Marcos 14

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yispa hta duha bretparoh ye yiharhu barkof yihar, kutewumr Pasofa burwa yihar, nd yihar bi brbohnetrn prisroh bro yimami nkifra boririfhu tisam tum rhu rifiny-hato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot. Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn wom mett be tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hnamot. Nd wel botort frtfnamottn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Nd mett Jisasr welpa wunamo yuhat yimam htihato tum nnakfo memom, “Tamohmpno nd mett welpam be wurasoh furetm?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nd wel botort yimam 300 silva maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakrfonomm herfonom nd maruhapa duha yimam.” Inji kfo huttmomt.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Jisasr memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Nd niko kfiwa maruha duha yimam, rom nhai fitha yiruhatm. Kangko, fitoh yiha ahti dukanomm, nhai mrokfom. Na, na nhai wom tohnhorhotanko.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Yima gur welpam wunefiwa kanjo welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr prisroh bro yimampno yimor. Yihato kfo memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Nd bro prism wanyhato yindhormom. Yindhorhato kfo memomr, “Maruha hirahnomn.” Judasr wanyhato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum. Nd yihar disaiperm Jisasr mkfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Jisasr turhu hus disaiperf kfo memorf, “Waikahfnn tauntn wom yimar burioh roht titetrpno mnafuryakrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot. Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaji nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn toh hasetr mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Yifungnano Jisasri turhu disaiperm mfnah bugamotm nd hus yimaf hta mska hasomo yeshrim rhuhato famomm.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, nikmoh womrn hndhnarhotra wasrahma. Tor asha kenuhiwurnom na hndhnaruhar.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Jisasr kfo memorm, “Tor womr korhnuhiwurnom. Nd yimar bretpat yaknhohato wain bupayet dis tayifaknuhir, tor nd yimarn hndhnarahra.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhna hanyuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Wain bu kaft yakmort nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato tengot nhombra he bugamotrm famomm.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Kfo memorm, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri yihotar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Pitar wasinyahato memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Tfit Jisasr memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt gaden Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Pita Jems Jonrompno yimom. Yihato Jisasrhu yima yuhurio nhai marnyarmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Wunye kkofmorn bbinysoft msuhhato kfo bruttnamor. Memor, “Akfo bruttnakahta nd krho mis nhai yakrhotta.”
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Kfo bruttna hanyhato kfo memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Saimone, nine aso hwitn? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Hwe rhu fura hasorahko, to be tamoh nefm mfrnhehrahmko to be suhrahko. Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Be inji yihom kfo tanymorn tfit yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn. Yihom htihato tfit yihom frthumorm. Yihom frthumotrm mfhtas sinyahato nhai hifa yima yuhum yakrmom pthayukm.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ror inji yihom hti tanyhato tfit yimor. Yimorn tfit niahato rpahtet neft yihom htihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Wasinyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisame Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot. Yakhato be yima tire hanyruhakomrn bro yimampno hanykfot.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnah-mohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Tisa.”
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti nambur-nihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Nd turhu disaiperm htimom bi Jisasr kak hasiwumre, rom fakrme troh tanymomr.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Wom yima damiagenr ganyom hmbresha wondhetr Jisasrn hik hanymor memom, ka yakrahnom,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 to nhai, yakrmiyakhato hmbreshat thu brhoh tanyhato sfno bmbombrohr fakrme fnahmor.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yimarhu kunysn hanymomr. Nd kunysn prisroh bro yimam yo Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam rifinymom.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno brbo kahtpno haunyomour.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr,” to nhai, wany sitamomm. Rroh mrokfom nndo nndo pthamomm.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Yimam be yuwi furahato pthamoa mrokfom, womroh mrokfom nndo yimoum, womrohm nndo.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Wommn kfo wok fura memom,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “O nomn wanymonom kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohruhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr. Kasinya thoft nhai yima tire hingrnaruhatr.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 To nhai, nd nd mrokfom rom pthayukm nhai be rpa mrokfo yuhat ptha hikrmomm. Womm nndo ptha-moum, womm, rom nndo pthamoum.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Jisasr nhai ptharmor.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jisasr wasinyahato kfo memor, “Na to tawom nda. Htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Mirahko tfit wom yimam anakukahnomn nda yimarhu nefm ania apthanom.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Bi wanukomr kfo yamuhat, ‘Na Bro Nkifraya.’ To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Nyingatikt rmonthaye kitasiftahato tire frsrfa bosrfamoumr. Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn bro prisrhu wom hingrnayuk mett mhtimotr.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Nasaret thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.” Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Ndha yihom toh hanymor krir nakumor.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Toh hasetrn tfit nd bro prisrpno hingrnamoa mett ndha yihom htimotr. Yihom htihato nd brbo toh nafif htfasmo yimam kfo memotm, “Asor womenr Jisasrpno nd toh htfasmoar.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pitar tfit wompam kfo namhimor. Kfo namhimotr nd toh nafif htfasmo yimam toh hanyhato kfo memomr, “Bare, ni aso rroh womenn. Ni Galili thofe.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Pitar tfit wasinyahato kfo memor, “Na tu be kfo mif mifwanko, na nhai mif tawisafkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Inji kfo hanymore, ee tfit wompam krir nakumor. Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato tuha rim nur kaugomor.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.