Lucas 7

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisasr ndharhof met yindarim mrokfom kfo ptha dbruf tany buga hehato tfit yimor Kaperneamko.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ndharhof amiroh keptenrhu hingrna yimar dbohneft yakhato be tu bi brboht rhumot nohneft. Nd amiroh keptenr be tu marbitn htamourr nd rorhu hingrna yimar.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ndnatn Jisasrhu nia mrokfot wanyhato wom Judaroh bro yufet yimam kutewumm “eldam,” rom tkrurafmor Jisasrhu mihtiyakhato rorhu hingrna yimarhu yak marnyaneft.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Be yihom kfakmotmr yimor. Jisasr bi brbo toh hanyetrn, nd amiroh keptenr turhu wom yimatm tkruraf memorm, “Wakfo rafotwakomr, mirahr nanhu kunys aneya. Na nhai dborioh yimayann nanhu kunys nieruhar.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Yo nhaf na rorpno yinyeft na nhai tu hifa dborioh yimayann yirhoya brbo rorpno. Be inji nndo tohhato be akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nanhu toh nmbuhat to inji buga. Na to wom bro yufetrhu yinhitn tohwa. Rorn tamoh tamoh hingrnefm kahukra. Soldiam nanhu yinhit tohwom fitoh yimar kfo kanganr, ‘Wania,’ nd yimar niewur. Kfo kanganr, ‘Wanju,’ nd yimar kitr. O nanhu hingrna yimar tamoh hingrnefm kfiwanr, nd hingrnefm hingrnewurm. Ndnatn na kanga be inji nndo tohhato akfokahtr, nanhu hingrna yimar marnyanirahr.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Jisasr nd yimarhu mrokfefm wanyhato tuha mrokfo duhatr rhumor. Tfit kekutnihato nd ror hik hanymo yimam kfo memorm, “Barenko, nd yimar nndo wom kmi thofer. Rorhu nkifrar nndohr. Nd mrokfot kfiwatr, nanhu yima yuhur duka kanga, Isrerkort nhai wom yimar htikahanr o wanykahanr kfo mekahra, ‘Be inji nndo tohhato wakfokahtn dbohnet yimar marnyanirahr.’ Nhai. Nhai ndhtet duket yimar htikaha.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Be nd yimam nd amiroh keptenr kfo tkrurafmom tfit kunyko yihato mhtimomr nd keptenrhu hingrna yimar bi marnyaniyetrn.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Tfit hwe nfha nd wom yiharn wom kmit kutewumt Naint ndko yimor. Nhaf nd rorhu disaipermi nd wom womt rpat yimom.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Yimomn, yuhre memom, “Ka kmi yifhatikt yau hafknenirahnomt”, asha htiyak hanymomm yima gur hanur hnamohat. Nd nohmo yimar wom met dhirthu rpa mif yonr nohemort. Be nd met dhirthu yonr nohmotr, nd kmithu met yindarim hanynhohato memom, “Yopnhorahnomt.”
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Bror nd met dhirt htihato yuhuwafmort. Hti yuhuwafhato kfo memort, “Inji anurwahn.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Inji kfonitart, yau yaknihato nd yima gu krokt rim tayoutitrt. Be tfit nd yima gu krokt tita hanyukm afo yihom tohtewum. Yihom toh tewatm, Jisasr kfo kangr, “Na kfiwann nda yima damiage wasinya.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Inji kfomotr, be nd bi nohet yima damiagr myenyjwohato mrokfo pthamor. Be Jisasr yaknimorrn, nd yonr mmemtpno rim kfo memor, “Asor bi tfit ninhu yonr.”
