2 Coríntios 7

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ꞌO nnꞌaⁿya na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya, ncꞌe na laꞌxmaaⁿya ñꞌoommeiⁿꞌ na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntsꞌaaⁿ, joꞌ chii macaⁿnaꞌ na calaꞌljuꞌndyo̱ cantyja ꞌnaaⁿ chaꞌtso na matseicwꞌaaꞌñenaꞌ seiiꞌa ñequio nꞌo̱o̱ⁿya. Ndoꞌ ñequio na nquiaaya na ncꞌoom na ticjaweeꞌ ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱, canda̱a̱ꞌ quiandyo̱ñꞌa̱a̱ⁿ chaꞌtso na lꞌue tsꞌoom.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Cwa quiandyoꞌ na nntseitjoomꞌnndaꞌnaꞌ jâ ñꞌeⁿndyoꞌ. Jâ meiⁿjom ndiiꞌ tyoolꞌaayâ nawiꞌndyô̱ ñꞌeⁿndyoꞌ. Meiⁿ tyoolaꞌtjo̱o̱ndyô̱ nnom meiⁿcwiindyoꞌ ꞌo, meiⁿ na nñeꞌnquio̱ꞌnnꞌaaⁿyâ ꞌo.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Sa̱a̱ nchii luaaꞌ matsjo̱o̱ na matseitiaꞌa ꞌo ee jnda̱ ñetsjo̱o̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ naquiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya meiiⁿ na nntando̱o̱ꞌâ oo meiiⁿ na nncwja̱a̱yâ ñꞌeⁿndyoꞌ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Tꞌmaⁿ waa na tꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo ndoꞌ jeeⁿ neiⁿya ꞌo. Quiiꞌntaaⁿ chaꞌtso nawiꞌ na cwiwino̱o̱ⁿyâ tileicantycwii na mꞌaaⁿya na neiⁿya.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ee cantyjati na squia̱a̱yâ tsꞌo̱o̱ndaa Macedonia, tileiquiaanaꞌ na nntaꞌjndya̱a̱yâ ee lomañjaaⁿ jndye nnom na tyocoꞌwiꞌnaꞌ jâ, tyolawendye nnꞌaⁿ nacjooyâ ndoꞌ macatyꞌua̱ya.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Sa̱a̱ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mañequiaaⁿ na tꞌmaⁿ nꞌom nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ na chjooꞌ nꞌom, manquiityeeⁿ tquiaaⁿ na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿyâ na tyjeeꞌcañoom Tito jâ,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 ee nchii macanda̱ cweꞌ na tyjeꞌcañoom jâ, sa̱a̱ mati ncꞌe na tquiaꞌyoꞌ na neiiⁿꞌeⁿ na tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿndyoꞌ. Ee seicañeeⁿ na jeeⁿ ñeꞌcantyꞌiaꞌyoꞌ ja, ndoꞌ na tia nquiuꞌyoꞌ ljoꞌ na tuii quiiꞌ ntaaⁿꞌyoꞌ. Mati tsoom na tyojooꞌ nꞌomꞌyoꞌ na nlaꞌcanda̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na seijndo̱ꞌa nꞌomꞌyoꞌ. Ndoꞌ quia na jndiiya na ljoꞌ, tꞌmaⁿti tioo na neiⁿya.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ee meiiⁿ na juu cartaꞌñeeⁿ seichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ, sa̱a̱ ticoꞌtianaꞌ ntyjii na ljoꞌ sꞌaa ee jnda̱ ljeiya na cweꞌ chjootindyo sꞌaanaꞌ na tcoꞌtianaꞌ nquiuꞌyoꞌ,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 sa̱a̱ jeꞌ neiⁿya na seicwano̱ⁿya juunaꞌ meiⁿ nchii na seichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ na tquiaanaꞌ na neiⁿya, tquiaanaꞌ na neiⁿya na ꞌo tiooꞌ nꞌomꞌyoꞌ, na joꞌ joꞌ tjaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ na luaaꞌ tquiooꞌya na nchii sꞌaaya cwii nnom na seilcweꞌtyaꞌnaꞌ ꞌo.