Marcos 10
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF
1 Jisasr nd kmit htanyhato tek Jodent hayuknimortn tfit Judia profins yimor. Ndko yimohat nhaf yonmari yima rifhur rifiny hmbriyaknamomr. Rifiny hmbriyak-namotmr nhaf tur na hnamoa kanjo Bro Nkifrarhu mrokfom yakhato kfo ptha nuhas bonuhasmorm.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ndko tohetrn ndkorhof Farisim yuwi yihato ttiwon rhti memomr, “Nmoh boririfhut finji kfiwat tuhan yak tuhafoneft? Ka hifane nhai?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jisasr wanyhato tfit kfo ttiwon memorm, “To Mosesrhu boririfhut finji kfomot tuhan yak tuhafoneft?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Tfit Farisim kfo memom, “Mosesrhu boririfhut, nom yak hikwat, kfo kangt, yimar tuhan yak tuhafoneft nhai mrokfom. Afo tuhan yak tuhafoyuk kfo yakio gontwat wandfanihato ee mett yak tuhafokfot.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Jisasr kfo memorm, “Rot ndt hifa kfiwukomt. To nd niko wanukwa boririfhut nhai be sfno inji riruhakrmot. Tukmoh Bro Nkifrarhu mrokforoh wany juhaneftpno nd mrokfot inji htamort.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 rfa borngt inji kfiwut, ‘Bingot Bro Nkifrar ndar bbinysoft hingrnahato yimam hingrnamohat mete yindariye hingrnamor.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Yo wom mrokfot inji kfiwut, ‘Ndnettn yindarir turhu yifammam htanyhato turhu yak tuhantpno frtkafhato
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 mettn bi tot rorhu tirboh raft.’ Bi rpa raftn tou dbkaf hmbrihato tohkfot.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Ndnettn Bro Nkifrarn yak nmbtekyukm nhai tfit yima mifmn yak tndohkfot.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Kunyko fknenihato tfit turhu disaipermpno nd Farisimpno napthamo mrokfot tfit wompam ttiwon hikmomr.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Kfo memorm, “Wom yimar turhu yak tuhant yak tuhafohato wom mett fekr, nd nfri mett be ijoh yuhathu metet. Nhai turhu tuhan mif rhukaht.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Mett nhaf inji buga. Mett tuthu yak ramr htanyhato wom nfri yimarpno rim suhnineft, nd yimar be ijoh yuhathu yimayer. Nhai tuthu ramem mifr rhukahr.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Wom yimam Jisasrpno yonenm hnehato memom, “Jisasr tir htahato kfo bruttnarahrm.” Disaiperm inji htihato tfit kfo huttaknimomm nd yon hnayuk yimam.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Jisasr inji htihato kfo hutt memorm, “Yonenm wahti marsisafokahtkomm nanpno aniam. Mirahko akfo rafonomm. Yimam yon mumenm kanjo yorhwam Bro Nkifrarhu kingdomkfot rhurahm.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 To afo wawanyko. Yimam nhai yon mumenm kanjo be Bro Nkifrarparhu kingdomkfot rhukahm be nhai yiruhatm Bro Nkifrarhu kingdomkfot.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Be nd toni hnamo yonenm yak nhafohmormn Bro Nkifrar kfo bruttnahato fak wus bowusmorm.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Jisasr sinyani yi hanyetrn wom yimar toni yaknehato Jisasrpno bangu myuknahato ttiwon memor, “Hifa tisaye, nane finji naruhoyann Bro Nkifrarpno toh nkifraniruhoya?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Nd Judaroh bro yimar hifa tisa yufat Jisasr yutamotrr Jisasr wanyhato kfo memorr, “Tamohmpno kfo yamukona, hifa tisa? Nhai wom hifa yimar tohkahr. Bro Nkifrarpar dborioher.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Nkifra thfa mntwat ni bi wanyete. Kfo kangt, ‘Mirahn wanambur sinyahato yima awas furaya, mirahn ramet tuhantpno arim fnaha, mirahn arikoha, mirahn wom yimar wom mrokfom akfo wokanr, mirahn womm amkfo yuhur nheh bonhehkahanm maruham o tamohm amiyakhiyanm, yifammaroh mrokfo wany yakiohato rroh yinhitn rhukfot.