Atos 16

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Quia joꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas tquiena tsjoom Derbe. Jnda̱ chii tyꞌena tsjoom Listra. Joꞌ joꞌ tajnaaⁿꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ na jndyu Timoteo. Jom jnda yuscu tsꞌaⁿ judía na matseiyuꞌ sa̱a̱ tsotyeeⁿ nchii tsꞌaⁿ judío juu.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na mꞌaⁿ tsjoom Listra ñꞌeⁿ tsjoom Iconio tyotjeiiꞌyana Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Lꞌue tsꞌom Pablo na nncjaañꞌeⁿ Timoteo ñꞌeⁿñê. Joꞌ chii seijndaaꞌñê na tuii ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌxjeⁿ costumbre na cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Sꞌaaⁿ na ljoꞌ cha nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ ndyuaa na cwiꞌoona tilꞌana na tilaꞌñoomꞌndyena ñꞌoom na cwiñequiana ee nquiu naⁿꞌñeeⁿ na Timoteo nchii tsꞌaⁿ judío tsotyeeⁿ.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Pablo ñequio Silas ñꞌeⁿ Timoteo tyomaꞌnomna. Ndoꞌ ticwii cwii tsjoom yuu na tyoquiena tyolaꞌcandiina nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na jlaꞌjndaaꞌndye apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Joꞌ chii cwii cwii tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tyoꞌoonajnda̱na na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyꞌewijndyendyetina.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pablo ñequio nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, seicuꞌ Espíritu Santo na nncꞌoolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndyuaa Asia. Joꞌ chii teiꞌnomna ndyuaa Frigia ñequio ndyuaa Galacia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Quia na tquiena tyeⁿncoo ndyuaa Misia jlaꞌtiuuna na nncꞌooquieꞌna ndyuaa Bitinia sa̱a̱ tinquiaa Espíritu Santo na nncꞌoona joꞌ.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Joꞌ chii cweꞌ teiꞌnomna ndyuaa Misia. Tyꞌecuena hasta tquiena tsjoom Troas, nndyooꞌ ꞌndyoo ndaaluee.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Joꞌ joꞌ waa na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaaꞌ Pablo natsjom. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ meintyjeeꞌ cwii tsaⁿsꞌa tsꞌaⁿ ndyuaa Macedonia. Sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ tyꞌoo nnoom, tso: “Cwinoomꞌ ntyjawaa ndyuaa Macedonia. Candyoꞌteiꞌjndeiꞌ jâ.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo na tcoꞌnaꞌ nnoom, mantyja jlaꞌjndaaꞌndyô̱ na nncwitꞌio̱o̱ꞌâ ndaaluee nntsaayâ ndyuaa Macedonia. Ee jlaꞌno̱o̱ⁿꞌâ na majñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ na nntsaanquiaayâ ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Joꞌ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa tsjoom Troas. Saandyeyuuyâ squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samotracia. Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Joꞌ jluiiꞌâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Filipos. Tsjoomꞌñeeⁿ mꞌaaⁿnaꞌ nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ romanos ndoꞌ tꞌmaⁿti matseixmaⁿnaꞌ na chaꞌtso njoom chaꞌwaa ndyuaa Macedonia. Tsjoom Filiposꞌñeeⁿ ljooꞌndyo̱yaayâ cwantindyo xuee.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos jluiiꞌâ nnom tsjoom ꞌndyoo jndaa. Ee jlaꞌtiuuyâ aa nchii nliuuyâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nlajomndyô̱ ñꞌeⁿndyena. Joꞌ joꞌ jliuuyâ ntꞌom yolcu. Saacwindyuaandyô̱ jlana̱a̱ⁿyâ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Quiiꞌntaaⁿ yolcuꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ tsꞌaⁿ na jndyu Lidia. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ tsjoom Tiatira na majnda̱a̱ liaa ya, liaa colo catsiooꞌ. Jom tsꞌaⁿ na matseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sꞌaa Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌoom na ya tqueeⁿ cwenta ñꞌoom na tyoñeeⁿ na seineiⁿ Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ndoꞌ teitsꞌoomñê ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ. Jnda̱ chii seityꞌooñê nda̱a̱yâ, tsoom:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Cwii xueeꞌñeeⁿ saayâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tjomndyô̱ cwii yuscuchjoo na macjaweeꞌ ꞌndyoo ncꞌe na mꞌaaⁿ jndyetia naquiiꞌ tsꞌom. Tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌaaⁿtyeeⁿ luee nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tꞌmaaⁿꞌ sꞌom cwiquioo luee naⁿꞌñeeⁿ ncꞌe na macjaweeꞌ ꞌñom.