Lucas 7

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jisasr ndharhof met yindarim mrokfom kfo ptha dbruf tany buga hehato tfit yimor Kaperneamko.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ndharhof amiroh keptenrhu hingrna yimar dbohneft yakhato be tu bi brboht rhumot nohneft. Nd amiroh keptenr be tu marbitn htamourr nd rorhu hingrna yimar.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Ndnatn Jisasrhu nia mrokfot wanyhato wom Judaroh bro yufet yimam kutewumm “eldam,” rom tkrurafmor Jisasrhu mihtiyakhato rorhu hingrna yimarhu yak marnyaneft.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 — ausente —
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Be yihom kfakmotmr yimor. Jisasr bi brbo toh hanyetrn, nd amiroh keptenr turhu wom yimatm tkruraf memorm, “Wakfo rafotwakomr, mirahr nanhu kunys aneya. Na nhai dborioh yimayann nanhu kunys nieruhar.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Yo nhaf na rorpno yinyeft na nhai tu hifa dborioh yimayann yirhoya brbo rorpno. Be inji nndo tohhato be akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nanhu toh nmbuhat to inji buga. Na to wom bro yufetrhu yinhitn tohwa. Rorn tamoh tamoh hingrnefm kahukra. Soldiam nanhu yinhit tohwom fitoh yimar kfo kanganr, ‘Wania,’ nd yimar niewur. Kfo kanganr, ‘Wanju,’ nd yimar kitr. O nanhu hingrna yimar tamoh hingrnefm kfiwanr, nd hingrnefm hingrnewurm. Ndnatn na kanga be inji nndo tohhato akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jisasr nd yimarhu mrokfefm wanyhato tuha mrokfo duhatr rhumor. Tfit kekutnihato nd ror hik hanymo yimam kfo memorm, “Barenko, nd yimar nndo wom kmi thofer. Rorhu nkifrar nndohr. Nd mrokfot kfiwatr, nanhu yima yuhur duka kanga, Isrerkort nhai wom yimar htikahanr o wanykahanr kfo mekahra, ‘Be inji nndo tohhato wakfokahtn dbohnet yimar marnyanirahr.’ Nhai. Nhai ndhtet duket yimar htikaha.”
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Be nd yimam nd amiroh keptenr kfo tkrurafmom tfit kunyko yihato mhtimomr nd keptenrhu hingrna yimar bi marnyaniyetrn.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Tfit hwe nfha nd wom yiharn wom kmit kutewumt Naint ndko yimor. Nhaf nd rorhu disaipermi nd wom womt rpat yimom.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Yimomn, yuhre memom, “Ka kmi yifhatikt yau hafknenirahnomt”, asha htiyak hanymomm yima gur hanur hnamohat. Nd nohmo yimar wom met dhirthu rpa mif yonr nohemort. Be nd met dhirthu yonr nohmotr, nd kmithu met yindarim hanynhohato memom, “Yopnhorahnomt.”
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Bror nd met dhirt htihato yuhuwafmort. Hti yuhuwafhato kfo memort, “Inji anurwahn.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Inji kfonitart, yau yaknihato nd yima gu krokt rim tayoutitrt. Be tfit nd yima gu krokt tita hanyukm afo yihom tohtewum. Yihom toh tewatm, Jisasr kfo kangr, “Na kfiwann nda yima damiage wasinya.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Inji kfomotr, be nd bi nohet yima damiagr myenyjwohato mrokfo pthamor. Be Jisasr yaknimorrn, nd yonr mmemtpno rim kfo memor, “Asor bi tfit ninhu yonr.”
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Be yimam nd noheh yimar yak kasinyamo yuhat htihato nhai yima yuhetm rhurmom. Bro yanuheft fakmotm. Yanuheft yakmottm, tfit Bro Nkifrar naku kfo yindhormomko. Kfo memom, “Bro profetr bi niaror. Bro Nkifrar turhu yon kunys miyak htiyakneft bi niaror.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Be nd Jisasr noheh yimar yak kasinyamo yuhathu mrokfot nhai wom brbo warhu hasormot. Ur Juda tkit tkitm ur fitoh fitoh tkitm, wany bugamomt Jisasrhu noheh yimarhu kasinya nmbuhat.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Jonrhu uhik ahik htfasyukm nd Jisasr namo neft wanyhato Jonr kfo nuhas bonuhasmomr.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Jonr wanyhato turhu uhik ahik htfasyuk hus yimaf naku yakhato kfaf memorf, “Brorpno waifn. Waikahfnn, wattiwon wamitwafnr, ‘Ni aso nd nom toh gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?’”
