Atos 22

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Matsoom:
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Quia na jndyena na seineiiⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoomna ñꞌoom hebreo, jlaꞌcheⁿna, tyoqueⁿtina cwenta.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Matsoom nda̱a̱na:
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ja ñetco̱ꞌwiꞌa nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ natooꞌ Jesús, hasta sꞌa na tja̱ joona. Tyowjaya naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu, tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Nquii tyee na cwiluiitquieñe ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ꞌyoꞌ manquiuna na toꞌño̱ⁿ carta lueena na nncjo̱ñꞌo̱ⁿya na mꞌaⁿ nnꞌaaⁿya nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoom Damasco. Tjo̱cacho̱o̱ya nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ na nñequiona wꞌaancjo ñjaaⁿñe Jerusalén na nntioomna cantyja na cwilaꞌyuꞌna ñꞌeⁿ Jesús.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Tsoti Pablo:
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Quia joꞌ tioondyo̱ nomtyuaa ndoꞌ jndiiya na matseineiⁿ tsꞌaⁿ no̱o̱ⁿ, matso: “Aa ndiꞌ Saulo, ¿chiuu na macoꞌwiꞌ ja?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ndoꞌ tꞌo̱ya: “¿ꞌÑeeⁿ ꞌu Ta?” Quia joꞌ tso no̱o̱ⁿ: “Ja Jesús tsꞌaⁿ Nazaret na macoꞌwiꞌ.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ ntyꞌiaana chomꞌñeeⁿ ndoꞌ tyuena, sa̱a̱ tîcandyena ñꞌoom na seineiⁿ tsꞌaⁿ ñꞌeⁿndyo̱.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ndoꞌ tsjo̱o̱ya: “¿Chiuu nntsꞌaayo̱ Ta?” Quia joꞌ matsoom no̱o̱ⁿ: “Quicantyjaꞌ, cjaꞌ quiiꞌ tsjoom Damasco. Joꞌ joꞌ nndiꞌ chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya na nntsaꞌ.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Seinchjaaⁿꞌnaꞌ ja na jeeⁿ ndyaꞌ xuee chomꞌñeeⁿ. Joꞌ chii nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ cweꞌ tsꞌo̱o̱ tyꞌetꞌuena chii tua̱ya Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na jndyu Ananías. Jom ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom matseicana̱a̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ tyotjeiiꞌyana jom.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Tueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿya. Matsoom no̱o̱ⁿ: “ꞌU re nnꞌaⁿya Saulo cantyꞌiaꞌnndaꞌ.” Ndoꞌ majuu xjeⁿꞌñeeⁿ teitquionndaꞌa, mana teitquiooꞌñê ntyꞌia.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Tsotyeeⁿ no̱o̱ⁿ: “Nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa welooya na ñetꞌom teiyo majnda̱ seijndaaꞌñê na ꞌu nljeiꞌ chiuu waa na lꞌue tsꞌoom. ꞌU nntyꞌiaꞌ nquii Jnaaⁿ tsaⁿ na tja jnaⁿ tseixmaⁿ, ndoꞌ na nndiꞌ ñꞌoom na nntseineiiⁿ njomꞌ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ee nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ. Nntsuꞌ nda̱a̱na cantyja na jnda̱ ntyꞌiaꞌ jom ndoꞌ na jnda̱ jndiꞌ ñꞌoom na seineiiⁿ njomꞌ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Quia joꞌ ¿ljoꞌ meindoꞌ jeꞌ? Quicantyjaꞌ ndoꞌ cwitsꞌoomndyuꞌ. Caⁿꞌ nnom Ta Jesús na catseiljoomꞌm ꞌu jnaⁿꞌ na matseiꞌxmaⁿꞌ.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Tsoti Pablo:
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ntyꞌiaya Jesús. Matsoom no̱o̱ⁿ: “Catseityuaꞌ caluiꞌ quiiꞌ tsjoomwaa ee xocandye nnꞌaⁿ ñꞌoom na nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaⁿya.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Quia joꞌ tsjo̱o̱ nnoom: “Nquieena, Ta, nquiuna na ja tyojo̱quia̱ꞌa naquiiꞌ chaꞌtso lanꞌom ꞌnaaⁿna. Nquiuna na tyocwjaaꞌa nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿndyuꞌ ndoꞌ tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ndoꞌ quia na jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ Esteban, tsꞌaⁿ na tyocwjiꞌyuuꞌñe cantyja ꞌnaⁿꞌ, ja ñꞌa̱ⁿya. Seijomndyo̱ na calꞌana na ljoꞌ jom, ndoꞌ tyotsꞌaa cwenta liaa naⁿꞌñeeⁿ xjeⁿ na jlaꞌcueeꞌna jom.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Sa̱a̱ matso Ta Jesús no̱o̱ⁿ: “Cjaꞌ, ee tquia majño̱o̱ⁿya ꞌu na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Tyotqueⁿ nnꞌaⁿ cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Pablo, sa̱a̱ quia na tsoom ñꞌoomwaaꞌ taticandyetina. To̱ꞌna tyolaxuaana. Tyoluena nda̱a̱ sondaro:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jndeii tyolaꞌxuaana. Tjeiiꞌna liaana, tyolaꞌcaandyena joonaꞌ na jeeⁿ ndyaꞌ lioona. Ndoꞌ tyotjuꞌndyeendyena tsꞌojnda̱a̱ na ticueeꞌ nꞌomna.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro sa̱ꞌntjoom na cꞌooñꞌom naⁿꞌñeeⁿ Pablo naquiiꞌ wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿna. Matsoom:
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Quia joꞌ jlaꞌtyeⁿna jom na nntjaaꞌna jom. Sa̱a̱ tsoom nnom capeitaⁿ na meintyjeeꞌ joꞌ joꞌ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ndoꞌ capeitaⁿꞌñeeⁿ quia na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaⁿ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ chaꞌtso sondaro. Matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro tjaaⁿ na mꞌaaⁿ Pablo. Matsoom:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Quia joꞌ tso tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Joꞌ chii sondaro na manntjaaꞌ Pablo mana ꞌndyena jom, teiꞌndyo̱na nacañomꞌm. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱na quia na jñeeⁿ na tsꞌaⁿ tsjoom Roma matseixmaⁿ Pablo tyꞌueeⁿ ee nqueⁿ sa̱ꞌntjoom na cwityeⁿñe tsaⁿꞌñeeⁿ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Sa̱a̱ juu tsaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro ñeꞌcaljeiiⁿ chiuu na cwiqueⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoom nacjooꞌ Pablo. Joꞌ chii teincoo cwiicheⁿ xuee sa̱ꞌntjoom na catjomndye ntyee na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌtso naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Jnda̱ chii seicanaaⁿꞌaⁿ lꞌuaancjo na chuꞌtyeⁿñe Pablo, tjañꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.