mꞌaaⁿya.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Matso ángelꞌñeeⁿ no̱o̱ⁿ: “Tincꞌoomꞌ ꞌu Pablo na nquiaꞌ ee maxjeⁿ nncueꞌ na mꞌaaⁿ tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ tsjoom Roma. Ndoꞌ cantyja ꞌnaⁿꞌ ꞌu chaꞌtso nnꞌaⁿ na quio ñꞌeⁿꞌ, Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntsꞌaa na ticwjena.”
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Joꞌ chii ꞌo re cꞌomꞌtꞌmaaⁿꞌndyoꞌ nꞌomꞌyoꞌ ee ja matseiyuꞌa na nntsꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom chaꞌxjeⁿ na tso ángel no̱o̱ⁿ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Sa̱a̱ nncjaajuꞌyuunaꞌ jaa cwii ndyuaaxeⁿncwe.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Teinom chaꞌna quinꞌoom xuee na tyotsaayâ chii squia̱a̱yâ ndaaluee Adria. Lomañjaaⁿ majuꞌ jndye wꞌaandaa na wjaanaꞌ. Chaꞌna xcwe tsjom ndoꞌ jlaꞌno̱ⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwileiñꞌom wꞌaandaa na manndyooꞌ nntsquia̱a̱yâ yuu mꞌaaⁿ tyuaa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tueeꞌna ꞌnaⁿ na nntyꞌiaana cwanti njoom naquiiꞌ ndaatioo ndoꞌ jliuna njoom chaꞌna ntquiuu ncꞌaa. Tyꞌetyꞌetina chii jliuna njoom chaꞌna quinꞌoom ncꞌaa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nquiaana na nnquiꞌljoo wꞌaandaa ljo̱ꞌ. Joꞌ chii tueeꞌna ñequiee xjo quiiꞌ ndaaluee na ñjoomnaꞌ jo tsꞌaaⁿ wꞌaandaa na nlꞌanaꞌ na nncjaawintyjeeꞌcheⁿnaꞌ. Jnda̱ joꞌ ñequio na chjooꞌ nꞌomna cwii tyomeindoꞌtina na nleixuee.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Jnda̱ joꞌ nnꞌaⁿ na cwileiñꞌom wꞌaandaa jlaꞌtiuuna na nleiꞌnomna. Joꞌ chii tyꞌena sta wꞌaandaa. Cweꞌ lꞌayana na ndooꞌ cwitueeꞌna ncjo naquiiꞌ ndaaluee na nlꞌanaꞌ na nncjaameintyjeꞌcheⁿ wꞌaandaa. Sa̱a̱ tiyuuꞌ, ee xuljoo cwitueeꞌna quiiꞌ ndaaluee na nleiꞌnomna.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Sa̱a̱ Pablo matsoom nnom capeitaⁿ ñequio sondaro ꞌnaaⁿꞌ:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Joꞌ chii tyjee sondaro tsꞌuaa na chuꞌtyeⁿ xuljoo. Mana ꞌndyena na tjawjaanaꞌ.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Quia na jaawindyooꞌ nleixuee seineiⁿ Pablo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwaꞌna. Matsoom:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Joꞌ chii matsꞌaa tyꞌoo nda̱a̱ꞌyoꞌ na nlcwaꞌyoꞌ cha nncꞌomjndeiiꞌ nꞌomꞌyoꞌ ee meiⁿcwiindyoꞌ xocwjeꞌyoꞌ. Chaꞌtsondyoꞌ nluiꞌnꞌmaaⁿndyoꞌ.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jnda̱ tsoom na luaaꞌ toꞌñoom tyooꞌ. Tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jo nda̱a̱ chaꞌtso naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ joꞌ tyjeeⁿ juunaꞌ, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na macwaaⁿꞌaⁿ.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ndoꞌ na luaaꞌ sꞌaaⁿ chaꞌtsondyena tyꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna. Mati joona to̱ꞌna tcwaꞌna.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Na chaꞌtsondyô̱ na mꞌaaⁿyâ tsꞌom wꞌaandaa, we siaⁿnto waljooꞌ ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui nchooꞌ yomndyô̱.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Jnda̱ na tjacjoona na tcwaꞌna, quia joꞌ tyotioomna canchuu lqueeⁿ trigo tsꞌom ndaaluee cha nntseixjeeⁿꞌñenaꞌ na jaaꞌ wꞌaandaa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Quia na jnda̱ teixuee, nnꞌaⁿ na cwileiꞌñꞌom wꞌaandaa tîcataꞌnaaⁿꞌna ndyuaaꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ jliuna cwii joo yuu na tjaquieeꞌndiiꞌ na mꞌaaⁿ ndaaluee yuu ñequiiꞌ tsꞌoteiꞌ. Jlaꞌtiuuna ya xeⁿ nnda̱a̱ nlꞌana na nncjaaquieeꞌ wꞌaandaa joꞌ joꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Quia joꞌ ncjo na tueeꞌna tsꞌom ndaaluee na nncjaawintyjeeꞌcheⁿ wꞌaandaa, tyjena lꞌuaa na ñjoomnaꞌ. ꞌNdyena ncjoꞌñeeⁿ tsꞌom ndaaluee. Ndoꞌ jlaꞌcanaⁿꞌna nꞌoom palaꞌ na jlaꞌtyeⁿna ee joonaꞌ cwileilꞌueeꞌndyena na wjaantquienaꞌ wꞌaandaa. Ndoꞌ jlaꞌntyjana liaa jo sta wꞌaandaa na macwjaaꞌñenaꞌ jndye cha wjaantquienaꞌ wꞌaandaa. Jnda̱ chii to̱ꞌ wꞌaandaa na wjaanaꞌ jo yuu tjaquieeꞌndiiꞌ na mꞌaaⁿ ndaaluee.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Sa̱a̱ squia̱a̱yâ cwii joo yuu cwitjom we tseiiꞌ ndaa. Mana tjacꞌo̱o̱ꞌ sta wꞌaandaa naquiiꞌ teiꞌ yuu na cañjeiiⁿ mꞌaaⁿ ndaa. Mana taticanda̱a̱ nntjeiiꞌndyena juunaꞌ. Ndoꞌ tsꞌaaⁿnaꞌ jnaⁿnaꞌ na tjatyuiiꞌ sꞌaa nmo̱ⁿ tꞌmaⁿ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Quia joꞌ jlaꞌtiuu sondaro na nlaꞌcwjeena pra̱so cha tincꞌootaꞌljooꞌ naⁿꞌñeeⁿ na mana nleiꞌnomna.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Sa̱a̱ capeitaⁿ ñeꞌcwañomꞌm Pablo. Joꞌ chii tinquiaaⁿ na nlaꞌcwjee sondaro pra̱so. Ndoꞌ pra̱so na ꞌnaaⁿ na nntaꞌljooꞌ sa̱ꞌntjoom na joona najndyee catueeꞌndyena tsꞌom ndaaluee, cꞌootaꞌljooꞌna cha nlquiena tyuaatcwii.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ndoꞌ ntꞌomcheⁿ cꞌoontyjondye cjooꞌ lcaaꞌ oo cjooꞌ lcaaꞌntaⁿꞌ na tyuiiꞌ wꞌaandaa. Joꞌ na chaꞌtsondyô̱ ya squia̱a̱yâ tyuaatcwii.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.