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ee quia na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matseichjooꞌnaꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ cwii na ticatsa̱ꞌntjomnaꞌ na machꞌee, luaaꞌ machꞌeeⁿ cha nlcweꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ, cha nnda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñê juu. Ndoꞌ na luaaꞌ machꞌeeⁿ meiⁿ xocatso tsaⁿꞌñeeⁿ na cweꞌ tsꞌiaaⁿꞌndyo na lcweꞌ tsꞌom. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ na tyoolaꞌyuꞌ meiiⁿ jnaⁿ na laxmaⁿna machꞌeenaꞌ na chjooꞌ nꞌomna, maxjeⁿ tiñeꞌcalcweꞌ nꞌomna. Ndoꞌ cweꞌ jnaaⁿꞌ joꞌ cwitsuundye añmaaⁿna.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Queⁿꞌyoꞌ cwenta juu na tyomꞌaⁿꞌyoꞌ na chjooꞌ nꞌomꞌyoꞌ teilꞌueeꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Juunaꞌ sꞌaanaꞌ na tqueⁿndyoꞌ na jlaꞌjndaaꞌndyoꞌ. Sꞌaanaꞌ na jlaꞌliooꞌndyoꞌ na luaaꞌ sꞌaa tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ tꞌomꞌyoꞌ na nquiaꞌyoꞌ xeⁿ chiuu nntsꞌaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyoꞌ. Mati sꞌaanaꞌ na ñeꞌcantyꞌiaꞌyoꞌ ja ndoꞌ tqueⁿꞌtyeⁿꞌyoꞌ na cjameintyjeeⁿꞌeⁿ natia na sꞌaaⁿ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Quia joꞌ nchii cweꞌ tomti cantyja ꞌnaaⁿꞌ juu tsꞌaⁿ na seitjo̱o̱ñe, joꞌ na seiljeiya cartaꞌñeeⁿ, meiiⁿ nchii cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsotyeeⁿ na jluiꞌjnaaⁿꞌñe, sa̱a̱ seiljeiya juunaꞌ chaꞌ jo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntseicaꞌmo̱ⁿyanaꞌ na ꞌo jnda nquiuꞌyoꞌ ja.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ndoꞌ na maljeiya na ljoꞌ, tquiaanaꞌ na tyꞌo̱ⁿtꞌmaaⁿꞌndyo̱ tsꞌo̱o̱ⁿ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Meiⁿ tîcaluiꞌjnaaⁿꞌndyo̱ quia na tjeiꞌsꞌaya ꞌo nnoom, na tsjo̱o̱ya na ntyjiiyaya na ꞌo nlaꞌcanda̱a̱ꞌndyoꞌ ñꞌoom na nntsoom, ndoꞌ chaꞌxjeⁿ jluiꞌyuuꞌ chaꞌtso ñꞌoom na jnda̱ tjeiꞌyuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, mati chaꞌtso ñꞌoom na jnda̱ lꞌuuyâ nnoom cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ, jnda̱ jluiꞌyuuꞌnaꞌ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ndoꞌ ncꞌe na luaaꞌ, jndati ntyjeeⁿ ꞌo na majaañjoomꞌ tsꞌoom na tyolaꞌcanda̱a̱ꞌndyoꞌ ñꞌoom na tsoom nda̱a̱ꞌyoꞌ, na ñequio na tyotueꞌndyoꞌcjeꞌyoꞌ ndoꞌ na cwicatyueꞌ neiⁿꞌyoꞌ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Jeeⁿ ndyaaꞌ neiⁿya na canda̱a̱ꞌya nnda̱a̱ nncꞌo̱ⁿtꞌmaaⁿꞌndyo̱ tsꞌo̱o̱ⁿya ñꞌeⁿndyoꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.