Lucas 23
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs ARC
1 Juda kaunserkfothu kaunser yimam sinyahato Jisasr yaknimomr hanymomr Pailatrpno.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Pailatrpno mhatohmomrn Pailatr kfo memomr, “Nda yima Jisasr buha nia mtohwarn kmi thofm faso kfo hta kangrm, ‘Mirahko nda kmithu bro yima Sisar takis ahenomr. Nanrpaya Bro Nkifrar kfomo yimaroh minrfa htiyakyuk kinga.’”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pailatr sinyahato Jisasr kfo ttiwonmorr, “Nine Judaroh kinge?” Jisasr memor, “Uwa. Mrokfot to bi kfo twanhiwunt.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Pailatr kekutnihato nd Jisasr kotimmo yimam kfo memorm, “Nd yimar nhai wom fasoh neft narmor. Nhai kfo mirhotanko, ‘Wayaknikomr.’”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Pailatrpno mpthayuk yimam kfo memom, “Ndr kfo furewur. Mirahn awany yakiowanr. Rorn tfit buha mitohwarn nda Judathu kmi kmiroh yimam faso faso kfo hta bohta hnewurm. Bi Galiliko bi inji rihingrnakmorn to bi tfit bi asor Judako niewur.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Pailatr inji wanyhato ttiwonmorm, “Ndar yimare fitha thofer? Galili thofere fitha thofer?”
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Jisasrhu toh yuhat Pailatr frhikakhato kfo memor, “Nd yimar Herotr tohukatohwa Galili profins tohwa yimayer.” To be inji mhti hikakhato Pailatr kfomotr Jisasr hanymomr Herotrpno. To nd yihart bi Pasofa burwathu rhu yiharn Herotr Jerusalemko bi tohetrn to be ndko hanymomr.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Herotr htiyakhato memor, “O hifa hnekomr. Nd ror hingrnewa hingrneft afo hingrnaruhatrt htirahnomt. Be wanys wanuknom ror hingrnewa bbukeft.”
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Herotr sinyahato Jisasr ttiwon nhta bonhtamourr. Jisasr nhai ptharmor.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Prisroh bro yimami boririfhuthu tisamm mtohnihato mfro mfro nd kotkfot kfo nnuhaknimomt.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 To be Herotri turhu soldiakfom faso faso kfo kuken bokuken kfo tfar botfar thumomr. Inji nanihato tu hifa dborioh rmonthar yakhato nd rmon-thaye tu Judaroh rmontha nyuh yuhatn nyuhafmomr. Nyuhafhato kfo memomr, “Tfit Pailatrpno wain.” Be inji kfafmotmr tfit yimor.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Be Jisasrhu kotkfot rpat rpat wany hnamoftn be nd hus yimaf rinfak marnyakmof. Barkofpam afo nna hutt nna inji namouf.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Pailatr Jisasr htiyakhato nakumorm prisroh bro yimam yo kmithu bro yimam yo nd yima fura bofurat nakuyak bugamorm.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 Nia mrifiny bugamotm kfo memorm, “Niko nda yimar tfit hnekomrn kfo kamukko, ‘Ndar yimarn kmi thofm faso faso kfo hta kangrm, “Mirahko Sisar maruham ahenom. Asoya na kinga.” ’ Inji kfiwatko na duka mumiwa. Nda yimar nhai niko kfiwa fasoh nefm narmor.”
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Pailatr kfo memorm, “Barkofpam Herotrpno kotkfot hanikomr. Herotr wanurm ndar yimarhu mrokfom nhai kfo marifor, ‘Nd yimar fasoh nefm ner.’ Wanyhato tfit nanpno nianeft kfefitrr nanpno nier. Ndar yimare be wakfo furakhato was furarahnomr?
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 — ausente —
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Nd tohyuk met yindariroh tng rihar wanfak nfakmom. “Wawaskomr! Wawaskomr! Rorn wawaskahtko tawo Barabasr afnahnahernom.”
