Marcos 9
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARIB
1 “Na kfo mif mifwanko, ndasha tohwa womm tafi afo noh duhatmn Bro Nkifrarhu bro nanyjaret kingdomkfot htirahmt.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Kto 6-pela yiham yinyimotm Jisasr Pita Jems Jonrom yaknihato turpatm muhmom tu mfro wayakmo kminysoftn. Turpatm rhu hasohato asha htiyaf hanymomr fnhuyaknimor. Memom nndo yindeng nyisofr fnhutwor.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Yimar hmbremo hmbresham rpat fnhu bugaknihato memom nndo bruwohmr katiwur. Nhai ndar bbinysofthu wom yimar inji rhu wonakrmor.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ee tfit htimomf Iraija Mosesrof Jisasrpno mtohhato pthamohat.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Pitar inji htihato Jisasr kfo memorr, “Tisaye, nmoh asha tohneft hifa. Ka husfirpa kunyenm yimanom nhombrahato singorahnom. Ninhu womt, Mosesrhu womt, yo Iraijarhu womt.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Pitar nd mrokfot kfo pthamohat be yakrmehato be tu furamort nd mrokfot.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Be tfit wom gribfat niamotn yawihnehato kasi hmbremotm. Yiro nd gribfatn wom tngt niamot. Nd tngt kfo memot, “Ndarr nanhu Yoner. Be tu marbitn htewanr. Ror pthayuk mrokfom wany yakiokfot.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Yudbat yukatoh habri memom ahtinom nd mrokfo pthayuk yimar, to nhai, nhai wom yimar htirmom. Tu nd Jisasrpar htimom.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Be nd kminysofr wuhtanyhato tfit mibrnyimom. Buha yihotatn kfo memorm, “Niko nd yura kminysoft htitawoneft bi mirahko womm akfo nuhasnom. Kto na Bro Najoma bi nohnihato bi tfit sinyeya, ee btn wakfo nuhastwakomm.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Be rom nd Jisasr kfo pthamo mrokfot wanymohat, tfit tum nakfo ptha memoum, “Nd ror kfi yamuhat nohnihato tfit sinyanefte tamoht kfir?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Tfit kfo ttiwon memomr, “Tamohmpno nkifra boririfhuthu tisam kfo yamukam, ‘Afo Iraijarn bi nia gungonrahr. Tfit kto Bro Nkifrar kfo tkrurafrahr nmoh minrfa htiyakyuk yima Kraisr.’”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 — ausente —
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Mibrnyimomn tfit wom disaiper-mpno minahtimohat mihtiyaknimomm wom yimampno rifiny hasomom. Bro Nkifrarhu boririfhuthu tisampno nakfo hamuh nakfo hamuh hasomom.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Be nd rifiny hasomo yonmari yima rifhur Jisasr hti fohtasakhato tfit rorpno mkfo yindhoraknihato mrifin-yaknitm.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Rorhu disaiperm Jisasr ttiwon memorm, “Nikome tamoh mrokfefmn nnakfo hamuh hasiko?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Tfit nd yima rifhurhu wom yimar sinyahato kfo memorr, “Broye, nanhu yonr kmi yarhr mrokfo ptha yafothar yakmotrr ndnettn ninpno hniyanr.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Nd kmi yarhr tattuh thombat, yima yonr suhwor. Suhhato tir wuram noh minysafaknihato bisom youkukakni brukt yima yonr hatoh thombat kangm nndo foher. Ninhu disaipermpno kfo famuya, ‘Wayak thukomr yarhr.’ To nhai, fak thu titawomr.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Jisasr nd mrokfot wanyhato kfo memorm, “Arom Bro Nkifrarhu dukefm rhu duha met yindariyenko, finji tfit nikompno tohrhoya? Finji tfit nikmoh krhopam titahirhoyanko? Wahnakomr nd yonr.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Be nd yonr yaknimomr Jisasrpno hanymomr. Nd yonr tohmo kmi yarhr Jisasr htihato ka nd yonr bbinysoftn wathu tmbhomotrr be tuha bruktpno bruktpno tohaknihato tir wuram tubatu yaknimomr. Tuha memom nndo yejefenrn nmbukaswor.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Jisasr nd yonrhu yifemr ttiwon memorr, “Nda yonre fitoh yiha fakmotr nd mumeft?” Yifemr kfo memor, “O yuhre habhiyenrn nd mumeft rifakakmotr.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Rhu hasiwarn nd yarhr thu mumaknitatrr kahmn kitr. Womnam tekm mitayifwor. Nd yarhr kangr, inji anakahtanr anohr. Ndnettn kanga attiwonann, ka yuhuwafhato yak thurfonr nd ror hatohwa yarhr?”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jisasr kfo memorr, “Rot ndt nhai mrokfom. Tu yimann hus yima yuhufn rhurahn be nhai yak marnyahirhotanr. Rpa yima yuhurpar rhuhato duka mirahn, ‘Href mif mif Jisasr kak marnyahukra.’ Inji dukarahn marnyahirahrn.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Nd yonrhu yifemr warhuhato kfo nur memor, “Uwa, uwa na nd yima yuhur kfo kangr, ‘Href mif mif kak marnyahukra.’ To tfit wom yima yuhur nhai be inji masat dukakahanr. Ndhtet dukeff yorhwotfa ndnatn kanga ndhtet midukata mdukataneft wayak thunt. Be nd yonrhu marnya dukefrpar wayakhtana.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Jisasr met yindari rifhur brbo toniyaknimotm Jisasr nd yimbhindang tng kihmniyet kmi yarhr kfo nambur hik memorr, “Asomif wathu troh tanynr. Wathu troh tanykahnr mirahn tfit amfkneyanr.