Lucas 6

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wom rhu krna Sabat yihar Jisasri turhu disaipermpno wit swirr yihato yau nanyor hanyhato nd wit shuroh wit dmm yak tmbhak hanymoamm, tire tire yak rir tfka botfkamoamm, krm misuhmoatm, ki hanymoumm.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Farisim inji htihato kfo memom, “Tamohmpno inji neko? Bro Nkifrarhu thfa mntwat inji kfiwut, rhu krna Sabat yiha nhai ndpa ndpam yak tmbhakkfot.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jisasr inji wanyhato kfo memorm, “Nikone Defitri wom yimam yatinoht rhu hasohato nkifra temperr rim htayet nuwa rikat rim yakhato yamo nmbuhathu tndhte, ka htitkomt o nhai?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Defitr to Bro Nkifrarhu temperr fknenihato nuwa rikat bi Bro Nkifrarhu yufatpno rim htayukt rimakmortn, briahako turhu yaunho habriyuk yimampno rim htahato famomt. Nuwa rikat bi Nkifrarhu yufatpno rim htayukt nhai be wom yima furam ye wonakrmomt. Tu prisrpam fiyakmomt.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Wawanyko, na nikmoh Bro Najomann nd rhu krna yihar kakitohwanr. Nd yihar kanga finji anaya, nhai tfit wom yima furar kfo htakfot.” Ndnatn nd Jisasrom namo neft nhai fasoh neft narmom.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Tfit wom rhu krna Sabat yiharn Jisasr Judaroh wom rhu rifinyuk rmont yihato Bro Nkifrarhu mrokfom ptha nuhasmorm. Nd rifinymo kunysn wom tir gram tip behohetr rhumor. Mano tir mifkorhof tir gram tipt yak wok tkittn mnoh minysafakmotr. Tir pinyafm kfe mngomotmr, be nhai thu susnarmoarm, be inji hoketm rhumoum.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Rom nd Farisimi boririfhuthu tisam, rom bi niamom. Niamomn, nd yima rifinyrn bi mfknemomn, tohhato memoum, “Jisasr nayuk tamoh nefm na thombat afo hti hikrahnomr. Hti hikhato kfo hndhnarahnomr.” Ndnetmn rhuhato memom, “Afo htirahnom dbohnet yimam rhu krna Sabat yiha yak marnyarahrme nhai.”
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Nd yimaroh yima yuhum inji dukamohat, Jisasr bi htingotmorm. Htihato nd tir gram tip behohetr kfo memorr, “Buha yima rifiny buharn wasinya watohetohn.”
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Be nd yimar sinya tohmotr, Jisasr kfo ttiwon memorm, “Niko finji dukiwako? Rhu krna Sabat yiha yimaroh yak marnyanefte, Bro Nkifrarhu boririfhut finji kfiwat? Rhu krna Sabat yihare hifa nefm nakfot o fasoh nefm nakfot? Yimam yak marnyakfot o yimam waskfot?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nd rifinymo yimam yukatoh nhombra buganimormn, nd yimar kfo memorr, “Tirt wathu susnant.” Be nd yimar tirt thu susnamort. Tirt thu susnahato marnyanimotr.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Inji htihato masat namburhato tum rinakfo nakfo memom, “Nda yimare finji naruhanomr?”
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Kto wom yifungr Jisasr kfo bruttna nfhamor yura kminysoftn.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Kfo bruttna nfhahato dbharn nd rorhu disaiperm naku yakmorm. Naku yakhato niamotm, 12-pela kforpat fakmor. Yakhato kfo memorm, “Niko bi nanhu sioskfothu kasinya htfas-yukeko, bi nanhu aposereko.”
