Atos 22

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Matsoom:
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Quia na jndyena na seineiiⁿ nda̱a̱na ñequio ñꞌoomna ñꞌoom hebreo, jlaꞌcheⁿna, tyoqueⁿtina cwenta.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Matsoom nda̱a̱na:
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ja ñetco̱ꞌwiꞌa nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ natooꞌ Jesús, hasta sꞌa na tja̱ joona. Tyowjaya naⁿnom ndoꞌ naⁿlcu, tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Nquii tyee na cwiluiitquieñe ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye nda̱a̱ꞌyoꞌ manquiuna na toꞌño̱ⁿ carta lueena na nncjo̱ñꞌo̱ⁿya na mꞌaⁿ nnꞌaaⁿya nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoom Damasco. Tjo̱cacho̱o̱ya nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ na nñequiona wꞌaancjo ñjaaⁿñe Jerusalén na nntioomna cantyja na cwilaꞌyuꞌna ñꞌeⁿ Jesús.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Tsoti Pablo:
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Quia joꞌ tioondyo̱ nomtyuaa ndoꞌ jndiiya na matseineiⁿ tsꞌaⁿ no̱o̱ⁿ, matso: “Aa ndiꞌ Saulo, ¿chiuu na macoꞌwiꞌ ja?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ndoꞌ tꞌo̱ya: “¿ꞌÑeeⁿ ꞌu Ta?” Quia joꞌ tso no̱o̱ⁿ: “Ja Jesús tsꞌaⁿ Nazaret na macoꞌwiꞌ.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ ntyꞌiaana chomꞌñeeⁿ ndoꞌ tyuena, sa̱a̱ tîcandyena ñꞌoom na seineiⁿ tsꞌaⁿ ñꞌeⁿndyo̱.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ndoꞌ tsjo̱o̱ya: “¿Chiuu nntsꞌaayo̱ Ta?” Quia joꞌ matsoom no̱o̱ⁿ: “Quicantyjaꞌ, cjaꞌ quiiꞌ tsjoom Damasco. Joꞌ joꞌ nndiꞌ chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya na nntsaꞌ.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Seinchjaaⁿꞌnaꞌ ja na jeeⁿ ndyaꞌ xuee chomꞌñeeⁿ. Joꞌ chii nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱ cweꞌ tsꞌo̱o̱ tyꞌetꞌuena chii tua̱ya Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ na jndyu Ananías. Jom ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom matseicana̱a̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ tyotjeiiꞌyana jom.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Tueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿya. Matsoom no̱o̱ⁿ: “ꞌU re nnꞌaⁿya Saulo cantyꞌiaꞌnndaꞌ.” Ndoꞌ majuu xjeⁿꞌñeeⁿ teitquionndaꞌa, mana teitquiooꞌñê ntyꞌia.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tsotyeeⁿ no̱o̱ⁿ: “Nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaa welooya na ñetꞌom teiyo majnda̱ seijndaaꞌñê na ꞌu nljeiꞌ chiuu waa na lꞌue tsꞌoom. ꞌU nntyꞌiaꞌ nquii Jnaaⁿ tsaⁿ na tja jnaⁿ tseixmaⁿ, ndoꞌ na nndiꞌ ñꞌoom na nntseineiiⁿ njomꞌ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ee nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ. Nntsuꞌ nda̱a̱na cantyja na jnda̱ ntyꞌiaꞌ jom ndoꞌ na jnda̱ jndiꞌ ñꞌoom na seineiiⁿ njomꞌ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Quia joꞌ ¿ljoꞌ meindoꞌ jeꞌ? Quicantyjaꞌ ndoꞌ cwitsꞌoomndyuꞌ. Caⁿꞌ nnom Ta Jesús na catseiljoomꞌm ꞌu jnaⁿꞌ na matseiꞌxmaⁿꞌ.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Tsoti Pablo:
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ntyꞌiaya Jesús. Matsoom no̱o̱ⁿ: “Catseityuaꞌ caluiꞌ quiiꞌ tsjoomwaa ee xocandye nnꞌaⁿ ñꞌoom na nncwjiꞌyuuꞌndyuꞌ cantyja ꞌnaⁿya.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Quia joꞌ tsjo̱o̱ nnoom: “Nquieena, Ta, nquiuna na ja tyojo̱quia̱ꞌa naquiiꞌ chaꞌtso lanꞌom ꞌnaaⁿna. Nquiuna na tyocwjaaꞌa nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿndyuꞌ ndoꞌ tyotio̱o̱ⁿya joona wꞌaancjo.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ndoꞌ quia na jlaꞌcueeꞌ nnꞌaⁿ Esteban, tsꞌaⁿ na tyocwjiꞌyuuꞌñe cantyja ꞌnaⁿꞌ, ja ñꞌa̱ⁿya. Seijomndyo̱ na calꞌana na ljoꞌ jom, ndoꞌ tyotsꞌaa cwenta liaa naⁿꞌñeeⁿ xjeⁿ na jlaꞌcueeꞌna jom.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Sa̱a̱ matso Ta Jesús no̱o̱ⁿ: “Cjaꞌ, ee tquia majño̱o̱ⁿya ꞌu na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tyotqueⁿ nnꞌaⁿ cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Pablo, sa̱a̱ quia na tsoom ñꞌoomwaaꞌ taticandyetina. To̱ꞌna tyolaxuaana. Tyoluena nda̱a̱ sondaro:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jndeii tyolaꞌxuaana. Tjeiiꞌna liaana, tyolaꞌcaandyena joonaꞌ na jeeⁿ ndyaꞌ lioona. Ndoꞌ tyotjuꞌndyeendyena tsꞌojnda̱a̱ na ticueeꞌ nꞌomna.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro sa̱ꞌntjoom na cꞌooñꞌom naⁿꞌñeeⁿ Pablo naquiiꞌ wꞌaa yuu cwicꞌeeⁿna. Matsoom:
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Quia joꞌ jlaꞌtyeⁿna jom na nntjaaꞌna jom. Sa̱a̱ tsoom nnom capeitaⁿ na meintyjeeꞌ joꞌ joꞌ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ndoꞌ capeitaⁿꞌñeeⁿ quia na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaⁿ na mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ chaꞌtso sondaro. Matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Quia joꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro tjaaⁿ na mꞌaaⁿ Pablo. Matsoom:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Quia joꞌ tso tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Joꞌ chii sondaro na manntjaaꞌ Pablo mana ꞌndyena jom, teiꞌndyo̱na nacañomꞌm. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱na quia na jñeeⁿ na tsꞌaⁿ tsjoom Roma matseixmaⁿ Pablo tyꞌueeⁿ ee nqueⁿ sa̱ꞌntjoom na cwityeⁿñe tsaⁿꞌñeeⁿ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Sa̱a̱ juu tsaⁿ na cwiluiitquieñe nda̱a̱ sondaro ñeꞌcaljeiiⁿ chiuu na cwiqueⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoom nacjooꞌ Pablo. Joꞌ chii teincoo cwiicheⁿ xuee sa̱ꞌntjoom na catjomndye ntyee na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌtso naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Jnda̱ chii seicanaaⁿꞌaⁿ lꞌuaancjo na chuꞌtyeⁿñe Pablo, tjañꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.