Marcos 10
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NTLH
1 Jisasr nd kmit htanyhato tek Jodent hayuknimortn tfit Judia profins yimor. Ndko yimohat nhaf yonmari yima rifhur rifiny hmbriyaknamomr. Rifiny hmbriyak-namotmr nhaf tur na hnamoa kanjo Bro Nkifrarhu mrokfom yakhato kfo ptha nuhas bonuhasmorm.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Ndko tohetrn ndkorhof Farisim yuwi yihato ttiwon rhti memomr, “Nmoh boririfhut finji kfiwat tuhan yak tuhafoneft? Ka hifane nhai?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Jisasr wanyhato tfit kfo ttiwon memorm, “To Mosesrhu boririfhut finji kfomot tuhan yak tuhafoneft?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Tfit Farisim kfo memom, “Mosesrhu boririfhut, nom yak hikwat, kfo kangt, yimar tuhan yak tuhafoneft nhai mrokfom. Afo tuhan yak tuhafoyuk kfo yakio gontwat wandfanihato ee mett yak tuhafokfot.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Jisasr kfo memorm, “Rot ndt hifa kfiwukomt. To nd niko wanukwa boririfhut nhai be sfno inji riruhakrmot. Tukmoh Bro Nkifrarhu mrokforoh wany juhaneftpno nd mrokfot inji htamort.
5 Então Jesus disse:
6 rfa borngt inji kfiwut, ‘Bingot Bro Nkifrar ndar bbinysoft hingrnahato yimam hingrnamohat mete yindariye hingrnamor.’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Yo wom mrokfot inji kfiwut, ‘Ndnettn yindarir turhu yifammam htanyhato turhu yak tuhantpno frtkafhato
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 mettn bi tot rorhu tirboh raft.’ Bi rpa raftn tou dbkaf hmbrihato tohkfot.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ndnettn Bro Nkifrarn yak nmbtekyukm nhai tfit yima mifmn yak tndohkfot.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Kunyko fknenihato tfit turhu disaipermpno nd Farisimpno napthamo mrokfot tfit wompam ttiwon hikmomr.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Kfo memorm, “Wom yimar turhu yak tuhant yak tuhafohato wom mett fekr, nd nfri mett be ijoh yuhathu metet. Nhai turhu tuhan mif rhukaht.
11 E Jesus respondeu:
12 Mett nhaf inji buga. Mett tuthu yak ramr htanyhato wom nfri yimarpno rim suhnineft, nd yimar be ijoh yuhathu yimayer. Nhai tuthu ramem mifr rhukahr.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Wom yimam Jisasrpno yonenm hnehato memom, “Jisasr tir htahato kfo bruttnarahrm.” Disaiperm inji htihato tfit kfo huttaknimomm nd yon hnayuk yimam.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Jisasr inji htihato kfo hutt memorm, “Yonenm wahti marsisafokahtkomm nanpno aniam. Mirahko akfo rafonomm. Yimam yon mumenm kanjo yorhwam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhurahm.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 To afo wawanyko. Yimam nhai yon mumenm kanjo be Bro Nkifrarparhu kingdomkfot rhukahm be nhai yiruhatm Bro Nkifrarhu kingdomkfot.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Be nd toni hnamo yonenm yak nhafohmormn Bro Nkifrar kfo bruttnahato fak wus bowusmorm.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jisasr sinyani yi hanyetrn wom yimar toni yaknehato Jisasrpno bangu myuknahato ttiwon memor, “Hifa tisaye, nane finji naruhoyann Bro Nkifrarpno toh nkifraniruhoya?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Nd Judaroh bro yimar hifa tisa yufat Jisasr yutamotrr Jisasr wanyhato kfo memorr, “Tamohmpno kfo yamukona, hifa tisa? Nhai wom hifa yimar tohkahr. Bro Nkifrarpar dborioher.