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Be yimam nd noheh yimar yak kasinyamo yuhat htihato nhai yima yuhetm rhurmom. Bro yanuheft fakmotm. Yanuheft yakmottm, tfit Bro Nkifrar naku kfo yindhormomko. Kfo memom, “Bro profetr bi niaror. Bro Nkifrar turhu yon kunys miyak htiyakneft bi niaror.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Be nd Jisasr noheh yimar yak kasinyamo yuhathu mrokfot nhai wom brbo warhu hasormot. Ur Juda tkit tkitm ur fitoh fitoh tkitm, wany bugamomt Jisasrhu noheh yimarhu kasinya nmbuhat.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Jonrhu uhik ahik htfasyukm nd Jisasr namo neft wanyhato Jonr kfo nuhas bonuhasmomr.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Jonr wanyhato turhu uhik ahik htfasyuk hus yimaf naku yakhato kfaf memorf, “Brorpno waifn. Waikahfnn, wattiwon wamitwafnr, ‘Ni aso nd nom toh gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?’”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Be nd hus yimaf yimofn, Jisasrpno mfnahhato mkfo memofr, “Jonr famurno, ‘Wattiwon wamitwafnre, “Ni aso nd nom gari hasiwa yima o tor yuhre niewur?” ’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Nd yihart rof mifnahmohat bok met yindarim womhtet dbohnefetm Jisasr fak marnya hasomor. Bok yimam kmi yarh fknayetm fak marnyamourm, yo nyinga kunyjetm fak marnyamourm.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 To be ndnettn rof mikfo ttiwonmohat tfit kfaf memorf, “Tfit waikahfnn, Jonr wakfo nuhastwafnr nd nifn hrek htitawo nefm yo wanuka mrokfom. Wakfo nuhastwafnr nd nyinga kunyjetm marnyani yuhat yo wura bebetm marnyani yuhat nd mimbr yaketm marnyani yuhat yo yimbhindang kihmniyetm marnyani yuhat, noheh yimam myenyjwo yuhat yo nd fasoh knbokroh rirhuyuk yimam Bro Nkifrarhu tu mrokfo mifm wanuka yuhat. Nd ndm wakfo nuhas bonuhastwafnr.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Yo wakfo wamitwafnr, yimam Bro Nkifrar hik hanyhato tfit na niwa nefm mhti yakhato nhai suhkahm, nd yimam ayindhortwam.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Be nd yimaf yimof. Yimotf, rofhu mongkorn met yindarim Jonrhu hingrnafathu mrokfom kfo ttiwonmorm. Kfo memorm, “Niko Jonrhu htit yimohat yima toh duha tkitt, tamohm memoko ai ahtinom? Ka memoko yimar mrokfom rim kfota mkfotetr ai ahtinom?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 O be nd hifa hifa wondh wuska hmbreyet yimar memoko ai ahtinom? Nd yimam hifa hifa wondh wuskam hmbreyetm, ndhtet yimam kingroh kuny kmifam tohwa yimayem.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 To nikome tamohroh htit yimoko? Profetrhu htit yimoko? Akfoyanko. Ror tu profeter. Bingotroh profetroh hingrneft nhai rorhu hingrneft kanjo rhukaht. Nhai.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tor nd yima Jonrn Bro Nkifrarhu rfa borngt kfo memot, ‘Wawanyko Bro Nkifrarhu mrokfefthu kfo nuhas hanyuk yimar tohak hanyrahrko. Rorn yihotar mngon hanyrahrr.’
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Na kfiwanko, Jonrhu yufat be tu broyet, nhai wom yimar Jonrhu yufat kanjo rhukaht. To tfit kfiwanko, fitoh yimarn tu Bro Nkifrarhu kingdomkfotn ftohr, tor nd yimarn tu bro yufa mift yakrahr.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nd met yindarimi takis marut yakyuk yimam bi Jonrpno baftais yaketmn tfit Jisasr nd mrokfom kfo pthamohat rom sinyahato kfo memom, “Bro Nkifrarhu mrokfot tu fipayetet.”
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 To tfit Farisimi boririfhuthu tisamn nhai wany yindhorrmomt. Hany jbornamomt Jonr pthamo mrokfot yo nhai wofnrmom Jonrhu rroh baftaisneft.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jisasr tfit pthahato kfo memor, “Ar yiharhof yimam tamoh shrmn akfo nhombrayanm? Finji kanjo yorhwam?
