Lucas 7

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jisasr ndharhof met yindarim mrokfom kfo ptha dbruf tany buga hehato tfit yimor Kaperneamko.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Ndharhof amiroh keptenrhu hingrna yimar dbohneft yakhato be tu bi brboht rhumot nohneft. Nd amiroh keptenr be tu marbitn htamourr nd rorhu hingrna yimar.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Ndnatn Jisasrhu nia mrokfot wanyhato wom Judaroh bro yufet yimam kutewumm “eldam,” rom tkrurafmor Jisasrhu mihtiyakhato rorhu hingrna yimarhu yak marnyaneft.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 — ausente —
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Be yihom kfakmotmr yimor. Jisasr bi brbo toh hanyetrn, nd amiroh keptenr turhu wom yimatm tkruraf memorm, “Wakfo rafotwakomr, mirahr nanhu kunys aneya. Na nhai dborioh yimayann nanhu kunys nieruhar.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Yo nhaf na rorpno yinyeft na nhai tu hifa dborioh yimayann yirhoya brbo rorpno. Be inji nndo tohhato be akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nanhu toh nmbuhat to inji buga. Na to wom bro yufetrhu yinhitn tohwa. Rorn tamoh tamoh hingrnefm kahukra. Soldiam nanhu yinhit tohwom fitoh yimar kfo kanganr, ‘Wania,’ nd yimar niewur. Kfo kanganr, ‘Wanju,’ nd yimar kitr. O nanhu hingrna yimar tamoh hingrnefm kfiwanr, nd hingrnefm hingrnewurm. Ndnatn na kanga be inji nndo tohhato akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.”
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Jisasr nd yimarhu mrokfefm wanyhato tuha mrokfo duhatr rhumor. Tfit kekutnihato nd ror hik hanymo yimam kfo memorm, “Barenko, nd yimar nndo wom kmi thofer. Rorhu nkifrar nndohr. Nd mrokfot kfiwatr, nanhu yima yuhur duka kanga, Isrerkort nhai wom yimar htikahanr o wanykahanr kfo mekahra, ‘Be inji nndo tohhato wakfokahtn dbohnet yimar marnyanirahr.’ Nhai. Nhai ndhtet duket yimar htikaha.”
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Be nd yimam nd amiroh keptenr kfo tkrurafmom tfit kunyko yihato mhtimomr nd keptenrhu hingrna yimar bi marnyaniyetrn.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Tfit hwe nfha nd wom yiharn wom kmit kutewumt Naint ndko yimor. Nhaf nd rorhu disaipermi nd wom womt rpat yimom.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Yimomn, yuhre memom, “Ka kmi yifhatikt yau hafknenirahnomt”, asha htiyak hanymomm yima gur hanur hnamohat. Nd nohmo yimar wom met dhirthu rpa mif yonr nohemort. Be nd met dhirthu yonr nohmotr, nd kmithu met yindarim hanynhohato memom, “Yopnhorahnomt.”
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Bror nd met dhirt htihato yuhuwafmort. Hti yuhuwafhato kfo memort, “Inji anurwahn.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Inji kfonitart, yau yaknihato nd yima gu krokt rim tayoutitrt. Be tfit nd yima gu krokt tita hanyukm afo yihom tohtewum. Yihom toh tewatm, Jisasr kfo kangr, “Na kfiwann nda yima damiage wasinya.”
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Inji kfomotr, be nd bi nohet yima damiagr myenyjwohato mrokfo pthamor. Be Jisasr yaknimorrn, nd yonr mmemtpno rim kfo memor, “Asor bi tfit ninhu yonr.”
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Be yimam nd noheh yimar yak kasinyamo yuhat htihato nhai yima yuhetm rhurmom. Bro yanuheft fakmotm. Yanuheft yakmottm, tfit Bro Nkifrar naku kfo yindhormomko. Kfo memom, “Bro profetr bi niaror. Bro Nkifrar turhu yon kunys miyak htiyakneft bi niaror.”
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Be nd Jisasr noheh yimar yak kasinyamo yuhathu mrokfot nhai wom brbo warhu hasormot. Ur Juda tkit tkitm ur fitoh fitoh tkitm, wany bugamomt Jisasrhu noheh yimarhu kasinya nmbuhat.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Jonrhu uhik ahik htfasyukm nd Jisasr namo neft wanyhato Jonr kfo nuhas bonuhasmomr.
