Atos 16
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Quia joꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas tquiena tsjoom Derbe. Jnda̱ chii tyꞌena tsjoom Listra. Joꞌ joꞌ tajnaaⁿꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ na jndyu Timoteo. Jom jnda yuscu tsꞌaⁿ judía na matseiyuꞌ sa̱a̱ tsotyeeⁿ nchii tsꞌaⁿ judío juu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na mꞌaⁿ tsjoom Listra ñꞌeⁿ tsjoom Iconio tyotjeiiꞌyana Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Lꞌue tsꞌom Pablo na nncjaañꞌeⁿ Timoteo ñꞌeⁿñê. Joꞌ chii seijndaaꞌñê na tuii ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌxjeⁿ costumbre na cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Sꞌaaⁿ na ljoꞌ cha nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ ndyuaa na cwiꞌoona tilꞌana na tilaꞌñoomꞌndyena ñꞌoom na cwiñequiana ee nquiu naⁿꞌñeeⁿ na Timoteo nchii tsꞌaⁿ judío tsotyeeⁿ.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Pablo ñequio Silas ñꞌeⁿ Timoteo tyomaꞌnomna. Ndoꞌ ticwii cwii tsjoom yuu na tyoquiena tyolaꞌcandiina nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na jlaꞌjndaaꞌndye apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Joꞌ chii cwii cwii tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tyoꞌoonajnda̱na na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyꞌewijndyendyetina.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pablo ñequio nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, seicuꞌ Espíritu Santo na nncꞌoolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndyuaa Asia. Joꞌ chii teiꞌnomna ndyuaa Frigia ñequio ndyuaa Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Quia na tquiena tyeⁿncoo ndyuaa Misia jlaꞌtiuuna na nncꞌooquieꞌna ndyuaa Bitinia sa̱a̱ tinquiaa Espíritu Santo na nncꞌoona joꞌ.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Joꞌ chii cweꞌ teiꞌnomna ndyuaa Misia. Tyꞌecuena hasta tquiena tsjoom Troas, nndyooꞌ ꞌndyoo ndaaluee.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Joꞌ joꞌ waa na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaaꞌ Pablo natsjom. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ meintyjeeꞌ cwii tsaⁿsꞌa tsꞌaⁿ ndyuaa Macedonia. Sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ tyꞌoo nnoom, tso: “Cwinoomꞌ ntyjawaa ndyuaa Macedonia. Candyoꞌteiꞌjndeiꞌ jâ.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo na tcoꞌnaꞌ nnoom, mantyja jlaꞌjndaaꞌndyô̱ na nncwitꞌio̱o̱ꞌâ ndaaluee nntsaayâ ndyuaa Macedonia. Ee jlaꞌno̱o̱ⁿꞌâ na majñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ na nntsaanquiaayâ ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Joꞌ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa tsjoom Troas. Saandyeyuuyâ squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samotracia. Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Joꞌ jluiiꞌâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Filipos. Tsjoomꞌñeeⁿ mꞌaaⁿnaꞌ nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ romanos ndoꞌ tꞌmaⁿti matseixmaⁿnaꞌ na chaꞌtso njoom chaꞌwaa ndyuaa Macedonia. Tsjoom Filiposꞌñeeⁿ ljooꞌndyo̱yaayâ cwantindyo xuee.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos jluiiꞌâ nnom tsjoom ꞌndyoo jndaa. Ee jlaꞌtiuuyâ aa nchii nliuuyâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nlajomndyô̱ ñꞌeⁿndyena. Joꞌ joꞌ jliuuyâ ntꞌom yolcu. Saacwindyuaandyô̱ jlana̱a̱ⁿyâ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Quiiꞌntaaⁿ yolcuꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ tsꞌaⁿ na jndyu Lidia. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ tsjoom Tiatira na majnda̱a̱ liaa ya, liaa colo catsiooꞌ. Jom tsꞌaⁿ na matseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sꞌaa Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌoom na ya tqueeⁿ cwenta ñꞌoom na tyoñeeⁿ na seineiⁿ Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ndoꞌ teitsꞌoomñê ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ. Jnda̱ chii seityꞌooñê nda̱a̱yâ, tsoom:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Cwii xueeꞌñeeⁿ saayâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tjomndyô̱ cwii yuscuchjoo na macjaweeꞌ ꞌndyoo ncꞌe na mꞌaaⁿ jndyetia naquiiꞌ tsꞌom. Tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌaaⁿtyeeⁿ luee nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tꞌmaaⁿꞌ sꞌom cwiquioo luee naⁿꞌñeeⁿ ncꞌe na macjaweeꞌ ꞌñom.