Atos 15

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xjeⁿꞌñeeⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ jnaⁿna tsꞌo̱ndaa Judea, tquiocuena Antioquía. Tyotꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ. Tyoluena na jndeiꞌnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbre chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na sa̱ꞌntjom Moisés na calꞌa nnꞌaⁿ judíos ñequio yoꞌndaa na naⁿnom. Ee xeⁿ ticalacanda̱ naⁿꞌñeeⁿ joꞌ, jluena na xocaluiꞌnꞌmaaⁿndye naⁿꞌñeeⁿ.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ndoꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé tyolañꞌeeⁿꞌ ndyueena ñꞌeⁿ naⁿꞌñeeⁿ na tquie Antioquía. Tyoluena na tiyuuꞌ na macaⁿnaꞌ na calꞌa naⁿꞌñeeⁿ costumbreꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teijndaaꞌ na wendye joona ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ nncꞌoona Jerusalén. Nncꞌoontyjaaꞌna nquie apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ nleijndaaꞌ ñꞌoomwaaꞌ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Quia joꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Antioquía tyꞌioomna tsꞌiaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyꞌena. Teinomna ndyuaa Fenicia ñequio Samaria. Tyolacandiina nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ na mati nnꞌaⁿ na nchii judíos macwilcweꞌ nꞌom, macwilayuꞌna. Ndoꞌ quia na jndye naⁿꞌñeeⁿ na ljoꞌ, chaꞌtsondyena tquiaanaꞌ na jeeⁿ neiiⁿna.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Quia tueeꞌ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé Jerusalén, chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joꞌ joꞌ ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna ñequio apóstoles toꞌñoomna naⁿꞌñeeⁿ ñequio na neiiⁿna. Quia joꞌ naⁿꞌñeeⁿ tyoluena chaꞌtso na jnda̱ sꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyena.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Sa̱a̱ ntꞌom nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na cwilaxmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ judíos na jndyu fariseos teicantyjana. Tyoluena:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ndoꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tjomndyena na mꞌmaⁿna ñꞌoomwaaꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Mayo tyolꞌueeꞌndyena chiuu nlꞌayoona na nlajndaaꞌndyena ñꞌoomꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii teicantyja Pedro. Tsoom nda̱a̱na:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ee nqueⁿ mantyjeeⁿ chiuu cwilaꞌxmaⁿ nnꞌaⁿ naquiiꞌ nꞌom. Ndoꞌ jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ na mati macoꞌñoom nnꞌaⁿ na nchii judíos laxmaⁿ ee tquiaaⁿ Espíritu Santo na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌomna chaꞌxjeⁿ tquiaaⁿ juu na nncꞌoomñe naquiiꞌ nꞌo̱o̱ⁿ jaa.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Meiⁿ tiquichꞌeeⁿ na we waa ñꞌeⁿndye joona ndoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ jaa ee seiljoomꞌm nꞌomna ncꞌe na cwilayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Quia joꞌ jeꞌ jeꞌ ¿chiuu na ñeꞌcalꞌaꞌyoꞌ xjeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom? ꞌO cwilꞌaꞌyoꞌ na jndeiꞌnaꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ na nchii judíos calacanda̱na ñꞌoom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ jaa nnꞌaⁿ judíos na juunaꞌ matseijomnaꞌ cwii xuu, ndoꞌ xuuꞌñeeⁿ meiⁿ welooya na ñetꞌom teiyo tîcanaⁿndyena meiⁿ jaa.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Sa̱a̱ tiyuuꞌ na ljoꞌ macaⁿnaꞌ ee cwilayuuꞌa na macanda̱ juu naya na matseixmaⁿ Ta Jesús na cweꞌ yu joꞌ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndyo̱ jaa ndoꞌ mati joona.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Quia joꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na tjomndye jlaꞌcheⁿna. Tyoqueⁿna cwenta ñꞌoom na tyotseineiⁿ Bernabé ñequio Pablo cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ñequio ꞌnaaⁿ na tyolꞌana quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na nchii judíos na xocanda̱a̱ nluiinaꞌ na cweꞌ najndeii nquii tsꞌaⁿ.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Jnda̱ na jlaꞌneiⁿ naⁿꞌñeeⁿ quia joꞌ tꞌo̱ Jacobo, matsoom:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Juu Simón Pedro jnda̱ tsoom nda̱a̱ya chiuu waa na jnaⁿjndyeenaꞌ na tioꞌnaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ na nchii judíos na macwjiiꞌñê nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ na nlaxmaⁿ tmaaⁿꞌ cwentaaⁿꞌaⁿ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Juu ñꞌoomwaaꞌ ljoꞌyu tseixmaⁿnaꞌ ñequio ñꞌoom na tyolaꞌljeii profetas.
