Marcos 9
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 “Na kfo mif mifwanko, ndasha tohwa womm tafi afo noh duhatmn Bro Nkifrarhu bro nanyjaret kingdomkfot htirahmt.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Kto 6-pela yiham yinyimotm Jisasr Pita Jems Jonrom yaknihato turpatm muhmom tu mfro wayakmo kminysoftn. Turpatm rhu hasohato asha htiyaf hanymomr fnhuyaknimor. Memom nndo yindeng nyisofr fnhutwor.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Yimar hmbremo hmbresham rpat fnhu bugaknihato memom nndo bruwohmr katiwur. Nhai ndar bbinysofthu wom yimar inji rhu wonakrmor.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ee tfit htimomf Iraija Mosesrof Jisasrpno mtohhato pthamohat.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Pitar inji htihato Jisasr kfo memorr, “Tisaye, nmoh asha tohneft hifa. Ka husfirpa kunyenm yimanom nhombrahato singorahnom. Ninhu womt, Mosesrhu womt, yo Iraijarhu womt.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Pitar nd mrokfot kfo pthamohat be yakrmehato be tu furamort nd mrokfot.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Be tfit wom gribfat niamotn yawihnehato kasi hmbremotm. Yiro nd gribfatn wom tngt niamot. Nd tngt kfo memot, “Ndarr nanhu Yoner. Be tu marbitn htewanr. Ror pthayuk mrokfom wany yakiokfot.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Yudbat yukatoh habri memom ahtinom nd mrokfo pthayuk yimar, to nhai, nhai wom yimar htirmom. Tu nd Jisasrpar htimom.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Be nd kminysofr wuhtanyhato tfit mibrnyimom. Buha yihotatn kfo memorm, “Niko nd yura kminysoft htitawoneft bi mirahko womm akfo nuhasnom. Kto na Bro Najoma bi nohnihato bi tfit sinyeya, ee btn wakfo nuhastwakomm.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Be rom nd Jisasr kfo pthamo mrokfot wanymohat, tfit tum nakfo ptha memoum, “Nd ror kfi yamuhat nohnihato tfit sinyanefte tamoht kfir?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Tfit kfo ttiwon memomr, “Tamohmpno nkifra boririfhuthu tisam kfo yamukam, ‘Afo Iraijarn bi nia gungonrahr. Tfit kto Bro Nkifrar kfo tkrurafrahr nmoh minrfa htiyakyuk yima Kraisr.’”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 — ausente —
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Mibrnyimomn tfit wom disaiper-mpno minahtimohat mihtiyaknimomm wom yimampno rifiny hasomom. Bro Nkifrarhu boririfhuthu tisampno nakfo hamuh nakfo hamuh hasomom.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Be nd rifiny hasomo yonmari yima rifhur Jisasr hti fohtasakhato tfit rorpno mkfo yindhoraknihato mrifin-yaknitm.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Rorhu disaiperm Jisasr ttiwon memorm, “Nikome tamoh mrokfefmn nnakfo hamuh hasiko?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Tfit nd yima rifhurhu wom yimar sinyahato kfo memorr, “Broye, nanhu yonr kmi yarhr mrokfo ptha yafothar yakmotrr ndnettn ninpno hniyanr.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Nd kmi yarhr tattuh thombat, yima yonr suhwor. Suhhato tir wuram noh minysafaknihato bisom youkukakni brukt yima yonr hatoh thombat kangm nndo foher. Ninhu disaipermpno kfo famuya, ‘Wayak thukomr yarhr.’ To nhai, fak thu titawomr.”
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jisasr nd mrokfot wanyhato kfo memorm, “Arom Bro Nkifrarhu dukefm rhu duha met yindariyenko, finji tfit nikompno tohrhoya? Finji tfit nikmoh krhopam titahirhoyanko? Wahnakomr nd yonr.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Be nd yonr yaknimomr Jisasrpno hanymomr. Nd yonr tohmo kmi yarhr Jisasr htihato ka nd yonr bbinysoftn wathu tmbhomotrr be tuha bruktpno bruktpno tohaknihato tir wuram tubatu yaknimomr. Tuha memom nndo yejefenrn nmbukaswor.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Jisasr nd yonrhu yifemr ttiwon memorr, “Nda yonre fitoh yiha fakmotr nd mumeft?” Yifemr kfo memor, “O yuhre habhiyenrn nd mumeft rifakakmotr.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Rhu hasiwarn nd yarhr thu mumaknitatrr kahmn kitr. Womnam tekm mitayifwor. Nd yarhr kangr, inji anakahtanr anohr. Ndnettn kanga attiwonann, ka yuhuwafhato yak thurfonr nd ror hatohwa yarhr?”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jisasr kfo memorr, “Rot ndt nhai mrokfom. Tu yimann hus yima yuhufn rhurahn be nhai yak marnyahirhotanr. Rpa yima yuhurpar rhuhato duka mirahn, ‘Href mif mif Jisasr kak marnyahukra.’ Inji dukarahn marnyahirahrn.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Nd yonrhu yifemr warhuhato kfo nur memor, “Uwa, uwa na nd yima yuhur kfo kangr, ‘Href mif mif kak marnyahukra.’ To tfit wom yima yuhur nhai be inji masat dukakahanr. Ndhtet dukeff yorhwotfa ndnatn kanga ndhtet midukata mdukataneft wayak thunt. Be nd yonrhu marnya dukefrpar wayakhtana.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Jisasr met yindari rifhur brbo toniyaknimotm Jisasr nd yimbhindang tng kihmniyet kmi yarhr kfo nambur hik memorr, “Asomif wathu troh tanynr. Wathu troh tanykahnr mirahn tfit amfkneyanr.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Be inji kfo nambur hikafmotrr, be nd kmi yarhr tau fnahhato thu troh tanymorr. Thu troh tanymotrr nd yonenr suhhato yebittaknimomr. Memom ka dangnhatn tmbho thum. Yimam htihato memom ka bi fnohr.
