Marcos 10

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisasr nd kmit htanyhato tek Jodent hayuknimortn tfit Judia profins yimor. Ndko yimohat nhaf yonmari yima rifhur rifiny hmbriyaknamomr. Rifiny hmbriyak-namotmr nhaf tur na hnamoa kanjo Bro Nkifrarhu mrokfom yakhato kfo ptha nuhas bonuhasmorm.
1 Saindo dali, ele foi para a região da Judéia, além do Jordão. As multidões voltaram a segui-lo pelo caminho e de novo ele pôs-se a ensiná-las, como era seu costume.
2 Ndko tohetrn ndkorhof Farisim yuwi yihato ttiwon rhti memomr, “Nmoh boririfhut finji kfiwat tuhan yak tuhafoneft? Ka hifane nhai?”
2 Chegaram os fariseus e perguntaram-lhe, para o pôr à prova, se era permitido ao homem repudiar sua mulher.
3 Jisasr wanyhato tfit kfo ttiwon memorm, “To Mosesrhu boririfhut finji kfomot tuhan yak tuhafoneft?”
3 Ele respondeu-lhes: "Que vos ordenou Moisés?"
4 Tfit Farisim kfo memom, “Mosesrhu boririfhut, nom yak hikwat, kfo kangt, yimar tuhan yak tuhafoneft nhai mrokfom. Afo tuhan yak tuhafoyuk kfo yakio gontwat wandfanihato ee mett yak tuhafokfot.”
4 Eles responderam: "Moisés permitiu escrever carta de divórcio e despedir a mulher."
5 Jisasr kfo memorm, “Rot ndt hifa kfiwukomt. To nd niko wanukwa boririfhut nhai be sfno inji riruhakrmot. Tukmoh Bro Nkifrarhu mrokforoh wany juhaneftpno nd mrokfot inji htamort.
5 Continuou Jesus: "Foi devido à dureza do vosso coração que ele vos deu essa lei;
6 rfa borngt inji kfiwut, ‘Bingot Bro Nkifrar ndar bbinysoft hingrnahato yimam hingrnamohat mete yindariye hingrnamor.’
6 mas, no princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Yo wom mrokfot inji kfiwut, ‘Ndnettn yindarir turhu yifammam htanyhato turhu yak tuhantpno frtkafhato
7 Por isso, deixará o homem pai e mãe e se unirá à sua mulher;
8 mettn bi tot rorhu tirboh raft.’ Bi rpa raftn tou dbkaf hmbrihato tohkfot.
8 e os dois não serão senão uma só carne. Assim, já não são dois, mas uma só carne.
9 Ndnettn Bro Nkifrarn yak nmbtekyukm nhai tfit yima mifmn yak tndohkfot.”
9 Não separe, pois, o homem o que Deus uniu."
10 Kunyko fknenihato tfit turhu disaipermpno nd Farisimpno napthamo mrokfot tfit wompam ttiwon hikmomr.
10 Em casa, os discípulos fizeram-lhe perguntas sobre o mesmo assunto.
11 Kfo memorm, “Wom yimar turhu yak tuhant yak tuhafohato wom mett fekr, nd nfri mett be ijoh yuhathu metet. Nhai turhu tuhan mif rhukaht.
11 E ele disse-lhes: "Quem repudia sua mulher e se casa com outra, comete adultério contra a primeira.
12 Mett nhaf inji buga. Mett tuthu yak ramr htanyhato wom nfri yimarpno rim suhnineft, nd yimar be ijoh yuhathu yimayer. Nhai tuthu ramem mifr rhukahr.”
12 E se a mulher repudia o marido e se casa com outro, comete adultério."
13 Wom yimam Jisasrpno yonenm hnehato memom, “Jisasr tir htahato kfo bruttnarahrm.” Disaiperm inji htihato tfit kfo huttaknimomm nd yon hnayuk yimam.
13 Apresentaram-lhe então crianças para que as tocasse; mas os discípulos repreendiam os que as apresentavam.
14 Jisasr inji htihato kfo hutt memorm, “Yonenm wahti marsisafokahtkomm nanpno aniam. Mirahko akfo rafonomm. Yimam yon mumenm kanjo yorhwam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhurahm.