18 Jesus respondeu:
19 Nkifra thfa mntwat ni bi wanyete. Kfo kangt, ‘Mirahn wanambur sinyahato yima awas furaya, mirahn ramet tuhantpno arim fnaha, mirahn arikoha, mirahn wom yimar wom mrokfom akfo wokanr, mirahn womm amkfo yuhur nheh bonhehkahanm maruham o tamohm amiyakhiyanm, yifammaroh mrokfo wany yakiohato rroh yinhitn rhukfot.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Jisasr inji kfonimotr tfit nd yimar sinyahato kfo memor, “Tisaye, na yuhre yonenann nd thfa mntwam rihikakmoyanm. Nhai riyak htaforroyanm.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Jisasr nd yimar hti yuhuwafhato kfo memorr, “Rot hifa nkifra thfa mntwat kakitohwont. Tmift wom nefrpat nhai nakahnt. Nd ni harhuwa wuss yak htatahato wommn wiknakfot. Nd wusspno yakyuk marut yakhato tfit nd wuskapa duha yimamn nd marut hekfot. Inji narahn, hefenrko mfro wuss harhurahn. Inji nanihato tfit na nia hikkfot.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Jisasr inji kfomotrr nd yimarhu nyingatikt faso yimotr. Boknabok wusketrn nd mrokfot wanymohat yima yuhur nhai marnyahato yirmor.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Jisasr kekutnihato turhu disaiperm yukatohhato kfo memor, “Wahtiko, yimam boknambok wusketm be tu mduka nhiyekwom Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Turhu disaiperm wanyhato be tuha mrokfo duhatm rhumom. Tfit Jisasr kfo memorm, “Arenko, yimar kangr Bro Nkifrarhu kingdomkfot afkneniya, mirahr ka be yak dbhofnaniruha. Nhai. Muh wohne fnahrahr.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Womhtet mong wakuyet fohr kutewumr kamerr. Nd kamerr fknanyirfort nahuyuk nirthu muht. To yimar wuss mfro haruhetr, Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft mduka nhiyakrfor.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Tfit tu Jisasrhu disaiperm inji wanymohat tfit mifoh rihanimom. Miyoh rihanihato kfo memom, “Barenko, nom kangnom ka ndhtet maru kunyet yimamn hifa rhu nmbuhat miyakrahm. To nhai. Ndhtet yimam mthu nhiyakrahm Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft. To nome ndhtet yima furapanom, to nome finji Bro Nkifrarpno yihato mtoh nkifraniruhanom?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jisasr yukatohmormn kfo memorm, “Niko yimakomn tamoh tamoh nefroh finjina finjinaneft mduka nhiyekwoko. Tu Bro Nkifrar nhai duka nhiyakkfot wom tamoh nefroh finjina finjinaneft.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Pitarn sinyahato kfo memorr, “Wahtinnom. Nom ninhu hikneftn nmoh tamoh tamohm mong trohhato ni mhikaknamonom.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Tfit Jisasrn sinyahato Pitar kfo memorr, “Na kfo mif mifwanko, yimam nani gutnius mrokfot dukahato rroh kunym, yon tuhanm, yifa mndarm tamoh tamohm htanymm,
29 Jesus respondeu:
30 tfit Bro Nkifrar wom 100 kfot thu hutahi hanyrahrm. Tfit htirahmm bok yifa mndaretm, kuny rmonetm, tamoh tamohetm rhurahm. Nhai yak mmbra finyruhatm. Yo rom nda bbinysoft toh thombat bok yimam yihato yak bebrahmm. Kto Bro Najomrhu yawihnayuk yiharn tfit Bro Nkifrarpno toh nkifranirahm.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Arihart nyingako tohekwa yimam, kto tfit mongko yihom fnahnirahm. Nd mongko tohyukmn tfit nyingako mfnahnirahm.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Jisasri turhu disaiperm memom, “Jerusalemko yirahnom.” Jisasr tohakmotr yo nd rorpno yauyuk yimam mongt tohmom. Turhu disaiperm inji htihato bok dukefm fakmom. Memom, “Ka Jerusalem thofm yak bebrahmr.” Wom yima furam nhaf inji htihato fanhomom. Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitahat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn, yima tangimpno htarhotma,
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 rom sinyahato kuninfar wuna kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegir-rhotma nohruha. Nohruhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Sebedirhu yon husf, Jemsri Jonr, nd hus yonf Jisasrpno yihato mkfo memofr, “Tisa, no kangno, nnoh wom dukeft bi akfo nuhas htatanonn.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Tamoh mrokfot yamukafn, akfo nuhasnonr?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Nd yon najohf sinyahato kfo memofr, “No kangno, ni kingn toh thoft no najo wayak htatwanno. Womr tirmifko wayak htatwanr, womrne kindonko.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna? Yo na baftaisruha krhopa yakyuk baftaiskfot nifn yakrahfnt?”
38 Jesus respondeu:
39 Kfo memofr, “Uwano.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Tmift nanhu kindonko yo tirmifko rhuyuk tkitt yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn, yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, ‘Tohukatohr atoha,’ nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 To na, Bro Najoma niamohat, nhai nanhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmoyant. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamoyant ndar bbinysoft. Nann ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorruhanm.”
45 Porque até o
46 Yi yimomn Jerikot mfnahmom. Mfnahhato yonmari yima rifinyrpno rpatn yuhre fau htany hanymomt kmi Jerikot. Nd kmitn wom nyinga kunyjet yimar yihota yifembtn rhu hasomor. Nd yimar Timeusrhu yon Bartimeusr. Nd yimar yihotam rhuhato yihotat yau naffyuk yimam maruha tndaumourm.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 yihota yuhat rhuhato wanyak hanymorm yimam ptha hofhta hnamohat. Kfo memom, “Nasaret thof Jisasr niewur.” Ror inji wanyhato kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishof Jisase, wayuhuwafna!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Inji kfo nakumotr wom yimam kfo thfamomr. Ror nhai wany yakiohato naku tmbhormor. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishofe, wayuhuwafna!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Be Jisasr nd yimarhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorm, “Nd na nakuta yimar wahnakomr.” Yimam yihato rim kfo memomr, “Mirahn adukaya. Wasinya. Jisasr ninn nakutr.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Be yudbat sinyanihato nd ror hmbremoa sakethat wathu hrur tanymortn Jisasrpno yimor.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Jisasr htiyak hanyhato kfo memorr, “Wurene tamohmn nakuna?” Nd nyinga kunyjetr kfo memor, “Tisaye, kanga nyingam wayak marnyakahtna ayukatoha.”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Jisasr kfo memorr, “Nanhu nia mrokfot ni wanuhat ninhu bro dukeft nann htahato nakuna. Ndnettn wanju. Mirahn adukaya. Ninhu nyingam marnya-rahmn.” Be nd yimarhu nyingam nhai wom kuknarmomr. Yudbat fukatoh dbtakumorm. Nd nyingam marnyamotmr Jisasr fau hikakni twanhomor.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.