Marcos 14
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 Yispa hta duha bretparoh ye yiharhu barkof yihar, kutewumr Pasofa burwa yihar, nd yihar bi brbohnetrn prisroh bro yimami nkifra boririfhu tisam tum rhu rifiny-hato Jisasrhu hndhna nhehakhato was yuhathu mrokfot nafak dbkafmomt.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Kfo memom, “Nd bro Pasofa burwa yihar mirahnom awasnomr, to be you muht kanjo watanhehakrahnom. Bi kmi kmi nia rifinyetmn to be romn wahiyafrahnom.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Jisasr Jerusalemt toh tanyhato Betaniko yimor. Yihato Saimonrhu kunys yi tohmor. Saimonr bingot lepra dbohneft yakmotrn to bi frtrufnimot. Nd Saimonrhu kunysn nuwa ye hasetrn wom mett be tu dborioh mtha yahrnyet wel botort hnamot. Nd wel botort frtfnamottn nd bro maruhaye wiknamo welpaye Jisasrhu mfhat fuk wunamotr.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Nd mett Jisasr welpa wunamo yuhat yimam htihato tum nnakfo memom, “Tamohmpno nd mett welpam be wurasoh furetm?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Nd wel botort yimam 300 silva maruhaye wiknarfotmt nd maruham yakrfonomm herfonom nd maruhapa duha yimam.” Inji kfo huttmomt.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jisasr memorm, “Inji akfowahkomt. Rot tu dborioh neft nita.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Nd niko kfiwa maruha duha yimam, rom nhai fitha yiruhatm. Kangko, fitoh yiha ahti dukanomm, nhai mrokfom. Na, na nhai wom tohnhorhotanko.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nd mett ka tamohr bi kfo memort, ‘Yima gur welpam wunefiwa kanjo welpam bi wayuk wunafokahtnr yopt yirahr.’
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Na kfo mifwanko gutnius mrokfot kfo ptha habrineft, ndar mett nefineft nhaf kmi kmi kfo ptha duka htfasrahmt.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Nd yiha 12-pela disaiperroh wom disaiperr kutewumr Judas Iskeriotr prisroh bro yimampno yimor. Yihato kfo memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Nd bro prism wanyhato yindhormom. Yindhorhato kfo memomr, “Maruha hirahnomn.” Judasr wanyhato yima yuhur fak nhtamourr Jisasrhu hndhna yuham.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum. Nd yihar disaiperm Jisasr mkfo ttiwon memomr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye jukaruhant?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Jisasr turhu hus disaiperf kfo memorf, “Waikahfnn tauntn wom yimar burioh roht titetrpno mnafuryakrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot. Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaji nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn toh hasetr mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Yifungnano Jisasri turhu disaiperm mfnah bugamotm nd hus yimaf hta mska hasomo yeshrim rhuhato famomm.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ye hanyhato Jisasr kfo memorm, “Na kfo mifwanko, nikmoh womrn hndhnarhotra wasrahma. Tor asha kenuhiwurnom na hndhnaruhar.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Be inji kfomotr disaiperroh yima yuhum foh tmbhonimomm. Rpa rpa sinyahato kfo ttiwon memoumr, “Ni kfihat frohmn inji naruhamn? Ka nann?” Tfit womr sinyahato kfo memor, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?” Womr, “Ka nann?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Jisasr kfo memorm, “Tor womr korhnuhiwurnom. Nd yimar bretpat yaknhohato wain bupayet dis tayifaknuhir, tor nd yimarn hndhnarahra.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Bro Najomr kangr anoha, ndt mrokfo duhatet. Rorhu noh nmbuhathu mrokfot bi nkiframpno kfo tndh hnettn nhai finji kforuhatt. Tmift nd Bro Najomrhu yak hndhna hanyuk yimarne kanga fitoh yuhat yiruhar? Mmemt hiyau duha rhurmotr.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Nuwa ye hasohato Jisasr bretpat yakmortn Bro Nkifrar wukfo yindhornimorrn yak tif nhombrahato disaiperm he nhombrahi hanymorm. Kfo memorm, “Nd bretpam wayak wayakomm. Ndm nanhu nmpayem.