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyojaantyjo̱o̱ⁿ nanqua̱a̱ⁿꞌâ ñꞌeⁿ Pablo. Tacwaxua ꞌñom, tyotsoom:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Jndye xuee tyochꞌee yuscuchjooꞌñeeⁿ na ljoꞌ. Joꞌ chii seiliooꞌñe Pablo, taqueeⁿ seineiiⁿ nnom jndyetia na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌom yuscuchjooꞌñeeⁿ. Tsoom:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu, quia na ntyꞌiaana na jnda̱ jluiꞌ jndyetiaꞌñeeⁿ naquiiꞌ tsꞌoom jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tsuundyena sꞌom na cwiquioo lueena cantyja na macjaweeꞌ ꞌñom. Joꞌ chii tꞌuena Pablo ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌechona naⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ naquiiꞌ tsꞌua tꞌmaⁿ.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Quia na tquiena nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jluena:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ee cwitꞌmo̱o̱ⁿna ñꞌoom na jaa na cwilaxmaaⁿya nnꞌaⁿ romanos, ticatyꞌiomnaꞌ na nntoꞌño̱o̱ⁿya meiⁿ na nlꞌaaya chiuu na cwiluena.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Quia joꞌ jlaꞌwendye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ nacjooꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas ndoꞌ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ sa̱ꞌntjomna na caluiꞌ liaa naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ cachoꞌna nꞌoomjneiⁿ.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Jndye tjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioomna joo wꞌaancjo. Jluena nnom tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na ya ya catsꞌaaⁿ cwenta joona.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ndoꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, jnda̱ na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaꞌñê naⁿꞌñeeⁿ wꞌaancjo naquiiꞌcheⁿ ndoꞌ seityeeⁿ joona na tyeⁿ ñjoomꞌ ncꞌeeꞌna tsꞌoom tscaaꞌ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas, chaꞌna xcwe tsjom to̱ꞌna tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyotana luantsa, ndoꞌ pra̱so na tooꞌndye ñꞌeⁿndyena naquiiꞌ wꞌaancjo, tyondyeendye naⁿꞌñeeⁿ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ndoꞌ matsꞌia joꞌ jndeii sꞌeii, teincwiiꞌ tsiaⁿtsjo̱ꞌ wꞌaancjo. Xjeⁿꞌñeeⁿ chaꞌtso ndyueelꞌa wꞌaancjoꞌñeeⁿ jnaaⁿ cheⁿnquieenaꞌ ndoꞌ mati lꞌuaancjo na ñjoom chaꞌtso pra̱so jnaⁿꞌnaꞌ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ndoꞌ juu tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo lcweeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na meiⁿnaaⁿ ndyueelꞌa wꞌaancjo. Joꞌ chii tjeiiꞌñê espada ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseicueeꞌñe cheⁿnqueⁿ ee seitioom na jnda̱ jleinom pra̱so.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Sa̱a̱ Pablo jndeii seixuaⁿ nnom tsaⁿꞌñeeⁿ tsoom:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Quia joꞌ tcaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chom. Jndeii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaancjo. Cwiteiñê na tyꞌueeⁿ. Cweꞌ seiquiooñetoom jo nnom Pablo ñꞌeⁿ Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jnda̱ chii tjeiiⁿꞌeⁿ joona chꞌeⁿ. Matsoom nda̱a̱na:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Jluena nnoom:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Quia joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ na ndicwaⁿ jaaⁿcheⁿ tjachom joona ndoꞌ tmaaⁿ yuu na tquieeꞌndyena na choꞌna. Jnda̱ chii teitsꞌoomñê ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Jnda̱ joꞌ tjañꞌoom Pablo ñequio Silas waⁿꞌaⁿ, tquiaaⁿ na tcwaꞌna. Jom ndoꞌ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ neiiⁿna na jnda̱ macwilayuꞌna ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Quia na jnda̱ teixuee, naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jñoomna policía na mꞌaaⁿ tsaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na candyaañe Pablo ñꞌeⁿ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo seicañeeⁿ Pablo, matsoom nnom:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Sa̱a̱ Pablo matsoom nda̱a̱ policía:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Quia joꞌ policíaꞌñeeⁿ tyꞌelacandiina naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ quia jndyena na Pablo ñequio Silas cwilaxmaⁿna nnꞌaⁿ romanos, jeeⁿ tyuena.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Joꞌ chii naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ tyꞌecataⁿna ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjeiiꞌna joo wꞌaancjo. Jlaꞌtyꞌoondyena na caluiꞌ naⁿꞌñeeⁿ tsjoomna.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Quia joꞌ jluiꞌna wꞌaancjo, tyꞌena waaꞌ Lidia. Joꞌ joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyoñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ joꞌ jluiꞌna tsjoom Filiposꞌñeeⁿ.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.