2 Coríntios 2
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Joꞌ chii seijndaaꞌndyo̱ na maxjeⁿ tîcjo̱ na mꞌaⁿꞌyoꞌ, tintsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Ee xeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ljoꞌ, nntsꞌaa na nntseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ ndoꞌ na ljoꞌ ntjomꞌyoꞌ, ¿ꞌñeeⁿ nñequiaa na neiⁿya? Macanda̱ ꞌo ee xeⁿ na maxjeⁿ tjo̱ jeꞌ jnda̱ sꞌaa cwii nnom na seichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Cweꞌ joꞌ na seiljeiya ñꞌoomꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ ee tiñeꞌcjo̱ntyꞌia ꞌo na nlꞌaꞌyoꞌ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ ee matsonaꞌ na ꞌo nñequiaꞌyoꞌ na neiⁿya.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Ee seiꞌndaaꞌnaꞌ ntyjiiya quia seiljeiya cartaꞌñeeⁿ, sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjiiya hasta tyꞌio̱o̱ya. Nchii seiljeiya juunaꞌ na catseichjooꞌnaꞌ nꞌomꞌyoꞌ sa̱a̱ cha calaꞌno̱ⁿꞌyoꞌ na juu na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo jeeⁿ tꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Sa̱a̱ xeⁿ mꞌaaⁿ tsꞌaⁿ na sꞌaa na chjooꞌ nꞌom nnꞌaⁿ, nchii cweꞌ tomti ja na tquiaaⁿ na chjooꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, sꞌaaⁿ na ljoꞌ ñꞌeⁿ chaꞌtsondyoꞌ ꞌo, meiⁿ nchii cweꞌ na mawino̱ⁿꞌa na matsjo̱o̱ na ljoꞌ.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Sa̱a̱ jeꞌ maleiꞌtyeⁿ jnda̱ tuii chiuu na majndyendyoꞌtiꞌyoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyoꞌ na catioom cantyja na seitjo̱o̱ñê.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Jeꞌ macaⁿnaꞌ na calaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ jom ndoꞌ quiaꞌyoꞌ na tꞌmaⁿ tsꞌoom, tintsꞌaanaꞌ na juu na mꞌaaⁿ na chjooꞌ tsꞌoom na seitjo̱o̱ñê nncjanꞌoomnaꞌ jom na tacantyjaaꞌ tsꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Joꞌ chii macaⁿꞌa nda̱a̱ꞌyoꞌ na catꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na jnda nquiuꞌyoꞌ jom.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Seiljeiya cartaꞌñeeⁿ na seicwano̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ cha nleitquiooꞌ aa nlaꞌcanda̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na maqua̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na cwilaꞌtꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ mati ja matseitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ, ndoꞌ meiⁿnquia ꞌñeeⁿ na jnda̱ seitꞌmaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ, jo nnom Cristo matsꞌaa na ljoꞌ na cateijndeiinaꞌ ꞌo,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 cha tincwantjom Satanás jaa ee manquiuuyaaya chiuu mayaaⁿꞌaⁿ.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Quia na tjo̱ tsjoom Troas na nñequiaya ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo nda̱a̱ nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, tꞌmaⁿ tjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nndiꞌntjo̱ⁿya nnoom joꞌ joꞌ,
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ tîleiquiaanaꞌ na ya ntyjii ee tîcꞌoomñe tiꞌnnꞌaaⁿya Tito. Ncꞌe na ljoꞌ, tsjo̱o̱ya nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ majo̱ya, jluiiꞌa na mꞌaⁿna, jndyo̱o̱ndyeyuya ñjaaⁿ tsꞌo̱ndaa Macedonia.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Matseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na jeeⁿ quianlꞌuaaⁿꞌaⁿ. Ee ncꞌe na mꞌaaⁿyâ nacje ꞌnaaⁿꞌ Cristo, joꞌ na meiⁿyuucheⁿ na cwitsaayâ, ñequiiꞌcheⁿ nqueⁿ wjaachom jâ na cwicanda̱a̱ na nnaⁿndyô̱ meiⁿljoꞌcheⁿ na cwitjo̱o̱ⁿyâ. Joꞌ chii ñequiiꞌcheⁿ mawilꞌueeꞌñê jâ na ꞌoondye nnꞌaⁿ ñꞌoom naya ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu tsꞌiaaⁿmeiiⁿ matseijomnaꞌ juunaꞌ chaꞌcwijom na majuꞌnaꞌ jndye cachi nda̱a̱na.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Ee jaa nnꞌaⁿ na cwilayuuꞌa ñꞌeⁿ Cristo matseijomnaꞌ chaꞌcwijom tsioom suu na mañequiaaⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwitꞌoomꞌnaꞌ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ na cwicaluiꞌnꞌmaaⁿndye ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na ꞌootsuundyena.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na ꞌootsuundye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na matseicwjeenaꞌ joona sa̱a̱ jo nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiꞌnꞌmaaⁿndye laxmaaⁿya chaꞌcwijom cwii jndye na mañequiaanaꞌ na cwitaꞌndoꞌ añmaaⁿna. Meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ cꞌoom na cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na nleinaaⁿꞌ na nntsꞌaa tsꞌiaaⁿmeiⁿꞌ.
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Ee mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cweꞌ cha nnda̱a̱ nntaꞌntjomna cantyja ꞌnaaⁿꞌnaꞌ. Sa̱a̱ jâ na cwiluiindyô̱ apóstoles, ñequio na xcweeꞌya nꞌo̱o̱ⁿyâ cwiñeꞌquiaayâ ñꞌoomꞌm ndoꞌ cwiluiindyô̱ nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjomtyeⁿ nnom Cristo.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.