Marcos 14
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA
1 Yispa hta duha bretparoh ye yiharhu barkof yihar, kutewumr Pasofa burwa yihar, nd yihar bi brbohnetrn prisroh bro yimami nkifra boririfhu tisam tum rhu rifiny-hato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot. Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn wom mett be tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hnamot. Nd wel botort frtfnamottn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Nd mett Jisasr welpa wunamo yuhat yimam htihato tum nnakfo memom, “Tamohmpno nd mett welpam be wurasoh furetm?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Nd wel botort yimam 300 silva maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakrfonomm herfonom nd maruhapa duha yimam.” Inji kfo huttmomt.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Jisasr memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Nd niko kfiwa maruha duha yimam, rom nhai fitha yiruhatm. Kangko, fitoh yiha ahti dukanomm, nhai mrokfom. Na, na nhai wom tohnhorhotanko.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Yima gur welpam wunefiwa kanjo welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr prisroh bro yimampno yimor. Yihato kfo memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Nd bro prism wanyhato yindhormom. Yindhorhato kfo memomr, “Maruha hirahnomn.” Judasr wanyhato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum. Nd yihar disaiperm Jisasr mkfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Jisasr turhu hus disaiperf kfo memorf, “Waikahfnn tauntn wom yimar burioh roht titetrpno mnafuryakrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot. Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaji nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn toh hasetr mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Yifungnano Jisasri turhu disaiperm mfnah bugamotm nd hus yimaf hta mska hasomo yeshrim rhuhato famomm.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, nikmoh womrn hndhnarhotra wasrahma. Tor asha kenuhiwurnom na hndhnaruhar.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Jisasr kfo memorm, “Tor womr korhnuhiwurnom. Nd yimar bretpat yaknhohato wain bupayet dis tayifaknuhir, tor nd yimarn hndhnarahra.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhna hanyuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Wain bu kaft yakmort nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato tengot nhombra he bugamotrm famomm.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Kfo memorm, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri yihotar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pitar wasinyahato memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Tfit Jisasr memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt gaden Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Pita Jems Jonrompno yimom. Yihato Jisasrhu yima yuhurio nhai marnyarmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Wunye kkofmorn bbinysoft msuhhato kfo bruttnamor. Memor, “Akfo bruttnakahta nd krho mis nhai yakrhotta.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Kfo bruttna hanyhato kfo memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Saimone, nine aso hwitn? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Hwe rhu fura hasorahko, to be tamoh nefm mfrnhehrahmko to be suhrahko. Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Be inji yihom kfo tanymorn tfit yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn. Yihom htihato tfit yihom frthumorm. Yihom frthumotrm mfhtas sinyahato nhai hifa yima yuhum yakrmom pthayukm.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ror inji yihom hti tanyhato tfit yimor. Yimorn tfit niahato rpahtet neft yihom htihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Wasinyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisame Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot. Yakhato be yima tire hanyruhakomrn bro yimampno hanykfot.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnah-mohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Tisa.”
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti nambur-nihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Nd turhu disaiperm htimom bi Jisasr kak hasiwumre, rom fakrme troh tanymomr.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Wom yima damiagenr ganyom hmbresha wondhetr Jisasrn hik hanymor memom, ka yakrahnom,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 to nhai, yakrmiyakhato hmbreshat thu brhoh tanyhato sfno bmbombrohr fakrme fnahmor.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yimarhu kunysn hanymomr. Nd kunysn prisroh bro yimam yo Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam rifinymom.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno brbo kahtpno haunyomour.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr,” to nhai, wany sitamomm. Rroh mrokfom nndo nndo pthamomm.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Yimam be yuwi furahato pthamoa mrokfom, womroh mrokfom nndo yimoum, womrohm nndo.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Wommn kfo wok fura memom,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “O nomn wanymonom kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohruhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr. Kasinya thoft nhai yima tire hingrnaruhatr.’”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 To nhai, nd nd mrokfom rom pthayukm nhai be rpa mrokfo yuhat ptha hikrmomm. Womm nndo ptha-moum, womm, rom nndo pthamoum.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Jisasr nhai ptharmor.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jisasr wasinyahato kfo memor, “Na to tawom nda. Htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Mirahko tfit wom yimam anakukahnomn nda yimarhu nefm ania apthanom.
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Bi wanukomr kfo yamuhat, ‘Na Bro Nkifraya.’ To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Nyingatikt rmonthaye kitasiftahato tire frsrfa bosrfamoumr. Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn bro prisrhu wom hingrnayuk mett mhtimotr.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Nasaret thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.” Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Ndha yihom toh hanymor krir nakumor.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Toh hasetrn tfit nd bro prisrpno hingrnamoa mett ndha yihom htimotr. Yihom htihato nd brbo toh nafif htfasmo yimam kfo memotm, “Asor womenr Jisasrpno nd toh htfasmoar.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Pitar tfit wompam kfo namhimor. Kfo namhimotr nd toh nafif htfasmo yimam toh hanyhato kfo memomr, “Bare, ni aso rroh womenn. Ni Galili thofe.”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Pitar tfit wasinyahato kfo memor, “Na tu be kfo mif mifwanko, na nhai mif tawisafkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Inji kfo hanymore, ee tfit wompam krir nakumor. Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato tuha rim nur kaugomor.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.