2 Coríntios 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Joꞌ chii seijndaaꞌndyo̱ na maxjeⁿ tîcjo̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, tintsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Ee xeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ljoꞌ, nntsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ ndoꞌ na ljoꞌ ntjomꞌyoꞌ, ¿ꞌñeeⁿ nñequiaa na neiⁿya? Macanda̱ ꞌo ee xeⁿ na maxjeⁿ tjo̱ jeꞌ jnda̱ sꞌaa cwii nnom na seichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Cweꞌ joꞌ na seiljeiya ñꞌoomꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ ee tiñeꞌcjo̱ntyꞌia ꞌo na nlꞌaꞌyoꞌ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ee matsonaꞌ na ꞌo nñequiaꞌyoꞌ na neiⁿya.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Ee seiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya quia seiljeiya cartaꞌñeeⁿ, sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjiiya hasta tyꞌio̱o̱ya. Nchii seiljeiya juunaꞌ na catseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ sa̱a̱ cha calaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na juu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Sa̱a̱ xeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na sꞌaa na chjooꞌ nꞌom nnꞌaⁿ, nchii cweꞌ tomti ja na tquiaaⁿ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, sꞌaaⁿ na ljoꞌ ñꞌeⁿ chaꞌtsondyoꞌ ꞌo, meiⁿ nchii cweꞌ na mawino̱ⁿꞌa na matsjo̱o̱ na ljoꞌ.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Sa̱a̱ jeꞌ maleiꞌtyeⁿ jnda̱ tuii chiuu na majndyendyoꞌtiꞌyoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyoꞌ na catioom cantyja na seitjo̱o̱ñê.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Jeꞌ macaⁿnaꞌ na calaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ jom ndoꞌ quiaꞌyoꞌ na tꞌmaⁿ tsꞌoom, tintsꞌaanaꞌ na juu na mꞌaaⁿ na chjooꞌ tsꞌoom na seitjo̱o̱ñê nncjanꞌoomnaꞌ jom na tacantyjaaꞌ tsꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Joꞌ chii macaⁿꞌa nda̱a̱ꞌyoꞌ na catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na jnda nquiuꞌyoꞌ jom.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Seiljeiya cartaꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ cha nleitquiooꞌ aa nlaꞌcanda̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na maqua̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na cwilaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ mati ja matseitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ meiⁿnquia ꞌñeeⁿ na jnda̱ seitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ, jo nnom Cristo matsꞌaa na ljoꞌ na cateijndeiinaꞌ ꞌo,
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 cha tincwantjom Satanás jaa ee manquiuuyaaya chiuu mayaaⁿꞌaⁿ.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Quia na tjo̱ tsjoom Troas na nñequiaya ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, tꞌmaⁿ tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nndiꞌntjo̱ⁿya nnoom joꞌ joꞌ,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ tîleiquiaanaꞌ na ya ntyjii ee tîcꞌoomñe tiꞌnnꞌaaⁿya Tito. Ncꞌe na ljoꞌ, tsjo̱o̱ya nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ majo̱ya, jluiiꞌa na mꞌaⁿna, jndyo̱o̱ndyeyuya ñjaaⁿ tsꞌo̱ndaa Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Matseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jeeⁿ quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ. Ee ncꞌe na mꞌaaⁿyâ nacje ꞌnaaⁿꞌ Cristo, joꞌ na meiⁿyuucheⁿ na cwitsaayâ, ñequiiꞌcheⁿ nqueⁿ wjaachom jâ na cwicanda̱a̱ na nnaⁿndyô̱ meiⁿljoꞌcheⁿ na cwitjo̱o̱ⁿyâ. Joꞌ chii ñequiiꞌcheⁿ mawilꞌueeꞌñê jâ na ꞌoondye nnꞌaⁿ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu tsꞌiaaⁿmeiiⁿ matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌcwijom na majuꞌnaꞌ jndye cachi nda̱a̱na.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Ee jaa nnꞌaⁿ na cwilayuuꞌa ñꞌeⁿ Cristo matseijomnaꞌ chaꞌcwijom tsioom suu na mañequiaaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwitꞌoomꞌnaꞌ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na cwicaluiꞌnꞌmaaⁿndye ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na ꞌootsuundyena.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na ꞌootsuundye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na matseicwjeenaꞌ joona sa̱a̱ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na mañequiaanaꞌ na cwitaꞌndoꞌ añmaaⁿna. Meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ cꞌoom na cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na nleinaaⁿꞌ na nntsꞌaa tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ.
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Ee mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cweꞌ cha nnda̱a̱ nntaꞌntjomna cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ. Sa̱a̱ jâ na cwiluiindyô̱ apóstoles, ñequio na xcweeꞌya nꞌo̱o̱ⁿyâ cwiñeꞌquiaayâ ñꞌoomꞌm ndoꞌ cwiluiindyô̱ nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnom Cristo.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.