2 Coríntios 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Joꞌ chii seijndaaꞌndyo̱ na maxjeⁿ tîcjo̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, tintsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Ee xeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ljoꞌ, nntsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ ndoꞌ na ljoꞌ ntjomꞌyoꞌ, ¿ꞌñeeⁿ nñequiaa na neiⁿya? Macanda̱ ꞌo ee xeⁿ na maxjeⁿ tjo̱ jeꞌ jnda̱ sꞌaa cwii nnom na seichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Cweꞌ joꞌ na seiljeiya ñꞌoomꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ ee tiñeꞌcjo̱ntyꞌia ꞌo na nlꞌaꞌyoꞌ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ee matsonaꞌ na ꞌo nñequiaꞌyoꞌ na neiⁿya.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Ee seiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya quia seiljeiya cartaꞌñeeⁿ, sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjiiya hasta tyꞌio̱o̱ya. Nchii seiljeiya juunaꞌ na catseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ sa̱a̱ cha calaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na juu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Sa̱a̱ xeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na sꞌaa na chjooꞌ nꞌom nnꞌaⁿ, nchii cweꞌ tomti ja na tquiaaⁿ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, sꞌaaⁿ na ljoꞌ ñꞌeⁿ chaꞌtsondyoꞌ ꞌo, meiⁿ nchii cweꞌ na mawino̱ⁿꞌa na matsjo̱o̱ na ljoꞌ.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Sa̱a̱ jeꞌ maleiꞌtyeⁿ jnda̱ tuii chiuu na majndyendyoꞌtiꞌyoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyoꞌ na catioom cantyja na seitjo̱o̱ñê.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Jeꞌ macaⁿnaꞌ na calaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ jom ndoꞌ quiaꞌyoꞌ na tꞌmaⁿ tsꞌoom, tintsꞌaanaꞌ na juu na mꞌaaⁿ na chjooꞌ tsꞌoom na seitjo̱o̱ñê nncjanꞌoomnaꞌ jom na tacantyjaaꞌ tsꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Joꞌ chii macaⁿꞌa nda̱a̱ꞌyoꞌ na catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na jnda nquiuꞌyoꞌ jom.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Seiljeiya cartaꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ cha nleitquiooꞌ aa nlaꞌcanda̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na maqua̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na cwilaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ mati ja matseitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ meiⁿnquia ꞌñeeⁿ na jnda̱ seitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ, jo nnom Cristo matsꞌaa na ljoꞌ na cateijndeiinaꞌ ꞌo,
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 cha tincwantjom Satanás jaa ee manquiuuyaaya chiuu mayaaⁿꞌaⁿ.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Quia na tjo̱ tsjoom Troas na nñequiaya ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, tꞌmaⁿ tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nndiꞌntjo̱ⁿya nnoom joꞌ joꞌ,
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ tîleiquiaanaꞌ na ya ntyjii ee tîcꞌoomñe tiꞌnnꞌaaⁿya Tito. Ncꞌe na ljoꞌ, tsjo̱o̱ya nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ majo̱ya, jluiiꞌa na mꞌaⁿna, jndyo̱o̱ndyeyuya ñjaaⁿ tsꞌo̱ndaa Macedonia.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Matseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jeeⁿ quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ. Ee ncꞌe na mꞌaaⁿyâ nacje ꞌnaaⁿꞌ Cristo, joꞌ na meiⁿyuucheⁿ na cwitsaayâ, ñequiiꞌcheⁿ nqueⁿ wjaachom jâ na cwicanda̱a̱ na nnaⁿndyô̱ meiⁿljoꞌcheⁿ na cwitjo̱o̱ⁿyâ. Joꞌ chii ñequiiꞌcheⁿ mawilꞌueeꞌñê jâ na ꞌoondye nnꞌaⁿ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu tsꞌiaaⁿmeiiⁿ matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌcwijom na majuꞌnaꞌ jndye cachi nda̱a̱na.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Ee jaa nnꞌaⁿ na cwilayuuꞌa ñꞌeⁿ Cristo matseijomnaꞌ chaꞌcwijom tsioom suu na mañequiaaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwitꞌoomꞌnaꞌ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na cwicaluiꞌnꞌmaaⁿndye ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na ꞌootsuundyena.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na ꞌootsuundye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na matseicwjeenaꞌ joona sa̱a̱ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na mañequiaanaꞌ na cwitaꞌndoꞌ añmaaⁿna. Meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ cꞌoom na cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na nleinaaⁿꞌ na nntsꞌaa tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ.
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Ee mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cweꞌ cha nnda̱a̱ nntaꞌntjomna cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ. Sa̱a̱ jâ na cwiluiindyô̱ apóstoles, ñequio na xcweeꞌya nꞌo̱o̱ⁿyâ cwiñeꞌquiaayâ ñꞌoomꞌm ndoꞌ cwiluiindyô̱ nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnom Cristo.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.