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Wain bu kaft yakmort nhaf Bro Nkifrarpno kfo yindhornihato tengot nhombra he bugamotrm famomm.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Kfo memorm, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri yihotar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Be wuroht, windoht windoh trufnihato be tfit Olifet kmi yorgko yimom.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Olifet yorgr mfnahhato disaiperm Jisasr kfo memorm, “Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo kangt,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Tfit sinyaruha. Sinyahato na bi Galiliko tohak hanyruha.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Pitar wasinyahato memor, “Ndar wommn wakfo. Romn buha msuhtahato mhik htafrahmn. Na nhai mhik htafrhotann.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Tfit Jisasr memorr, “Na kfo mifwann, hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pitar sinyahato kfo memor, “Be tu nhai mif. Na kanga, ninpno anoha, to nhai tfit kafrohrhotant ninhu yufat.” Pitar kfomo yuharpat wom wom disaiperm rpa yuharpat kfo ptha hikmom.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Jisasri disaiperm afo Olifet kmit tohetmn yimom wom tkitt kutewumt gaden Getsemani. Ndha Getsemanit mfnahhato Jisasr kfo memorm, “Asha afo warhu hasoko. Na afo Bro Nkifrar rim kfo bruttnefiwa.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Pita Jems Jonrompno yimom. Yihato Jisasrhu yima yuhurio nhai marnyarmorr. Yima yuhur be nur dungunangu yima yuhurpno rhumour.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Be yima yuhur yak nhombratihato kfo memorm, “Yima yuhur be nd nur dungunangu yima yuhur mtakihwotra kanga be amyakniya. Asha warhu hasoko. Mirahko ahwanyom.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Wunye kkofmorn bbinysoft msuhhato kfo bruttnamor. Memor, “Akfo bruttnakahta nd krho mis nhai yakrhotta.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Kfo bruttna hanyhato kfo memor, “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Inji kfo bruttna tanymorn tfit yimor nd husfirpa yimam rhu hasomo tkittn. Yihato yihom htimorm hwi hasetmn. Rim tohhato kfo memorr Pitar, “Saimone, nine aso hwitn? Nhai rpa auakfot afo ruhakkfot?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Niko sinya rhuhato kfo bruttna hasokfot. Hwe rhu fura hasorahko, to be tamoh nefm mfrnhehrahmko to be suhrahko. Yima yuhur sinyarahr finji na finji naneft, to thatipt, fitha bbukeft yakruhat?”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Be inji yihom kfo tanymorn tfit yimorn tur kfo bruttnamo mrokfom wompam kfo bruttnamor.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Tfit wompam nhaf niahato yihom htimorm nyinga krkotakhato hwe hasetmn. Yihom htihato tfit yihom frthumorm. Yihom frthumotrm mfhtas sinyahato nhai hifa yima yuhum yakrmom pthayukm.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Ror inji yihom hti tanyhato tfit yimor. Yimorn tfit niahato rpahtet neft yihom htihato kfo memorm, “Barenko, nikome asoko yuhre hwe tokr hasiwuko? Be tmift nd hwe tokr hasoneft. Wawanyko. Yihar bi asor. Bi na Bro Najomanhu fasoh fasoh net yimaroh tirroh yi yihayer bi.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Wasinyakahtko riyahnom. Wahtiko, nanhu mhndhnakyuk yimar tor bi niewur.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jisasr yuhre ptha haso hanymor, rorhu yakyuk yimam mhatohmomt bainati mhrs. Tu Jisasrhu disaiper Judasrn hatohakmorm. Prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisame Judaroh bro yimam, kfo tkrurmotmm Judasr hasinyamorm.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Nd Jisasr hndhnakyuk yimarn bi kfo hta bohta memorm, “Wahtiyafo hanyswokma. Na yauyaknihato fitoh yimar mkihendhoraknitwa, wamitwako, tor nd yima Jisasr. Ee inji bi htitwokma, nd yimarn yauyaknihato yakkfot. Yakhato be yima tire hanyruhakomrn bro yimampno hanykfot.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Be nd Jisasr rhumo tkitt mfnah-mohat, Judasr yauyaknimorn Jisasr rim kihendhoraknihato kfo kangrr, “Tisa.”