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Be nd hus yimaf yimofn, Jisasrpno mfnahhato mkfo memofr, “Jonr famurno, ‘Wattiwon wamitwafnre, “Ni aso nd nom gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?” ’”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Nd yihart rof mifnahmohat bok met yindarim womhtet dbohnefetm Jisasr fak marnya hasomor. Bok yimam kmi yarh fknayetm fak marnyamourm, yo nyinga kunyjetm fak marnyamourm.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 To be ndnettn rof mikfo ttiwonmohat tfit kfaf memorf, “Tfit waikahfnn, Jonr wakfo nuhastwafnr nd nifn hrek htitawo nefm yo wanuka mrokfom. Wakfo nuhastwafnr nd nyinga kunyjetm marnyani yuhat yo wura bebetm marnyani yuhat nd mimbr yaketm marnyani yuhat yo yimbhindang kihmniyetm marnyani yuhat, noheh yimam myenyjwo yuhat yo nd fasoh knbokroh rirhuyuk yimam Bro Nkifrarhu tu mrokfo mifm wanuka yuhat. Nd ndm wakfo nuhas bonuhastwafnr.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Yo wakfo wamitwafnr, yimam Bro Nkifrar hik hanyhato tfit na niwa nefm mhti yakhato nhai suhkahm, nd yimam ayindhortwam.”
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Be nd yimaf yimof. Yimotf, rofhu mongkorn met yindarim Jonrhu hingrnafathu mrokfom kfo ttiwonmorm. Kfo memorm, “Niko Jonrhu htit yimohat yima toh duha tkitt, tamohm memoko ai ahtinom? Ka memoko yimar mrokfom rim kfota mkfotetr ai ahtinom?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 O be nd hifa hifa wondh wuska hmbreyet yimar memoko ai ahtinom? Nd yimam hifa hifa wondh wuskam hmbreyetm, ndhtet yimam kingroh kuny kmifam tohwa yimayem.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 To nikome tamohroh htit yimoko? Profetrhu htit yimoko? Akfoyanko. Ror tu profeter. Bingotroh profetroh hingrneft nhai rorhu hingrneft kanjo rhukaht. Nhai.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Tor nd yima Jonrn Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo memot, ‘Wawanyko Bro Nkifrarhu mrokfefthu kfo nuhas hanyuk yimar tohak hanyrahrko. Rorn yihotar mngon hanyrahrr.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Na kfiwanko, Jonrhu yufat be tu broyet, nhai wom yimar Jonrhu yufat kanjo rhukaht. To tfit kfiwanko, fitoh yimarn tu Bro Nkifrarhu kingdomkfotn ftohr, tor nd yimarn tu bro yufa mift yakrahr.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nd met yindarimi takis marut yakyuk yimam bi Jonrpno baftais yaketmn tfit Jisasr nd mrokfom kfo pthamohat rom sinyahato kfo memom, “Bro Nkifrarhu mrokfot tu fipayetet.”
