Mateus 26
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARIB
1 Jisasr nd mrokfom kfo ptha nuhas bonuhasnimormn tfit kekutnihato turhu disaiperm kfo memorm,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Yuwonano Pasofa burwat riruhakrahnomt. Nd yiharn Bro Najomr hndhna nhehakhato yakruhamrn yura bgre misn kihegirrahmr.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Nd yiha prisroh bro yimam, yo Judaroh bro yimam prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kmifarpar yi rifiny bugamom.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Yi rifinyhato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Ptha hanyhato kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn Betani efkott tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hanymot. Yimotn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Nd Betani efkott Jisasr inji namottr, disaiperm htihato tum nakfo nakfo memom, “Nd mett tamohmpno welpam be wurasoh furetm?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Nd wel botort yimam bro maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakhato tfit maruha duha yimamn nd marufam yirfom.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Jisasr bi wanymorm rom inji kfo pthamoahat. Inji wanyhato kfo memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Nd wuska duha yimam, rom yiha yiha nikompno toh hasiwum. Na, na nhai wom tohnho-rhotanko.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr frtrohmorm wom disaiperm. Frtroh tanyhato yimor prisroh bro yimampno.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 Yihato kfo ttiwon memorm, “Na yihato Jisasr mhndhnakhe thombat na finji ttharhokma?” Inji kfo ttiwonmotr 30 mani silvakfot hemomr.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Judasr marufat myaknihato be yimor Jisasrhu hndhnakt. Yihato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yiharn disaiperm Jisasr kfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Inji kfo ttiwonmotm, Jisasr kfo memorm, “Nd taunt tohwa yimarpno waikahkomn wakfo wamitwakomr, ‘Tisare kfo famure, “Na nhai wom rhurhota. Yihar brbohwatr, kanga nani nanhu disaipermpno ninhu kunysn rhuhato Pasofakfot ayanomt.” ’ Inji wakfotwakomr.”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Be disaiperm Jisasr kfomo yuhatn fak hikmomn Pasofakfot ror kfomo tkittn hta mskamomt.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Yifungnano Jisasr turhu 12-pela disaipermpno rhuhato nd Pasofakfot rpat rhuhato rpat famomt.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, niko ndar disaiperkmoh womrn hndhnarahra.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Jisasr kfo memorm, “Tor nikmoh womr. Yimar na yawo rohnges tir htanuhir, rorn hndhnarahra.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhnayuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr sinyahato kfo memor, “Tisa ka nann kfiwun?” Tfit Jisasr rirhuhato kfo memorr, “To bi tunn kfo nriyafwo.”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Wain bu kaft yakmortn nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato kfo memor, “Niko bugako nda wain bu kaft wayak wayakomt.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ndm nanhu kkupayem. Yimaroh fasoh fasoh nefroh yak thuyuk nfri yihotar bi tfit yimayanhu kkupaye kak dbkafwanr.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Na bi kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Tukanhu Yifemrhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam nikompno yerahnom.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Pitar wasinyahato kfo memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Tfit Jisasr kfo memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Pitari Sebedirhu hus yonf yaknimorn yimom. Nd yiharn Jisasrhu yima yuhur nhai rimarnyakrmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ror wunye kkofmorn msuhhato nyingatikt bbinysoftn yohnihato kfo bruttana memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Niko tamohmpno hwitako? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Tamoh tamoh nefm nianeft, fitoh yuhatn tohruhakomn yahot-ruhakomm? Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Be inji yihom kfo tanymorn tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor, “O Dajaye, nd krho mis na yakruhat kangn ayakrt, be nhai mrokfom, ayaktwoyant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Be inji yihom hti tanyhato tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Wurohpam mkfo bruttna tanymorn tfit yimorn hwe hasetm yihom htiyaknihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Wasi-nyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnahmohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Hifa yifunger, Tisa.”
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Inji rim kihendhoraknimotrr Jisasr sinyahato kfo memorr, “Yinowe, ni tamoh dukefm nia thombat, mirahn tfit wom akuknaya. Wadimanditwa.” Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti namburnihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Tfit Jisasr kfo memorr, “Bainat tfit wathuntwe. Yimam bainatpno nambur tonehato nniwam, tfit tu bainatn tmbhiwutm.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Tamohmpno ni tfit namburwa? Kangn na ka yifem duhata? Nanhu Yifemr naku kforuha, yudbat 12-pela mounmot rifhum mitoh dbu rafo hmbrerahma.
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 To na nhai inji nakfot. Inji naruha, to be nd Bro Nkifrarhu rfa borngt kfomo nefm, nanpno rhuyukm, be nhai mfnahruhatm.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Jisasr yakaknimo yimam, Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma? Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kunysn hanymomr. Nd kunysn Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam bi rifiny hasomom.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno mrhuhato memor, “Htiruha finji naruhamr.”
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr.”
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 To bok yimam yihato memoum, “Wom kfo wok mrokfom ahtanom,” to nhai. Rroh mrokfom be inji ptha mmbrafi-nymoumm. Nhai wom mrokfot krhonirmoat. Tu wurohnano wom hus yimaf sinyahato kfo memof,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 “To ndar yimarn kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohrhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr.’”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Jisasr nhai ptharmor. Tfit wompam kfo ttiwonmorr, “Bro Nkifrarhu yufatpno na kfiwann, asomif Bro Nkifrarhu yufat wayutant. Ni bbinysof thofroh minrfa htiyakyuk yima Kraisn rhu thombat wakfo nuhas mifnnom. Ni Bro Nkifrarhu Yonen o nhai?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Jisasr tohhato kfo memor, “Na to tawom nda. Tfit kfiwanko. Kto tfit htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Wanukomr ror dkfi mrokfot. Ndhtet kfet yimar kangr, ‘Bro Nkifrar kanjo aruha.’ To be nhai tfit wom yimam yakhato ror nayuk nefm nia ptharuhatm. Ror pthiwa mrokfom to bi asomif wom mrokfom bi wanunomr.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Tirm yak yifi-kathato tat beb bobebmomr. Wommn tire frsrfa bosrfamomr.
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Ni, Kraise, nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn wom hingrnayuk mett mhtimotr. Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Galili thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Toh hasetrn tfit wom hingrna mett htihato nd getpno toh nafifmoa yimam kfo memotm, “Nd yimar tor womr Nasaret thof Jisasrpno toh htfasmoar.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Pitar tfit wompam kfo namhi memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar.”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ndt inji kfo namhi nhehafafomort. Tfit toh hasetrn, wom brbo tohyukm yi kfo memomr, “Ni aso rroh womenn. Mrokfo kfo pthefm to wany nhta twanhiwunomn.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Tfit Pitar sinyahato kfo memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.” Inji kfo hanymor, krir nakumor.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafka-hanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.