Atos 15

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Xjeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ jnaⁿna tsꞌo̱ndaa Judea, tquiocuena Antioquía. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ. Tyoluena na jndeiꞌnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbre chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Moisés na calꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Ee xeⁿ ticalacanda̱ naⁿꞌñeeⁿ joꞌ, jluena na xocaluiꞌnꞌmaaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé tyolañꞌeeⁿꞌ ndyueena ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ na tquie Antioquía. Tyoluena na tiyuuꞌ na macaⁿnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbreꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teijndaaꞌ na wendye joona ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ nncꞌoona Jerusalén. Nncꞌoontyjaaꞌna nquie apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ nleijndaaꞌ ñꞌoomwaaꞌ.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Quia joꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Antioquía tyꞌioomna tsꞌiaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyꞌena. Teinomna ndyuaa Fenicia ñequio Samaria. Tyolacandiina nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ na mati nnꞌaⁿ na nchii judíos macwilcweꞌ nꞌom, macwilayuꞌna. Ndoꞌ quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ na ljoꞌ, chaꞌtsondyena tquiaanaꞌ na jeeⁿ neiiⁿna.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Quia tueeꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé Jerusalén, chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna ñequio apóstoles toꞌñoomna naⁿꞌñeeⁿ ñequio na neiiⁿna. Quia joꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyoluena chaꞌtso na jnda̱ sꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyena.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Sa̱a̱ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na cwilaxmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na jndyu fariseos teicantyjana. Tyoluena:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ndoꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tjomndyena na mꞌmaⁿna ñꞌoomwaaꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Mayo tyolꞌueeꞌndyena chiuu nlꞌayoona na nlajndaaꞌndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teicantyja Pedro. Tsoom nda̱a̱na:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Ee nqueⁿ mantyjeeⁿ chiuu cwilaꞌxmaⁿ nnꞌaⁿ naquiiꞌ nꞌom. Ndoꞌ jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ na mati macoꞌñoom nnꞌaⁿ na nchii judíos laxmaⁿ ee tquiaaⁿ Espíritu Santo na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌomna chaꞌxjeⁿ tquiaaⁿ juu na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Meiⁿ tiquichꞌeeⁿ na we waa ñꞌeⁿndye joona ndoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ jaa ee seiljoomꞌm nꞌomna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Quia joꞌ jeꞌ jeꞌ ¿chiuu na ñeꞌcalꞌaꞌyoꞌ xjeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ꞌO cwilꞌaꞌyoꞌ na jndeiꞌnaꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na nchii judíos calacanda̱na ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ jaa nnꞌaⁿ judíos na juunaꞌ matseijomnaꞌ cwii xuu, ndoꞌ xuuꞌñeeⁿ meiⁿ welooya na ñetꞌom teiyo tîcanaⁿndyena meiⁿ jaa.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Sa̱a̱ tiyuuꞌ na ljoꞌ macaⁿnaꞌ ee cwilayuuꞌa na macanda̱ juu naya na matseixmaⁿ Ta Jesús na cweꞌ yu joꞌ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ jaa ndoꞌ mati joona.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tjomndye jlaꞌcheⁿna. Tyoqueⁿna cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Bernabé ñequio Pablo cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ñequio ꞌnaaⁿ na tyolꞌana quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos na xocanda̱a̱ nluiinaꞌ na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Jnda̱ na jlaꞌneiⁿ naⁿꞌñeeⁿ quia joꞌ tꞌo̱ Jacobo, matsoom:
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Juu Simón Pedro jnda̱ tsoom nda̱a̱ya chiuu waa na jnaⁿjndyeenaꞌ na tioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na nchii judíos na macwjiiꞌñê nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na nlaxmaⁿ tmaaⁿꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Juu ñꞌoomwaaꞌ ljoꞌyu tseixmaⁿnaꞌ ñequio ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Luaa matsonaꞌ:
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Luaaꞌ matseijndaaꞌndyo̱ cha mati nnꞌaⁿ na nchii judíos nlꞌueena ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Ñꞌoomꞌñeeⁿ tsotinaꞌ:
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Tsoti Jacobo:
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Maleiꞌtyeⁿ xeⁿ cweꞌ nlaljeiiya ñꞌoom na nlacwano̱o̱ⁿya na mꞌaⁿna na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na nchii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana. Tantquiina seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tantquiina niomꞌ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ee teiyo maxjeⁿ cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso njoom cwilaꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoomꞌñeeⁿ naquiiꞌ lanꞌom ꞌnaaⁿna ticwii cwii xuee na cwitaꞌjndyeena.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Quia joꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén tꞌmaⁿna na ya na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿna na nncꞌoo tsjoom Antioquía ñequio Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Tyꞌioomna tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ Judas tsꞌaⁿ na jnda̱ we xueeꞌ Barsabás, ñequio Silas. Naⁿnommꞌaⁿꞌ cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Ndoꞌ jlaꞌcwanomna cwii carta ñequio naⁿꞌñeeⁿ. Cartaꞌñeeⁿ matsonaꞌ:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Jâ jnda̱ jndya̱a̱yâ na ljoo jnaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyꞌe na mꞌaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ tyolañꞌeeⁿꞌndyena ꞌo ñꞌeⁿ ñꞌoom na tyoluena. Tyolaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ ñequio ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ nchii jâ lꞌuuyâ na caluena na ljoꞌ.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Joꞌ chii jâ tjomndyô̱ ndoꞌ ñeꞌcwii jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na ya na nntjeiiꞌndyô̱ ntꞌom nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿyâ na nncꞌoona na mꞌaⁿꞌyoꞌ ñequio Bernabé ñꞌeⁿ Pablo, nquiee nnꞌaaⁿya na jeeⁿ jnda nquiuuya.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ tiꞌmaaⁿꞌ nꞌomna meiⁿ cwjena na mꞌaⁿna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Taya Jesucristo.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ chii cwijño̱o̱ⁿyâ Judas ñequio Silas na mꞌaⁿꞌyoꞌ. Joona nlue jndaaꞌndyena nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na cwilꞌuuyâ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Ee nquii Espíritu Santo jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ na tilacachuutya̱a̱yâ xuu ꞌo, macanda̱ nmeiiⁿ laxmaⁿꞌyoꞌ na calacanda̱ꞌyoꞌ:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Tacwaꞌyoꞌ nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ lꞌa. Tantquieꞌyoꞌ niomꞌ meiiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ meiⁿ tancꞌomꞌyoꞌ na cweꞌ nncꞌomꞌyaꞌyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ. Xeⁿ cwilacanda̱ꞌyoꞌ nmeiⁿꞌ quia joꞌ maleiꞌtyeⁿ, ya cwilꞌaꞌyoꞌ. Macanda̱ ñꞌoommeiiⁿ cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ. Xmaⁿndyoꞌ na chaꞌtsondyoꞌ.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Quia joꞌ jluiꞌ Judas ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌena tsjoom Antioquía ñꞌeⁿ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Quia na tquiena joꞌ joꞌ jlaꞌtjomna nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ndoꞌ tquiana carta na cwileiñꞌomna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Ndoꞌ jnda̱ na jlaꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ juunaꞌ tquiaanaꞌ na neiiⁿna, tyꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Ndoꞌ Judas ñequio Silas, mati cwiluiindyena profetas. Joꞌ chii jndye ñꞌoom tyolaꞌneiⁿna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ tyꞌenajnda̱na na cwilayuꞌna.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Judas ñꞌeⁿ Silas tyomꞌaⁿna joꞌ joꞌ cwantindyo xuee. Xjeⁿ na macwiꞌoolcweeꞌna Jerusalén yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na jñoom joona, nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ tsjoom Antioquía tioo joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cꞌoona na tjaa ñomtiuu cꞌomna.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Sa̱a̱ Silas seitioom na nljooꞌñetyeeⁿ joꞌ joꞌ.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Mati Pablo ñꞌeⁿ Bernabé ljooꞌndyena. Joona ñequio jndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyoñequiana ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Jnda̱ na teinom cwanti xuee na ñetꞌomna joꞌ joꞌ, tso Pablo nnom Bernabé:
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ndoꞌ Bernabé lꞌue tsꞌoom na nncjaañꞌeⁿ Juan ñꞌeⁿndyena, tsꞌaⁿ na nda̱ we xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Sa̱a̱ Pablo tiljoya tsꞌoom na nncjaa tsaⁿꞌñeeⁿ ee ꞌñeeⁿ joona ndyuaa Panfilia tsꞌiaaⁿ na tyꞌena.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Joꞌ chii Pablo ñequio Bernabé ticjaañjoomꞌ tꞌmaⁿna hasta to̱ⁿꞌndyena. Bernabé tjañꞌoom Marcos. Tuo̱na tsꞌom wꞌaandaa. Tyꞌena ndyuaaxeⁿncwe Chipre.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Sa̱a̱ Pablo, tjeiiꞌñê Silas. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌoona tioo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catioꞌnaaⁿñê joona. Jnda̱ chii tyꞌena.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Tyowiꞌnomna ndyuaa Siria ñequio Cilicia. Tyoteiꞌjndeiina na tyꞌenajnda̱ ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.