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Nd yima Barabasr kalabusmo nmbuhat to nnakfo hamuh nnakfo hamuhhato wom yimar wasmorr. Nd nmbuhampno kalabus htamomr.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Tfit wompam Pailatr kfo memorm, “Jisasr fnahni kitwor. Nhai yorhwatr.” Be inji kfo hanymor.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Be watabrurhakmorm. Waniak waniakhato kfo memom, “Bgre misn wakihegirkomr! Bgre misn wakihegirkomr!” Nd yimaroh tngm be nndo grmim yakitohmoamn memoum, “Be yudbat atayifuhakninomr.”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Tfit husfirpehyuk ttiwonkfot kfomorm. Kfo memorm, “Nda yimar nhai wom fasoh nefm narmor. Be kotim furahato was furarahnomr? Nhai ror wom tng bebt htakahr. Ndnetrn be tabotneft tabotrahmr. Tabothato fnahnerahr.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 To nhai, rorhu mrokfot yiro yimot. Fitha ttifarmotm btn finji yima mrokfom wanykfot. Rom be Jisasrhu noh mrokfot ritohakmohat to be nd tkitrpat tohmom.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Be Pailatr wany batihato be memor, “Jisasr nohrahr.”
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Be nd Romroh gafman yimam yakhato kalabus htamo yima Barabasr rorn fnahnimotr tfit Jisasrn tkitt yakhato be soldiaroh tirmn yimor.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Be soldiam yakmomr hanymomr. Kmi rim fnahnitn htiyakmomr wom yimar. Nd yimarhu yufat Saimonr, Sairini thofr. Ror yakmomn nd Jisasr tita hanymo mnohyuk bgre mis rorn tfit wathu titafmom. Rorn titanhota hanymorr.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Bok met yindarim fau hik hanymomr. Met kmimn nurefr hatoh hanymomr.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Nurefr hatoh hany-motmr Jisasr kekutnihato kfo memorm, “Jerusalem efkotko, anur hik hnewohkma. Be inji wahti marsisako. Niko nurneft tuko dukahato nurkfot. Yoneneteko yonm yakhato bi hanur hanykfot.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Nhai be sfno inji kfokaha. Kto wom yiha bro kurheft nia thoft metm yon hiyau duham, rom hifa, nhai be mfro duka kinyakiruhatm. Yon kkukenetm be tu mfro duka kinyakirahm.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Womm nd kurheft htihato kmbru fkohm kanjo tatti bottirahm. Kminysofm kfo mirahmm, ‘Nda kminysofe wawuyoh nafurnekahnn wamithu kasikahtnnom anohnom.’ Wom womt kfo mirahm, ‘Nda kminysofe watoh rafonnom. Nom wofnkahnom krhopam yakneft.’ Inji narahm.
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Yimar dborioh neft nayet yimar faso faso kak bebwomr yimam nfri nyume kah tengwa kanjo. Tfit kto nd fasoh nayetm tawo yak bebrahmm yimam inji ffnyume kah tengwa kanjo.”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Jisasr yak htamomrn you tfit soldiam yihato fakmomf wom hus yimaf kalabus kunys tohetfn. Nd yimaf rikoh yo fasoh fasoh nefm namoatf fak htamomf kalabus kunysn. Yakhato memom, “Jisasr nohruha yiha rof rpat nohrahf.”
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Be nd husfirpa yima bugam hanymomm yima mfha tpitn. (Kfe sfiohniyet yima mfham kanjo nd tkitt rhumoatt futamoumt yima mfha tpit.) Ndha nd husfirpa yimam bgre mimn nire tir wuram frdbkafhato yuht bgre miyetm kasinyamomm. Nd fasoh nefm nayetf mano mano tohmof. Womr tirmifko, womr kindonko.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Jisasr yura bgre misn hegir hanyhato Bro Nkifrar wukfo memorr, “Bro Yifeme, ndar na nda yimamwe newa nefm mirahn ni htihato anambur inji naya. Nhai yima dukefrpno inji nakahm. Rom newa nefm waduka mumafotwanm. Mirahn adukayanm.” Yo nd Jisasrhu hmbre-sham yak taborhotamom soldiam tahiham tubatu hanymomn htimom, frohrn tahis hifa fturt, nd yimar fakmorm.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Yima rifinyroh nyingahato Judaroh tangi tangiroh bro yimam mtohnimoamn wukfo ddo memoumr, “Ndar yimar ror toh hingrna hnamohat bok met yindarim rorn fak marnya hnamorm. Nd yimarn Bro Nkifrar kfo tkruraf thombat nda bbinysofthu yimaroh nrfa htiyakneft, afo tur amifnahnekahtr ahtinomr.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soldiam rom nhaf niahato nd fipa ye juha faso wain bupam hnehato mthu nhehmomr.
