Marcos 12

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisasr bro yimampno wom kfo nhombra mrokfot yakhato kfo memorm, “Wom yimar wain swirt htamor. Wain tofm nuhtanihato gnat gna habrimort. Gnanihato muhr toumorr wain yukharoh yahot kembiftyukr. Ndt inji hingrnanihato tfit nd wain swirthu rhu yukatohyuk kumba kunyr hingrnamorr. Be inji hingrna tanymortn wom yimam yakhato nd mswirthu tohukatohhato yukharoh nayak nhta yuham nayak dbkafhato ror be wom kmimn toh habrimor.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Kto nd wain swirt yukha hirmott yukha yak yiharn nd tu wain swir tikatr turhu hingrna yimar kfo tkrurafmorr, nd wain swirt yakitoh hasoyuk yimampno. Kfo tkruraf memorr, ‘Waikahnn nanhu yufathu htahayuk yukham wamiyakhina.’
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Yihato nd mswirt tohukatoh hasoyuk yimam sinyamomn tabotafmotmr be sfnopa tfit yimor.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Be nd wain swir tikatr htiyaktihato tfit wom yimar kfo tkrurafmor. Nd yimar nhaf be rpahtet neft namomr. Mfhapako frddbithato faso faso kfo yimtna boyimtna tuhafmotmr be yimtneftpno yimor.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Tfit womr kfo tkrurafmor. Ndrne be wasmomr. Be wom wom yimam yimoahat be mifahotakmoum. Nd mswirt tohukatoh hasoyuk yimam sinyamoamn womm tabotmoumm, womm wasmoumm.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Wuroh turhu garbn yon mifr. Nd yonr be marbit htamourr. Duka memor, ‘Tukanhu garbn yon mifr yiruhatre wany yakiorahmr.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Be nd yonr tkrurafmotrr yimor. Yimotr wain swirt tohyuk yimam htiyakhato tum rinnakfo nakfo memom, ‘Ndarr turhu yonr nier. Yifemr nohnineft to nd yonrn tkitt yakhato ndar wain swirt rorn yakrahrt. Finji dukewako? Awaskahnomr be nd wain swirt be nmoht rhuraht.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 To be mrokfot nayak dbkafnihato turhu wain swirt toh hasetrn wasakhato briahako rim tuhafo tanymomr.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Jisasr inji kfo pthanihato kfo memorm, “Niko to finji dukewako? To nd wain swir tikatr, turhu yonrhu was mrokfot wanynefte to finji naruharm? Na kfiwanko wain swir tikatr nieruharn nd yimam was hehur thuruharm tfit wom nndoh tkitthu yimam yakhato yak htarahrm nd mswirtn.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Wom mrokfot Bro Nkifrarhu rfa borngt yorhwat htitwokomt? Nd mrokfot kfo kangt,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Tu Brorn inji hingrna hta bohtamotrt
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Nd nd mrokfom pthamotrm bro yimam wanyhato kfo memom, “Nd kfo nhombra kfot nomn niewut.” Jisasr pthamo mrokfom rom wanymohat yima yuhumio bi nambur kih bugamomm. Memom, “Ka bi kak twanhiwunomr.” To nhai, yimam htihato afo fakrmemom yakneft. Duka memoum, “Finji rinakrahnom, rom sinyaruhamn tabot nohrahmnom.” Inji dukahato fafho thu tanymomr.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Judaroh bro yimam sinyahato Farisimi Herotrhu politiker patikfot tohyuk yimam yakhato kfo memomm, “Nikmoh womm aikahkomn rorhu mrokfo ptha swirmn rhunhohato yuwi ttiwon rhtikfot. Finji finji kfiwur, nd tkittn yakhato kotimrahnomr bro yimampno.”