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Luaa matsonaꞌ:
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Luaaꞌ matseijndaaꞌndyo̱ cha mati nnꞌaⁿ na nchii judíos nlꞌueena ja na cwiluiindyo̱ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ñꞌoomꞌñeeⁿ tsotinaꞌ:
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Tsoti Jacobo:
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Maleiꞌtyeⁿ xeⁿ cweꞌ nlaljeiiya ñꞌoom na nlacwano̱o̱ⁿya na mꞌaⁿna na tacwaꞌna nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na nchii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ tancꞌomna na cweꞌ nncꞌomyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana. Tantquiina seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ tantquiina niomꞌ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ee teiyo maxjeⁿ cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Ndoꞌ chaꞌtso njoom cwilaꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos ñꞌoomꞌñeeⁿ naquiiꞌ lanꞌom ꞌnaaⁿna ticwii cwii xuee na cwitaꞌjndyeena.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Quia joꞌ apóstoles ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye ñequio chaꞌwaa tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ tsjoom Jerusalén tꞌmaⁿna na ya na nntjeiiꞌndyena nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿna na nncꞌoo tsjoom Antioquía ñequio Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Tyꞌioomna tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ Judas tsꞌaⁿ na jnda̱ we xueeꞌ Barsabás, ñequio Silas. Naⁿnommꞌaⁿꞌ cwiluiitquiendye quiiꞌntaaⁿna.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ndoꞌ jlaꞌcwanomna cwii carta ñequio naⁿꞌñeeⁿ. Cartaꞌñeeⁿ matsonaꞌ:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Jâ jnda̱ jndya̱a̱yâ na ljoo jnaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyꞌe na mꞌaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ tyolañꞌeeⁿꞌndyena ꞌo ñꞌeⁿ ñꞌoom na tyoluena. Tyolaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ ñequio ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ nchii jâ lꞌuuyâ na caluena na ljoꞌ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Joꞌ chii jâ tjomndyô̱ ndoꞌ ñeꞌcwii jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na ya na nntjeiiꞌndyô̱ ntꞌom nnꞌaⁿ quiiꞌntaaⁿyâ na nncꞌoona na mꞌaⁿꞌyoꞌ ñequio Bernabé ñꞌeⁿ Pablo, nquiee nnꞌaaⁿya na jeeⁿ jnda nquiuuya.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ee naⁿmꞌaⁿꞌ tiꞌmaaⁿꞌ nꞌomna meiⁿ cwjena na mꞌaⁿna cantyja ꞌnaaⁿꞌ Taya Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ chii cwijño̱o̱ⁿyâ Judas ñequio Silas na mꞌaⁿꞌyoꞌ. Joona nlue jndaaꞌndyena nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na cwilꞌuuyâ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ee nquii Espíritu Santo jnda̱ tꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱yâ na tilacachuutya̱a̱yâ xuu ꞌo, macanda̱ nmeiiⁿ laxmaⁿꞌyoꞌ na calacanda̱ꞌyoꞌ:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Tacwaꞌyoꞌ nantquie na jnda̱ tsa̱ꞌ nnꞌaⁿ jo nda̱a̱ ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ lꞌa. Tantquieꞌyoꞌ niomꞌ meiiⁿ seii quiooꞌ na cweꞌ cwiꞌuo̱o̱ cantyoꞌ. Ndoꞌ meiⁿ tancꞌomꞌyoꞌ na cweꞌ nncꞌomꞌyaꞌyoꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ. Xeⁿ cwilacanda̱ꞌyoꞌ nmeiⁿꞌ quia joꞌ maleiꞌtyeⁿ, ya cwilꞌaꞌyoꞌ. Macanda̱ ñꞌoommeiiⁿ cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ. Xmaⁿndyoꞌ na chaꞌtsondyoꞌ.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Quia joꞌ jluiꞌ Judas ñꞌeⁿ Silas. Tyꞌena tsjoom Antioquía ñꞌeⁿ Pablo ñꞌeⁿ Bernabé. Quia na tquiena joꞌ joꞌ jlaꞌtjomna nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ ndoꞌ tquiana carta na cwileiñꞌomna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ndoꞌ jnda̱ na jlaꞌnaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ juunaꞌ tquiaanaꞌ na neiiⁿna, tyꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ndoꞌ Judas ñequio Silas, mati cwiluiindyena profetas. Joꞌ chii jndye ñꞌoom tyolaꞌneiⁿna nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ, tquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ tyꞌenajnda̱na na cwilayuꞌna.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Judas ñꞌeⁿ Silas tyomꞌaⁿna joꞌ joꞌ cwantindyo xuee. Xjeⁿ na macwiꞌoolcweeꞌna Jerusalén yuu mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na jñoom joona, nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ tsjoom Antioquía tioo joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cꞌoona na tjaa ñomtiuu cꞌomna.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Sa̱a̱ Silas seitioom na nljooꞌñetyeeⁿ joꞌ joꞌ.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Mati Pablo ñꞌeⁿ Bernabé ljooꞌndyena. Joona ñequio jndye ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyotꞌmo̱o̱ⁿna ndoꞌ tyoñequiana ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Jnda̱ na teinom cwanti xuee na ñetꞌomna joꞌ joꞌ, tso Pablo nnom Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ndoꞌ Bernabé lꞌue tsꞌoom na nncjaañꞌeⁿ Juan ñꞌeⁿndyena, tsꞌaⁿ na nda̱ we xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Sa̱a̱ Pablo tiljoya tsꞌoom na nncjaa tsaⁿꞌñeeⁿ ee ꞌñeeⁿ joona ndyuaa Panfilia tsꞌiaaⁿ na tyꞌena.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Joꞌ chii Pablo ñequio Bernabé ticjaañjoomꞌ tꞌmaⁿna hasta to̱ⁿꞌndyena. Bernabé tjañꞌoom Marcos. Tuo̱na tsꞌom wꞌaandaa. Tyꞌena ndyuaaxeⁿncwe Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Sa̱a̱ Pablo, tjeiiꞌñê Silas. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌoona tioo nnꞌaⁿ na cwilayuꞌ joona lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catioꞌnaaⁿñê joona. Jnda̱ chii tyꞌena.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Tyowiꞌnomna ndyuaa Siria ñequio Cilicia. Tyoteiꞌjndeiina na tyꞌenajnda̱ ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.