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 Jonr wanyhato turhu uhik ahik htfasyuk hus yimaf naku yakhato kfaf memorf, “Brorpno waifn. Waikahfnn, wattiwon wamitwafnr, ‘Ni aso nd nom toh gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?’”
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Be nd hus yimaf yimofn, Jisasrpno mfnahhato mkfo memofr, “Jonr famurno, ‘Wattiwon wamitwafnre, “Ni aso nd nom gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?” ’”
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Nd yihart rof mifnahmohat bok met yindarim womhtet dbohnefetm Jisasr fak marnya hasomor. Bok yimam kmi yarh fknayetm fak marnyamourm, yo nyinga kunyjetm fak marnyamourm.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 To be ndnettn rof mikfo ttiwonmohat tfit kfaf memorf, “Tfit waikahfnn, Jonr wakfo nuhastwafnr nd nifn hrek htitawo nefm yo wanuka mrokfom. Wakfo nuhastwafnr nd nyinga kunyjetm marnyani yuhat yo wura bebetm marnyani yuhat nd mimbr yaketm marnyani yuhat yo yimbhindang kihmniyetm marnyani yuhat, noheh yimam myenyjwo yuhat yo nd fasoh knbokroh rirhuyuk yimam Bro Nkifrarhu tu mrokfo mifm wanuka yuhat. Nd ndm wakfo nuhas bonuhastwafnr.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Yo wakfo wamitwafnr, yimam Bro Nkifrar hik hanyhato tfit na niwa nefm mhti yakhato nhai suhkahm, nd yimam ayindhortwam.”
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Be nd yimaf yimof. Yimotf, rofhu mongkorn met yindarim Jonrhu hingrnafathu mrokfom kfo ttiwonmorm. Kfo memorm, “Niko Jonrhu htit yimohat yima toh duha tkitt, tamohm memoko ai ahtinom? Ka memoko yimar mrokfom rim kfota mkfotetr ai ahtinom?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 O be nd hifa hifa wondh wuska hmbreyet yimar memoko ai ahtinom? Nd yimam hifa hifa wondh wuskam hmbreyetm, ndhtet yimam kingroh kuny kmifam tohwa yimayem.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 To nikome tamohroh htit yimoko? Profetrhu htit yimoko? Akfoyanko. Ror tu profeter. Bingotroh profetroh hingrneft nhai rorhu hingrneft kanjo rhukaht. Nhai.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Tor nd yima Jonrn Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo memot, ‘Wawanyko Bro Nkifrarhu mrokfefthu kfo nuhas hanyuk yimar tohak hanyrahrko. Rorn yihotar mngon hanyrahrr.’
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Na kfiwanko, Jonrhu yufat be tu broyet, nhai wom yimar Jonrhu yufat kanjo rhukaht. To tfit kfiwanko, fitoh yimarn tu Bro Nkifrarhu kingdomkfotn ftohr, tor nd yimarn tu bro yufa mift yakrahr.”
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Nd met yindarimi takis marut yakyuk yimam bi Jonrpno baftais yaketmn tfit Jisasr nd mrokfom kfo pthamohat rom sinyahato kfo memom, “Bro Nkifrarhu mrokfot tu fipayetet.”
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 To tfit Farisimi boririfhuthu tisamn nhai wany yindhorrmomt. Hany jbornamomt Jonr pthamo mrokfot yo nhai wofnrmom Jonrhu rroh baftaisneft.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Jisasr tfit pthahato kfo memor, “Ar yiharhof yimam tamoh shrmn akfo nhombrayanm? Finji kanjo yorhwam?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Yon mumenm maket swirm o wumt swirm rhuhato nnakfo nnakfiwa kanjo nnakfiwuko. Womm rirhuhato womm rikfo mirahmm, ‘Nom tuhan yindarif niyak tatrutwa yiha wumtwa musikkfot wumtnomt, niko nhai grharfoko. Nur windohm mayi nmbuhampno rpat windohnomm, niko nhai nurrfoko.’ Inji yon mumenm kanjo nnakfo nnakfiwuko.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Jon baftaisr niamohat, ror nhai nuwa ya bupa yarmor. Ndtn niko hti kfo memoko, ‘O Jonr fasoh kmi yarhm fknemomr. Nhai nuwa bupa yekahr.’ Inji kfomokomr.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Tfit ar yihat na nikmoh tu Bro Najema niamohat, bupa nuwa yewota, tfit ndt htihato tfit kfo kangko, ‘Wahtiko nd yimar nuwa yemungrofoter yo spaket drinkfot masat hmbritarn spakwor. Yo takis yekwa yimami fasoh nefm niwa yimampno nabnot habriwor.’ Inji inji kfiwukma.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Bro Nkifrarhu duka tungunefrn tamoh tamoh nefm mhfnahnewatrm, nd tkittn yimam htihato kfo kangm yafotheter nd rorhu dukefr.”