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Jisasr inji kfonimotr tfit nd yimar sinyahato kfo memor, “Tisaye, na yuhre yonenann nd thfa mntwam rihikakmoyanm. Nhai riyak htaforroyanm.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Jisasr nd yimar hti yuhuwafhato kfo memorr, “Rot hifa nkifra thfa mntwat kakitohwont. Tmift wom nefrpat nhai nakahnt. Nd ni harhuwa wuss yak htatahato wommn wiknakfot. Nd wusspno yakyuk marut yakhato tfit nd wuskapa duha yimamn nd marut hekfot. Inji narahn, hefenrko mfro wuss harhurahn. Inji nanihato tfit na nia hikkfot.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Jisasr inji kfomotrr nd yimarhu nyingatikt faso yimotr. Boknabok wusketrn nd mrokfot wanymohat yima yuhur nhai marnyahato yirmor.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Jisasr kekutnihato turhu disaiperm yukatohhato kfo memor, “Wahtiko, yimam boknambok wusketm be tu mduka nhiyekwom Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Turhu disaiperm wanyhato be tuha mrokfo duhatm rhumom. Tfit Jisasr kfo memorm, “Arenko, yimar kangr Bro Nkifrarhu kingdomkfot afkneniya, mirahr ka be yak dbhofnaniruha. Nhai. Muh wohne fnahrahr.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Womhtet mong wakuyet fohr kutewumr kamerr. Nd kamerr fknanyirfort nahuyuk nirthu muht. To yimar wuss mfro haruhetr, Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft mduka nhiyakrfor.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tfit tu Jisasrhu disaiperm inji wanymohat tfit mifoh rihanimom. Miyoh rihanihato kfo memom, “Barenko, nom kangnom ka ndhtet maru kunyet yimamn hifa rhu nmbuhat miyakrahm. To nhai. Ndhtet yimam mthu nhiyakrahm Bro Nkifrarhu kingdomkfothu fknenineft. To nome ndhtet yima furapanom, to nome finji Bro Nkifrarpno yihato mtoh nkifraniruhanom?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Jisasr yukatohmormn kfo memorm, “Niko yimakomn tamoh tamoh nefroh finjina finjinaneft mduka nhiyekwoko. Tu Bro Nkifrar nhai duka nhiyakkfot wom tamoh nefroh finjina finjinaneft.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Pitarn sinyahato kfo memorr, “Wahtinnom. Nom ninhu hikneftn nmoh tamoh tamohm mong trohhato ni mhikaknamonom.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Tfit Jisasrn sinyahato Pitar kfo memorr, “Na kfo mif mifwanko, yimam nani gutnius mrokfot dukahato rroh kunym, yon tuhanm, yifa mndarm tamoh tamohm htanymm,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 tfit Bro Nkifrar wom 100 kfot thu hutahi hanyrahrm. Tfit htirahmm bok yifa mndaretm, kuny rmonetm, tamoh tamohetm rhurahm. Nhai yak mmbra finyruhatm. Yo rom nda bbinysoft toh thombat bok yimam yihato yak bebrahmm. Kto Bro Najomrhu yawihnayuk yiharn tfit Bro Nkifrarpno toh nkifranirahm.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Arihart nyingako tohekwa yimam, kto tfit mongko yihom fnahnirahm. Nd mongko tohyukmn tfit nyingako mfnahnirahm.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Jisasri turhu disaiperm memom, “Jerusalemko yirahnom.” Jisasr tohakmotr yo nd rorpno yauyuk yimam mongt tohmom. Turhu disaiperm inji htihato bok dukefm fakmom. Memom, “Ka Jerusalem thofm yak bebrahmr.” Wom yima furam nhaf inji htihato fanhomom. Jisasr turhu disaiperm yakhato turpathato kfo memorm,
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 “Wawanyko, nom Jerusalemko yitahat, na Bro Najoma hrek kita prisroh bro yimami nkifra boririfhuthu tisaroh tirmn. Kmim rompno nakfo habofkniruhamn, yima tangimpno htarhotma,