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyojaantyjo̱o̱ⁿ nanqua̱a̱ⁿꞌâ ñꞌeⁿ Pablo. Tacwaxua ꞌñom, tyotsoom:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Jndye xuee tyochꞌee yuscuchjooꞌñeeⁿ na ljoꞌ. Joꞌ chii seiliooꞌñe Pablo, taqueeⁿ seineiiⁿ nnom jndyetia na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌom yuscuchjooꞌñeeⁿ. Tsoom:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu, quia na ntyꞌiaana na jnda̱ jluiꞌ jndyetiaꞌñeeⁿ naquiiꞌ tsꞌoom jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tsuundyena sꞌom na cwiquioo lueena cantyja na macjaweeꞌ ꞌñom. Joꞌ chii tꞌuena Pablo ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌechona naⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ naquiiꞌ tsꞌua tꞌmaⁿ.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Quia na tquiena nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jluena:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ee cwitꞌmo̱o̱ⁿna ñꞌoom na jaa na cwilaxmaaⁿya nnꞌaⁿ romanos, ticatyꞌiomnaꞌ na nntoꞌño̱o̱ⁿya meiⁿ na nlꞌaaya chiuu na cwiluena.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Quia joꞌ jlaꞌwendye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ nacjooꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas ndoꞌ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ sa̱ꞌntjomna na caluiꞌ liaa naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ cachoꞌna nꞌoomjneiⁿ.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Jndye tjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioomna joo wꞌaancjo. Jluena nnom tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na ya ya catsꞌaaⁿ cwenta joona.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ndoꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, jnda̱ na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaꞌñê naⁿꞌñeeⁿ wꞌaancjo naquiiꞌcheⁿ ndoꞌ seityeeⁿ joona na tyeⁿ ñjoomꞌ ncꞌeeꞌna tsꞌoom tscaaꞌ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas, chaꞌna xcwe tsjom to̱ꞌna tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyotana luantsa, ndoꞌ pra̱so na tooꞌndye ñꞌeⁿndyena naquiiꞌ wꞌaancjo, tyondyeendye naⁿꞌñeeⁿ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ndoꞌ matsꞌia joꞌ jndeii sꞌeii, teincwiiꞌ tsiaⁿtsjo̱ꞌ wꞌaancjo. Xjeⁿꞌñeeⁿ chaꞌtso ndyueelꞌa wꞌaancjoꞌñeeⁿ jnaaⁿ cheⁿnquieenaꞌ ndoꞌ mati lꞌuaancjo na ñjoom chaꞌtso pra̱so jnaⁿꞌnaꞌ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ndoꞌ juu tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo lcweeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na meiⁿnaaⁿ ndyueelꞌa wꞌaancjo. Joꞌ chii tjeiiꞌñê espada ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseicueeꞌñe cheⁿnqueⁿ ee seitioom na jnda̱ jleinom pra̱so.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Sa̱a̱ Pablo jndeii seixuaⁿ nnom tsaⁿꞌñeeⁿ tsoom:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Quia joꞌ tcaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chom. Jndeii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaancjo. Cwiteiñê na tyꞌueeⁿ. Cweꞌ seiquiooñetoom jo nnom Pablo ñꞌeⁿ Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Jnda̱ chii tjeiiⁿꞌeⁿ joona chꞌeⁿ. Matsoom nda̱a̱na:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Jluena nnoom:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Quia joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ na ndicwaⁿ jaaⁿcheⁿ tjachom joona ndoꞌ tmaaⁿ yuu na tquieeꞌndyena na choꞌna. Jnda̱ chii teitsꞌoomñê ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Jnda̱ joꞌ tjañꞌoom Pablo ñequio Silas waⁿꞌaⁿ, tquiaaⁿ na tcwaꞌna. Jom ndoꞌ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ neiiⁿna na jnda̱ macwilayuꞌna ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Quia na jnda̱ teixuee, naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jñoomna policía na mꞌaaⁿ tsaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na candyaañe Pablo ñꞌeⁿ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo seicañeeⁿ Pablo, matsoom nnom:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Sa̱a̱ Pablo matsoom nda̱a̱ policía:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Quia joꞌ policíaꞌñeeⁿ tyꞌelacandiina naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ quia jndyena na Pablo ñequio Silas cwilaxmaⁿna nnꞌaⁿ romanos, jeeⁿ tyuena.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Joꞌ chii naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ tyꞌecataⁿna ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjeiiꞌna joo wꞌaancjo. Jlaꞌtyꞌoondyena na caluiꞌ naⁿꞌñeeⁿ tsjoomna.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Quia joꞌ jluiꞌna wꞌaancjo, tyꞌena waaꞌ Lidia. Joꞌ joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyoñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ joꞌ jluiꞌna tsjoom Filiposꞌñeeⁿ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.