Atos 16
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA
1 Quia joꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas tquiena tsjoom Derbe. Jnda̱ chii tyꞌena tsjoom Listra. Joꞌ joꞌ tajnaaⁿꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ na jndyu Timoteo. Jom jnda yuscu tsꞌaⁿ judía na matseiyuꞌ sa̱a̱ tsotyeeⁿ nchii tsꞌaⁿ judío juu.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na mꞌaⁿ tsjoom Listra ñꞌeⁿ tsjoom Iconio tyotjeiiꞌyana Timoteo.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Lꞌue tsꞌom Pablo na nncjaañꞌeⁿ Timoteo ñꞌeⁿñê. Joꞌ chii seijndaaꞌñê na tuii ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌxjeⁿ costumbre na cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Sꞌaaⁿ na ljoꞌ cha nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ ndyuaa na cwiꞌoona tilꞌana na tilaꞌñoomꞌndyena ñꞌoom na cwiñequiana ee nquiu naⁿꞌñeeⁿ na Timoteo nchii tsꞌaⁿ judío tsotyeeⁿ.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pablo ñequio Silas ñꞌeⁿ Timoteo tyomaꞌnomna. Ndoꞌ ticwii cwii tsjoom yuu na tyoquiena tyolaꞌcandiina nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na jlaꞌjndaaꞌndye apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Joꞌ chii cwii cwii tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tyoꞌoonajnda̱na na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyꞌewijndyendyetina.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Pablo ñequio nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, seicuꞌ Espíritu Santo na nncꞌoolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndyuaa Asia. Joꞌ chii teiꞌnomna ndyuaa Frigia ñequio ndyuaa Galacia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Quia na tquiena tyeⁿncoo ndyuaa Misia jlaꞌtiuuna na nncꞌooquieꞌna ndyuaa Bitinia sa̱a̱ tinquiaa Espíritu Santo na nncꞌoona joꞌ.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Joꞌ chii cweꞌ teiꞌnomna ndyuaa Misia. Tyꞌecuena hasta tquiena tsjoom Troas, nndyooꞌ ꞌndyoo ndaaluee.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Joꞌ joꞌ waa na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaaꞌ Pablo natsjom. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ meintyjeeꞌ cwii tsaⁿsꞌa tsꞌaⁿ ndyuaa Macedonia. Sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ tyꞌoo nnoom, tso: “Cwinoomꞌ ntyjawaa ndyuaa Macedonia. Candyoꞌteiꞌjndeiꞌ jâ.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo na tcoꞌnaꞌ nnoom, mantyja jlaꞌjndaaꞌndyô̱ na nncwitꞌio̱o̱ꞌâ ndaaluee nntsaayâ ndyuaa Macedonia. Ee jlaꞌno̱o̱ⁿꞌâ na majñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ na nntsaanquiaayâ ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Joꞌ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa tsjoom Troas. Saandyeyuuyâ squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samotracia. Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Joꞌ jluiiꞌâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Filipos. Tsjoomꞌñeeⁿ mꞌaaⁿnaꞌ nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ romanos ndoꞌ tꞌmaⁿti matseixmaⁿnaꞌ na chaꞌtso njoom chaꞌwaa ndyuaa Macedonia. Tsjoom Filiposꞌñeeⁿ ljooꞌndyo̱yaayâ cwantindyo xuee.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos jluiiꞌâ nnom tsjoom ꞌndyoo jndaa. Ee jlaꞌtiuuyâ aa nchii nliuuyâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nlajomndyô̱ ñꞌeⁿndyena. Joꞌ joꞌ jliuuyâ ntꞌom yolcu. Saacwindyuaandyô̱ jlana̱a̱ⁿyâ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Quiiꞌntaaⁿ yolcuꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ tsꞌaⁿ na jndyu Lidia. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ tsjoom Tiatira na majnda̱a̱ liaa ya, liaa colo catsiooꞌ. Jom tsꞌaⁿ na matseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sꞌaa Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌoom na ya tqueeⁿ cwenta ñꞌoom na tyoñeeⁿ na seineiⁿ Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ndoꞌ teitsꞌoomñê ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ. Jnda̱ chii seityꞌooñê nda̱a̱yâ, tsoom:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Cwii xueeꞌñeeⁿ saayâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tjomndyô̱ cwii yuscuchjoo na macjaweeꞌ ꞌndyoo ncꞌe na mꞌaaⁿ jndyetia naquiiꞌ tsꞌom. Tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌaaⁿtyeeⁿ luee nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tꞌmaaⁿꞌ sꞌom cwiquioo luee naⁿꞌñeeⁿ ncꞌe na macjaweeꞌ ꞌñom.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyojaantyjo̱o̱ⁿ nanqua̱a̱ⁿꞌâ ñꞌeⁿ Pablo. Tacwaxua ꞌñom, tyotsoom:
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Jndye xuee tyochꞌee yuscuchjooꞌñeeⁿ na ljoꞌ. Joꞌ chii seiliooꞌñe Pablo, taqueeⁿ seineiiⁿ nnom jndyetia na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌom yuscuchjooꞌñeeⁿ. Tsoom:
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu, quia na ntyꞌiaana na jnda̱ jluiꞌ jndyetiaꞌñeeⁿ naquiiꞌ tsꞌoom jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tsuundyena sꞌom na cwiquioo lueena cantyja na macjaweeꞌ ꞌñom. Joꞌ chii tꞌuena Pablo ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌechona naⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ naquiiꞌ tsꞌua tꞌmaⁿ.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Quia na tquiena nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jluena:
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ee cwitꞌmo̱o̱ⁿna ñꞌoom na jaa na cwilaxmaaⁿya nnꞌaⁿ romanos, ticatyꞌiomnaꞌ na nntoꞌño̱o̱ⁿya meiⁿ na nlꞌaaya chiuu na cwiluena.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Quia joꞌ jlaꞌwendye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ nacjooꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas ndoꞌ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ sa̱ꞌntjomna na caluiꞌ liaa naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ cachoꞌna nꞌoomjneiⁿ.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Jndye tjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioomna joo wꞌaancjo. Jluena nnom tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na ya ya catsꞌaaⁿ cwenta joona.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ndoꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, jnda̱ na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaꞌñê naⁿꞌñeeⁿ wꞌaancjo naquiiꞌcheⁿ ndoꞌ seityeeⁿ joona na tyeⁿ ñjoomꞌ ncꞌeeꞌna tsꞌoom tscaaꞌ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas, chaꞌna xcwe tsjom to̱ꞌna tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyotana luantsa, ndoꞌ pra̱so na tooꞌndye ñꞌeⁿndyena naquiiꞌ wꞌaancjo, tyondyeendye naⁿꞌñeeⁿ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ndoꞌ matsꞌia joꞌ jndeii sꞌeii, teincwiiꞌ tsiaⁿtsjo̱ꞌ wꞌaancjo. Xjeⁿꞌñeeⁿ chaꞌtso ndyueelꞌa wꞌaancjoꞌñeeⁿ jnaaⁿ cheⁿnquieenaꞌ ndoꞌ mati lꞌuaancjo na ñjoom chaꞌtso pra̱so jnaⁿꞌnaꞌ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Ndoꞌ juu tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo lcweeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na meiⁿnaaⁿ ndyueelꞌa wꞌaancjo. Joꞌ chii tjeiiꞌñê espada ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseicueeꞌñe cheⁿnqueⁿ ee seitioom na jnda̱ jleinom pra̱so.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Sa̱a̱ Pablo jndeii seixuaⁿ nnom tsaⁿꞌñeeⁿ tsoom:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Quia joꞌ tcaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chom. Jndeii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaancjo. Cwiteiñê na tyꞌueeⁿ. Cweꞌ seiquiooñetoom jo nnom Pablo ñꞌeⁿ Silas.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jnda̱ chii tjeiiⁿꞌeⁿ joona chꞌeⁿ. Matsoom nda̱a̱na:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Jluena nnoom:
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Quia joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ na ndicwaⁿ jaaⁿcheⁿ tjachom joona ndoꞌ tmaaⁿ yuu na tquieeꞌndyena na choꞌna. Jnda̱ chii teitsꞌoomñê ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Jnda̱ joꞌ tjañꞌoom Pablo ñequio Silas waⁿꞌaⁿ, tquiaaⁿ na tcwaꞌna. Jom ndoꞌ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ neiiⁿna na jnda̱ macwilayuꞌna ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Quia na jnda̱ teixuee, naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jñoomna policía na mꞌaaⁿ tsaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na candyaañe Pablo ñꞌeⁿ Silas.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo seicañeeⁿ Pablo, matsoom nnom:
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Sa̱a̱ Pablo matsoom nda̱a̱ policía:
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Quia joꞌ policíaꞌñeeⁿ tyꞌelacandiina naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ quia jndyena na Pablo ñequio Silas cwilaxmaⁿna nnꞌaⁿ romanos, jeeⁿ tyuena.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Joꞌ chii naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ tyꞌecataⁿna ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjeiiꞌna joo wꞌaancjo. Jlaꞌtyꞌoondyena na caluiꞌ naⁿꞌñeeⁿ tsjoomna.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Quia joꞌ jluiꞌna wꞌaancjo, tyꞌena waaꞌ Lidia. Joꞌ joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyoñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ joꞌ jluiꞌna tsjoom Filiposꞌñeeⁿ.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.