Apocalipse 9
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Ángel na jnda̱ ꞌom tjo̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ntu ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Quia joꞌ ntyꞌiaya cwii caxjuu na jnaⁿ tsjo̱ꞌluee, tiooñê tsjoomnancue. Ndoꞌ caxjuuꞌñeeⁿ tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌo̱wꞌaa nnoom cwentaaꞌ cwii tsueꞌ na tjaa yuu ntycwii na njoom.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Seicanaaⁿñê ꞌndyoo tsueꞌñeeⁿ. Quia joꞌ jluiꞌ ndioom joꞌ joꞌ chaꞌcwijom ndioom na cwicaluiꞌ ntomꞌ tꞌmaⁿ. Ndoꞌ ncꞌe na jeeⁿ ꞌaa ndioomꞌñeeⁿ, seijaaⁿñenaꞌ tsjoomnancue hasta tatquiooꞌ na mantyꞌiaaꞌ ñeꞌquioomꞌ.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Naquiiꞌ ndioomꞌñeeⁿ jnaⁿꞌndye jndye calcaa. Tyꞌentyjayoꞌ nnom tsjoomnancue. Toꞌñoomyoꞌ na wjeeyoꞌ chaꞌna wꞌii catsjo̱.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ndoꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tînquiaaⁿ na wanaaⁿ na nlcwaꞌyoꞌ jnda̱ na niom nnom tsjoomnancue, meiⁿ tsco jnda̱a̱, meiⁿ tsco nꞌoom. Macanda̱ wanaaⁿ na nntaꞌwiꞌyoꞌ joo nnꞌaⁿ na tîcañoom sa̱yo ꞌnaaⁿꞌaⁿ cantaana.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Toꞌñoomyoꞌ ñꞌoom na chaꞌwaa ꞌom chiꞌ wanaaⁿ na nlꞌayoꞌ na nlquiinaꞌ naⁿꞌñeeⁿ chaꞌna maquiinaꞌ tsꞌaⁿ quia na tcoꞌ catsjo̱. Sa̱a̱ ticwanaaⁿ na nlaꞌcwjeeyoꞌ naⁿꞌñeeⁿ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ncueeꞌñeeⁿ yocheⁿ na wiꞌ cwitjoomna nlꞌueeꞌndye cheⁿnquieena na cwjetona, sa̱a̱ xocaliuna chiuu ya nlꞌana. Nncꞌomna na queeⁿ nꞌomna na ñeꞌcwjena, sa̱a̱ xocaliuna chiuu ya na nncwjena.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Calcaaꞌñeeⁿ matseijomnaꞌ jooyoꞌ chaꞌcwijom catso na mꞌaⁿcꞌeeyoꞌ na nncꞌooyoꞌ ntiaꞌ. Nqueⁿyoꞌ ñjom chaꞌcwijom corona na tuiinaꞌ sꞌom cajaⁿ ndoꞌ nda̱a̱yoꞌ matseijomnaꞌ chaꞌcwijom nnom tsꞌaⁿ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Ndoꞌ soonqueⁿyoꞌ chaꞌcwijom soonqueⁿ yolcu, ndoꞌ ndeiꞌnꞌomyoꞌ chaꞌcwijom ndeiꞌnꞌom liom.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Tsuaayoꞌ chaꞌcwijom ñꞌeⁿ xjo tuiinaꞌ. Jeeⁿ cꞌuaa lquiiyoꞌ chaꞌcwijom cꞌuaa ndyuee tornom quia na jndeii ꞌoontyjaandye catso na cwiꞌooyoꞌ tiaꞌ.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ndoꞌ nꞌaaⁿ calcaaꞌñeeⁿ matseijomnaꞌ chaꞌna nꞌaaⁿ caljo̱, ee mati jeeⁿ wjee ndaa xioomyoꞌ. Ndoꞌ chaꞌwaa na ꞌom chiꞌ wanaaⁿ na nntaꞌyoꞌ xioomyoꞌ nnꞌaⁿ.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Mꞌaaⁿ cwii ángel na matsa̱ꞌntjoom calcaaꞌñeeⁿ. Jom tseixmaaⁿ na machꞌeeⁿ cwenta tsueꞌ na tjaa yuu ntycwii na njoom. Jom jñoom Abadón ñequio ñꞌoom hebreo ndoꞌ ñꞌoom griego Apolión. Maꞌmo̱ⁿ xueⁿꞌeⁿ tsaⁿ na matseicwjee nnꞌaⁿ.