Lucas 22

Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yispa hta duha bretparoh ye yihar, kutewumr Pasofa burwat, nd yihar bi yibon hanymor.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Prisroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam kmi thofm yakrmihato memom, “Jisasr be was kafrohrahnomr.”
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Tu Jisasrhu disaiper Judas Iskariotrn Satanr fknemorr.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Satanr fknemotrr yimor prisroh bro yimami temperr tohukatohyuk hingrna yimampno. Yihato memorm, “Inji inji hndhnaruhanr.”
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 — ausente —
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 — ausente —
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Be rhumomn nd yispa hta duha bretpam yeyuk yiharoh barkof yihar niamor. Nd yispa hta duha bretpam yamoa barkof yiharn Pasofa sifsifr washato ndr tarioh mthamoum.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Pita Jonrof Jisasr kfo tkruraf memorf, “Nifn bi wai hanykahfn ndar bro yihar rhuyuk yiha yeyuk yeshrim wamhta mska hanyswafnm.”
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Tfit rof ttiwon memofr, “Nd Pasofa burwat rhu thombat, nome yeshrim fitha hta mskaruhatnom ni rhuhato ye juka-ruhant?”
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Inji ttiwonmotfr kfo memorf, “Waikahfnn kmi yifhatiktn wom yimar burioh roht titetrpno mnafurrahko. To be mirahfn finji ainyo. Rorn wayau hikaknitwafn. Ror fitoh kunys kitwor, nifn nd kunys yikfot.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Fknenihato nd kuny sikatr wakfo wamitwafnr, ‘Tisar kfo famur, “Waikahfnn nd kuny shofr ayak nuhastwarfn nani nanhu disaipermpno Pasofa burwa yeyuk tkitt.” ’
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Inji wakfo ttiwonkahtfn yurakorhof rumt yak nuhasrahrfn. Nd rumtn mhtirahfnm tebor gaj nd ndm. Ndharn wahta mskatwafn. Nom nierahnom.”
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Be rof yimofn nd Jisasr kfomo yimar kmi yifhatiktn mhtimofr. Ror yimo kunys yimof. Nd nd nefm be Jisasr kfomo tng yuhatn hti bugamofm. Be ndharn rhuhato hta mskamofm nd bro yiha yeyuk yeshrim.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Pasofa burwa ye yiharn Jisasri aposerm yihato rpa tebort rpat mrhumom.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Mrhu bugamotm Jisasr memorm, “Na wofn mifwa nda wuroh bro yihar nikompno rhuhato wuroh yeshrim yehato krhopam yakneft.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Wuroht yenyhokahanko kto be nhai. Afo toh hanyrhoyann htiruha bi Bro Nkifrar king tohneft bi rorn king tohhato rorhu kingdomkfot toh-yukatohwort ee btn Pasofa burwa mift rpatn yerahnom.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Jisasr inji kfonihato bu kaft yakmortn Bro Nkifrarko wukfo yindhornihato kfo memor, “Nda wain bu kaft wayakkahkomtn wanahe habriko.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Na kfo mifwanko, na nhai tfit wom wain bupam yerhota. Bro Nkifrarhu kingdomkforpatn tohhato ee btn nfri wain bupam tfit yeruha.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Tfit bretpat yakmortn nhaf Bro Nkifrar wukfo yindhornimorr yak tif botifhato he nhombramorm tifen tifen. He nhombranihato kfo memorm, “Nd bret tifm wayakkomm. Ndm nanhu nmpayem. Nanhu thatipt niko duka-hato Bro Nkifrarn heshombat inji yoh nembosingoraht. Yekahkomm duka hanyrahkma.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Nd nuwa yesrufnihato tfit nfri wain bupa tas hmbrihato barkof namo kanjo inji namor. Nanihato kfo memor, “Ndar wain bu kaft tfit niko yekwat nd nfri dfa tik yuhar hingrnaruha hingrnefet. Kto na nohhato nanhu kkut yohni thombat nd kkupamn nd nfri hingrneft be yak dbkafrahtt. Be tawo nd nfri hingrneft wahiktwako.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Wawanyko. Wom yimar tor nhowi nompno kawor. Rorn hndhnarahra.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Bro Nkifrar kfomo yuhatn Bro Najomr kangr, inji nadborneft nhai mrokfom. To be Bro Nkifrar tutfarahrr nd hndhnayuk yimar.”