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Rroh womr Saimonr, (kto tu Jisasrn nfri Pita yufat hmbremorr), yo womr Saimonrhu nmem Andrur
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 yo womm Jemsr, Jonr, Filifr, Bartolomyur, Matyur, Tomasr, yo Alfiusrhu yon Jemsr, yo Saimonr, wom yufat Selotr,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 yo womr Jemsrhu yon Judasr, yo wurohr Judas Iskariotr. Tor nd Judas Iskariotrn hndhnamorr Jisasr.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Jisasr yimam yaknimorn, tfit rpat fawihnamom. Yawihnehato tuha kmi kurhtn tfit nd wom yak troh tanymo yimampno tfit afo mirifinymom. Rifiny hasetmn bok yimam nd Judia-korhofm, Jerusalemkorhofm, Saidonti Tairkorhof tek afsor thmbm toh hanyukm, rpat met yindariyett nia mirifinyaknamom.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Memom, “Ai arifinykahnomn, Jisasrhu mrokfefm wanyhato yo nmoh tamoh tamoh dbohnefenm yak thu hirahrnom.” Ndhtet dukefetmn yimom. Nd kmi yarh fknayetm, rom yudbat marnyani hanymoum.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Nd yima yak marnyayuk yafothat tu Jisasrn hatohmourt. Ndnettn yimam ndt htihato memom, “Amyaktikahtnomr, rorhu yafothatn nieruhatn, yak marnyarahtnom.”
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jisasr turhu disaiperm yukatoh hanyhato kfo memor,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Niko fitoh yimako arihat yatinoht tohwako Bro Nkifrar hti hasiwurt niko tohwa toh nmbuhat, kto ye furkihrahko.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Kto tfit htirahmko Bro Najoma hikruhatko, hti sr thurahmko, kfo yiritirahmko, kfo tfar-rahmko, kfo mirahmko, ‘Ar nthonroh yonm.’ Inji inji kforahmko.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Nd neft nhai be nikomrpakompno rhuruhatt. Nhai. Nd neft bingot bi profetmpno riruhakmot. Kto nikmoh hifa rhu nmbuhat Bro Nkifrar hirahrkonko yura hefenrn.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 To niko boknabok maruhetko tfit kfiwa. Wayeye! Hifa dborioh rhu nmbuhat bi arihatn htitwokomt.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Niko arihat ye furkihwako, duka yanuhaf hanykfot. Kto be yatinoht tfit tohrahko.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Yo womt duka yanuhaf hanykfot bingotrhof kfo hnu bohnuyet profetm namoa nefm. Rom namoa neft yimam hti-moammn, memoum ka tu neftn newum. Ndnatn kfo yindhor furamoumm. Ndnatn niko yimam kfo yindhor-womkone, mirahko ka dborioh yimanomn kfo yindhorwomnom.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Niko frohko nanhu mrokfot wanukako kfiwanko. Wom yimar huttworn, ni tawo hifa yima yuhur hmbrekfot nd yimar. Yimar hti srthuworn, ni tawo yak marnya bomarnyakfot nd yimar.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Ni kfo beb bobebyuk yimar tfit ninn hifa kfo yima boyima marnyakfot. Nd yimam niko fasoh fasoh nefm nayukm niko tawo Bro Nkifrarpno kfo bruttna mekfot, ‘Nd na fasoh nefm newa yimam wayak marnyanm.’ Inji kfokfot.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Wom yimar nambur hnehato yengongfat frtatrn, tfit manoko mkukorhoft yak hta hekfot. O sakethat fak hrurekrn, to mirahn yirok hmbreyuk honathat ahakkrant. Rpat yak hrurak-hato hiyafkfot.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 O wom yimar tamoh tamohm tndauworn, yakhato hekfot. O wom yimar tamohm fahunr, ni tfit me juha, ‘O na nd yiha nd yimar fahuyanr nd shrm. Tawo ahira.’ Inji kfo duha.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Kangn, womm ayak marnyamane, barkofpam afo ninn sinyahato womr yak marnyakfot.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Tawo tawo hifa yima yuhum nahmbritarpako niyak marnyiwakomn, to tfit tamohmpno yamukako, ‘Bro Nkifrar akfo yindhorrnom?’ Nhai. Nd niyak marnya nmbuham nd fasoh nefm nayet yimam, rom nhaf newumm.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Yo nd nikompno niyak marnyiwarpam yamukako, ‘Tawo ayak marnyanom.’ Tamohmpno yamukako, ‘Bro Nkifrar akfo yindhorrnom?’ Fasoh nefm net yimam nd nefm rom nhaf newum.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Wom maruham hiyafhato dbima tndauneft, ndt nhai tu dborioh neft. To inji naruhakomn, frohm hti yindhorruhamko? Nd fasoh nefm net yimam inji newum. Yimam tamohm hiyafhato tfit kto kangm, ‘Nom niko yahuhat nd shrm tawo wahekmnom ndm.’