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Jnda̱ teinom na tcoꞌnaꞌ ntyꞌiaya cwii nawiꞌ na quia nntjoom nnꞌaⁿ. Sa̱a̱ cantyꞌiaꞌ, ndicwaⁿ waa we nawiꞌ na quia nncueꞌntyjo̱.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ángel na jnda̱ yom tjo̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ntu ꞌnaaⁿꞌaⁿ, quia joꞌ quiiꞌntaaⁿ ñequiee nqui nomtsꞌom na tuiinaꞌ ñꞌeⁿ sꞌom cajaⁿ na meiⁿntyjeeꞌnaꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jndiiya na teicꞌuaa seineiⁿ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Tso nnom ángel na jnda̱ yom na maleiñꞌoom ntu:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Quia joꞌ tjatseicanaaⁿꞌaⁿ ángelesꞌñeeⁿ na cꞌoolaꞌcwjeena nnꞌaⁿ chaꞌwaa tsjoomnancue. Manndyooꞌ chaꞌna xcwe nnꞌaⁿ tsjoomnancue nlaꞌcwjeena. Ee ángelesꞌñeeⁿ majndaaꞌ na mꞌaⁿcꞌeendyena na nlꞌana tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ chuwaa, ndoꞌ chiꞌwaa, ndoꞌ xueewaa, ndoꞌ horawaa.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ndoꞌ jndiiya cantyja ꞌnaaⁿ sondaro ꞌnaaⁿna, na ntyjondye catso, tueꞌntyjo̱ chaꞌna ntquiuu meiⁿ ndiiꞌ na nqui nqui meiⁿndyena.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Luaaꞌ waa na tcoꞌnaꞌ no̱o̱ⁿ na ntyꞌiaya catsoꞌñeeⁿ ñequio sondaro na ntyjondye jooyoꞌ. Naⁿꞌñeeⁿ cweeꞌna ncjo candyaana na mawañoomꞌnaꞌ joona na tilquieeꞌndyena. Ndoꞌ ncjoꞌñeeⁿ chonaꞌ colo wee ñequio colo tsa̱, ñequio colo cajaⁿ. Ndoꞌ matseijomnaꞌ nqueⁿ catsoꞌñeeⁿ chaꞌna nqueⁿ liom. Ndoꞌ naquiiꞌ ndyueeyoꞌ cwicaluiꞌ chom ñequio ndioom ñequio sufra̱.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ñequio ndyee nnom nawiꞌñeeⁿ na jluiꞌ quiiꞌ ndyueeyoꞌ, chom ñequio ndioom ñequio sufra̱, joꞌ na tja̱ manndyooꞌ xcwe nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ tsjoomnancue.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Catsoꞌñeeⁿ we ndiiꞌ waa na jnda̱yoꞌ na cwitaꞌwiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ, naquiiꞌ ndyueeyoꞌ ndoꞌ nꞌaaⁿyoꞌ. Ee yuu na tjacantycwii nꞌaaⁿyoꞌ joꞌ ntyjoo nqueⁿ canduu. Ndoꞌ canduuꞌñeeⁿ nioom tyotquiiyoꞌ nnꞌaⁿ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na ꞌndiinaꞌ na tîcwje ñequio nawiꞌmeiⁿꞌ, tîcalcweꞌ nꞌomna. Tîcaꞌndyena natia na cwilꞌana, meiⁿ tîcꞌoomeintyjeeꞌna na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena naⁿjndii ñequio ꞌnaⁿ na cweꞌ nnꞌaⁿ nlꞌa na tuii ñꞌeⁿ sꞌom cajaⁿ, ñꞌeⁿ sꞌom xuee, ñꞌeⁿ sꞌom wee, ñꞌeⁿ ljo̱ꞌ, ndoꞌ ñꞌeⁿ nꞌoom. ꞌNaⁿmeiⁿꞌ tileiꞌcantyꞌiaanaꞌ, meiⁿ na nndyenaꞌ, nmeiⁿ na nncꞌoocaꞌnaꞌ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ndoꞌ tîcalcweꞌ nꞌomna na cwilaꞌcwjeena ncꞌiaana. Meiⁿ tîcaꞌndyena cantyja na cwilaꞌcaluaꞌndyena, meiⁿ cantyja na cweꞌ cwimꞌaⁿyana ñꞌeⁿ ncꞌiaana, meiⁿ cantyja na cwintyꞌueena ꞌnaⁿ.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.