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Tu Jisasrhu disaiperm inji wanyhato tum rinahti nahtihato nattiwon nattiwonmom, “Barenko niko wakfoko, frohrn kfiwar? Frohm inji naruhamr?”
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Jisasrhu disaiperm tum rinakfo nakfomoum bro yufathu yakneft. Womr sinyahato memour, “Nann bro yufat hatohruha.” Tfit womrn, “Weye, nann hatohruhant.” Tfit womr memour, “We, rorn.” Inji rinatu natumoum.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Jisasr wanyafhato kfo memor, “Niko ndar rinatu natutako afo wawanyko. Wom wom yima tangi furaroh kingm nhai tohukatoh marnyakahm. Rroh womr king tohneft, nhai ror wom yima furarhu mrokfeft o dukeft wanyhato hikkfot. Rorpar finji finji kfiwur o dukewur, kmi thofm be rorhu dukef yuhat hikkfot. Nhai finji kfokfot. Ror tur inji nahato kfo kangr, ‘O na tu hifa kinga.’ Tot inji korhwot wom yima tangiroh hingrneft.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Niko nd yuhat hik duha. Bro yonr tfit nmemenr kanjo rhukfot. Bro yimar tfit afo hingrna yima furam kanjo rhukfot.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 To afo wawanyko wom mrokfot. Frohrn broyer? Nd be gajis kmit rhu hasohato be wommn mthuhona hasiwa yimar o nd yemro yak habriwa yimar? Finji dukewako? Frohrn broyer? To na nhai inji nakaha. Na nikmoh buha tohnuhiwa yimaya, na be nikmoh hingrnanhoyuk hingrna yimaya.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 Tamoh nefm memoum, ‘Ayak kasuh inji nanomr,’ niko nia tohnho-moukma.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Na nd Bro Nkifrar nd hemo tohukatohyuk gajim, niko wom gajim yak rhurahkomm.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Na kinga toh thoft nanhu nuwa yayuk tebortn niko nanpno rpat rhuhato rpat nuwa yerahnom. Na yakruha gajis niko to inji buga wom gajim rhuhato nikomn wom 12-pela tangim tohukatohrah-komm.”
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Jisasr sinyahato Saimonr kfo memorr, “Saimon, Saimon! Wawanyn. Satanr niahato ninhu yima yuhur wastiwonrahrn. Tu Bro Nkifrarhu dukefrparpno rhurahrne nhai? Bro Nkifrar bi kfo fakiowafmorr ninhu nia wastiwonneft.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 To ni Saimone mirahn duka yanhoya. Na kfo tatiwanr Bro Nkifrarko. Ni buha wom nefmn misuh thombat nhai be wundiat suhniruhatn tfit mkekutrahn. Tfit bi mkekutekn tfit yihato wom yimatm kfo bmta mrokfom wahitwanm.”
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Pitar tfit sinyahato Jisasr memorr, “Broye, na yibonwa ninpno kalabus yinyeft yo ni nohneft na yibonwa ninpno rpat nohneft.”
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Tfit Jisasr sinyahato kfo memorr, “Pita afo wawanyn. Hrek yifungt yimam ttiwonrahmn ninhu nanpno rpat tohneft afo kfo namhirahn. Kfo namhitwonm kangnm, ‘Na nhai nd yimar tawisafkahanr.’ Inji kfo namhihany, kfo namhi hanyruhann husfirpehyuk kfo namhi tngtpno wanyrahnr krir nakurahr.”
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Jisasr kfo memorm, “Wom yiha niko nanhu hingrnefthu hingrnat yimohat kfo rafomoyanko su wuram hmbreni duha yo nhai kpm o maruhenm yakitohakkfot. To nd yihart be inji sfno tirrpat yimohat wom shrm faknafmokone nhai?” Kfo memomr, “Nhai. Nhai wom shrm yaknafrmonom.”
