Atos 16
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVI
1 Quia joꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas tquiena tsjoom Derbe. Jnda̱ chii tyꞌena tsjoom Listra. Joꞌ joꞌ tajnaaⁿꞌna cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ na jndyu Timoteo. Jom jnda yuscu tsꞌaⁿ judía na matseiyuꞌ sa̱a̱ tsotyeeⁿ nchii tsꞌaⁿ judío juu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na mꞌaⁿ tsjoom Listra ñꞌeⁿ tsjoom Iconio tyotjeiiꞌyana Timoteo.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Lꞌue tsꞌom Pablo na nncjaañꞌeⁿ Timoteo ñꞌeⁿñê. Joꞌ chii seijndaaꞌñê na tuii ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌxjeⁿ costumbre na cwilꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Sꞌaaⁿ na ljoꞌ cha nnꞌaⁿ judíos na mꞌaⁿ ndyuaa na cwiꞌoona tilꞌana na tilaꞌñoomꞌndyena ñꞌoom na cwiñequiana ee nquiu naⁿꞌñeeⁿ na Timoteo nchii tsꞌaⁿ judío tsotyeeⁿ.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pablo ñequio Silas ñꞌeⁿ Timoteo tyomaꞌnomna. Ndoꞌ ticwii cwii tsjoom yuu na tyoquiena tyolaꞌcandiina nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na jlaꞌjndaaꞌndye apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Joꞌ chii cwii cwii tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tyoꞌoonajnda̱na na cwilaꞌyuꞌya nꞌomna ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyꞌewijndyendyetina.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Pablo ñequio nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, seicuꞌ Espíritu Santo na nncꞌoolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndyuaa Asia. Joꞌ chii teiꞌnomna ndyuaa Frigia ñequio ndyuaa Galacia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Quia na tquiena tyeⁿncoo ndyuaa Misia jlaꞌtiuuna na nncꞌooquieꞌna ndyuaa Bitinia sa̱a̱ tinquiaa Espíritu Santo na nncꞌoona joꞌ.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Joꞌ chii cweꞌ teiꞌnomna ndyuaa Misia. Tyꞌecuena hasta tquiena tsjoom Troas, nndyooꞌ ꞌndyoo ndaaluee.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Joꞌ joꞌ waa na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaaꞌ Pablo natsjom. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ meintyjeeꞌ cwii tsaⁿsꞌa tsꞌaⁿ ndyuaa Macedonia. Sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ tyꞌoo nnoom, tso: “Cwinoomꞌ ntyjawaa ndyuaa Macedonia. Candyoꞌteiꞌjndeiꞌ jâ.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pablo na tcoꞌnaꞌ nnoom, mantyja jlaꞌjndaaꞌndyô̱ na nncwitꞌio̱o̱ꞌâ ndaaluee nntsaayâ ndyuaa Macedonia. Ee jlaꞌno̱o̱ⁿꞌâ na majñom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jâ na nntsaanquiaayâ ñꞌoom naya nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Joꞌ chii tuo̱o̱yâ tsꞌom wꞌaandaa tsjoom Troas. Saandyeyuuyâ squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samotracia. Teincoo cwiicheⁿ xuee saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Neápolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Joꞌ jluiiꞌâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa, saayâ squia̱a̱yâ tsjoom Filipos. Tsjoomꞌñeeⁿ mꞌaaⁿnaꞌ nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ romanos ndoꞌ tꞌmaⁿti matseixmaⁿnaꞌ na chaꞌtso njoom chaꞌwaa ndyuaa Macedonia. Tsjoom Filiposꞌñeeⁿ ljooꞌndyo̱yaayâ cwantindyo xuee.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos jluiiꞌâ nnom tsjoom ꞌndyoo jndaa. Ee jlaꞌtiuuyâ aa nchii nliuuyâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nlajomndyô̱ ñꞌeⁿndyena. Joꞌ joꞌ jliuuyâ ntꞌom yolcu. Saacwindyuaandyô̱ jlana̱a̱ⁿyâ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Quiiꞌntaaⁿ yolcuꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ tsꞌaⁿ na jndyu Lidia. Jom tsꞌaⁿ na jnaⁿ tsjoom Tiatira na majnda̱a̱ liaa ya, liaa colo catsiooꞌ. Jom tsꞌaⁿ na matseitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Sꞌaa Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌoom na ya tqueeⁿ cwenta ñꞌoom na tyoñeeⁿ na seineiⁿ Pablo.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ndoꞌ teitsꞌoomñê ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ. Jnda̱ chii seityꞌooñê nda̱a̱yâ, tsoom:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Cwii xueeꞌñeeⁿ saayâ yuu cwilaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tjomndyô̱ cwii yuscuchjoo na macjaweeꞌ ꞌndyoo ncꞌe na mꞌaaⁿ jndyetia naquiiꞌ tsꞌom. Tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌaaⁿtyeeⁿ luee nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tꞌmaaⁿꞌ sꞌom cwiquioo luee naⁿꞌñeeⁿ ncꞌe na macjaweeꞌ ꞌñom.