14 Vendo-o, Jesus indignou-se e disse-lhes: "Deixai vir a mim os pequequinos e não os impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se lhes assemelham.
15 To afo wawanyko. Yimam nhai yon mumenm kanjo be Bro Nkifrarparhu kingdomkfot rhukahm be nhai yiruhatm Bro Nkifrarhu kingdomkfot.”
15 Em verdade vos digo: todo o que não receber o Reino de Deus com a mentalidade de uma criança, nele não entrará."
16 Be nd toni hnamo yonenm yak nhafohmormn Bro Nkifrar kfo bruttnahato fak wus bowusmorm.
16 Em seguida, ele as abraçou e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
17 Jisasr sinyani yi hanyetrn wom yimar toni yaknehato Jisasrpno bangu myuknahato ttiwon memor, “Hifa tisaye, nane finji naruhoyann Bro Nkifrarpno toh nkifraniruhoya?”
17 Tendo ele saído para se pôr a caminho, veio alguém correndo e, dobrando os joelhos diante dele, suplicou-lhe: "Bom Mestre, que farei para alcançara vida eterna?"
18 Nd Judaroh bro yimar hifa tisa yufat Jisasr yutamotrr Jisasr wanyhato kfo memorr, “Tamohmpno kfo yamukona, hifa tisa? Nhai wom hifa yimar tohkahr. Bro Nkifrarpar dborioher.
18 Jesus disse-lhe: "Por que me chamas bom? Só Deus é bom.
19 Nkifra thfa mntwat ni bi wanyete. Kfo kangt, ‘Mirahn wanambur sinyahato yima awas furaya, mirahn ramet tuhantpno arim fnaha, mirahn arikoha, mirahn wom yimar wom mrokfom akfo wokanr, mirahn womm amkfo yuhur nheh bonhehkahanm maruham o tamohm amiyakhiyanm, yifammaroh mrokfo wany yakiohato rroh yinhitn rhukfot.’”
19 Conheces os mandamentos: não mates; não cometas adultério; não furtes; não digas falso testemunho; não cometas fraudes; honra pai e mãe."
20 Jisasr inji kfonimotr tfit nd yimar sinyahato kfo memor, “Tisaye, na yuhre yonenann nd thfa mntwam rihikakmoyanm. Nhai riyak htaforroyanm.”
20 Ele respondeu-lhe: "Mestre, tudo isto tenho observado desde a minha mocidade."
21 Jisasr nd yimar hti yuhuwafhato kfo memorr, “Rot hifa nkifra thfa mntwat kakitohwont. Tmift wom nefrpat nhai nakahnt. Nd ni harhuwa wuss yak htatahato wommn wiknakfot. Nd wusspno yakyuk marut yakhato tfit nd wuskapa duha yimamn nd marut hekfot. Inji narahn, hefenrko mfro wuss harhurahn. Inji nanihato tfit na nia hikkfot.”
21 Jesus fixou nele o olhar, amou-o e disse-lhe: "Uma só coisa te falta; vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu. Depois, vem e segue-me.
22 Jisasr inji kfomotrr nd yimarhu nyingatikt faso yimotr. Boknabok wusketrn nd mrokfot wanymohat yima yuhur nhai marnyahato yirmor.
22 Ele entristeceu-se com estas palavras e foi-se todo abatido, porque possuía muitos bens.
23 Jisasr kekutnihato turhu disaiperm yukatohhato kfo memor, “Wahtiko, yimam boknambok wusketm be tu mduka nhiyekwom Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft.”
23 E, olhando Jesus em derredor, disse a seus discípulos: "Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os ricos!"
24 Turhu disaiperm wanyhato be tuha mrokfo duhatm rhumom. Tfit Jisasr kfo memorm, “Arenko, yimar kangr Bro Nkifrarhu kingdomkfot afkneniya, mirahr ka be yak dbhofnaniruha. Nhai. Muh wohne fnahrahr.
24 Os discípulos ficaram assombrados com suas palavras. Mas Jesus replicou: "Filhinhos, quão difícil é entrarem no Reino de Deus os que põem a sua confiança nas riquezas!