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 rom sinyahato kuninfar wuna kfo hutatpno kfo hutatpno yenyohrahma. Tfit wife wife yenyoh gurahma. Wife yenyoh guhato tfit yura bgre misn kihegir-rhotma nohruha. Nohruhoyann tfit husfirpehyuk marrpno tfit sinyaruha.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Sebedirhu yon husf, Jemsri Jonr, nd hus yonf Jisasrpno yihato mkfo memofr, “Tisa, no kangno, nnoh wom dukeft bi akfo nuhas htatanonn.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Tamoh mrokfot yamukafn, akfo nuhasnonr?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Nd yon najohf sinyahato kfo memofr, “No kangno, ni kingn toh thoft no najo wayak htatwanno. Womr tirmifko wayak htatwanr, womrne kindonko.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jisasr sinyahato kfo memorf, “Nifn nhai duka hik marnyahato ttiwonkahfna. Nd na yeruha krhoparoh kaft ka yenyho twanho mifrahfna? Yo na baftaisruha krhopa yakyuk baftaiskfot nifn yakrahfnt?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Kfo memofr, “Uwano.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Tmift nanhu kindonko yo tirmifko rhuyuk tkitt yak htaneftn, na nhai bi nanhu fijo kfo mekfot ni ndko rhurahn, yo ni ndko. Nhai. Tu Bro Nkifrarhu duka fijo fak hta nhombra htatamorm tkitm. Kto turhu hti fijo tkitm yak hta nhombra hi hanyrahrm.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Jon Jems najohf inji ttiwonmotfr tfit wom 10-pela disaiperm kfo hutt memomf, “Tamohmpno ndhtet ttiwon nmbuhat ttiwonwafnr?”
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jisasr rpat naku nhafoh bugamormn kfo memorm, “Niko bi htiyeteko, kingm yima tangim yakitohwohat. Yimam be nd tohak yimarhu yinhitn tohwom. Nhai womr finji tfit kfo pthakfot. Yimam be rorhu tngrpat hikkfot.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Niko mirahko nd neft ahiknom. Yimar kangr, ‘Tohukatohr atoha,’ nd yimar afo nikmoh hingrnanho yimar tohkfot.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 O kangr, tohak yimaya atoha, afo toh tario yimar tohkfot.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 To na, Bro Najoma niamohat, nhai nanhu rhu nmbuhat dukahato ndar bbinysoft niarmoyant. Nhai. Nikmoh rhu beb nmbuhat duka tanyhato niamoyant ndar bbinysoft. Nann ndar bbinysof thofroh fasoh fasoh nefm suh nanyorruhanm.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yi yimomn Jerikot mfnahmom. Mfnahhato yonmari yima rifinyrpno rpatn yuhre fau htany hanymomt kmi Jerikot. Nd kmitn wom nyinga kunyjet yimar yihota yifembtn rhu hasomor. Nd yimar Timeusrhu yon Bartimeusr. Nd yimar yihotam rhuhato yihotat yau naffyuk yimam maruha tndaumourm.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 yihota yuhat rhuhato wanyak hanymorm yimam ptha hofhta hnamohat. Kfo memom, “Nasaret thof Jisasr niewur.” Ror inji wanyhato kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishof Jisase, wayuhuwafna!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Inji kfo nakumotr wom yimam kfo thfamomr. Ror nhai wany yakiohato naku tmbhormor. Tfit wompam masat kfo nakuyafo memor, “Defitrhu tangishofe, wayuhuwafna!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Be Jisasr nd yimarhu naku tngt wanyhato be mtohmor. Mtohhato kfo memorm, “Nd na nakuta yimar wahnakomr.” Yimam yihato rim kfo memomr, “Mirahn adukaya. Wasinya. Jisasr ninn nakutr.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Be yudbat sinyanihato nd ror hmbremoa sakethat wathu hrur tanymortn Jisasrpno yimor.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Jisasr htiyak hanyhato kfo memorr, “Wurene tamohmn nakuna?” Nd nyinga kunyjetr kfo memor, “Tisaye, kanga nyingam wayak marnyakahtna ayukatoha.”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Jisasr kfo memorr, “Nanhu nia mrokfot ni wanuhat ninhu bro dukeft nann htahato nakuna. Ndnettn wanju. Mirahn adukaya. Ninhu nyingam marnya-rahmn.” Be nd yimarhu nyingam nhai wom kuknarmomr. Yudbat fukatoh dbtakumorm. Nd nyingam marnyamotmr Jisasr fau hikakni twanhomor.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.