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 To̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyojaantyjo̱o̱ⁿ nanqua̱a̱ⁿꞌâ ñꞌeⁿ Pablo. Tacwaxua ꞌñom, tyotsoom:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Jndye xuee tyochꞌee yuscuchjooꞌñeeⁿ na ljoꞌ. Joꞌ chii seiliooꞌñe Pablo, taqueeⁿ seineiiⁿ nnom jndyetia na mꞌaaⁿ naquiiꞌ tsꞌom yuscuchjooꞌñeeⁿ. Tsoom:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwitaꞌntjom cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu, quia na ntyꞌiaana na jnda̱ jluiꞌ jndyetiaꞌñeeⁿ naquiiꞌ tsꞌoom jlaꞌno̱ⁿꞌna na jnda̱ tsuundyena sꞌom na cwiquioo lueena cantyja na macjaweeꞌ ꞌñom. Joꞌ chii tꞌuena Pablo ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌechona naⁿꞌñeeⁿ jo nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ naquiiꞌ tsꞌua tꞌmaⁿ.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Quia na tquiena nda̱a̱ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jluena:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ee cwitꞌmo̱o̱ⁿna ñꞌoom na jaa na cwilaxmaaⁿya nnꞌaⁿ romanos, ticatyꞌiomnaꞌ na nntoꞌño̱o̱ⁿya meiⁿ na nlꞌaaya chiuu na cwiluena.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Quia joꞌ jlaꞌwendye nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ nacjooꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas ndoꞌ naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ sa̱ꞌntjomna na caluiꞌ liaa naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ cachoꞌna nꞌoomjneiⁿ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Jndye tjaaꞌna naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tioomna joo wꞌaancjo. Jluena nnom tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na ya ya catsꞌaaⁿ cwenta joona.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ndoꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, jnda̱ na jñeeⁿ ñꞌoomwaaꞌ tjaaꞌñê naⁿꞌñeeⁿ wꞌaancjo naquiiꞌcheⁿ ndoꞌ seityeeⁿ joona na tyeⁿ ñjoomꞌ ncꞌeeꞌna tsꞌoom tscaaꞌ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Silas, chaꞌna xcwe tsjom to̱ꞌna tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tyotana luantsa, ndoꞌ pra̱so na tooꞌndye ñꞌeⁿndyena naquiiꞌ wꞌaancjo, tyondyeendye naⁿꞌñeeⁿ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Ndoꞌ matsꞌia joꞌ jndeii sꞌeii, teincwiiꞌ tsiaⁿtsjo̱ꞌ wꞌaancjo. Xjeⁿꞌñeeⁿ chaꞌtso ndyueelꞌa wꞌaancjoꞌñeeⁿ jnaaⁿ cheⁿnquieenaꞌ ndoꞌ mati lꞌuaancjo na ñjoom chaꞌtso pra̱so jnaⁿꞌnaꞌ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Ndoꞌ juu tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo lcweeⁿ, ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na meiⁿnaaⁿ ndyueelꞌa wꞌaancjo. Joꞌ chii tjeiiꞌñê espada ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseicueeꞌñe cheⁿnqueⁿ ee seitioom na jnda̱ jleinom pra̱so.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Sa̱a̱ Pablo jndeii seixuaⁿ nnom tsaⁿꞌñeeⁿ tsoom:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Quia joꞌ tcaⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ chom. Jndeii tjaqueⁿꞌeⁿ naquiiꞌ wꞌaancjo. Cwiteiñê na tyꞌueeⁿ. Cweꞌ seiquiooñetoom jo nnom Pablo ñꞌeⁿ Silas.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jnda̱ chii tjeiiⁿꞌeⁿ joona chꞌeⁿ. Matsoom nda̱a̱na:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Jluena nnoom:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Quia joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ na ndicwaⁿ jaaⁿcheⁿ tjachom joona ndoꞌ tmaaⁿ yuu na tquieeꞌndyena na choꞌna. Jnda̱ chii teitsꞌoomñê ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jnda̱ joꞌ tjañꞌoom Pablo ñequio Silas waⁿꞌaⁿ, tquiaaⁿ na tcwaꞌna. Jom ndoꞌ ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ neiiⁿna na jnda̱ macwilayuꞌna ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Quia na jnda̱ teixuee, naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ jñoomna policía na mꞌaaⁿ tsaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo na candyaañe Pablo ñꞌeⁿ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Joꞌ chii tsꞌaⁿ na machꞌee cwenta wꞌaancjo seicañeeⁿ Pablo, matsoom nnom:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Sa̱a̱ Pablo matsoom nda̱a̱ policía:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Quia joꞌ policíaꞌñeeⁿ tyꞌelacandiina naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ quia jndyena na Pablo ñequio Silas cwilaxmaⁿna nnꞌaⁿ romanos, jeeⁿ tyuena.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Joꞌ chii naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ tyꞌecataⁿna ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjeiiꞌna joo wꞌaancjo. Jlaꞌtyꞌoondyena na caluiꞌ naⁿꞌñeeⁿ tsjoomna.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Quia joꞌ jluiꞌna wꞌaancjo, tyꞌena waaꞌ Lidia. Joꞌ joꞌ tyolaꞌneiⁿna ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyoñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ joꞌ jluiꞌna tsjoom Filiposꞌñeeⁿ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.