Atos 22
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Matsoom:
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Quia na jndyena na seineiiⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoomna ñꞌoom hebreo, jlaꞌcheⁿna, tyoqueⁿtina cwenta.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Matsoom nda̱a̱na:
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ja ñetco̱ꞌwiꞌa nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ natooꞌ Jesús, hasta sꞌa na tja̱ joona. Tyowjaya naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu, tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Nquii tyee na cwiluiitquieñe ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ꞌyoꞌ manquiuna na toꞌño̱ⁿ carta lueena na nncjo̱ñꞌo̱ⁿya na mꞌaⁿ nnꞌaaⁿya nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoom Damasco. Tjo̱cacho̱o̱ya nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ na nñequiona wꞌaancjo ñjaaⁿñe Jerusalén na nntioomna cantyja na cwilaꞌyuꞌna ñꞌeⁿ Jesús.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Tsoti Pablo:
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Quia joꞌ tioondyo̱ nomtyuaa ndoꞌ jndiiya na matseineiⁿ tsꞌaⁿ no̱o̱ⁿ, matso: “Aa ndiꞌ Saulo, ¿chiuu na macoꞌwiꞌ ja?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ndoꞌ tꞌo̱ya: “¿ꞌÑeeⁿ ꞌu Ta?” Quia joꞌ tso no̱o̱ⁿ: “Ja Jesús tsꞌaⁿ Nazaret na macoꞌwiꞌ.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ ntyꞌiaana chomꞌñeeⁿ ndoꞌ tyuena, sa̱a̱ tîcandyena ñꞌoom na seineiⁿ tsꞌaⁿ ñꞌeⁿndyo̱.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ndoꞌ tsjo̱o̱ya: “¿Chiuu nntsꞌaayo̱ Ta?” Quia joꞌ matsoom no̱o̱ⁿ: “Quicantyjaꞌ, cjaꞌ quiiꞌ tsjoom Damasco. Joꞌ joꞌ nndiꞌ chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya na nntsaꞌ.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Seinchjaaⁿꞌnaꞌ ja na jeeⁿ ndyaꞌ xuee chomꞌñeeⁿ. Joꞌ chii nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ cweꞌ tsꞌo̱o̱ tyꞌetꞌuena chii tua̱ya Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na jndyu Ananías. Jom ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom matseicana̱a̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ tyotjeiiꞌyana jom.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Tueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿya. Matsoom no̱o̱ⁿ: “ꞌU re nnꞌaⁿya Saulo cantyꞌiaꞌnndaꞌ.” Ndoꞌ majuu xjeⁿꞌñeeⁿ teitquionndaꞌa, mana teitquiooꞌñê ntyꞌia.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Tsotyeeⁿ no̱o̱ⁿ: “Nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa welooya na ñetꞌom teiyo majnda̱ seijndaaꞌñê na ꞌu nljeiꞌ chiuu waa na lꞌue tsꞌoom. ꞌU nntyꞌiaꞌ nquii Jnaaⁿ tsaⁿ na tja jnaⁿ tseixmaⁿ, ndoꞌ na nndiꞌ ñꞌoom na nntseineiiⁿ njomꞌ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ee nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ. Nntsuꞌ nda̱a̱na cantyja na jnda̱ ntyꞌiaꞌ jom ndoꞌ na jnda̱ jndiꞌ ñꞌoom na seineiiⁿ njomꞌ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Quia joꞌ ¿ljoꞌ meindoꞌ jeꞌ? Quicantyjaꞌ ndoꞌ cwitsꞌoomndyuꞌ. Caⁿꞌ nnom Ta Jesús na catseiljoomꞌm ꞌu jnaⁿꞌ na matseiꞌxmaⁿꞌ.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Tsoti Pablo:
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ntyꞌiaya Jesús. Matsoom no̱o̱ⁿ: “Catseityuaꞌ caluiꞌ quiiꞌ tsjoomwaa ee xocandye nnꞌaⁿ ñꞌoom na nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaⁿya.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Quia joꞌ tsjo̱o̱ nnoom: “Nquieena, Ta, nquiuna na ja tyojo̱quia̱ꞌa naquiiꞌ chaꞌtso lanꞌom ꞌnaaⁿna. Nquiuna na tyocwjaaꞌa nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿndyuꞌ ndoꞌ tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ndoꞌ quia na jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ Esteban, tsꞌaⁿ na tyocwjiꞌyuuꞌñe cantyja ꞌnaⁿꞌ, ja ñꞌa̱ⁿya. Seijomndyo̱ na calꞌana na ljoꞌ jom, ndoꞌ tyotsꞌaa cwenta liaa naⁿꞌñeeⁿ xjeⁿ na jlaꞌcueeꞌna jom.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Sa̱a̱ matso Ta Jesús no̱o̱ⁿ: “Cjaꞌ, ee tquia majño̱o̱ⁿya ꞌu na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tyotqueⁿ nnꞌaⁿ cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Pablo, sa̱a̱ quia na tsoom ñꞌoomwaaꞌ taticandyetina. To̱ꞌna tyolaxuaana. Tyoluena nda̱a̱ sondaro:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Jndeii tyolaꞌxuaana. Tjeiiꞌna liaana, tyolaꞌcaandyena joonaꞌ na jeeⁿ ndyaꞌ lioona. Ndoꞌ tyotjuꞌndyeendyena tsꞌojnda̱a̱ na ticueeꞌ nꞌomna.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro sa̱ꞌntjoom na cꞌooñꞌom naⁿꞌñeeⁿ Pablo naquiiꞌ wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿna. Matsoom:
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Quia joꞌ jlaꞌtyeⁿna jom na nntjaaꞌna jom. Sa̱a̱ tsoom nnom capeitaⁿ na meintyjeeꞌ joꞌ joꞌ:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ndoꞌ capeitaⁿꞌñeeⁿ quia na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaⁿ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ chaꞌtso sondaro. Matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro tjaaⁿ na mꞌaaⁿ Pablo. Matsoom:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Quia joꞌ tso tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Joꞌ chii sondaro na manntjaaꞌ Pablo mana ꞌndyena jom, teiꞌndyo̱na nacañomꞌm. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱na quia na jñeeⁿ na tsꞌaⁿ tsjoom Roma matseixmaⁿ Pablo tyꞌueeⁿ ee nqueⁿ sa̱ꞌntjoom na cwityeⁿñe tsaⁿꞌñeeⁿ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Sa̱a̱ juu tsaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro ñeꞌcaljeiiⁿ chiuu na cwiqueⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoom nacjooꞌ Pablo. Joꞌ chii teincoo cwiicheⁿ xuee sa̱ꞌntjoom na catjomndye ntyee na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌtso naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Jnda̱ chii seicanaaⁿꞌaⁿ lꞌuaancjo na chuꞌtyeⁿñe Pablo, tjañꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.