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Be yimam yauyaknihato tirtir fakmomr.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Rom fak hanymomr, Jisasrpno toh hasoyuk disaiperr mhti nambur-nihato bainat watuhakmortn ka prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Jisasr sinyahato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. To nhai mrokfom. Ndar niko niwa nmbuhat nhai finji kforuhatnom. Bi profetmn mrokfot bi kfo hnettn to be bi rhu hikwot bi.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Nd turhu disaiperm htimom bi Jisasr kak hasiwumre, rom fakrme troh tanymomr.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Wom yima damiagenr ganyom hmbresha wondhetr Jisasrn hik hanymor memom, ka yakrahnom,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 to nhai, yakrmiyakhato hmbreshat thu brhoh tanyhato sfno bmbombrohr fakrme fnahmor.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Nd Jisasr yakniyuk yimam hanymomrn tu nd prisroh bro tohak yimarhu kunysn hanymomr. Nd kunysn prisroh bro yimam yo Judaroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam rifinymom.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Bi prisroh bro tohak yimarhu kuny kmifarn bi hanitwomre, ror be nhowi yimorn Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimampno brbo kahtpno haunyomour.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Jisasrhu kotkfot yakitohyuk bro prism yo Judaroh kaunserm fak hambromoum yimam. Memoum, “Wom yimam ayakkahnomn romn wom kfo wok mrokfom htaruhatmm Jisasr wasrahnomr,” to nhai, wany sitamomm. Rroh mrokfom nndo nndo pthamomm.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Yimam be yuwi furahato pthamoa mrokfom, womroh mrokfom nndo yimoum, womrohm nndo.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Wommn kfo wok fura memom,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “O nomn wanymonom kfo memor, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohruhoyanrn tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyaruhanr. Kasinya thoft nhai yima tire hingrnaruhatr.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 To nhai, nd nd mrokfom rom pthayukm nhai be rpa mrokfo yuhat ptha hikrmomm. Womm nndo ptha-moum, womm, rom nndo pthamoum.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Jisasr nd yimam pthamoa mrokfom wanymoahat nhai kfo wokrmorm. Ndnettn prisroh bro tohak yimar sinyahato Jisasr kfo ttiwon memorr, “Tamohmpno ndar rom kfiwa mrokfefm be rhuhato wanukanm? Waptha!”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Jisasr nhai ptharmor.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jisasr wasinyahato kfo memor, “Na to tawom nda. Htirahkoma na, Bro Najoma, tfit bro hta nngrajohet Nkifrarhu tirmifko rhuhato gribpamn hawihnerahmr.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Jisasr inji kfomotr prisroh bro tohak yimar inji wanyhato rorhu yarim ruhakyuk hmbreshat teh dborfamort. Teh dborfahato kfo memor, “Mirahko tfit wom yimam anakukahnomn nda yimarhu nefm ania apthanom.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Bi wanukomr kfo yamuhat, ‘Na Bro Nkifraya.’ To finji dukewako? Ndar yimare finji naruhanomr?” Tfit nd kot tohyuk yimam kfo memom, “Nd yimar bi mrokfeter anohtwar.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Be inji kfonihato tuha kuninfar bokuninfar thumomr. Nyingatikt rmonthaye kitasiftahato tire frsrfa bosrfamoumr. Frsrfa hanyhato kfo ttiwon memoumr, “Nd ni frsrfiwa yimame frohem?”
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pitar kuny kmifarn kah haunyo hasetrn bro prisrhu wom hingrnayuk mett mhtimotr.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Mhtihato kfo memotr, “Ni to aso womenn Nasaret thof Jisasrpno tohnho htfasmoa.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Pitar sinyahato kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.” Pitar inji kfoni hanyhato kmifathu getkfotn yihom tohmor. Ndha yihom toh hanymor krir nakumor.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Toh hasetrn tfit nd bro prisrpno hingrnamoa mett ndha yihom htimotr. Yihom htihato nd brbo toh nafif htfasmo yimam kfo memotm, “Asor womenr Jisasrpno nd toh htfasmoar.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Pitar tfit wompam kfo namhimor. Kfo namhimotr nd toh nafif htfasmo yimam toh hanyhato kfo memomr, “Bare, ni aso rroh womenn. Ni Galili thofe.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Pitar tfit wasinyahato kfo memor, “Na tu be kfo mif mifwanko, na nhai mif tawisafkahanr nd niko kfiwa yimar. Na kfo furewane Bro Nkifrar yak tutfarahra.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Inji kfo hanymore, ee tfit wompam krir nakumor. Krirhu naku tngtpno Pitarhu yimbhindangm ndnatn tuppomomr. Tuppohato yima yuhur tfit niamotrr tfit dukamort Jisasr kfomo mrokfot. Kfo memor, “Hrek yifungnano krirhu husyuk naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’” Nd mrokfot dukakhato tuha rim nur kaugomor.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.