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Farisir yihato Jisasr kfo memorr, “Krif waniakahnn nanhu kunysn nuwa yerahno.” To be Jisasr nd Farisirhu kunys yihato nuwa famor.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 To nd kmitn wom fasoh nefm nayet mett tohmout. Ndha tohettn, wanymot Jisasr nd Farisirhu kunyshu nia nuwa ye nmbuhat. Rot inji wanyhato fakmot tahiye hingrnayet wel knt. Yakhato yimot nd Jisasr rhumo kunysn.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Rot nd mett yimotn, Jisasrpno mtohmot. Mtohhato nurmout. Nurhato nd rothu nur nyingaroh bupam yima Jisasrhu wuramn mitohmoum. Mitohmotm, tfit yimathu tmarifaye trk domtmoutm. Inji na hanymotn, yimarhu wurat rithu kiyakmotrn, frhaddohato nd rot hanymo welpaye wuram fuk wunamotr.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Nd Jisasr naku yakmo Farisir inji htihato be yima yuhurn duka memor, “Ndar yimar tu profet mifr arhur, to bi hti nhtarfort nd mett ror tir htewat. Ndt nhai tu dborioh mett tir htakahtr, fasoh fasoh nefm nayet metet.”
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Saimon, na wom mrokfeft ninpno afo kforhota wawanyswa.” Saimon memor, “Yinowe injuwe, waptha.”
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Jisasr kfo memorr, “Wom hus yimaf wom yimarpno maruha fakmof. Memof, ‘Kto tfit maruhetenone hirahnomn.’ Wom yimarn 100 kinakfot fakmor. Womrn 10 kinakfot fakmor.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Be tfit kto nhai womr niahato nd rof yaknimo maruham tfit hermofr. Be nd maru tikat yimar garitihato nhai tfit marimor, ‘Tfit wompam naku tndau hatohruha.’ Be duka mumafmorf. To ni Saimonn waduka nd hus yimaf. Frohrn yirforn nd yimar namo dborioh neft kfo yindorrforr? Nd bro marufa yakmorn o habhi marufa yakmo yimarn?”
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Saimonr memor, “Na kanga nd bro marufa yakmo yimarn yihato kfo yindhorrforr.” Jisasr memorr, “Uwa hifa kfiwun.”
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Jisasr kekutnihato mett htihato Saimonr kfo memorr, “Htitwont ndar mett? Na ninhu kunys niehat, nhai bupam yakrfonn, wuram yuk kifsarfona. Nhai. Wahti ndar mettn, niesn rothu nur bu nyingaye fuk kifsetm nanhu wuram, yo rothu tmarshu tmarifaye trk domttm.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Yo na ninhu kunys nia yarim rhuhat ni nhai rithu kiyakhato frhaddorfona. Nhai. Ndar mett niahato nanhu wuram yakhato frhadditm.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Ni nhai welpaye yukrfont nanhu mfhat. Ndar mettn niahato nanhu wuram welpaye fuk wunita.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ndnatn na kifwann, nd mett namo boknabok fasoh fasoh nefm bi fak thu ahuyant bi. Ndnatn na masat yuhu mongisa. Nd yimar habhi nefenm yak thu hayetr, be inji tefinano yuhu mongiwora.”
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Be nd mett Jisasr kfo memort, “Ninhu fasoh fasoh nefm bi fak tuhahuyann.”
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Be nd rpa tebort rhu hasoyuk yimam tum rinakfo nakfo memom, “Ndre tamohtet yimarn, yimaroh fasoh fasoh nefm yak tuhahukarm?”
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Nd mett Jisasr kfo memort, “Ni Bro Nkifrar yak hikwa nmbuhatn fak marnyern. Hifa yindhor yima yuhurpno wanju.”
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.