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Be inji kfo nambur hikafmotrr, be nd kmi yarhr tau fnahhato thu troh tanymorr. Thu troh tanymotrr nd yonenr suhhato yebittaknimomr. Memom ka dangnhatn tmbho thum. Yimam htihato memom ka bi fnohr.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Tfit tu Jisasrn nd yonrhu tirt wayakhato wateh kasinyakmorr.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Kto Jisasr kunyko yihato turpatm turhu disaipermpno rhuhato kfo ttiwon memomr, “Tamohmpno nd yarhr to nom yak thu duha yirfonomr?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Jisasr kfo memorm, “Nhai wom tamoh nefm nahato kmi yarhm yak thukfot. Bro Nkifrarhu kfo bruttna-nefrpat. Bro Nkifrarpno kfo bruttnarahko kmi yarhm yak thurahko.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Be nd kmit htanyhato buha Galili yuhat yimom. Jisasr nhai marimor, wom yimar kfo nuhasruhanr rorhu yi yuhat.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Turhu disaiperm kfo kars bokars, kfo nuhas bonuhas, kfo hta bohta inji nayetrn nhai marimor womm kfo nuhasruha yi yuhat. Turhu disaiperm kfo memorm, “Ndar bbinysofthu yimam Bro Najomr yak hndhnarahmr yimampno. Hndhna-ruhatmr yimam wasrahmr. Nohruharn husfirpehyuk marrn tfit sinyarahr.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Jisasr inji kfomotr, nhai rom nd mrokfothu yimbu yuhat yakrmomt. Rom tfit fanhomom nd mrokfothu tfit ttiwon hikneft.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Jisasri turhu disaiperm yimomn Kaperneamt mfnahmom. Ndha mfnahhato wom kunys fknenihato Jisasr ttiwon memorm, “Niko yihotohat yau hnehate tamoh mrokfom rinnakfo nakfo hneko?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Nd yimam yihotoha yuhat niamohat tohakyuk yimarhu nmbuhat nna kfo hamuh nna kfo hamuh hnamom. Womr watohhato memour, “Nann broruhanko.” Tfit womrn, “We, we nann broruhanko.” Tfit womr watohhato memourr, “We, rorn.” Tfit womr watohhato kfo memour, “We, we ror nhai, ndarrn brorahrnom.” Inji inji nna kfo hnamomn Jisasr ttiwonmohat to be nhai womr ptharmor.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Jisasr warhumorn nd turhu 12-pela disaiperm kfakmorm. Kfakhato kfo memorm, “Wom yimar kangr, ‘Nyingako atohane,’ nd yimar wom yimaroh mongko tohtahato be rroh hingrnanho yimapar tohkfot.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Wom habhi yonenr yakmorrn rroh buha htatahato tire yakitoh hanymorrn kfo memorm,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Fitoh yimar na hikhato na hikwa wom met yindarim yakhato kak marnyewurm, nda yonenr yakhato yak marnyiwa kanjo, nd yimar nann yakhato kak marnyewur. Na Bro Nkifrar kfo tkrurafmotra, niamoya. Ndnatn frohr na kak miyekwor, nd yimar Bro Nkifrar kak miyekwor.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Jonr kfo memorr, “Tisaye, wom yimar htimonomr ninhu yufat yuta nawohhato kmi yarhm yak thumoatrm kfo rafomonomr. Nd yimar nhai nom ni hik habriwa kanjo nd yimar inji hiknho habrikahrn. Ndnatn nd yimar ninhu yufat yuta nawohhato yarh fknayet yimam yak marnyamoahat, nom nhai yindhorrmonom.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Jisasr wanyhato kfo memorm, “Mirahko akfo rafonomr. Yimar nanhu yufatpno wom mirakerkfot hingrnewur, nhai be yudbat fasoh mrokfom kforhotra.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Yimar nompno nhai nahti dbnotkahr, nd yimar nmoh yimater.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Wom yimar niko htiyakhato kfo kangr, ‘Ndurm Kraisr hikwa yimayem, bu pikt ahiyanm,’ na kfo mifwanko, nd yimar tawo Bro Nkifrar yak marnyarahrr.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Wom yimar ndar na hikwa yonenm frnhehektrm fasoh nefm fsuhm, nd frnhehakyuk yimar bro tahis yakhato mohtpitn tmbrekhato tek dany yuhat yafhohato miptkokfot. Tohruharn fasoh yihotat hanyrahrm.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 — ausente —
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 O nyingarn fasoh nefm htihato fasoh nefm ner, be nd nyingar yak rurha thuhato be rpa nyingarparpno rhuhato toh nkifranirahn Bro Nkifrarhu kingdomkfotn. Hus nyinga bugaf rpat rhuneft wom nyingarn fasoh nefm hanyruhatrn rorn hel rhuyuk kaht hanyrahrn.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Ndhart nd yimam rurhahato tabotkurwa yejefm nhai nohkahm. Yo kaht nhai wom yiham minoh hmbreni hanykaht.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Rho mengongm nhai sfno yak susnakfot. Kahtpno sunfahato ee yoh nfewatm kak susnewum.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 To wom mrokfot tfit kfiwa. Youpam tamoh tamoh roh nrhayukem. Nd youpam nhai wom you gb ye juha, to tfit finji kanjo naruhatnm tfit you gb yeruham? Youpam yakhato tamoh tamohm nrhafhato htarahnm be nhai finji naruhatm. Be rhu marnyarahm. Youpam yemrom o tamohm yak marnyewa kanjo niko wommpno nayak marnyahato rpat tohkfot.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.