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Nikompno nakfo huttyuk yimam hifa yima yuhur htakfot. Hifa hifa yak marnya bomarnyakfot. Womm tamohm fahukomm, tfit kfo me juha, ‘Na ni yahuhat nd shrm tawo wahina.’ Nd na kfiwa tu hifa dborioh nef yuhat yak hikrahko. Kto be Bro Nkifrar hirahrko hifa rhu nmbuhat. Tu yura myorhekwa Nkifrarhu yonko rhurahko. To mirahko ka Bro Nkifrar nhai yuhuwafkahrm nd kfo yindhor duhatm yo nd fasoh nefetm. Nhai. Ror yuhuwafworm.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Nikmoh Bro Yifemr yima yuhuwafwa kanjo inji wayuhuwafkomm womm.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Jisasr tfit wom mrokfot kfo memor, “Mirahko womroh nefm hti nhta yak nhtahato rroh nefm frhik bohikhenomm. Inji narahko, tngo Bro Nkifrar inji narahrko. Mirahko womm nayuk nefm htihato ayuta amenomm, ndr nder, o ndr nd nayet yimayer. Inji narahko, tngo Bro Nkifrar inji narahrko. Mirahko wom womroh nefm ayakitoh hanynomm. Yafhorahkomm, tngo Bro Nkifrar niko nayuk nefm yafhorahrm.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Womm tamoh tamoh hirahkomm, tngo Bro Nkifrar mikahtr tawo ahiyanko htirahko wuss tamoht mano mano nieraht. Yimam mfro mfro thu brurrahkomm, tngo to inji Bro Nkifrar mfro mfro thu brurrahrko.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Inji kfonihato wom mrokfot kfo nhombra memor, “Wom yimar nyinga kunyjetr nhai tfit yihato wom nyinga kunyjetr yak nuhas hanykfot yiyuk yuhat. Inji naneft ka be hus bugaf yau mmo hanyhato bandrongfa muhmn myahot bani rpat dmetf yohnirahf.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Nhai wom yonr yuhre wandfa kunys toh hanyetr rorhu dukefm bmbri wandfafarhum kanjo rhukahmr. Nhai. Ror nd yonr afo skur hany bi skur bugahato fekrt safekfot, ee btn rorhu safekfot tisarhut kanjo korht.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Hifa sinya warho marnyet mis nhai tfit fasoh yukha behohm hirkahmt. Fasoh sinya warho marnya duha mis nhaf inji buga, nhai tfit hifa yukham hirkahmt.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Yimam yukhamn hti nhtewum. Yukham hifayem kangm ee nd mis tu hifa dborioh miyet. Yukham fasohem, kangm o nd mis fasohet. Yimam fik yukha yakneft nhai yiro higef bufuyet tkitrohm yakkahm. Yo wain mtithu yukha yakneft nhaf nhai nd higef bufuyet tkitrohm yakkahm.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Yimar, tu hifa dborioh yima rifuhetr, tu hifa mrokfo rifhur, tu hifa dborioh nefm mfrfnahnewumr. Fasoh yima yuhetr fasoh fasoh nefm mfrfnahnewumr. Yima yuhur rhuyuk tamoh tamoh mrokfo rifhur tfit tngtn ptha nriyafwotm.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Tamohmpno naku kfo yamukako Broye! Broye! Na inji nakutahat to btn wakhikkomt nanhu mrokfot. To tamohmpno yak hik duha yitakomt.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Fitoh yimar nanhu mrokfom wanyhato yak hikwa nmbuhat, afo kfo nhombraruhanko.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Nd nanhu mrokfom wany yakiowet yimar, tu hifa duka tungunet yimam kanjo rorhu kuny hingrneft, muhm tou hauhnihato yiro tahi siktpno rahu pokm simene simenim hmbriyafhato be nd simen tahimn hatohkfot rahum. Nhai ninor ba inji nakfot. Hnut wuhnu sinyaneft nhai nd kunyr tadboutakhato suhkfot. Bi nd yonmari simen tahi sikt hatohet kunyr to finji kanjo suhkfot.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Tfit nd wom yimar, nanhu mrokfom wanyhato yak hik duhatr, nd yimar akfonom yima dukef duhat yimam kanjo rorhu kunys be inji yak brurtahato, hnut nianeft nhai nd kunys toh bmtakfot. Be yudbat hnu buyeft yihom tadboutaknehato tadbombra tubatunikfot.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.