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Tfit tu Jisasrn nd yonrhu tirt wayakhato wateh kasinyakmorr.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Kto Jisasr kunyko yihato turpatm turhu disaipermpno rhuhato kfo ttiwon memomr, “Tamohmpno nd yarhr to nom yak thu duha yirfonomr?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Jisasr kfo memorm, “Nhai wom tamoh nefm nahato kmi yarhm yak thukfot. Bro Nkifrarhu kfo bruttna-nefrpat. Bro Nkifrarpno kfo bruttnarahko kmi yarhm yak thurahko.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Be nd kmit htanyhato buha Galili yuhat yimom. Jisasr nhai marimor, wom yimar kfo nuhasruhanr rorhu yi yuhat.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 Turhu disaiperm kfo kars bokars, kfo nuhas bonuhas, kfo hta bohta inji nayetrn nhai marimor womm kfo nuhasruha yi yuhat. Turhu disaiperm kfo memorm, “Ndar bbinysofthu yimam Bro Najomr yak hndhnarahmr yimampno. Hndhna-ruhatmr yimam wasrahmr. Nohruharn husfirpehyuk marrn tfit sinyarahr.”
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Jisasr inji kfomotr, nhai rom nd mrokfothu yimbu yuhat yakrmomt. Rom tfit fanhomom nd mrokfothu tfit ttiwon hikneft.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Jisasri turhu disaiperm yimomn Kaperneamt mfnahmom. Ndha mfnahhato wom kunys fknenihato Jisasr ttiwon memorm, “Niko yihotohat yau hnehate tamoh mrokfom rinnakfo nakfo hneko?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Nd yimam yihotoha yuhat niamohat tohakyuk yimarhu nmbuhat nna kfo hamuh nna kfo hamuh hnamom. Womr watohhato memour, “Nann broruhanko.” Tfit womrn, “We, we nann broruhanko.” Tfit womr watohhato memourr, “We, rorn.” Tfit womr watohhato kfo memour, “We, we ror nhai, ndarrn brorahrnom.” Inji inji nna kfo hnamomn Jisasr ttiwonmohat to be nhai womr ptharmor.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Jisasr warhumorn nd turhu 12-pela disaiperm kfakmorm. Kfakhato kfo memorm, “Wom yimar kangr, ‘Nyingako atohane,’ nd yimar wom yimaroh mongko tohtahato be rroh hingrnanho yimapar tohkfot.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Wom habhi yonenr yakmorrn rroh buha htatahato tire yakitoh hanymorrn kfo memorm,
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 “Fitoh yimar na hikhato na hikwa wom met yindarim yakhato kak marnyewurm, nda yonenr yakhato yak marnyiwa kanjo, nd yimar nann yakhato kak marnyewur. Na Bro Nkifrar kfo tkrurafmotra, niamoya. Ndnatn frohr na kak miyekwor, nd yimar Bro Nkifrar kak miyekwor.”
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Jonr kfo memorr, “Tisaye, wom yimar htimonomr ninhu yufat yuta nawohhato kmi yarhm yak thumoatrm kfo rafomonomr. Nd yimar nhai nom ni hik habriwa kanjo nd yimar inji hiknho habrikahrn. Ndnatn nd yimar ninhu yufat yuta nawohhato yarh fknayet yimam yak marnyamoahat, nom nhai yindhorrmonom.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Jisasr wanyhato kfo memorm, “Mirahko akfo rafonomr. Yimar nanhu yufatpno wom mirakerkfot hingrnewur, nhai be yudbat fasoh mrokfom kforhotra.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Yimar nompno nhai nahti dbnotkahr, nd yimar nmoh yimater.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Wom yimar niko htiyakhato kfo kangr, ‘Ndurm Kraisr hikwa yimayem, bu pikt ahiyanm,’ na kfo mifwanko, nd yimar tawo Bro Nkifrar yak marnyarahrr.”
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 “Wom yimar ndar na hikwa yonenm frnhehektrm fasoh nefm fsuhm, nd frnhehakyuk yimar bro tahis yakhato mohtpitn tmbrekhato tek dany yuhat yafhohato miptkokfot. Tohruharn fasoh yihotat hanyrahrm.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 O nyingarn fasoh nefm htihato fasoh nefm ner, be nd nyingar yak rurha thuhato be rpa nyingarparpno rhuhato toh nkifranirahn Bro Nkifrarhu kingdomkfotn. Hus nyinga bugaf rpat rhuneft wom nyingarn fasoh nefm hanyruhatrn rorn hel rhuyuk kaht hanyrahrn.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 Ndhart nd yimam rurhahato tabotkurwa yejefm nhai nohkahm. Yo kaht nhai wom yiham minoh hmbreni hanykaht.
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Rho mengongm nhai sfno yak susnakfot. Kahtpno sunfahato ee yoh nfewatm kak susnewum.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 To wom mrokfot tfit kfiwa. Youpam tamoh tamoh roh nrhayukem. Nd youpam nhai wom you gb ye juha, to tfit finji kanjo naruhatnm tfit you gb yeruham? Youpam yakhato tamoh tamohm nrhafhato htarahnm be nhai finji naruhatm. Be rhu marnyarahm. Youpam yemrom o tamohm yak marnyewa kanjo niko wommpno nayak marnyahato rpat tohkfot.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.