Mateus 26
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 Jisasr nd mrokfom kfo ptha nuhas bonuhasnimormn tfit kekutnihato turhu disaiperm kfo memorm,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Yuwonano Pasofa burwat riruhakrahnomt. Nd yiharn Bro Najomr hndhna nhehakhato yakruhamrn yura bgre misn kihegirrahmr.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Nd yiha prisroh bro yimam, yo Judaroh bro yimam prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kmifarpar yi rifiny bugamom.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Yi rifinyhato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Ptha hanyhato kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn Betani efkott tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hanymot. Yimotn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Nd Betani efkott Jisasr inji namottr, disaiperm htihato tum nakfo nakfo memom, “Nd mett tamohmpno welpam be wurasoh furetm?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Nd wel botort yimam bro maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakhato tfit maruha duha yimamn nd marufam yirfom.”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Jisasr bi wanymorm rom inji kfo pthamoahat. Inji wanyhato kfo memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Nd wuska duha yimam, rom yiha yiha nikompno toh hasiwum. Na, na nhai wom tohnho-rhotanko.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr frtrohmorm wom disaiperm. Frtroh tanyhato yimor prisroh bro yimampno.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Yihato kfo ttiwon memorm, “Na yihato Jisasr mhndhnakhe thombat na finji ttharhokma?” Inji kfo ttiwonmotr 30 mani silvakfot hemomr.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Judasr marufat myaknihato be yimor Jisasrhu hndhnakt. Yihato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yiharn disaiperm Jisasr kfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Inji kfo ttiwonmotm, Jisasr kfo memorm, “Nd taunt tohwa yimarpno waikahkomn wakfo wamitwakomr, ‘Tisare kfo famure, “Na nhai wom rhurhota. Yihar brbohwatr, kanga nani nanhu disaipermpno ninhu kunysn rhuhato Pasofakfot ayanomt.” ’ Inji wakfotwakomr.”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Be disaiperm Jisasr kfomo yuhatn fak hikmomn Pasofakfot ror kfomo tkittn hta mskamomt.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Yifungnano Jisasr turhu 12-pela disaipermpno rhuhato nd Pasofakfot rpat rhuhato rpat famomt.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, niko ndar disaiperkmoh womrn hndhnarahra.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Jisasr kfo memorm, “Tor nikmoh womr. Yimar na yawo rohnges tir htanuhir, rorn hndhnarahra.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhnayuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr sinyahato kfo memor, “Tisa ka nann kfiwun?” Tfit Jisasr rirhuhato kfo memorr, “To bi tunn kfo nriyafwo.”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Wain bu kaft yakmortn nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato kfo memor, “Niko bugako nda wain bu kaft wayak wayakomt.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ndm nanhu kkupayem. Yimaroh fasoh fasoh nefroh yak thuyuk nfri yihotar bi tfit yimayanhu kkupaye kak dbkafwanr.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Na bi kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Tukanhu Yifemrhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam nikompno yerahnom.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Pitar wasinyahato kfo memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Tfit Jisasr kfo memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Pitari Sebedirhu hus yonf yaknimorn yimom. Nd yiharn Jisasrhu yima yuhur nhai rimarnyakrmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Ror wunye kkofmorn msuhhato nyingatikt bbinysoftn yohnihato kfo bruttana memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Niko tamohmpno hwitako? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Tamoh tamoh nefm nianeft, fitoh yuhatn tohruhakomn yahot-ruhakomm? Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Be inji yihom kfo tanymorn tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor, “O Dajaye, nd krho mis na yakruhat kangn ayakrt, be nhai mrokfom, ayaktwoyant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Be inji yihom hti tanyhato tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Wurohpam mkfo bruttna tanymorn tfit yimorn hwe hasetm yihom htiyaknihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Wasi-nyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnahmohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Hifa yifunger, Tisa.”
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Inji rim kihendhoraknimotrr Jisasr sinyahato kfo memorr, “Yinowe, ni tamoh dukefm nia thombat, mirahn tfit wom akuknaya. Wadimanditwa.” Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti namburnihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Tfit Jisasr kfo memorr, “Bainat tfit wathuntwe. Yimam bainatpno nambur tonehato nniwam, tfit tu bainatn tmbhiwutm.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Tamohmpno ni tfit namburwa? Kangn na ka yifem duhata? Nanhu Yifemr naku kforuha, yudbat 12-pela mounmot rifhum mitoh dbu rafo hmbrerahma.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 To na nhai inji nakfot. Inji naruha, to be nd Bro Nkifrarhu rfa borngt kfomo nefm, nanpno rhuyukm, be nhai mfnahruhatm.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Jisasr yakaknimo yimam, Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma? Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kunysn hanymomr. Nd kunysn Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam bi rifiny hasomom.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno mrhuhato memor, “Htiruha finji naruhamr.”
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr.”
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 To bok yimam yihato memoum, “Wom kfo wok mrokfom ahtanom,” to nhai. Rroh mrokfom be inji ptha mmbrafi-nymoumm. Nhai wom mrokfot krhonirmoat. Tu wurohnano wom hus yimaf sinyahato kfo memof,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 “To ndar yimarn kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohrhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr.’”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Jisasr nhai ptharmor. Tfit wompam kfo ttiwonmorr, “Bro Nkifrarhu yufatpno na kfiwann, asomif Bro Nkifrarhu yufat wayutant. Ni bbinysof thofroh minrfa htiyakyuk yima Kraisn rhu thombat wakfo nuhas mifnnom. Ni Bro Nkifrarhu Yonen o nhai?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jisasr tohhato kfo memor, “Na to tawom nda. Tfit kfiwanko. Kto tfit htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Wanukomr ror dkfi mrokfot. Ndhtet kfet yimar kangr, ‘Bro Nkifrar kanjo aruha.’ To be nhai tfit wom yimam yakhato ror nayuk nefm nia ptharuhatm. Ror pthiwa mrokfom to bi asomif wom mrokfom bi wanunomr.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Tirm yak yifi-kathato tat beb bobebmomr. Wommn tire frsrfa bosrfamomr.
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Ni, Kraise, nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn wom hingrnayuk mett mhtimotr. Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Galili thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Toh hasetrn tfit wom hingrna mett htihato nd getpno toh nafifmoa yimam kfo memotm, “Nd yimar tor womr Nasaret thof Jisasrpno toh htfasmoar.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pitar tfit wompam kfo namhi memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ndt inji kfo namhi nhehafafomort. Tfit toh hasetrn, wom brbo tohyukm yi kfo memomr, “Ni aso rroh womenn. Mrokfo kfo pthefm to wany nhta twanhiwunomn.”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Tfit Pitar sinyahato kfo memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.” Inji kfo hanymor, krir nakumor.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafka-hanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.