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Be inji kfafmotmm yimom. Yihato yuwi ttiwon rhti memomr, “Tisaye, ni pthewa mrokfom nom hifa wanuknomm. Mrokfom hifa hifa kfo hik bohik marnyewanmn Bro Nkifrar hikwa nefm kfo hik nuhas marnyewunm tuhan yindarim. Mrokfom kfo pthiwohat nhai hti mekahn ndr yufet yimayer o ndr yufa duha yimayer. Nhai. Mrokfom kfo pthaneft be kfo pthewunm. Nhai yimar o yufam htihato kfo pthakahnm.” Inji kfonihato wom ttiwon nmbuhat yuwi ttiwon rhtimomr, “Nome ka Sisarhu takis htahenefte ka htarfonome nhai?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Rom yuwi inji ttiwon rhtimohat Jisasr bi htimorm rroh dukefm. Htihato kfo memorm, “Tamohmpno inji ttiwon rhtitakma? Afo wom tahifat wayak nuhaskoma.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Inji kfomotrm wom tahifat hemomr. Nd tahifat yakhato kfo memorm, “To nda tahifat yorhwa nyingatikte frohroh nyingatikti yufat yorhwaf?” Kfo memomr, “Sisarhu nyingatikt korhwott.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Tfit kfo memorm, “Sisarhu nyingatikt korhwott to be tfit Sisarn hekfot. Bro Nkifrarhum nhaf inji. Tu Bro Nkifrarn hekfot.” Inji kfo wokafmotrm be tuha mrokfo duhatm tohmom.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Farisim yimotm tfit Sadyusim yimom. Nd Sadyusiroh dukeft duka memoum, “Noh hanita yimam nhai tfit sinyaruhatm.” Rroh dukeft inji rhumout. Nd dukeftpno Sadyusim Jisasrpno yihato mkfo memomr,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Tisaye, Mosesrhu boririfhut kfo kangt, wom yimar tuhan yakhato nhai wom yonm kasinya htanirfor, nd rorhu tuhan dhirt tfit wom nmemrn najom dhirt yakhato rorpno yonm nasakhato tfit najomrhu tkitm romn tohkfot.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Wom yima najohfitpno to inji rhumot. Nd yima najohfit 7-pelakfot tohmom. Barkof bro najomr tuhan fakmor. Ror tuhan yakmohat nhai yonm nasak htanihato nohrmor.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Be nohmotr tuhan dhirt tohmott tfit rorhu wayakrn fakmort tuhan dhirt. Rorpno nhaf nhai wom yonm nasak htanihato nohrmor. Tfit rorhu mongko nuryukrn tfit fakmort nd tuhan dhirt. Ror yakhato be rpahtet neft.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Be inji nahany nahanysn 7-pela yima najohfit rhu nhombra bugamotm. Wuroh 7-yukrpnone nohmot. Nhai wom yufat kasinya-hermotm nd yima najohfi bugat.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nd 7-pela yima najohfit rpa metrpat rim rhuta mrhutamotm. Kto nd najohfit sinya thoft nd mette fitoh yimarpno tohruhat?” Inji ttiwon rhtimomr.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jisasr wanyhato kfo memorm, “Bro Nkifrarhu mrokfom yo rorhu bbukeftpno nd noheh yimam sinya thoft ka mumiwuko.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Wawanyko, nd bi noh hanita yimam kto tfit sinya thoft nhai tfit tuhan yakruhatm. Nhai. Be inji sfno hefenrhu mounmotm kanjo tohrahm.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Nd yimaroh nohhato sinya yuhat Mosesrhu tndht duka hanykfot. Wom yiha Mosesr Bro Nkifrar kahm kanjo mi bufupatn funamotr hti hanymorr. Bro Nkifrar Mosesr kfo memorr,
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Bro Nkifrar yima nfri yafothet yimaroh Nkifrayer. Nhai noheh yimaroh Nkifrar rhukahr. Nikmoh kfoyuk mrokfom kfo mumiwuko.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Jisasri Sadyusim mrokfom nakfo nakfomoahat wom nkifra boririfhuthu tisar rhuhato wany yakitoh hasomourm. Sadyusim Jisasr kfo ttiwonmoatmr tfit Jisasr kfo nuhas marnyamourm. Ror inji wany hasohato ttiwon memorr, “Ndar nom wanuka boririfhum, fitoh boririfhutn nyingako tohekwat?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jisasr wanyhato kfo memorr, “Nd nyinga tohekwa boririfhut inji kfiwut:
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Bror ninhu Nkifrayer, ndnatn ninhu yuhuwaf marbi bugam,
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Yo ndwom boririfhutne:
31 O segundo é:
32 Be nd nkifrar boririfhuthu tisar inji wanyhato kfo memor, “Bro yimaye, ni tu tpiyet mrokfot kfiwun. Brorpar tor tu Nkifrar, nhai tfit womm.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Nom be rorparn nmoh yuhuwaf marbi bugam, yima yuhum, bbukefm rorparn htakfot. Yo tunn yak marnyewa kanjo inji womm yak marnyakfot. Nd hus boririfhuf tu fipetef. Rofn tohakhato tarioh mthaneft be yak tariokfot.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jisas nd yimar kfomo mrokfot wanymohat, tu hifa duka tungunet yimam pthiwa kanjo inji wanymor. Wanyhato kfo memorr, “Ni bi brbohwo Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhuneft.” Judaroh bro yimam wanyhato fakrmemom tfit wom ttiwon nmbuham ttiwonneft.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jisasr Bro Nkifrarhu temper kmifar tohhato tuhant yindars Bro Nkifrarhu mrokfom kfo nuhas hanyhato kfo ttiwon memorm, “Tamohmpno boririfhuthu tisam kfo yamukam, ‘Yimaroh minrfa htiyakyuk yima Kraisr, Defitrhu frikef yuhathu yimayer?’
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Bingot Bro Nkifrarhu Yafothatn Defitr yima yuhur hemotrr kfo memor,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 To nd yima Kraisr bi Defitr kfo yuta hna memoa, ‘Nanhu Bro Nungothetr,’ to tfit Defitrhu frikef yuhat nierahr?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jisasr kfo nuhas memorm, “You, niko! Boririfhuthu tisam yukatoh hik marnyaf hanykfot. Turoh yuke yuke saketham hmbrehato maket swirm yau hanyneft kangm, ‘Yimam be ayindhor amemnom, “Hifa dbha Rabai.” ’
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Fitoh rhu rifinyhato kfo bruttnayuk rmonm rom nhai mongkorn o kimbohnko rim rhukfot. Tu be nhai mif. Rom tu be nyingako mruhakkfot. Bro yemro ye burwa tkittn nhaf inji. Rom inji yimaroh nyingako mrhu gngonakkfot.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Met dhirrpampno yitamn mkfo nheh bonhehaknihato wuskenm kak rhoptakni yahukmm. Bro Nkifrarhu kfo bruttnaneft htirahnm. Nhai be yudbat kfo tmbhoniruhatm. Yuwi kangm, ‘Akfo bruttna yukekahtnom yimam inji htiruhamnom mirahm, “Hifa yimayem.” ’ Kto Bro Nkifrar kotkfot yakitoh thoft nd yimamn be tu bro krhopam yakrahm.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jisasr nd Bro Nkifrar maruha mhtanihemoa tkitt rhu hasohato htiyafo hanymourm yimam maruha mhtanimoahat. Nd bro maruhetm bro maruham htanimoum.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Rroh mongkorn wom met dhirpat niamot. Rothu ramemr nohmotr rot turpatt tohmout. Rot nhai tamoh wuskam o tamohm. Rot yimotn wuroh tuthu yohript rhuyuk wuroh fsohot marufenf yakmotfn Bro Nkifrar maruha htahemoa tkittn nd marufenf htanihemotr.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jisasr inji htihato turhu disaiperm nakuyakhato kfo memorm, “Na kfo mifwanko, yimam nd htahani hany marufam nd metrpat hte marufenfn be tu bro marufaf htes.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Wom womm htahani marufam, rom maruhetmn yak nhtemmn wom fam Bro Nkifrarn hnahehato htahumr. Nd metpatn be tu nhai wom maruhenm kunykort. Tu wuroh yohript rhuyuk wuroh rpa toeakfot Bro Nkifrarn htahut. Rot nhai wom yeshri wiknayuk maruham wom rhukahmt.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.