25 Womhtet mong wakuyet fohr kutewumr kamerr. Nd kamerr fknanyirfort nahuyuk nirthu muht. To yimar wuss mfro haruhetr, Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft mduka nhiyakrfor.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar o rico no Reino de Deus."
26 Tfit tu Jisasrhu disaiperm inji wanymohat tfit mifoh rihanimom. Miyoh rihanihato kfo memom, “Barenko, nom kangnom ka ndhtet maru kunyet yimamn hifa rhu nmbuhat miyakrahm. To nhai. Ndhtet yimam mthu nhiyakrahm Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft. To nome ndhtet yima furapanom, to nome finji Bro Nkifrarpno yihato mtoh nkifraniruhanom?”
26 Eles ainda mais se admiravam, dizendo a si próprios: "Quem pode então salvar-se?"
27 Jisasr yukatohmormn kfo memorm, “Niko yimakomn tamoh tamoh nefroh finjina finjinaneft mduka nhiyekwoko. Tu Bro Nkifrar nhai duka nhiyakkfot wom tamoh nefroh finjina finjinaneft.”
27 Olhando Jesus para eles, disse: "Aos homens isto é impossível, mas não a Deus; pois a Deus tudo é possível.
28 Pitarn sinyahato kfo memorr, “Wahtinnom. Nom ninhu hikneftn nmoh tamoh tamohm mong trohhato ni mhikaknamonom.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: "Eis que deixamos tudo e te seguimos."
29 Tfit Jisasrn sinyahato Pitar kfo memorr, “Na kfo mif mifwanko, yimam nani gutnius mrokfot dukahato rroh kunym, yon tuhanm, yifa mndarm tamoh tamohm htanymm,
29 Respondeu-lhe Jesus. "Em verdade vos digo: ninguém há que tenha deixado casa ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras por causa de mim e por causa do Evangelho
30 tfit Bro Nkifrar wom 100 kfot thu hutahi hanyrahrm. Tfit htirahmm bok yifa mndaretm, kuny rmonetm, tamoh tamohetm rhurahm. Nhai yak mmbra finyruhatm. Yo rom nda bbinysoft toh thombat bok yimam yihato yak bebrahmm. Kto Bro Najomrhu yawihnayuk yiharn tfit Bro Nkifrarpno toh nkifranirahm.
30 que não receba, já neste século, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições e no século vindouro a vida eterna.
31 Arihart nyingako tohekwa yimam, kto tfit mongko yihom fnahnirahm. Nd mongko tohyukmn tfit nyingako mfnahnirahm.”
31 Muitos dos primeiros serão os últimos, e dos últimos serão os primeiros."
32 Jisasri turhu disaiperm memom, “Jerusalemko yirahnom.” Jisasr tohakmotr yo nd rorpno yauyuk yimam mongt tohmom. Turhu disaiperm inji htihato bok dukefm fakmom. Memom, “Ka Jerusalem thofm yak bebrahmr.” Wom yima furam nhaf inji htihato fanhomom. Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
32 Estavam a caminho de Jerusalém e Jesus ia adiante deles. Estavam perturbados e o seguiam com medo. E tomando novamente a si os Doze, começou a predizer-lhes as coisas que lhe haviam de acontecer:
33 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitahat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn, yima tangimpno htarhotma,
33 "Eis que subimos a Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e entregá-lo-ão aos gentios.
34 rom sinyahato kuninfar wuna kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegir-rhotma nohruha. Nohruhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
34 Escarnecerão dele, cuspirão nele, açoitá-lo-ão, e hão de matá-lo; mas ao terceiro dia ele ressurgirá.
35 Sebedirhu yon husf, Jemsri Jonr, nd hus yonf Jisasrpno yihato mkfo memofr, “Tisa, no kangno, nnoh wom dukeft bi akfo nuhas htatanonn.”
35 Aproximaram-se de; Jesus Tiago e João, filhos de Zebedeu, e disseram-lhe: "Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos."
36 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Tamoh mrokfot yamukafn, akfo nuhasnonr?”
36 "Que quereis que vos faça?"
37 Nd yon najohf sinyahato kfo memofr, “No kangno, ni kingn toh thoft no najo wayak htatwanno. Womr tirmifko wayak htatwanr, womrne kindonko.”
