Mateus 26
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Jisasr nd mrokfom kfo ptha nuhas bonuhasnimormn tfit kekutnihato turhu disaiperm kfo memorm,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Yuwonano Pasofa burwat riruhakrahnomt. Nd yiharn Bro Najomr hndhna nhehakhato yakruhamrn yura bgre misn kihegirrahmr.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Nd yiha prisroh bro yimam, yo Judaroh bro yimam prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kmifarpar yi rifiny bugamom.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Yi rifinyhato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ptha hanyhato kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn Betani efkott tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hanymot. Yimotn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Nd Betani efkott Jisasr inji namottr, disaiperm htihato tum nakfo nakfo memom, “Nd mett tamohmpno welpam be wurasoh furetm?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Nd wel botort yimam bro maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakhato tfit maruha duha yimamn nd marufam yirfom.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Jisasr bi wanymorm rom inji kfo pthamoahat. Inji wanyhato kfo memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Nd wuska duha yimam, rom yiha yiha nikompno toh hasiwum. Na, na nhai wom tohnho-rhotanko.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr frtrohmorm wom disaiperm. Frtroh tanyhato yimor prisroh bro yimampno.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Yihato kfo ttiwon memorm, “Na yihato Jisasr mhndhnakhe thombat na finji ttharhokma?” Inji kfo ttiwonmotr 30 mani silvakfot hemomr.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Judasr marufat myaknihato be yimor Jisasrhu hndhnakt. Yihato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yiharn disaiperm Jisasr kfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Inji kfo ttiwonmotm, Jisasr kfo memorm, “Nd taunt tohwa yimarpno waikahkomn wakfo wamitwakomr, ‘Tisare kfo famure, “Na nhai wom rhurhota. Yihar brbohwatr, kanga nani nanhu disaipermpno ninhu kunysn rhuhato Pasofakfot ayanomt.” ’ Inji wakfotwakomr.”
18 E ele lhes respondeu:
19 Be disaiperm Jisasr kfomo yuhatn fak hikmomn Pasofakfot ror kfomo tkittn hta mskamomt.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Yifungnano Jisasr turhu 12-pela disaipermpno rhuhato nd Pasofakfot rpat rhuhato rpat famomt.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, niko ndar disaiperkmoh womrn hndhnarahra.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Jisasr kfo memorm, “Tor nikmoh womr. Yimar na yawo rohnges tir htanuhir, rorn hndhnarahra.
23 Jesus respondeu:
24 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhnayuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr sinyahato kfo memor, “Tisa ka nann kfiwun?” Tfit Jisasr rirhuhato kfo memorr, “To bi tunn kfo nriyafwo.”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Wain bu kaft yakmortn nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato kfo memor, “Niko bugako nda wain bu kaft wayak wayakomt.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Ndm nanhu kkupayem. Yimaroh fasoh fasoh nefroh yak thuyuk nfri yihotar bi tfit yimayanhu kkupaye kak dbkafwanr.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Na bi kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Tukanhu Yifemrhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam nikompno yerahnom.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Pitar wasinyahato kfo memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Tfit Jisasr kfo memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Pitari Sebedirhu hus yonf yaknimorn yimom. Nd yiharn Jisasrhu yima yuhur nhai rimarnyakrmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
38 Então lhes disse:
39 Ror wunye kkofmorn msuhhato nyingatikt bbinysoftn yohnihato kfo bruttana memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Niko tamohmpno hwitako? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Tamoh tamoh nefm nianeft, fitoh yuhatn tohruhakomn yahot-ruhakomm? Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Be inji yihom kfo tanymorn tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor, “O Dajaye, nd krho mis na yakruhat kangn ayakrt, be nhai mrokfom, ayaktwoyant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Be inji yihom hti tanyhato tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Wurohpam mkfo bruttna tanymorn tfit yimorn hwe hasetm yihom htiyaknihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Wasi-nyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnahmohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Hifa yifunger, Tisa.”
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Inji rim kihendhoraknimotrr Jisasr sinyahato kfo memorr, “Yinowe, ni tamoh dukefm nia thombat, mirahn tfit wom akuknaya. Wadimanditwa.” Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti namburnihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Tfit Jisasr kfo memorr, “Bainat tfit wathuntwe. Yimam bainatpno nambur tonehato nniwam, tfit tu bainatn tmbhiwutm.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Tamohmpno ni tfit namburwa? Kangn na ka yifem duhata? Nanhu Yifemr naku kforuha, yudbat 12-pela mounmot rifhum mitoh dbu rafo hmbrerahma.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 To na nhai inji nakfot. Inji naruha, to be nd Bro Nkifrarhu rfa borngt kfomo nefm, nanpno rhuyukm, be nhai mfnahruhatm.”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Jisasr yakaknimo yimam, Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma? Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kunysn hanymomr. Nd kunysn Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam bi rifiny hasomom.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno mrhuhato memor, “Htiruha finji naruhamr.”
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr.”
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 To bok yimam yihato memoum, “Wom kfo wok mrokfom ahtanom,” to nhai. Rroh mrokfom be inji ptha mmbrafi-nymoumm. Nhai wom mrokfot krhonirmoat. Tu wurohnano wom hus yimaf sinyahato kfo memof,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 “To ndar yimarn kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohrhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr.’”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Jisasr nhai ptharmor. Tfit wompam kfo ttiwonmorr, “Bro Nkifrarhu yufatpno na kfiwann, asomif Bro Nkifrarhu yufat wayutant. Ni bbinysof thofroh minrfa htiyakyuk yima Kraisn rhu thombat wakfo nuhas mifnnom. Ni Bro Nkifrarhu Yonen o nhai?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jisasr tohhato kfo memor, “Na to tawom nda. Tfit kfiwanko. Kto tfit htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
64 Jesus respondeu:
65 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Wanukomr ror dkfi mrokfot. Ndhtet kfet yimar kangr, ‘Bro Nkifrar kanjo aruha.’ To be nhai tfit wom yimam yakhato ror nayuk nefm nia ptharuhatm. Ror pthiwa mrokfom to bi asomif wom mrokfom bi wanunomr.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Tirm yak yifi-kathato tat beb bobebmomr. Wommn tire frsrfa bosrfamomr.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Ni, Kraise, nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn wom hingrnayuk mett mhtimotr. Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Galili thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Toh hasetrn tfit wom hingrna mett htihato nd getpno toh nafifmoa yimam kfo memotm, “Nd yimar tor womr Nasaret thof Jisasrpno toh htfasmoar.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pitar tfit wompam kfo namhi memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Ndt inji kfo namhi nhehafafomort. Tfit toh hasetrn, wom brbo tohyukm yi kfo memomr, “Ni aso rroh womenn. Mrokfo kfo pthefm to wany nhta twanhiwunomn.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Tfit Pitar sinyahato kfo memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.” Inji kfo hanymor, krir nakumor.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafka-hanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.