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 To tfit Farisimi boririfhuthu tisamn nhai wany yindhorrmomt. Hany jbornamomt Jonr pthamo mrokfot yo nhai wofnrmom Jonrhu rroh baftaisneft.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Jisasr tfit pthahato kfo memor, “Ar yiharhof yimam tamoh shrmn akfo nhombrayanm? Finji kanjo yorhwam?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Yon mumenm maket swirm o wumt swirm rhuhato nnakfo nnakfiwa kanjo nnakfiwuko. Womm rirhuhato womm rikfo mirahmm, ‘Nom tuhan yindarif niyak tatrutwa yiha wumtwa musikkfot wumtnomt, niko nhai grharfoko. Nur windohm mayi nmbuhampno rpat windohnomm, niko nhai nurrfoko.’ Inji yon mumenm kanjo nnakfo nnakfiwuko.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Jon baftaisr niamohat, ror nhai nuwa ya bupa yarmor. Ndtn niko hti kfo memoko, ‘O Jonr fasoh kmi yarhm fknemomr. Nhai nuwa bupa yekahr.’ Inji kfomokomr.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Tfit ar yihat na nikmoh tu Bro Najema niamohat, bupa nuwa yewota, tfit ndt htihato tfit kfo kangko, ‘Wahtiko nd yimar nuwa yemungrofoter yo spaket drinkfot masat hmbritarn spakwor. Yo takis yekwa yimami fasoh nefm niwa yimampno nabnot habriwor.’ Inji inji kfiwukma.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Bro Nkifrarhu duka tungunefrn tamoh tamoh nefm mhfnahnewatrm, nd tkittn yimam htihato kfo kangm yafotheter nd rorhu dukefr.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisir yihato Jisasr kfo memorr, “Krif waniakahnn nanhu kunysn nuwa yerahno.” To be Jisasr nd Farisirhu kunys yihato nuwa famor.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 To nd kmitn wom fasoh nefm nayet mett tohmout. Ndha tohettn, wanymot Jisasr nd Farisirhu kunyshu nia nuwa ye nmbuhat. Rot inji wanyhato fakmot tahiye hingrnayet wel knt. Yakhato yimot nd Jisasr rhumo kunysn.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Rot nd mett yimotn, Jisasrpno mtohmot. Mtohhato nurmout. Nurhato nd rothu nur nyingaroh bupam yima Jisasrhu wuramn mitohmoum. Mitohmotm, tfit yimathu tmarifaye trk domtmoutm. Inji na hanymotn, yimarhu wurat rithu kiyakmotrn, frhaddohato nd rot hanymo welpaye wuram fuk wunamotr.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Nd Jisasr naku yakmo Farisir inji htihato be yima yuhurn duka memor, “Ndar yimar tu profet mifr arhur, to bi hti nhtarfort nd mett ror tir htewat. Ndt nhai tu dborioh mett tir htakahtr, fasoh fasoh nefm nayet metet.”
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Saimon, na wom mrokfeft ninpno afo kforhota wawanyswa.” Saimon memor, “Yinowe injuwe, waptha.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Jisasr kfo memorr, “Wom hus yimaf wom yimarpno maruha fakmof. Memof, ‘Kto tfit maruhetenone hirahnomn.’ Wom yimarn 100 kinakfot fakmor. Womrn 10 kinakfot fakmor.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Be tfit kto nhai womr niahato nd rof yaknimo maruham tfit hermofr. Be nd maru tikat yimar garitihato nhai tfit marimor, ‘Tfit wompam naku tndau hatohruha.’ Be duka mumafmorf. To ni Saimonn waduka nd hus yimaf. Frohrn yirforn nd yimar namo dborioh neft kfo yindorrforr? Nd bro marufa yakmorn o habhi marufa yakmo yimarn?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimonr memor, “Na kanga nd bro marufa yakmo yimarn yihato kfo yindhorrforr.” Jisasr memorr, “Uwa hifa kfiwun.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Jisasr kekutnihato mett htihato Saimonr kfo memorr, “Htitwont ndar mett? Na ninhu kunys niehat, nhai bupam yakrfonn, wuram yuk kifsarfona. Nhai. Wahti ndar mettn, niesn rothu nur bu nyingaye fuk kifsetm nanhu wuram, yo rothu tmarshu tmarifaye trk domttm.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Yo na ninhu kunys nia yarim rhuhat ni nhai rithu kiyakhato frhaddorfona. Nhai. Ndar mett niahato nanhu wuram yakhato frhadditm.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Ni nhai welpaye yukrfont nanhu mfhat. Ndar mettn niahato nanhu wuram welpaye fuk wunita.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Ndnatn na kifwann, nd mett namo boknabok fasoh fasoh nefm bi fak thu ahuyant bi. Ndnatn na masat yuhu mongisa. Nd yimar habhi nefenm yak thu hayetr, be inji tefinano yuhu mongiwora.”
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Be nd mett Jisasr kfo memort, “Ninhu fasoh fasoh nefm bi fak tuhahuyann.”
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Be nd rpa tebort rhu hasoyuk yimam tum rinakfo nakfo memom, “Ndre tamohtet yimarn, yimaroh fasoh fasoh nefm yak tuhahukarm?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Nd mett Jisasr kfo memort, “Ni Bro Nkifrar yak hikwa nmbuhatn fak marnyern. Hifa yindhor yima yuhurpno wanju.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.