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Inji kfomotm tfit Jisasr kfo memorm, “Tfit arihat yinyeft nhai sfno yaukfot. Arihat maruhete maruham yaknikfot, kpete kpt yaknikfot. Bainat duhayeko yimakmoh saket tham maruhampno yak tuknahato nd maruhaye bainat wiknaknikfot.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ndt nhai be kfo furakaha. Bi Bro Nkifrarhu rfa borngthu mrokfotn na kfo memota, ‘Nd yimar htimomr fasoh nefm nayet yimam kanjo. Nhai hifa nyingar htarmoamr.’ Nd mrokfot bi kfo htamot bi tot bi mfrfnah hanitt.”
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Tfit turhu disaiperm kfo memomr, “Wahti. Asof bainat husf.” Jisasr memor, “Nhai mrokfom, tmift.”
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Be inji naptha hasomomn nhaf turhu neft. Turhu disaiperm yaknihato muhmom Olifet kmitnko.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Muhhato mfnahmom. Mfnahhato turhu disaiperm kfo memorm, “Niko kfo bruttnaneft yakitoh kihtakfot. Inji narahko be nhai suhruhatko Satanr nia nhehneft.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Be inji kfo tanymormn yimor. Be wunye kkofmorn mtabokmehato kfo bruttnamor. Kfo bruttna memor,
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 “O Dajaye, ndar bbinysofthu yimaroh fasoh nefm na be hta krhorhotma nann nohruhanm. Bi brbohwatt kanga akfoyann. Nd krho mis na yakruhat kangn ayak tuhant, be hifa, na yindhorwa. E nhai, kangn ayakrt, be nhai mrokfom, yakruhant. Na be ninn yukatohruha. Kangn, finji anaya, nhai mrokfom.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Be wom mounmotr yawihnehato mithu bmtamorr.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Jisasrhu yima yuhur nhai marnyarmorr. Ndhtet ndhtet dukefmpno yima yuhurio rikrho hmbritamorrne be. Nd yima yuhurpno kfo bruttnamor. Kfo bruttnahato yikiatpno yikiatpno tohmor. Nd yikiat tfit kkut kanjo rhuhato bbinysoftn mitohmom.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Be injirpa kfo bruttna tanyhato tfit yihato yihom htimorm turhu disaiperm hwe hasetmn. Rom to inji nhaf krho yima yuhumpno hwemom.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Yihom tohhato naku thomorm, “Barenko, nikone be hwitwoko? Sinya rhuhato kfo bruttnanefte nhai? Inji be hweta hasoneft to be tamoh wifor yiham be suhaknirahko.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Yuhre inji ptha hasomor, asha Judasr mhatone fnahmorm Jisasrhu yakyuk yimam. Nd Judasr mirahko ka wom nndoh yimar. Nhai. Ror tu Jisasrhu disaiperr, rorn nd Jisasr yakyuk yimam hatohakmorm. Judasr yau yaknihato mkihendhoraknimorr Jisasr. Judasr mkihendhoraknimohat nhai be sfno. Bi tum rpat rhuhato memom, “Bi Judasr mkihendhor tebfiyaknitrr ee ndnatn yudbat wayur sinyahato yakaknikfot yimar.” Bi inji kfo htamomt mrokfot.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Be Judasr mkihendhoraknimotrr Jisasr memorr, “Judas kangn, ‘Yuwi inji amki yindhor tebfiyaknikahtanr yudbat yimam mrhunehato yakrahmr.’ Ndhtet dukefetnn inji naknewuna?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Turhu disaiperm inji htiyaf hanyhato ttiwonmomr, “Broye, nome finji naruhanom? Ndar nom hnayuk bainate nd ni yakaknayuk yimam tawo hik tubatuyafrahnomm?”
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Be inji yuhre nnakfo ptha hanymom Jisasr fakakni twanhomomr. Be wom disaiperr inji htihato sinyamorn prisroh bro tohak yimarhu hingrna yimar bainate tirmifkorhof yimbhindangt frbubafmotrr misuhmot.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Be Jisasr nd yimarhu yimbhindangt inji htihato turhu disaiperm fak dbohfamorm. Be nd yimbhindang duha yimar Jisasr rim tohnihato tir htamort nd yimbhindangt tfit nathu nanyjhomot.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Jisasr tohhato prisroh bro yimam, Bro Nkifrarhu temperr tohukatohyuk yimam yo wom bro yimam tohhato kfo memorm, “Barenko, nane raskor yimam kanjo bainat, mhrs hasinyahato nia kekwokma?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Na yiha yiha Bro Nkifrarhu temperr yorhwa kmifat tohhato met yindarim mrokfom hemoahat nhai niko inji yihato hfnahaknirmokma. Hrefn nd Satanr thu rifhutrko nieko.”