37 "Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda."
38 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna? Yo na baftaisruha krhopa yakyuk baftaiskfot nifn yakrahfnt?”
38 "Não sabeis o que pedis, retorquiu Jesus. Podeis vós beber o cálice que eu vou beber, ou ser batizados no batismo em que eu vou ser batizado?"
39 Kfo memofr, “Uwano.”
39 "Podemos", asseguraram eles. Jesus prosseguiu: "Vós bebereis o cálice que eu devo beber e sereis batizados no batismo em que eu devo ser batizado.
40 Tmift nanhu kindonko yo tirmifko rhuyuk tkitt yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn, yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
40 Mas, quanto ao assentardes à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim: o lugar compete àqueles a quem está destinado."
41 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
41 Ouvindo isto, os outros dez começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
42 Jesus chamou-os e deu-lhes esta lição: "Sabeis que os que são considerados chefes das nações dominam sobre elas e os seus intendentes exercem poder sobre elas.
43 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, ‘Tohukatohr atoha,’ nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
43 Entre vós, porém, não será assim: todo o que quiser tornar-se grande entre vós, seja o vosso servo;
44 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
44 e todo o que entre vós quiser ser o primeiro, seja escravo de todos.
45 To na, Bro Najoma niamohat, nhai nanhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmoyant. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamoyant ndar bbinysoft. Nann ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorruhanm.”
45 Porque o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em redenção por muitos."
46 Yi yimomn Jerikot mfnahmom. Mfnahhato yonmari yima rifinyrpno rpatn yuhre fau htany hanymomt kmi Jerikot. Nd kmitn wom nyinga kunyjet yimar yihota yifembtn rhu hasomor. Nd yimar Timeusrhu yon Bartimeusr. Nd yimar yihotam rhuhato yihotat yau naffyuk yimam maruha tndaumourm.
46 Chegaram a Jericó. Ao sair dali Jesus, seus discípulos e numerosa multidão, estava sentado à beira do caminho, mendigando, Bartimeu, que era cego, filho de Timeu.
47 yihota yuhat rhuhato wanyak hanymorm yimam ptha hofhta hnamohat. Kfo memom, “Nasaret thof Jisasr niewur.” Ror inji wanyhato kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishof Jisase, wayuhuwafna!”
47 Sabendo que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, filho de Davi, em compaixão de mim!"
48 Inji kfo nakumotr wom yimam kfo thfamomr. Ror nhai wany yakiohato naku tmbhormor. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishofe, wayuhuwafna!”
48 Muitos o repreendiam, para que se calasse, mas ele gritava ainda mais alto: "Filho de Davi, tem compaixão de mim!"
49 Be Jisasr nd yimarhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorm, “Nd na nakuta yimar wahnakomr.” Yimam yihato rim kfo memomr, “Mirahn adukaya. Wasinya. Jisasr ninn nakutr.”
49 Jesus parou e disse: "Chamai-o" Chamaram o cego, dizendo-lhe: "Coragem! Levanta-te, ele te chama."
50 Be yudbat sinyanihato nd ror hmbremoa sakethat wathu hrur tanymortn Jisasrpno yimor.
50 Lançando fora a capa, o cego ergueu-se dum salto e foi ter com ele.
51 Jisasr htiyak hanyhato kfo memorr, “Wurene tamohmn nakuna?” Nd nyinga kunyjetr kfo memor, “Tisaye, kanga nyingam wayak marnyakahtna ayukatoha.”
51 Jesus, tomando a palavra, perguntou-lhe: "Que queres que te faça? Rabôni, respondeu-lhe o cego, que eu veja!
52 Jisasr kfo memorr, “Nanhu nia mrokfot ni wanuhat ninhu bro dukeft nann htahato nakuna. Ndnettn wanju. Mirahn adukaya. Ninhu nyingam marnya-rahmn.” Be nd yimarhu nyingam nhai wom kuknarmomr. Yudbat fukatoh dbtakumorm. Nd nyingam marnyamotmr Jisasr fau hikakni twanhomor.
52 Jesus disse-lhe: Vai, a tua fé te salvou." No mesmo instante, ele recuperou a vista e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.