Mateus 26

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisasr nd mrokfom kfo ptha nuhas bonuhasnimormn tfit kekutnihato turhu disaiperm kfo memorm,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Yuwonano Pasofa burwat riruhakrahnomt. Nd yiharn Bro Najomr hndhna nhehakhato yakruhamrn yura bgre misn kihegirrahmr.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Nd yiha prisroh bro yimam, yo Judaroh bro yimam prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kmifarpar yi rifiny bugamom.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Yi rifinyhato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ptha hanyhato kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn Betani efkott tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hanymot. Yimotn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Nd Betani efkott Jisasr inji namottr, disaiperm htihato tum nakfo nakfo memom, “Nd mett tamohmpno welpam be wurasoh furetm?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Nd wel botort yimam bro maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakhato tfit maruha duha yimamn nd marufam yirfom.”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Jisasr bi wanymorm rom inji kfo pthamoahat. Inji wanyhato kfo memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Nd wuska duha yimam, rom yiha yiha nikompno toh hasiwum. Na, na nhai wom tohnho-rhotanko.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr frtrohmorm wom disaiperm. Frtroh tanyhato yimor prisroh bro yimampno.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Yihato kfo ttiwon memorm, “Na yihato Jisasr mhndhnakhe thombat na finji ttharhokma?” Inji kfo ttiwonmotr 30 mani silvakfot hemomr.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Judasr marufat myaknihato be yimor Jisasrhu hndhnakt. Yihato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yiharn disaiperm Jisasr kfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Inji kfo ttiwonmotm, Jisasr kfo memorm, “Nd taunt tohwa yimarpno waikahkomn wakfo wamitwakomr, ‘Tisare kfo famure, “Na nhai wom rhurhota. Yihar brbohwatr, kanga nani nanhu disaipermpno ninhu kunysn rhuhato Pasofakfot ayanomt.” ’ Inji wakfotwakomr.”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Be disaiperm Jisasr kfomo yuhatn fak hikmomn Pasofakfot ror kfomo tkittn hta mskamomt.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Yifungnano Jisasr turhu 12-pela disaipermpno rhuhato nd Pasofakfot rpat rhuhato rpat famomt.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, niko ndar disaiperkmoh womrn hndhnarahra.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Jisasr kfo memorm, “Tor nikmoh womr. Yimar na yawo rohnges tir htanuhir, rorn hndhnarahra.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhnayuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr sinyahato kfo memor, “Tisa ka nann kfiwun?” Tfit Jisasr rirhuhato kfo memorr, “To bi tunn kfo nriyafwo.”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Wain bu kaft yakmortn nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato kfo memor, “Niko bugako nda wain bu kaft wayak wayakomt.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ndm nanhu kkupayem. Yimaroh fasoh fasoh nefroh yak thuyuk nfri yihotar bi tfit yimayanhu kkupaye kak dbkafwanr.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Na bi kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Tukanhu Yifemrhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam nikompno yerahnom.”
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Pitar wasinyahato kfo memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Tfit Jisasr kfo memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Pitari Sebedirhu hus yonf yaknimorn yimom. Nd yiharn Jisasrhu yima yuhur nhai rimarnyakrmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ror wunye kkofmorn msuhhato nyingatikt bbinysoftn yohnihato kfo bruttana memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Niko tamohmpno hwitako? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Tamoh tamoh nefm nianeft, fitoh yuhatn tohruhakomn yahot-ruhakomm? Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Be inji yihom kfo tanymorn tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor, “O Dajaye, nd krho mis na yakruhat kangn ayakrt, be nhai mrokfom, ayaktwoyant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Be inji yihom hti tanyhato tfit wom yis yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Wurohpam mkfo bruttna tanymorn tfit yimorn hwe hasetm yihom htiyaknihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Wasi-nyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnahmohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Hifa yifunger, Tisa.”
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Inji rim kihendhoraknimotrr Jisasr sinyahato kfo memorr, “Yinowe, ni tamoh dukefm nia thombat, mirahn tfit wom akuknaya. Wadimanditwa.” Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti namburnihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Tfit Jisasr kfo memorr, “Bainat tfit wathuntwe. Yimam bainatpno nambur tonehato nniwam, tfit tu bainatn tmbhiwutm.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Tamohmpno ni tfit namburwa? Kangn na ka yifem duhata? Nanhu Yifemr naku kforuha, yudbat 12-pela mounmot rifhum mitoh dbu rafo hmbrerahma.
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 To na nhai inji nakfot. Inji naruha, to be nd Bro Nkifrarhu rfa borngt kfomo nefm, nanpno rhuyukm, be nhai mfnahruhatm.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Jisasr yakaknimo yimam, Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma? Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yima Kaiafasrhu kunysn hanymomr. Nd kunysn Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam bi rifiny hasomom.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno mrhuhato memor, “Htiruha finji naruhamr.”
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr.”
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 To bok yimam yihato memoum, “Wom kfo wok mrokfom ahtanom,” to nhai. Rroh mrokfom be inji ptha mmbrafi-nymoumm. Nhai wom mrokfot krhonirmoat. Tu wurohnano wom hus yimaf sinyahato kfo memof,
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 “To ndar yimarn kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohrhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr.’”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Jisasr nhai ptharmor. Tfit wompam kfo ttiwonmorr, “Bro Nkifrarhu yufatpno na kfiwann, asomif Bro Nkifrarhu yufat wayutant. Ni bbinysof thofroh minrfa htiyakyuk yima Kraisn rhu thombat wakfo nuhas mifnnom. Ni Bro Nkifrarhu Yonen o nhai?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jisasr tohhato kfo memor, “Na to tawom nda. Tfit kfiwanko. Kto tfit htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Wanukomr ror dkfi mrokfot. Ndhtet kfet yimar kangr, ‘Bro Nkifrar kanjo aruha.’ To be nhai tfit wom yimam yakhato ror nayuk nefm nia ptharuhatm. Ror pthiwa mrokfom to bi asomif wom mrokfom bi wanunomr.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Tirm yak yifi-kathato tat beb bobebmomr. Wommn tire frsrfa bosrfamomr.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Ni, Kraise, nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn wom hingrnayuk mett mhtimotr. Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Galili thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Toh hasetrn tfit wom hingrna mett htihato nd getpno toh nafifmoa yimam kfo memotm, “Nd yimar tor womr Nasaret thof Jisasrpno toh htfasmoar.”
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pitar tfit wompam kfo namhi memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ndt inji kfo namhi nhehafafomort. Tfit toh hasetrn, wom brbo tohyukm yi kfo memomr, “Ni aso rroh womenn. Mrokfo kfo pthefm to wany nhta twanhiwunomn.”
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Tfit Pitar sinyahato kfo memor, “Na kfo mif mifwanko, na nhai tu tawisaf mifkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.” Inji kfo hanymor, krir nakumor.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafka-hanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.