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Jisasr pthanimotr fakmomr. Yakhato be hanymomr. Hany hanymoumr Pitar, ror be nhowi mongkongotn fau ss hik hanymourm. Jisasr hanyhato hanymomr prisroh bro tohak yimarhu kunysn.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Nd prisroh bro tohak yimarhu kmifarn kaht yimam tenghato haunyo hasomom. Pitar nhowi yimorn rompno mruhaknimor.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Kaht haunyo hanyetrn kahthu nukeftpno nd bro yimarhu wom hingrnayuk mett htimotr. Hti hasohato kfo memot, “Barenko, asor wom yimar Jisasrpno nd wiyauyau htfasmoar.”
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Pitar kfo namhi memor, “Bare, nann yari yutewun. Na nhai tawisafkahanr.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Kto tfit womr yihato mhtimorr. Mhtihato kfo memorr, “Bare, ni aso womenn Jisasrpno wiyauyau htfasmoa.” Tfit wompam kfo namhi memor, “Bare, na nhai tawisafkahanr.”
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Kto rhungotafhato wom yimar tu mfro kfo memor, “Na kfo mif mifwa ndar yimar rpat tohhato rpat ufaufaumoum. Ndar yimar Galili thofer.”
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Pitar wompam kfo namhi memor, “Bare, nd ni pthiwa mrokfot na nhai tawisafkahant.” Inji ptha hanymor asha krir nakumohat.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Jisasr kekutnihato fukatohmorr Pitar. Pitar ndnatn dukamor Bror kfo memohat, “Hrek yifungnano krirhu naku tngt tafi wany juha, husfirpa kfo namhit kfo namhi kangnm, ‘Na nhai tawisafkahanr Jisasr.’”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Nd mrokfot dukakhato briahako fnahnihato nhai nur ttifarmor.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Jisasr toh hti yukatohaf hanymoa yimam kfo tfar botfar kfo yukioh boyukioh thuhato ritatakmomr.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Nyingatikt kitasiftahato tatmoumr. Tat hanyhato kfo memoumr, “Wakfo ni frohm tatwamn. Wayutanm ni tatwa yimaroh yufam.”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Be womhtet womhtet fasoh fasohtet mrokfom rorpar yi bugamom. Be inji na nfhamomr yonmari yifungr.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Dbharn bro yimam, prisroh bro yimam, boririfhuthu tisam rifiny bugamom. Rifiny bugamotm Judaroh mrokfo wanyuk kaunsermpno yimom. Jisasr hanymomr rroh mrokfo wanyuk bro yimampno.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Mhtatahato ttiwonmomr, “Ni ndar yimann Bro Nkifrar kfomor yimaroh minrfa htiyakneft?” Jisasr sinyahato kfo memorm, “To na kfo miruhanko, na nd yimaya be nhai wany yakioruhatko.
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Yo wom ttiwonkfom kfo ttiwon-ruhanko be nhai ptharuhatko.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Wom mrokforpat akfoyanko. Ndar yiham be Bro Najomrn Tu Nngrajohet Nkifrarhu tirmifko be tohnirahr.”
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Inji kfomotr tfit kaunser bugam sinyahato ttiwonmomr, “Ni inji kfiwohat ka Bro Nkifrarhu Yonn inji kfiwun?” Kfo memorm, “To finji tfit kfo nuhasrhoyanko? To bi kfo twanhiwuko. Bro Nkifrarhu Yonr to naya.”
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Be wany hikmomn kfo memom, “Bi wany hik twanhinomr. Be nd mrokforpat memonom awany hikkahnomn nd tkittn yakrahnomr. To nhai tfit womm yakruhatnom rorhu toh nmbuhathu kfo hikyukm.”
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.