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 Mthu nhehtahato wukfo memomr, “Ni Judaroh kingn rhu thombat asomif tu wamifnahnekahtn ahtinomn.”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Wom mrokfo nmbuhat plan mkutn wandfakmomtn yura mfhatpno frdbkafmomt. Nd mrokfot rom wandfamot kfo memot, “Judaroh kingr.”
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Tfit nd rorpno kasinyamo yima husfn womr rirhuhato kfo ddo hany memorr, “Ni yimaroh nrfa htiyakyuke? Ndhtet yima rhu thoft btn ninn wamifnahnikahnn no ninn nyusakak-rahnno.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Inji kfo ddo hanymotr tfit manoko hiryukrn kfo memorr, “Bare inji akfowahn. Nom rpahtet krhopam kekwonom. Bro Nkifrar ka nhai yakrmikahnr?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 No yekwa krho nmbuhat nhai be sfno no tunnoh nefmpno krhopam kekwono. Ror nhai. Ror be sfno nd krhopam kak furewur.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Inji kfonihato Jisasr kfo memorr, “Jisase, ni kto kingn toh thombat na wadukatwona. Mirahn ammoniyanr. Nanhu rhu nmbuhat wayak htatwona.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Jisasr memorr, “Na kfo mifwann, hrek na yita kmi paradais ni rpat yi myorhwono.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Jisasr afo yura hirmour yura bgre misn. Dany marrn marrhu nukeft be rim nohnimot. Kantri bugat be yambontift rhumom. Wuroh 3 kilok krif marr tfit niamor.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 — ausente —
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 — ausente —
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Amiroh keptenr inji htimohat mfhat danyr foh tnehmotr. Bro Nkifrar kfo yindhorhato kfo memor, “Dajohmn! Nda yimar be tu nhai wom tamoh nefmpno nohrfor. Dborioh yimar be noh furer.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Nd met yindarim toh hti hasomom rom nhaf inji hti tanyhato natubatunimohat bro dungunangu yima yuhumpno yi hanymom. Masat yuhuwafmomr Jisasr.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Jisasrhu yimatm yo ndwom met kmit Jisasr Galilit hik htfasmoam rom be inji nndoh tohmoamn htimoumm Jisasr tamoh tamoh nefm namoahat.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Judaroh taun Arimateathu wom yimar tohmour. Rorhu yufat Josefr. Ror be dborioh yimar, ror nhai wom tamoh tamoh nefm. Juda kaunserkfot rorn nd kaunserkfot hingrna tohnho-mourm.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 Rom wom kaunser ptha-moahat Jisasrhu finji naneft ror nhai rhunhohato ptha nuhaknirmoarm. Rorhu dukeft duka memour, “Bro Nkifrarhu kingdomkfot afo nanhu nyingaye afo htiruha!”
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Jisasrhu thatipt yakhato yopafneft rorn Pailatrpno yimorn Pailatr mkfo memorr, “Nann Jisasrhu thatipt yaknirhoyantn yopruhant.” Mkfomotr Pailatr memorr, “Nhai mrokfom, ninn wayoptwanr.”
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Be inji kfafmotrr yimorn Jisasr yura bgre misn hiretrn yuht bgre miyetr fak kasuhakmorr. Yak kasuhhato yimar yak tundakmorr nndo rim htamorr. Rim htahato ganyom rmonthaye rir hmbremorr. Rir hmbrenihato hanymorr. Hanyhato wom tahi muhtn rihtamorr. Nd Jisasr htamo tahi muht be tu nfri mift htamorr. Tafi wom yima gu hta duha tahi muht htamorr.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Jisasr muht rihtamohat Fraide rihtamorr. Nd Fraide yihar bi tu Judaroh rhu krna Sabat yihar bi rhu yibon hanymomr. Sarere yihar nd rhu krna yihar rhumoumr.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Nd Jisasr Galiliko htiyaknamo metm rpat Josefrpno yimomn hti hikmom Jisasr rihtamo tahi muht.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Hti hik tanyhato tfit turohko yihato Jisasrhu thatipt gbrornayuk welpam yi fak mska inji namom. Memom, “Ka yirahnom thatipthu gbrornaneft,” to nhai, rhu krna yiharn nhai yirmom.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.