Atos 15

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Xjeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ jnaⁿna tsꞌo̱ndaa Judea, tquiocuena Antioquía. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ. Tyoluena na jndeiꞌnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbre chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Moisés na calꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Ee xeⁿ ticalacanda̱ naⁿꞌñeeⁿ joꞌ, jluena na xocaluiꞌnꞌmaaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé tyolañꞌeeⁿꞌ ndyueena ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ na tquie Antioquía. Tyoluena na tiyuuꞌ na macaⁿnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbreꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teijndaaꞌ na wendye joona ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ nncꞌoona Jerusalén. Nncꞌoontyjaaꞌna nquie apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ nleijndaaꞌ ñꞌoomwaaꞌ.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Quia joꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Antioquía tyꞌioomna tsꞌiaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyꞌena. Teinomna ndyuaa Fenicia ñequio Samaria. Tyolacandiina nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ na mati nnꞌaⁿ na nchii judíos macwilcweꞌ nꞌom, macwilayuꞌna. Ndoꞌ quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ na ljoꞌ, chaꞌtsondyena tquiaanaꞌ na jeeⁿ neiiⁿna.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Quia tueeꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé Jerusalén, chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna ñequio apóstoles toꞌñoomna naⁿꞌñeeⁿ ñequio na neiiⁿna. Quia joꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyoluena chaꞌtso na jnda̱ sꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyena.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Sa̱a̱ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na cwilaxmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na jndyu fariseos teicantyjana. Tyoluena:
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Ndoꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tjomndyena na mꞌmaⁿna ñꞌoomwaaꞌ.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Mayo tyolꞌueeꞌndyena chiuu nlꞌayoona na nlajndaaꞌndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teicantyja Pedro. Tsoom nda̱a̱na:
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ee nqueⁿ mantyjeeⁿ chiuu cwilaꞌxmaⁿ nnꞌaⁿ naquiiꞌ nꞌom. Ndoꞌ jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ na mati macoꞌñoom nnꞌaⁿ na nchii judíos laxmaⁿ ee tquiaaⁿ Espíritu Santo na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌomna chaꞌxjeⁿ tquiaaⁿ juu na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Meiⁿ tiquichꞌeeⁿ na we waa ñꞌeⁿndye joona ndoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ jaa ee seiljoomꞌm nꞌomna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Quia joꞌ jeꞌ jeꞌ ¿chiuu na ñeꞌcalꞌaꞌyoꞌ xjeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ꞌO cwilꞌaꞌyoꞌ na jndeiꞌnaꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na nchii judíos calacanda̱na ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ jaa nnꞌaⁿ judíos na juunaꞌ matseijomnaꞌ cwii xuu, ndoꞌ xuuꞌñeeⁿ meiⁿ welooya na ñetꞌom teiyo tîcanaⁿndyena meiⁿ jaa.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Sa̱a̱ tiyuuꞌ na ljoꞌ macaⁿnaꞌ ee cwilayuuꞌa na macanda̱ juu naya na matseixmaⁿ Ta Jesús na cweꞌ yu joꞌ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ jaa ndoꞌ mati joona.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tjomndye jlaꞌcheⁿna. Tyoqueⁿna cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Bernabé ñequio Pablo cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ñequio ꞌnaaⁿ na tyolꞌana quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos na xocanda̱a̱ nluiinaꞌ na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Jnda̱ na jlaꞌneiⁿ naⁿꞌñeeⁿ quia joꞌ tꞌo̱ Jacobo, matsoom:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Juu Simón Pedro jnda̱ tsoom nda̱a̱ya chiuu waa na jnaⁿjndyeenaꞌ na tioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na nchii judíos na macwjiiꞌñê nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na nlaxmaⁿ tmaaⁿꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Juu ñꞌoomwaaꞌ ljoꞌyu tseixmaⁿnaꞌ ñequio ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Luaa matsonaꞌ:
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Luaaꞌ matseijndaaꞌndyo̱ cha mati nnꞌaⁿ na nchii judíos nlꞌueena ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Ñꞌoomꞌñeeⁿ tsotinaꞌ:
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Tsoti Jacobo:
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Maleiꞌtyeⁿ xeⁿ cweꞌ nlaljeiiya ñꞌoom na nlacwano̱o̱ⁿya na mꞌaⁿna na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na nchii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana. Tantquiina seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tantquiina niomꞌ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ee teiyo maxjeⁿ cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso njoom cwilaꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoomꞌñeeⁿ naquiiꞌ lanꞌom ꞌnaaⁿna ticwii cwii xuee na cwitaꞌjndyeena.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Quia joꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén tꞌmaⁿna na ya na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿna na nncꞌoo tsjoom Antioquía ñequio Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Tyꞌioomna tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ Judas tsꞌaⁿ na jnda̱ we xueeꞌ Barsabás, ñequio Silas. Naⁿnommꞌaⁿꞌ cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Ndoꞌ jlaꞌcwanomna cwii carta ñequio naⁿꞌñeeⁿ. Cartaꞌñeeⁿ matsonaꞌ:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Jâ jnda̱ jndya̱a̱yâ na ljoo jnaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyꞌe na mꞌaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ tyolañꞌeeⁿꞌndyena ꞌo ñꞌeⁿ ñꞌoom na tyoluena. Tyolaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ ñequio ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ nchii jâ lꞌuuyâ na caluena na ljoꞌ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Joꞌ chii jâ tjomndyô̱ ndoꞌ ñeꞌcwii jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na ya na nntjeiiꞌndyô̱ ntꞌom nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿyâ na nncꞌoona na mꞌaⁿꞌyoꞌ ñequio Bernabé ñꞌeⁿ Pablo, nquiee nnꞌaaⁿya na jeeⁿ jnda nquiuuya.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ tiꞌmaaⁿꞌ nꞌomna meiⁿ cwjena na mꞌaⁿna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Taya Jesucristo.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ chii cwijño̱o̱ⁿyâ Judas ñequio Silas na mꞌaⁿꞌyoꞌ. Joona nlue jndaaꞌndyena nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na cwilꞌuuyâ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Ee nquii Espíritu Santo jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ na tilacachuutya̱a̱yâ xuu ꞌo, macanda̱ nmeiiⁿ laxmaⁿꞌyoꞌ na calacanda̱ꞌyoꞌ:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Tacwaꞌyoꞌ nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ lꞌa. Tantquieꞌyoꞌ niomꞌ meiiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ meiⁿ tancꞌomꞌyoꞌ na cweꞌ nncꞌomꞌyaꞌyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ. Xeⁿ cwilacanda̱ꞌyoꞌ nmeiⁿꞌ quia joꞌ maleiꞌtyeⁿ, ya cwilꞌaꞌyoꞌ. Macanda̱ ñꞌoommeiiⁿ cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ. Xmaⁿndyoꞌ na chaꞌtsondyoꞌ.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Quia joꞌ jluiꞌ Judas ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌena tsjoom Antioquía ñꞌeⁿ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Quia na tquiena joꞌ joꞌ jlaꞌtjomna nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ndoꞌ tquiana carta na cwileiñꞌomna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Ndoꞌ jnda̱ na jlaꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ juunaꞌ tquiaanaꞌ na neiiⁿna, tyꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Ndoꞌ Judas ñequio Silas, mati cwiluiindyena profetas. Joꞌ chii jndye ñꞌoom tyolaꞌneiⁿna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ tyꞌenajnda̱na na cwilayuꞌna.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Judas ñꞌeⁿ Silas tyomꞌaⁿna joꞌ joꞌ cwantindyo xuee. Xjeⁿ na macwiꞌoolcweeꞌna Jerusalén yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na jñoom joona, nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ tsjoom Antioquía tioo joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cꞌoona na tjaa ñomtiuu cꞌomna.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Sa̱a̱ Silas seitioom na nljooꞌñetyeeⁿ joꞌ joꞌ.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Mati Pablo ñꞌeⁿ Bernabé ljooꞌndyena. Joona ñequio jndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyoñequiana ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Jnda̱ na teinom cwanti xuee na ñetꞌomna joꞌ joꞌ, tso Pablo nnom Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Ndoꞌ Bernabé lꞌue tsꞌoom na nncjaañꞌeⁿ Juan ñꞌeⁿndyena, tsꞌaⁿ na nda̱ we xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Sa̱a̱ Pablo tiljoya tsꞌoom na nncjaa tsaⁿꞌñeeⁿ ee ꞌñeeⁿ joona ndyuaa Panfilia tsꞌiaaⁿ na tyꞌena.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Joꞌ chii Pablo ñequio Bernabé ticjaañjoomꞌ tꞌmaⁿna hasta to̱ⁿꞌndyena. Bernabé tjañꞌoom Marcos. Tuo̱na tsꞌom wꞌaandaa. Tyꞌena ndyuaaxeⁿncwe Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Sa̱a̱ Pablo, tjeiiꞌñê Silas. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌoona tioo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catioꞌnaaⁿñê joona. Jnda̱ chii tyꞌena.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Tyowiꞌnomna ndyuaa Siria ñequio Cilicia. Tyoteiꞌjndeiina na tyꞌenajnda̱ ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.