31 E Jesus continuou:
32 Yon mumenm maket swirm o wumt swirm rhuhato nnakfo nnakfiwa kanjo nnakfiwuko. Womm rirhuhato womm rikfo mirahmm, ‘Nom tuhan yindarif niyak tatrutwa yiha wumtwa musikkfot wumtnomt, niko nhai grharfoko. Nur windohm mayi nmbuhampno rpat windohnomm, niko nhai nurrfoko.’ Inji yon mumenm kanjo nnakfo nnakfiwuko.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jon baftaisr niamohat, ror nhai nuwa ya bupa yarmor. Ndtn niko hti kfo memoko, ‘O Jonr fasoh kmi yarhm fknemomr. Nhai nuwa bupa yekahr.’ Inji kfomokomr.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Tfit ar yihat na nikmoh tu Bro Najema niamohat, bupa nuwa yewota, tfit ndt htihato tfit kfo kangko, ‘Wahtiko nd yimar nuwa yemungrofoter yo spaket drinkfot masat hmbritarn spakwor. Yo takis yekwa yimami fasoh nefm niwa yimampno nabnot habriwor.’ Inji inji kfiwukma.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Bro Nkifrarhu duka tungunefrn tamoh tamoh nefm mhfnahnewatrm, nd tkittn yimam htihato kfo kangm yafotheter nd rorhu dukefr.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisir yihato Jisasr kfo memorr, “Krif waniakahnn nanhu kunysn nuwa yerahno.” To be Jisasr nd Farisirhu kunys yihato nuwa famor.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 To nd kmitn wom fasoh nefm nayet mett tohmout. Ndha tohettn, wanymot Jisasr nd Farisirhu kunyshu nia nuwa ye nmbuhat. Rot inji wanyhato fakmot tahiye hingrnayet wel knt. Yakhato yimot nd Jisasr rhumo kunysn.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Rot nd mett yimotn, Jisasrpno mtohmot. Mtohhato nurmout. Nurhato nd rothu nur nyingaroh bupam yima Jisasrhu wuramn mitohmoum. Mitohmotm, tfit yimathu tmarifaye trk domtmoutm. Inji na hanymotn, yimarhu wurat rithu kiyakmotrn, frhaddohato nd rot hanymo welpaye wuram fuk wunamotr.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Nd Jisasr naku yakmo Farisir inji htihato be yima yuhurn duka memor, “Ndar yimar tu profet mifr arhur, to bi hti nhtarfort nd mett ror tir htewat. Ndt nhai tu dborioh mett tir htakahtr, fasoh fasoh nefm nayet metet.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Jisasr inji wanyhato kfo memorr, “Saimon, na wom mrokfeft ninpno afo kforhota wawanyswa.” Saimon memor, “Yinowe injuwe, waptha.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Jisasr kfo memorr, “Wom hus yimaf wom yimarpno maruha fakmof. Memof, ‘Kto tfit maruhetenone hirahnomn.’ Wom yimarn 100 kinakfot fakmor. Womrn 10 kinakfot fakmor.
41 Jesus continuou:
42 Be tfit kto nhai womr niahato nd rof yaknimo maruham tfit hermofr. Be nd maru tikat yimar garitihato nhai tfit marimor, ‘Tfit wompam naku tndau hatohruha.’ Be duka mumafmorf. To ni Saimonn waduka nd hus yimaf. Frohrn yirforn nd yimar namo dborioh neft kfo yindorrforr? Nd bro marufa yakmorn o habhi marufa yakmo yimarn?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Saimonr memor, “Na kanga nd bro marufa yakmo yimarn yihato kfo yindhorrforr.” Jisasr memorr, “Uwa hifa kfiwun.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Jisasr kekutnihato mett htihato Saimonr kfo memorr, “Htitwont ndar mett? Na ninhu kunys niehat, nhai bupam yakrfonn, wuram yuk kifsarfona. Nhai. Wahti ndar mettn, niesn rothu nur bu nyingaye fuk kifsetm nanhu wuram, yo rothu tmarshu tmarifaye trk domttm.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Yo na ninhu kunys nia yarim rhuhat ni nhai rithu kiyakhato frhaddorfona. Nhai. Ndar mett niahato nanhu wuram yakhato frhadditm.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ni nhai welpaye yukrfont nanhu mfhat. Ndar mettn niahato nanhu wuram welpaye fuk wunita.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Ndnatn na kifwann, nd mett namo boknabok fasoh fasoh nefm bi fak thu ahuyant bi. Ndnatn na masat yuhu mongisa. Nd yimar habhi nefenm yak thu hayetr, be inji tefinano yuhu mongiwora.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Be nd mett Jisasr kfo memort, “Ninhu fasoh fasoh nefm bi fak tuhahuyann.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Be nd rpa tebort rhu hasoyuk yimam tum rinakfo nakfo memom, “Ndre tamohtet yimarn, yimaroh fasoh fasoh nefm yak tuhahukarm?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nd mett Jisasr kfo memort, “Ni Bro Nkifrar yak hikwa nmbuhatn fak marnyern. Hifa yindhor yima yuhurpno wanju.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.