Atos 15
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Xjeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ jnaⁿna tsꞌo̱ndaa Judea, tquiocuena Antioquía. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ. Tyoluena na jndeiꞌnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbre chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Moisés na calꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Ee xeⁿ ticalacanda̱ naⁿꞌñeeⁿ joꞌ, jluena na xocaluiꞌnꞌmaaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé tyolañꞌeeⁿꞌ ndyueena ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ na tquie Antioquía. Tyoluena na tiyuuꞌ na macaⁿnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbreꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teijndaaꞌ na wendye joona ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ nncꞌoona Jerusalén. Nncꞌoontyjaaꞌna nquie apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ nleijndaaꞌ ñꞌoomwaaꞌ.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Quia joꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Antioquía tyꞌioomna tsꞌiaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyꞌena. Teinomna ndyuaa Fenicia ñequio Samaria. Tyolacandiina nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ na mati nnꞌaⁿ na nchii judíos macwilcweꞌ nꞌom, macwilayuꞌna. Ndoꞌ quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ na ljoꞌ, chaꞌtsondyena tquiaanaꞌ na jeeⁿ neiiⁿna.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Quia tueeꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé Jerusalén, chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna ñequio apóstoles toꞌñoomna naⁿꞌñeeⁿ ñequio na neiiⁿna. Quia joꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyoluena chaꞌtso na jnda̱ sꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyena.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Sa̱a̱ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na cwilaxmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na jndyu fariseos teicantyjana. Tyoluena:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Ndoꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tjomndyena na mꞌmaⁿna ñꞌoomwaaꞌ.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Mayo tyolꞌueeꞌndyena chiuu nlꞌayoona na nlajndaaꞌndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teicantyja Pedro. Tsoom nda̱a̱na:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ee nqueⁿ mantyjeeⁿ chiuu cwilaꞌxmaⁿ nnꞌaⁿ naquiiꞌ nꞌom. Ndoꞌ jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ na mati macoꞌñoom nnꞌaⁿ na nchii judíos laxmaⁿ ee tquiaaⁿ Espíritu Santo na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌomna chaꞌxjeⁿ tquiaaⁿ juu na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Meiⁿ tiquichꞌeeⁿ na we waa ñꞌeⁿndye joona ndoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ jaa ee seiljoomꞌm nꞌomna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Quia joꞌ jeꞌ jeꞌ ¿chiuu na ñeꞌcalꞌaꞌyoꞌ xjeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ꞌO cwilꞌaꞌyoꞌ na jndeiꞌnaꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na nchii judíos calacanda̱na ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ jaa nnꞌaⁿ judíos na juunaꞌ matseijomnaꞌ cwii xuu, ndoꞌ xuuꞌñeeⁿ meiⁿ welooya na ñetꞌom teiyo tîcanaⁿndyena meiⁿ jaa.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Sa̱a̱ tiyuuꞌ na ljoꞌ macaⁿnaꞌ ee cwilayuuꞌa na macanda̱ juu naya na matseixmaⁿ Ta Jesús na cweꞌ yu joꞌ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ jaa ndoꞌ mati joona.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tjomndye jlaꞌcheⁿna. Tyoqueⁿna cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Bernabé ñequio Pablo cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ñequio ꞌnaaⁿ na tyolꞌana quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos na xocanda̱a̱ nluiinaꞌ na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Jnda̱ na jlaꞌneiⁿ naⁿꞌñeeⁿ quia joꞌ tꞌo̱ Jacobo, matsoom:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Juu Simón Pedro jnda̱ tsoom nda̱a̱ya chiuu waa na jnaⁿjndyeenaꞌ na tioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na nchii judíos na macwjiiꞌñê nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na nlaxmaⁿ tmaaⁿꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Juu ñꞌoomwaaꞌ ljoꞌyu tseixmaⁿnaꞌ ñequio ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Luaa matsonaꞌ:
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Luaaꞌ matseijndaaꞌndyo̱ cha mati nnꞌaⁿ na nchii judíos nlꞌueena ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ñꞌoomꞌñeeⁿ tsotinaꞌ:
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Tsoti Jacobo:
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Maleiꞌtyeⁿ xeⁿ cweꞌ nlaljeiiya ñꞌoom na nlacwano̱o̱ⁿya na mꞌaⁿna na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na nchii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana. Tantquiina seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tantquiina niomꞌ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ee teiyo maxjeⁿ cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso njoom cwilaꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoomꞌñeeⁿ naquiiꞌ lanꞌom ꞌnaaⁿna ticwii cwii xuee na cwitaꞌjndyeena.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Quia joꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén tꞌmaⁿna na ya na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿna na nncꞌoo tsjoom Antioquía ñequio Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Tyꞌioomna tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ Judas tsꞌaⁿ na jnda̱ we xueeꞌ Barsabás, ñequio Silas. Naⁿnommꞌaⁿꞌ cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ndoꞌ jlaꞌcwanomna cwii carta ñequio naⁿꞌñeeⁿ. Cartaꞌñeeⁿ matsonaꞌ:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Jâ jnda̱ jndya̱a̱yâ na ljoo jnaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyꞌe na mꞌaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ tyolañꞌeeⁿꞌndyena ꞌo ñꞌeⁿ ñꞌoom na tyoluena. Tyolaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ ñequio ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ nchii jâ lꞌuuyâ na caluena na ljoꞌ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Joꞌ chii jâ tjomndyô̱ ndoꞌ ñeꞌcwii jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na ya na nntjeiiꞌndyô̱ ntꞌom nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿyâ na nncꞌoona na mꞌaⁿꞌyoꞌ ñequio Bernabé ñꞌeⁿ Pablo, nquiee nnꞌaaⁿya na jeeⁿ jnda nquiuuya.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ tiꞌmaaⁿꞌ nꞌomna meiⁿ cwjena na mꞌaⁿna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Taya Jesucristo.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ chii cwijño̱o̱ⁿyâ Judas ñequio Silas na mꞌaⁿꞌyoꞌ. Joona nlue jndaaꞌndyena nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na cwilꞌuuyâ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ee nquii Espíritu Santo jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ na tilacachuutya̱a̱yâ xuu ꞌo, macanda̱ nmeiiⁿ laxmaⁿꞌyoꞌ na calacanda̱ꞌyoꞌ:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Tacwaꞌyoꞌ nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ lꞌa. Tantquieꞌyoꞌ niomꞌ meiiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ meiⁿ tancꞌomꞌyoꞌ na cweꞌ nncꞌomꞌyaꞌyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ. Xeⁿ cwilacanda̱ꞌyoꞌ nmeiⁿꞌ quia joꞌ maleiꞌtyeⁿ, ya cwilꞌaꞌyoꞌ. Macanda̱ ñꞌoommeiiⁿ cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ. Xmaⁿndyoꞌ na chaꞌtsondyoꞌ.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Quia joꞌ jluiꞌ Judas ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌena tsjoom Antioquía ñꞌeⁿ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Quia na tquiena joꞌ joꞌ jlaꞌtjomna nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ndoꞌ tquiana carta na cwileiñꞌomna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ndoꞌ jnda̱ na jlaꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ juunaꞌ tquiaanaꞌ na neiiⁿna, tyꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ndoꞌ Judas ñequio Silas, mati cwiluiindyena profetas. Joꞌ chii jndye ñꞌoom tyolaꞌneiⁿna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ tyꞌenajnda̱na na cwilayuꞌna.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Judas ñꞌeⁿ Silas tyomꞌaⁿna joꞌ joꞌ cwantindyo xuee. Xjeⁿ na macwiꞌoolcweeꞌna Jerusalén yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na jñoom joona, nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ tsjoom Antioquía tioo joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cꞌoona na tjaa ñomtiuu cꞌomna.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Sa̱a̱ Silas seitioom na nljooꞌñetyeeⁿ joꞌ joꞌ.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Mati Pablo ñꞌeⁿ Bernabé ljooꞌndyena. Joona ñequio jndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyoñequiana ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Jnda̱ na teinom cwanti xuee na ñetꞌomna joꞌ joꞌ, tso Pablo nnom Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ndoꞌ Bernabé lꞌue tsꞌoom na nncjaañꞌeⁿ Juan ñꞌeⁿndyena, tsꞌaⁿ na nda̱ we xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Sa̱a̱ Pablo tiljoya tsꞌoom na nncjaa tsaⁿꞌñeeⁿ ee ꞌñeeⁿ joona ndyuaa Panfilia tsꞌiaaⁿ na tyꞌena.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Joꞌ chii Pablo ñequio Bernabé ticjaañjoomꞌ tꞌmaⁿna hasta to̱ⁿꞌndyena. Bernabé tjañꞌoom Marcos. Tuo̱na tsꞌom wꞌaandaa. Tyꞌena ndyuaaxeⁿncwe Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Sa̱a̱ Pablo, tjeiiꞌñê Silas. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌoona tioo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catioꞌnaaⁿñê joona. Jnda̱ chii tyꞌena.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Tyowiꞌnomna ndyuaa Siria ñequio Cilicia. Tyoteiꞌjndeiina na tyꞌenajnda̱ ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.